Czesc, Rozdzial, Paragraf
1 I, 2,9 | uczniów, lecz należy do jej najgłębszej istoty. Bóg
2 I, 3,15 | jedności idzie w parze z jej wiernością wobec Ewangelii.
3 I, 4,18 | oraz wierne spełnianie jej wymogów. Tak więc „bycie
4 I, 5,21 | którzy nigdy nie dostrzegali jej potrzeby. Miłość tworzy
5 I, 5,21 | Wspólnotami lub odtwarzania jej pomiędzy jeszcze rozdzielonymi
6 I, 6,28 | odpowiada naturze osoby i jej godności. Stanowisko to
7 I, 7,31 | Wspólnoty i podaje przejrzyście jej znamienne rysy” 56. Niemniej
8 I, 7,32 | godnością osoby ludzkiej i z jej naturą społeczną, to znaczy
9 I, 9,38 | nadają do przekazywania jej tym, którzy je właściwie
10 I, 9,38 | rzeczywistości, pozwoli przezwyciężyć jej wizje cząstkowe i odrzucić
11 II, 3,45 | przyjęły zwyczaj odprawiania jej w każdą niedzielę. Także
12 II, 8,58 | Watykański II sformułował na jej podstawie wnioski duszpasterskie,
13 II, 9,59 | perspektywom, które zostały jej wyznaczone za obopólną zgodą
14 II, 9,61 | wzorzec wspólnoty; nie tylko jej duchowości czy życia moralnego,
15 II, 12,71 | Ekumeniczną Radę Kościołów w jej siedzibie w Genewie oraz
16 II, 13,75 | tę współpracę i stawiają jej granice. Istniejąca już
17 III, 2,80 | całość, choć różne mogą być jej metody, formy i poziomy
18 III, 3,85 | świętych starają się spełniać jej wymogi. Czy zatem my sami
19 Adh, 0,102| jego jedność i pozwolił jej wzrastać ku pełnej komunii
|