Czesc, Rozdzial, Paragraf
1 Wprow, 0,1 | rzucone tak stanowczo i z mocą ponowione przez Sobór
2 Wprow, 0,1 | nie są w pełnej komunii z Kościołem katolickim, nadaje
3 Wprow, 0,1 | przez wielkoduszną ofiarę z własnego życia, złożoną
4 Wprow, 0,1 | składając całkowity dar z siebie dla sprawy Ewangelii. ~
5 Wprow, 0,1 | raz jeszcze ogłosić je z mocą, przypominając, co
6 Wprow, 0,2 | uchylić się od uczynienia z Bożą pomocą wszystkiego,
7 Wprow, 0,2 | nieporozumień, które odziedziczyli z przeszłości, fałszywych
8 Wprow, 0,2 | miłością, odwagą płynącą z prawdy i szczerą wolą wzajemnego
9 Wprow, 0,4 | apostoła Piotra. Wypełniam je z głębokim przekonaniem, że
10 Wprow, 0,4 | posłuszeństwa Panu, oraz z pełną świadomością mojej
11 Wprow, 0,4 | niezniszczalna jest radość, płynąca z tej nadziei. Kościół został
12 I, 1,5 | 5. Wraz z wszystkimi uczniami Chrystusa
13 I, 1,5 | jestem Pan” (por. 37, 16-28). Z kolei Ewangelia Janowa,
14 I, 2,7 | braci odłączonych powstał i z dnia na dzień zatacza coraz
15 I, 2,7 | Zbawcą; i to nie tylko każdy z osobna, lecz także wspólnie
16 I, 2,8 | jedności chrześcijan oraz z przekonaniem i energią wzywać
17 I, 2,8 | religijnej9. ~Kościół katolicki z nadzieją podejmuje dzieło
18 I, 2,9 | Nim zaś — w Jego komunii z Ojcem: „mieć z nami współuczestnictwo
19 I, 2,9 | Jego komunii z Ojcem: „mieć z nami współuczestnictwo znaczy:
20 I, 2,9 | współuczestnictwo znaczy: mieć je z Ojcem i z Jego Synem Jezusem
21 I, 2,9 | znaczy: mieć je z Ojcem i z Jego Synem Jezusem Chrystusem” (
22 I, 2,10 | oraz biskupów pozostających z nim we wspólnocie”, uznaje
23 I, 2,10 | zbawienia, których moc pochodzi z samej pełni łaski i prawdy,
24 I, 2,11 | został zachowany w jedności z wszystkimi dobrami, w które
25 I, 2,11 | jego sług oraz mimo błędów, z jakimi stykają się każdego
26 I, 2,11 | nie zapomina jednak, że z winy wielu jego członków
27 I, 2,11 | ekumenizmie dostrzega „winy ludzi z jednej i z drugiej strony” 13,
28 I, 2,11 | dostrzega „winy ludzi z jednej i z drugiej strony” 13, przyznając,
29 I, 2,11 | komunia łącząca go nadal z innymi Kościołami i Wspólnotami
30 I, 2,11 | katolicki „wie, że jest związany z licznych powodów” 14 z tymi
31 I, 2,11 | związany z licznych powodów” 14 z tymi Wspólnotami jakąś prawdziwą
32 I, 2,12 | szczerą gorliwość religijną, z miłością wieczną w Boga
33 I, 2,12 | dzięki któremu łączą się z Chrystusem, a także uznają
34 I, 2,12 | Wspólnotach kościelnych. Wielu z nich posiada również episkopat,
35 I, 2,13 | stwierdza: „Usprawiedliwieni z wiary przez chrzest, należą
36 I, 2,14 | oczekiwać w przyszłości. Zgodnie z wielką Tradycją, poświadczoną
37 I, 3,15 | do jedności idzie w parze z jej wiernością wobec Ewangelii.
38 I, 3,15 | Ewangelię i nie tracąc nigdy z oczu zamysłu Bożego, winien
39 I, 3,15 | świętych obcowania, kontakt z nie znanymi dotąd formami
