Czesc, Rozdzial, Paragraf
1 Wprow, 0,1| wezwanie, raz jeszcze ogłosić je z mocą, przypominając, co
2 Wprow, 0,2| wierzących, którzy muszą je przyjąć. Czyż mogliby bowiem
3 Wprow, 0,4| apostoła Piotra. Wypełniam je z głębokim przekonaniem,
4 I, 1,5 | świadczyć o nim, aktualizować je i szerzyć: by gromadzić
5 I, 1,5 | On „zburzył rozdzielający je mur (...), przez Krzyż,
6 I, 2,9 | współuczestnictwo znaczy: mieć je z Ojcem i z Jego Synem Jezusem
7 I, 3,16 | Tradycji apostolskiej. Skłania je to do zastanowienia się,
8 I, 3,16 | Chrześcijan, zastosowało je na polu duszpasterstwa27. ~
9 I, 5,21 | ekumenicznego, a słusznie można je zwać ekumenizmem duchowym” 42. ~
10 I, 5,27 | Ewangelii św. Jana i ofiarowała je w intencji jedności chrześcijan.
11 I, 8,34 | wierny i sprawiedliwy odpuści je nam i oczyści nas z wszelkiej
12 I, 9,38 | przekazywania jej tym, którzy je właściwie rozumieją” 64.
13 II, 3,46 | katolickim, ale gorąco pragną je przyjąć, dobrowolnie o nie
14 II, 6,50 | więzi jedności, jakie łączą je z Kościołem katolickim.
15 II, 7,53 | korzenie, tak jak odnajduje je w św. Benedykcie. Muszą
16 II, 8,56 | Zachodu i Wschodu pozbawiło je tego bogactwa, jakim są
17 II, 11,70 | towarzyszyła zawsze i wspierała je modlitwa Kościoła katolickiego
18 III, 1,78 | odważnej pracy. Podejmując je, nie należy narzucać innych
19 III, 2,80 | krytycznego, który podda je analizie i wnikliwie oceni
20 III, 3,82 | mocy Ducha Świętego skłania je wszystkie, bez żadnych wyjątków,
21 III, 5,95 | disciplina), miarkowała je Stolica Rzymska za obopólną
22 Adh, 0,100| Kościoła katolickiego, i ukazać je w świetle uzyskanych w międzyczasie
|