Czesc,  Rozdzial, Paragraf

 1  I,  2,11 |         jego członków zamysł Boży staje się mniej wyrazisty. Mówiąc
 2  I,  4,19 |        Właśnie odnowa form wyrazu staje się konieczna, aby można
 3  I,  5,21 |        przykład o pokój, modlitwa staje się sama z siebie wyrazem
 4  I,  8,33 |         dialogu, równocześnie zaś staje się — w postaci coraz dojrzalszej —
 5  I,  8,34 |         ekumenicznego. Jeżeli nie staje się on rachunkiem sumienia,
 6  I,  8,35 | dokumencie właściwego charakteru: staje się „dialogiem nawrócenia”
 7  I, 10,40 |    chrześcijańskiego świadectwa i staje się narzędziem ewangelizacji,
 8 II,  3,45 |     Chrystusa i to pragnienie już staje się wspólnym uwielbieniem
 9 II,  8,55 |          w pierwszym tysiącleciu. Staje się ona poniekąd wzorcem.
10 II, 11,65 |    Wschodzie, jak i na Zachodzie. Staje się imperatywem, który każe
11 II, 11,68 |           etyczno-moralnej, która staje się coraz pilniejsza w naszych
12 II, 13,75 |      chrześcijan w społeczeństwie staje się zatem wyrazistym świadectwem,
13 II, 13,76 |     którego motywacja teologiczna staje się stopniowo coraz głębsza?
14 III,  5,90|  świadectwo. I tak, Kościół Rzymu staje się Kościołem Piotra i Pawła” 150.~
15 III,  5,92|    patrzeć. W niej też zrozumiała staje się władza właściwa dla