40 I, 3,15 | chrześcijańskiej aktywności. W związku z tym rozszerzył się też zakres
41 I, 3,15 | innych”, pogardy płynącej z chorobliwej pewności siebie.
42 I, 3,16 | perspektywach, jak na przykład z okazji rocznicy Chrztu Rusi 25
43 I, 3,16 | ekumenizmu, opublikowane z moją aprobatą przez Papieską
44 I, 3,17 | Opracowania te są ważne z dwóch powodów: są świadectwem
45 I, 3,17 | Bożego niewątpliwie jedną z najbardziej charakterystycznych
46 I, 3,17 | najważniejszych cech ekumenizmu. Z drugiej strony jest to także
47 I, 3,17 | Kościoła katolickiego wiedzą z pewnością, że ekumeniczne
48 I, 3,17 | Watykańskiego II jest jednym z rezultatów wysiłków, które
49 I, 3,17(28) | w szczególności Dokument z Limy: Chrzest, Eucharystia
50 I, 3,17 | ponownie dialog miłości z Kościołami, które pozostają
51 I, 3,17 | które pozostają w komunii z Patriarchą Konstantynopola
52 I, 3,17 | Konstantynopola i wykonując wraz z nim konkretny i niezwykle
53 I, 3,17 | zapomnieniu” i „wymazał z pamięci i z życia Kościoła”
54 I, 3,17 | i „wymazał z pamięci i z życia Kościoła” dawne ekskomuniki.
55 I, 4,18 | prawdę, byłoby sprzeczne z naturą Boga, który obdarza
56 I, 4,18 | obdarza swoją komunią oraz z potrzebą prawdy, zakorzenioną
57 I, 4,19 | przypomniałem, że Cyryl i Metody z tego właśnie powodu podjęli
58 I, 4,19(38) | Por. ŚW. WINCENTY z LERYNU, Commonitorium primum,
59 I, 4,20 | znaczenie podstawowe. Wynika z nich jasno, że ekumenizm,
60 I, 4,20 | winien tę całość przenikać i z niej wyrastać jak owoc ze
61 I, 4,20 | mocniejszą więzią będą zespoleni z Ojcem, Słowem i Duchem,
62 I, 5,21 | i świętość życia łącznie z publicznymi i prywatnymi
63 I, 5,21 | nie są w pełnej komunii z nami. Miłość ożywia pragnienie
64 I, 5,21 | Syna i Ducha Świętego — aby z tego Źródła czerpać moc
65 I, 5,21 | które dotąd łączą katolików z braćmi odłączonymi” 43.
66 I, 5,21 | modlitwa staje się sama z siebie wyrazem i potwierdzeniem
67 I, 5,22 | obecny: modli się „w nas”, „z nami” i „za nas”. On przewodzi
68 I, 5,22 | ich dzieli, w porównaniu z tym, co ich łączy. Jeśli
69 I, 5,24 | 24. Trzeba wyrazić radość z tego, że wielorakie spotkania
70 I, 5,24 | prawie zawsze łączą się z modlitwą, a wręcz w niej
71 I, 5,24 | wzruszeniem wspominam modlitwę z Prymasem Wspólnoty Anglikańskiej
72 I, 5,24 | opisać specyfiki każdego z tych modlitewnych spotkań.
73 I, 5,24 | nad nimi ciążyły, każde z nich miało swoją własną
74 I, 5,25 | publicznie i prywatnie modlić się z nimi. Wspomniałem już o
75 I, 5,25 | Nieszporach, które złączyło mnie z luterańskimi Arcybiskupami —
76 I, 5,25 | prymasami Szwecji i Finlandii — z okazji sześćsetlecia kanonizacji
77 I, 5,25 | spotkań, ponieważ każde z nich zasługiwałoby na wzmiankę.
78 I, 5,25 | odczytywać, aby czerpać z niej natchnienie i nadzieję. ~
79 I, 5,26 | dlatego, że są oni rozłączeni, z tym większą nadzieją łączą
