Czesc, Rozdzial, Paragraf
1 Wprow, 0,1| ponowić dziś to wezwanie, raz jeszcze ogłosić je z mocą, przypominając,
2 Wprow, 0,2| wzajemne poznanie pogarszają jeszcze tę sytuację. Dlatego zaangażowanie
3 Wprow, 0,3| jego udziałem, pozwalają mu jeszcze głębiej zrozumieć własną
4 Wprow, 0,3| Zarazem jednak uznaje i jeszcze bardziej wywyższa moc Chrystusa,
5 I, 5,21 | odtwarzania jej pomiędzy jeszcze rozdzielonymi chrześcijanami.
6 I, 5,22 | jego pierwotnej jedności, jeszcze w jerozolimskim wieczerniku. ~
7 I, 5,23 | obecność w tym miejscu wciąż jeszcze oczekuje doskonałego spełnienia,
8 I, 8,34 | 1, 8-9). Jan idzie dalej jeszcze, gdy stwierdza: „Jeśli mówimy,
9 I, 8,35 | 35. Raz jeszcze przychodzi nam tu z pomocą
10 II, 3,45 | sprawach wiary nie jest jeszcze możliwe wspólne sprawowanie
11 II, 3,45 | przypieczętować tę „realną, choć jeszcze niedoskonałą” komunię. Czy
12 II, 5,49 | łączą. Pomogło to umocnić jeszcze bardziej ich wolę osiągnięcia
13 II, 7,53 | czasie, gdy Kościół ten trwał jeszcze w jedności z Rzymem. Ogłaszając
14 II, 7,53 | europejskim, ale zarazem dodać jeszcze jeden ważny temat do tego
15 II, 7,54 | Alaskę.~W tej perspektywie jeszcze pełniejszego uzasadnienia
16 II, 8,55 | o ekumenizmie uwydatnia jeszcze jeden szczególny rys, dzięki
17 II, 8,57 | i Eucharystia łączą nas jeszcze głębiej; uczestnicząc w
18 II, 10,63 | wiarę, która nas łączy. Raz jeszcze trzeba tu stwierdzić, że
19 II, 11,66 | stwierdza, że nie wszędzie jeszcze umocnił się ruch ekumeniczny
20 II, 13,76 | aktywności, aby stało się jeszcze bardziej oczywiste, że racje
21 III, 1,77 | jak długa droga dzieli nas jeszcze od tego błogosławionego
22 III, 1,79 | zjednoczenia, a bardziej jeszcze — opozycji opartej na uprzedzeniach
23 III, 3,84 | świadkami tej mocy. Niepełna jeszcze komunia naszych Wspólnot
24 III, 4,87 | kontekście pragnę stwierdzić raz jeszcze, że „winniśmy ukazywać w
|