Czesc, Rozdzial, Paragraf
1 Wprow, 0,1| jego wartość i pozbawić go znaczenia, zaprzeczając
2 Wprow, 0,3| Ducha Pańskiego, który uczy go uważnie odczytywać „znaki
3 Wprow, 0,3| daru świętości, przyciąga go i upodabnia do swojej męki
4 Wprow, 0,4| prześladowań. Ale nadzieja, która go podtrzymuje, jest niezłomna,
5 I, 1,5 | misterium komunii, które go konstytuuje, świadczyć o
6 I, 2,11 | zniszczyć tego, czym napełnił go Bóg zgodnie ze swym zamysłem
7 I, 2,11 | Nawet „bramy piekielne go nie przemogą” (Mt 16, 18).
8 I, 2,11 | ani też komunia łącząca go nadal z innymi Kościołami
9 I, 4,19 | ludzkości, nakazuje przełożenie go na języki wszystkich kultur.
10 I, 5,22 | i dał Kościołowi, kiedy go ustanowił w jego pierwotnej
11 I, 5,23 | świat uwierzył, że Ojciec Go posłał (por. J 17, 21).
12 I, 6,29 | dialogu i to one czynią go możliwym od samego początku.
13 I, 8,34 | nie zgrzeszyliśmy, czynimy Go kłamcą i nie ma w nas Jego
14 II, 4,47 | zawsze podziwu godny i należy Go w nich podziwiać” 79.~
15 II, 7,52 | mogłem z radością gościć go w Rzymie, gdzie powitałem
16 II, 7,52 | Rzymie, gdzie powitałem go serdecznie i uroczyście,
17 III, 2,81 | wiary a formułami, które go wyrażają, zgodnie z tym,
18 III, 5,91 | Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam
19 III, 5,91 | szczególnie o jego nawrócenie, aby go przygotować do zadań, które
20 III, 5,91 | władzy, Chrystus strofuje go z rzadką u Niego surowością: „
21 III, 5,94 | 42) — ale na prowadzeniu go ku spokojnym pastwiskom.
22 III, 7,98 | obietnicą, iż nic nie zdoła go zwyciężyć, głosił i nadal
23 Adh, 0,102| wzrost Kościoła i buduje go poprzez stulecia. Kierując
|