80 I, 5,26 | poszukiwania jedności, rodzi się z modlitwy i przez modlitwę
81 I, 5,26 | przez modlitwę dojrzewa: „z nowości ducha (...), z zaparcia
82 I, 5,26 | z nowości ducha (...), z zaparcia się samego siebie
83 I, 5,26 | zaparcia się samego siebie i z nieskrępowanego wylania
84 I, 5,27 | swoim życiu stykają się z przejawami podziału między
85 I, 5,27 | osobistym dialogu, jaki każdy z nas powinien prowadzić z
86 I, 5,27 | z nas powinien prowadzić z Panem na modlitwie, musi
87 I, 5,27 | ze swym powołaniem żyła z dala od świata, poświęciła
88 I, 5,27 | całkowita i bezwarunkowa ofiara z własnego życia złożona Ojcu
89 I, 5,27 | jedność nie jest związana z określonymi momentami, sytuacjami
90 I, 6,28 | niej też zakorzenia się i z niej czerpie moc to wszystko,
91 I, 6,28 | współczesnej spotyka się z chrześcijańską prawdą o
92 I, 6,28 | poprzez bezinteresowny dar z siebie samego” 51. Dialog
93 I, 6,28 | szczególny podmiotowość każdej z nich. ~Taką prawdę o dialogu,
94 I, 6,29 | utrudniały wzajemne stosunki z nimi” 54. Ten Dokument ujmuje
95 I, 6,29 | on kierować w relacjach z innymi chrześcijanami. We
96 I, 6,30 | 30. Można stwierdzić — z głęboką wdzięcznością dla
97 I, 6,30 | spotkali się podczas Soboru z gotowością do dialogu ze
98 I, 7,31 | wyraźną potrzebą, jednym z priorytetów Kościoła; w
99 I, 7,31 | na zebraniach chrześcijan z różnych Kościołów czy Wspólnot, (...)
100 I, 7,32 | trzeba szukać w sposób zgodny z godnością osoby ludzkiej
101 I, 7,32 | godnością osoby ludzkiej i z jej naturą społeczną, to
102 I, 8,33 | owoce. Modlitwa stanowi z jednej strony warunek dialogu,
103 I, 8,34 | odpuści je nam i oczyści nas z wszelkiej nieprawości” (
104 I, 8,35 | jeszcze przychodzi nam tu z pomocą Sobór Watykański
105 I, 9,36 | katoliccy, którzy razem z braćmi odłączonymi poświęcają
106 I, 9,36 | omawianiu istniejących różnic. Z tym wymiarem wewnętrznym
107 I, 9,36 | stanowiły przeszkody dla dialogu z braćmi62. ~Z pewnością jest
108 I, 9,36 | dla dialogu z braćmi62. ~Z pewnością jest możliwe dawanie
109 I, 9,37 | różne jest ich powiązanie z zasadniczymi podstawami
110 I, 9,38 | spotykają się nieuchronnie z problemem odmiennych sformułowań,
111 I, 9,38 | używać we własnej wspólnocie, z pewnością warto się zastanowić,
112 I, 9,38 | Poprzedników i przeze mnie wspólnie z Patriarchami Kościołów,
113 I, 9,38 | Patriarchami Kościołów, z którymi przez stulecia wiedliśmy
114 I, 9,38 | fałszywe interpretacje. ~Jedną z korzyści, jakie przynosi
115 I, 9,39 | sumienia i sumienia bliźniego, z głęboką pokorą i umiłowaniem
116 I, 9,39 | Kościoła. Katolikom przychodzi z pomocą zawsze żywe Magisterium
117 II, 1,41 | który trzeba dziękować. Z Chrystusowej pełności otrzymujemy „
118 II, 1,42 | w nich braci i siostry. Z drugiej strony istnieje
119 II, 1,42 | głębię komunii — związanej z charakterem chrzcielnym —
