Czesc,  Rozdzial, Paragraf

 1  I,  2,10  |         wagi w tajemnicy zbawienia. Duch Chrystusa nie wzbrania się
 2  I,  2,11  |        wsparciu, jakiego udziela mu Duch, słabości, niedoskonałości,
 3  I,  2,12  |             Duchu Świętym, albowiem Duch Święty przez swe łaski i
 4  I,  2,12  |   wszystkich uczniach Chrystusowych Duch wzbudza tęsknotę i działanie,
 5  I,  3,16  |     właściwy sposób to wszystko, co Duch przekazał za pośrednictwem
 6  I,  9,36  |     osobowym musi się zawsze łączyć duch miłości i pokory. Miłości
 7  I,  9,36  |     przyjęciu całej prawdy, w którą Duch Święty wprowadza uczniów
 8  I,  9,38  |             tym sensie, wszystko co Duch dokonuje w „innych”, może
 9 II,  1,41  |       Ewangelię, którego narzędziem Duch Boży uczynił ruch ekumeniczny.~
10 II,  1,42  |     charakterem chrzcielnym — którą Duch podtrzymuje mimo rozłamów
11 II,  1,42  |         głosu pewna agresywność lub duch odwetu, władze zwaśnionych
12 II,  1,42  |             miłości. Niestety, taki duch nie zdołał odmienić wszystkich
13 III,  2,80 |             Świętym134. Ten właśnie Duch wspomaga Magisterium i wzbudza
14 III,  3,82 |        angażuje wiernych katolików. Duch wzywa ich do poważnego rachunku
15 III,  3,84 |         wola pójścia za Chrystusem, Duch sprawia często, że Jego
16 III,  5,88 |             jedności” 146 i którego Duch podtrzymuje, aby Kościół
17 III,  5,95 |     wierności Boga zamieszkuje Jego Duch, jest gorącym pragnieniem
18 III,  7,99 | ekumenicznego Atenagorasa I: „Niech Duch Święty prowadzi nas drogą
19 Adh,  0,100|           Nie ulega wątpliwości, że Duch Święty uczestniczy w tym
20 Adh,  0,102|            z pustymi rękoma: „także Duch przychodzi z pomocą naszej
21 Adh,  0,102|           naszej słabości (...) sam Duch przyczynia się za nami w