120 II, 1,42 | ochrzczonych”, o „chrześcijanach z innych Wspólnot”. Dyrektorium
121 II, 1,42 | będące w pełnej jedności z Kościołem katolickim” 69.
122 II, 1,42 | ekumenicznych, które stanowią jeden z ważnych elementów moich
123 II, 1,42 | braterstwa łączącego nas z innymi nie jest przejawem
124 II, 1,42 | poczucia rodzinności. Wynika z uznania jednego Chrztu i
125 II, 1,42 | uznania jednego Chrztu i z płynącego stąd wymogu, aby
126 II, 2,43 | komunię opartą na jednym z najważniejszych elementów
127 II, 2,43 | przypominanie społeczeństwu, z należnym realizmem, woli
128 II, 2,43 | Sollicitudo rei socialis z radością pisałem o tej współpracy,
129 II, 2,43 | Logika tej współpracy wypływa z samej Ewangelii. Dlatego
130 II, 2,43 | katolickiego74. Dzisiaj stwierdzam z zadowoleniem, że i tak już
131 II, 3,44 | katolicki przyjął oczywiście z radością te przekłady75.
132 II, 3,45 | odnowę swego kultu. Niektóre z nich, realizując postulat
133 II, 3,45 | sakramentalnego. Rzecz jasna, z powodu rozbieżności w sprawach
134 II, 3,46 | W tym kontekście można z radością przypomnieć, że
135 II, 3,46 | nie są w pełnej komunii z Kościołem katolickim, ale
136 II, 4,47 | Katolicy — głosi Sobór — muszą z radością uznać i ocenić
137 II, 4,48 | Kościoła katolickiego nawiązali z innymi chrześcijanami od
138 II, 4,48 | nie stoi w sprzeczności z prawdziwymi dobrami wiary,
139 II, 4,48 | prawdziwy dialog zbawienia, z pewnością będzie pobudzał
140 II, 5,49 | nauczanie o Kościele katolickim z uznaniem elementów zbawczych,
141 II, 5,49 | czymś dowolnym lub związanym z doraźnymi okolicznościami,
142 II, 5,49 | wymogiem, który wypływa z samej istoty chrześcijańskiej
143 II, 5,49 | dialogach teologicznych z największymi Wspólnotami
144 II, 5,49 | rozbieżności dzielące nas od każdej z nich. Bóg pozwolił chrześcijanom
145 II, 6 | Dialog z Kościołami Wschodu~
146 II, 6,50 | nadwątlona w ciągu stuleci więź z Kościołami Wschodu umocniła
147 II, 6,50 | obecni na Soborze wraz z przedstawicielami Kościołów
148 II, 6,50 | strony spojrzał bezstronnie i z głęboką miłością na Kościoły
149 II, 6,50 | jedności, jakie łączą je z Kościołem katolickim. Dekret
150 II, 6,50 | dzięki którym są dotąd z nami złączone najściślejszym
151 II, 6,50 | zjednoczenia Kościołów Wschodnich z Kościołem katolickim, by
152 II, 7,52 | wzajemnej otwartości, okazanej z jednej strony przez Papieży
153 II, 7,52 | Jana XXIII i Pawła VI, a z drugiej przez ekumenicznego
154 II, 7,52 | którego „zostało usunięte z pamięci i z życia Kościoła” 84
155 II, 7,52 | zostało usunięte z pamięci i z życia Kościoła” 84 wspomnienie
156 II, 7,52 | mógł on spotkać się także z Patriarchą prawosławnym
157 II, 7,52 | Jerozolimy Benediktosem. Z kolei Papież Paweł VI odwiedził
158 II, 7,52 | Rzymu, uznałem za jedną z pierwszych powinności mej
159 II, 7,52 | odnowienie osobistego kontaktu z Patriarchą ekumenicznym
160 II, 7,52 | 1979 r. mogliśmy wspólnie z Patriarchą podjąć decyzję
161 II, 7,52 | pozostającymi w kanonicznej jedności z Konstantynopolem. Warto
162 II, 7,52 | w grudniu 1987 r. mogłem z radością gościć go w Rzymie,
163 II, 7,52 | kilkunastu lat zwyczaj, zgodnie z którym w uroczystość Świętych
164 II, 7,53 | braterskiemu współdziałaniu. Z drugiej strony, wzajemny
165 II, 7,53 | że Cyryl i Metody wyszli z kręgu Kościoła bizantyjskiego
166 II, 7,53 | trwał jeszcze w jedności z Rzymem. Ogłaszając ich —
167 II, 7,54 | Włodzimierza w Kijowie był jednym z wydarzeń centralnych na
168 II, 7,54 | wiernych Kościoła katolickiego z okazji obchodów Tysiąclecia
169 II, 8,55 | poniekąd wzorcem. Sobór „z radością (...) przypomina
170 II, 8,55 | pozostających w komunii z Biskupem Rzymu. Jeśli dzisiaj,
171 II, 8,56 | zgromadzonym wokół swojego biskupa. Z kolei odwołanie wzajemnych
172 II, 8,56 | Trzeba podjąć ogromny wysiłek z pomocą łaski Bożej, aby
173 II, 8,57 | 57. Zgodnie z pragnieniem wyrażonym przez
174 II, 8,57 | odnalezienie pełnej jedności z zachowaniem uprawnionej
175 II, 8,57 | Kościołowi, trwamy w komunii z Ojcem przez Syna w Duchu
176 II, 8,57 | musimy się odwoływać.~Kontakt z tą chwalebną tradycją przynosi
177 II, 8,57 | powstania posiadają skarb, z którego wiele zapożyczył
178 II, 8,57 | lumen, Kościoły Wschodu z wielkim poświęceniem dawały
179 II, 8,57 | na Zachodzie. W zgodzie z prawdą historyczną nie waha
180 II, 8,58 | Nie należy nigdy tracić z oczu eklezjologicznego wymiaru
181 II, 9,59 | jak stwierdziłem wspólnie z mym czcigodnym Bratem, Jego
182 II, 9,60 | komunii Kościoła katolickiego z Kościołem prawosławnym;
183 II, 9,60 | pozostających w komunii z Kościołem katolickim, Sobór
184 II, 9,60 | utrzymuje już w pełni łączność z braćmi sprzyjającymi tradycji
185 II, 9,60 | apostolskości Kościoła” 100. Zgodnie z duchem Dekretu o ekumenizmie
186 II, 9,60 | Wschodnie Kościoły katolickie z pewnością będą umiały uczestniczyć
187 II, 9,61 | tym czerpie natchnienie z doświadczenia pierwszego
188 II, 10,62 | ponownie braterskie relacje z tymi starożytnymi Kościołami
189 II, 10,62 | tak że Biskup Rzymski mógł z nimi rozmawiać jak z braćmi,
190 II, 10,62 | mógł z nimi rozmawiać jak z braćmi, którzy spotykają
191 II, 10,62 | braćmi, którzy spotykają się z radością po długiej rozłące.~
192 II, 10,62 | chrystologicznej, to wraz z Patriarchami niektórych
193 II, 10,62 | deklarację na ten temat z Jego Świątobliwością Shenoudą
194 II, 10,62 | koptyjsko-prawosławnym103 oraz z syryjsko-prawosławnym Patriarchą
195 II, 10,62 | porozumienie i wyciągnąć z niego konsekwencje, dotyczące
196 II, 10,62 | dotyczące dalszego dialogu z Papieżem Shenoudą105 oraz
197 II, 10,62 | współpracy duszpasterskiej z syryjskim Patriarchą Antiochii
198 II, 10,62 | Zakka I Iwasem106.~Wraz z czcigodnym Patriarchą Kościoła
199 II, 10,62 | deklarację chrystologiczną z asyryjskim Patriarchą Wschodu,
200 II, 10,62 | Świątobliwością Mar Dinkhą IV, który z tej okazji zechciał złożyć
201 II, 11 | Dialog z innymi Kościołami i Wspólnotami
202 II, 11,64 | rozpatruje również relacje z Kościołami i Wspólnotami
203 II, 11,64 | teologiczno-doktrynalnym. Z jednej strony wspomniany
204 II, 11,64 | późniejszych czasach, łączy z Kościołem katolickim szczególny
205 II, 11,64 | wspólnym Kościele” 109. Z drugiej strony z takim samym
206 II, 11,64 | Kościele” 109. Z drugiej strony z takim samym realizmem Dekret
207 II, 11,65 | oraz Wspólnot wyrosłych z Reformacji. W konsekwencji
208 II, 11,66 | ekumeniczny i pragnienie pokoju z Kościołem katolickim112.
209 II, 11,66 | całkowitego wcielenia w zgodną z wolą Chrystusa instytucję
210 II, 11,67 | brakuje pełnej jedności z nami, wypływającej z Chrztu”
211 II, 11,67 | jedności z nami, wypływającej z Chrztu” i zauważa, iż „nie
212 II, 11,67 | oznacza ona życie w łączności z Chrystusem i oczekują Jego
213 II, 11,68 | pokoju. Wszystko to wynika z ich szczerej woli dochowania
214 II, 11,69 | dwustronnego dialogu teologicznego z różnymi Kościołami i Wspólnotami
215 II, 11,69 | istniejącymi na całym świecie.~Z drugiej strony, z myślą
216 II, 11,69 | świecie.~Z drugiej strony, z myślą o dialogu wielostronnym
217 II, 11,69 | wspólnej grupy roboczej” wespół z Ekumeniczną Radą Kościołów,
218 II, 11,69 | dialogów dwustronnych — z poświęceniem zasługującym
219 II, 12,71 | 71. Trzeba z kolei dziękować Bożej Opatrzności
220 II, 12,71 | spotykając się wielokrotnie z przedstawicielami różnych
221 II, 12,71 | zjednoczenia chrześcijan. Niektóre z tych podróży wykazują wręcz
222 II, 12,72 | także do Ameryki Północnej. Z tego punktu widzenia, nie
223 II, 12,72 | i modlitwy spotkałem się z wielką liczbą wiernych,
224 II, 12,72 | w którym uczestniczyłem z głębokim wzruszeniem. Wiąże
225 II, 12,72 | wzruszeniem. Wiąże się ono z liturgią eucharystyczną
226 II, 12,72 | celebransa. Pobłogosławiłem ich z miłością. Ten sam gest,
227 II, 12,72 | przewodniczyłem na Placu Famese z okazji sześćsetlecia kanonizacji
228 II, 12,72 | 6 października 1991 r.~Z podobnymi postawami spotkałem
229 II, 12,72 | braci „poreformacyjnych” z Papieżem. Jestem im głęboko
230 II, 13,75 | która czerpie natchnienie z samej Ewangelii, nie jest
231 II, 13,76 | Modlitw o pokój, chrześcijanie z różnych Kościołów i Wspólnot
232 II, 13,76 | odrębny, ale równolegle z nami — również Żydzi i przedstawiciele
233 II, 13,76 | jest ona ściśle związana z głoszeniem Ewangelii i z
234 II, 13,76 | z głoszeniem Ewangelii i z nadejściem Królestwa Bożego.~
235 III, 1,77 | osiągnięte wyznaczają tylko jeden z etapów drogi, nawet jeśli
236 III, 1,78 | tylko Kościół katolicki wraz z Kościołami prawosławnymi
237 III, 1,78(129)| swojej wspomnianej deklaracji z Canberra (7-20 lutego 1991,
238 III, 1,79 | Papieżowi i Biskupom w komunii z nim, rozumiane jako sprawowana
239 III, 1,79 | objawionej, nie jest równoznaczne z powstrzymywaniem ruchu ekumenicznego132.
240 III, 2,80 | wnikliwie oceni ich zgodność z Tradycją wiary, przejętą
241 III, 2,81 | wydziałów teologicznych, zgodny z charyzmatem powierzonym
242 III, 2,81 | które go wyrażają, zgodnie z tym, co zalecał Papież Jan
243 III, 3,82 | każda wspólnota prowadzi z Ojcem, nie pobłażając samej
244 III, 3,82 | przedsięwzięcia ekumenicznego. Jednym z podstawowych elementów dialogu
245 III, 3,83(137)| tamże, 4; PAWEŁ VI, Homilia z okazji kanonizacji męczenników
246 III, 3,84 | jaka się objawia w ofierze z życia138. Jeżeli można umrzeć
247 III, 3,84 | Już poprzednio odnotowałem z radością, że komunia — niedoskonała,
248 III, 3,84 | najprawdziwszej realistycznej komunii z Chrystusem, który rozlewa
249 III, 3,84 | uwielbionego. Ci święci wywodzą się z wszystkich Kościołów i Wspólnot
250 III, 3,84 | światłości, jaka promieniuje z „dziedzictwa świętych”,
251 III, 3,84 | przeszkody odziedziczone z przeszłości i poprowadzi
252 III, 3,85 | zawsze wydobyć dobro nawet z sytuacji, które uwłaczają
253 III, 3,85 | rozdrobnienia, będącego chorobą, z której musimy się wyleczyć,
254 III, 3,85 | piękniejsza. Łaska Boża będzie z tymi wszystkimi, którzy
255 III, 3,85 | zatem my sami możemy zwlekać z nawróceniem się i spełnieniem
256 III, 3,85 | oczekuje Ojciec? On jest z nami.~
257 III, 4,87 | nawzajem tego, czego każda z nich potrzebuje, aby wzrastać
258 III, 4,87 | potrzebuje, aby wzrastać zgodnie z Bożym zamysłem ku ostatecznej
259 III, 4,87 | Wspólnotach kościelnych i z pewnością stanie się bodźcem
260 III, 4,87 | każdy posiada, rozwijały się z pożytkiem i na korzyść wszystkich” 145,~
261 III, 4,87(144)| Po wspomnianym dokumencie z Limy Komisji „Wiara i Ustrój”
262 III, 5,88 | podstawowego dobra. Zgodnie z pięknym określeniem Papieża
263 III, 5,88 | Chrystus, Głowa Kościoła. Z drugiej jednak strony, jak
264 III, 5,88 | katolickiego, iż zgodnie z tradycją apostolską i z
265 III, 5,88 | z tradycją apostolską i z wiarą Ojców zachował on
266 III, 5,88 | bolesnymi wspomnieniami. Wraz z mym Poprzednikiem Pawłem
267 III, 5,89 | Kościół katolicki prowadzi z innymi Kościołami i Wspólnotami
268 III, 5,90 | określanego jako „Piotr razem z Jedenastoma” (2, 14; por.
269 III, 5,91 | Piotra, także tutaj połączone z realistyczną oceną jego
270 III, 5,91 | władzy, Chrystus strofuje go z rzadką u Niego surowością: „
271 III, 5,91 | potrzebuje Piotr, związku z posługą tego miłosierdzia,
272 III, 5,92 | które dane mu było usłyszeć z ust Chrystusa: „Wystarczy
273 III, 5,92 | nędzy. Autorytet związany z tą posługą jest całkowicie
274 III, 5,93 | posługę miłosierdzia, zrodzoną z aktu miłosierdzia Chrystusa.
275 III, 5,94 | kolegium biskupów, jednemu z tych, którzy otrzymali od
276 III, 5,94 | zadanie może wymagać ofiary z własnego życia (por. J 10,
277 III, 5,94 | podziałów, oczyszczonym z wszelkiej herezji, którego
278 III, 5,94 | Chrystusa-Pasterza. W ten sposób w każdym z powierzonych im Kościołów
279 III, 5,94 | wszyscy Pasterze są w jedności z Piotrem, a tym samym w jedności
280 III, 5,94 | komunię wszystkich Kościołów. Z tego tytułu jest pierwszym
281 III, 5,94 | opinia jest nie do pogodzenia z jednością wiary. Gdy wymagają
282 III, 5,94 | Pasterzy będących w komunii z nim. Może też — pod ściśle
283 III, 5,95 | że jestem świadom, iż „z różnorakich przyczyn i wbrew
284 III, 6 | Kościołów partykularnych z Kościołem Rzymu: nieodzowny
285 III, 6,97 | Kościołów partykularnych z Kościołem Rzymu oraz ich
286 III, 6,97 | Rzymu oraz ich Biskupów z Biskupem Rzymu jest w Bożym
287 III, 6,97 | Biskupi czują się zjednoczeni z Chrystusem, a wszyscy wierni
288 III, 7,98 | pozostaje w sprzeczności z Prawdą, której głoszenie
289 III, 7,98 | prawdą, że musi zmagać się z trudnościami wynikającymi
290 III, 7,98 | trudnościami wynikającymi z podziałów. Czyż niewierzący,
291 III, 7,98 | niewierzący, stykając się z misjonarzami, którzy nie
292 III, 7,99 | dla. Biskupa Rzymu „jednym z priorytetów duszpasterskich”
293 III, 7,99 | która wierzy w Chrystusa i z ewangeliczną gorliwością
294 III, 7,99 | jedności. Jest to jeden z nakazów miłości, który trzeba
295 III, 7,99(158)| List z 13 stycznia 1970: Tomos
296 Adh, 0,100 | próg Trzeciego Tysiąclecia. Z uwagi na znaczenie, jakie
297 Adh, 0,100 | realizacji zamysłu Ojca, zgodnie z wolą Chrystusa, wyrażoną
298 Adh, 0,100 | wolą Chrystusa, wyrażoną z tak wielką żarliwością i
299 Adh, 0,100 | Chrystus żąda, aby każdy z nową energią podjął dążenie
300 Adh, 0,101 | wynikającą bezpośrednio z wierności Chrystusowi, Pasterzowi
301 Adh, 0,102 | wzrastać ku pełnej komunii z innymi chrześcijanami. ~
302 Adh, 0,102 | jednością, a więc jedną z koniecznych form miłości,
303 Adh, 0,102 | którą podejmujemy wraz z innymi chrześcijanami. ~
304 Adh, 0,102 | stawiamy się na to spotkanie z pustymi rękoma: „także Duch
305 Adh, 0,102 | także Duch przychodzi z pomocą naszej słabości (...)
306 Adh, 0,102 | którą usłyszała Maryja z Nazaretu, ponieważ dla Boga
307 Adh, 0,102 | Przychodzą mi na myśl słowa z komentarza św. Cypriana
308 Adh, 0,102 | i pojednać się najpierw z bratem. Tylko w ten sposób
309 Adh, 0,102 | możemy nie prosić Pana, z nową energią i dojrzalszą
310 Adh, 0,103 | do was, bracia i siostry z innych Kościołów i Wspólnot
311 Adh, 0,103 | którego męczeństwo, wraz z męczeństwem Apostoła Piotra
312 Adh, 0,103 | miłości i pokoju niech będzie z wami! (...) Łaska Pana Jezusa
313 Adh, 0,103 | Duchu Świętym niech będą z wami wszystkimi” (2 Kor
|