Czesc, Rozdzial, Paragraf
1 Wprow, 0,1 | w Wielki Piątek 1994 r. na zakończenie rozważania Drogi
2 Wprow, 0,1(1) | Por. Rozważanie na zakończenie Drogi Krzyżowej
3 Wprow, 0,2 | Dialogi międzywyznaniowe na płaszczyźnie teologicznej
4 Wprow, 0,2 | ekumeniczne musi się opierać na nawróceniu serc i na modlitwie,
5 Wprow, 0,2 | opierać na nawróceniu serc i na modlitwie, które doprowadzą
6 Wprow, 0,3 | katolicki wszedł nieodwołalnie na drogę ekumenicznych poszukiwań,
7 Wprow, 0,3 | która poprzez swoją treść na wskroś duszpasterską pragnie
8 Wprow, 0,4 | Papież zdany jest całkowicie na łaskę i modlitwę Pana: „
9 Wprow, 0,4 | jego następców opiera się na modlitwie samego Odkupiciela,
10 Wprow, 0,4 | polega w szczególny sposób na przypominaniu o potrzebie
11 Wprow, 0,4 | i nadal będzie cierpieć na skutek sprzeciwów i prześladowań.
12 Wprow, 0,4 | został bowiem wzniesiony na mocnej i trwałej opoce,
13 I, 1,5 | Kościół katolicki opiera na zamyśle Bożym swoje ekumeniczne
14 I, 1,5 | sobie, ale ciągle otwartą na rozwój misyjny i ekumeniczny,
15 I, 1,6 | Jego zamysłu, spoczywająca na tych, którzy przez Chrzest
16 I, 2,7 | porusza bardzo wielu ludzi na całym świecie, a także pod
17 I, 2,7 | odłączonych powstał i z dnia na dzień zatacza coraz szersze
18 I, 2,7 | sposób zyskał zbawienie na chwałę Bożą” 6. ~
19 I, 2,8 | podjąć działania ekumeniczne na rzecz jedności chrześcijan
20 I, 2,9 | Świętego nie polega jedynie na tym, że ludzie gromadzą
21 I, 2,9 | urzeczywistnił, tak aby „wydobyć na światło, czym jest wykonanie
22 I, 2,10 | eklezjologiczną, otwartą na wszystkie wartości eklezjalne
23 I, 3,15 | swe posłannictwo, wskazują na to, co jest istotne dla
24 I, 3,15 | podstawowy wymóg ewangelizacji na każdym etapie zbawczej drogi
25 I, 3,15 | się bardziej radykalnie na Ewangelię i nie tracąc nigdy
26 I, 3,15 | ekumeniczne wywiera wpływ w na życie wewnętrzne chrześcijan,
27 I, 3,16 | sobie, by razem spojrzeć na siebie w świetle Tradycji
28 I, 3,16 | potrzebach i perspektywach, jak na przykład z okazji rocznicy
29 I, 3,16 | Chrześcijan, zastosowało je na polu duszpasterstwa27. ~
30 I, 3,17 | otwarcia ekumenicznego29. Na zakończenie obrad Soboru
31 I, 3,17(29) | Por. Przemówienie na otwarcie Soboru Watykańskiego
32 I, 3,17(30) | przez Papieża Jana XXIII na podstawie Motu proprio Superno
33 I, 3,17(30) | zostało obecnie przemianowane na PAPIESKĄ RADĘ DS. POPIERANIA
34 I, 4,18(31) | Por. Przemówienie na otwarcie Soboru Watykańskiego
35 I, 4,19 | pojęć greckiej teologii na język zrozumiały w kontekście
36 I, 4,19 | być narodem podzielonym na dwie części. (...) Jezus
37 I, 4,19 | nakazuje przełożenie go na języki wszystkich kultur.
38 I, 4,19 | jednoznacznie odpowiada na to pytanie: „cały Kościół,
39 I, 4,20 | jasno, że ekumenizm, ruch na rzecz jedności chrześcijan,
40 I, 5,21 | ale w innych intencjach, na przykład o pokój, modlitwa
41 I, 5,22 | wydaje się jakby układać na nowo, dążąc do Źródła swej
42 I, 5,22 | wczoraj i dziś, ten sam także na wieki!” (Hbr 13, 8). We
43 I, 5,22 | jerozolimskim wieczerniku. ~Na ekumenicznej drodze do jedności
44 I, 5,23 | Jednakże — bez względu na podziały — zmierzamy drogą
45 I, 5,23 | kierowana wiarą. Gromadzimy się na niej w imię Chrystusa, który
46 I, 5,23 | całej jego działalności na rzecz zjednoczenia chrześcijan.
47 I, 5,24 | pielgrzymowanie pośród Kościołów na różnych kontynentach i w
48 I, 5,24 | modlitewnych spotkań. Ze względu na uwarunkowania przeszłości,
49 I, 5,25 | tejże Bazylice Św. Piotra na uroczystych Nieszporach,
50 I, 5,25 | każde z nich zasługiwałoby na wzmiankę. Pan naprawdę ujął
51 I, 5,25 | nieustannie przeglądać i na nowo odczytywać, aby czerpać
52 I, 5,27 | powinien prowadzić z Panem na modlitwie, musi znaleźć
53 I, 5,27 | godny naśladowania: mam na myśli Siostrę Marię Gabrielę
54 I, 5,27 | dla wszystkich, zawsze i na każdym miejscu. ~
55 I, 6,28 | godności. Stanowisko to na terenie filozofii współczesnej
56 I, 6,28 | człowiek jest bowiem „jedynym na świecie stworzeniem, którego
57 I, 6,28 | samego” 51. Dialog leży na jedynej drodze do samospełnienia
58 I, 6,28 | Chociaż w pojęciu „dialog” na pierwszy plan zdaje się
59 I, 6,29 | soborowy Dekret o ekumenizmie na pierwszy plan wysuwa „wszelkie
60 I, 6,29 | poróżnionych, aby znaleźć się na płaszczyźnie, na której
61 I, 6,29 | znaleźć się na płaszczyźnie, na której obie strony traktują
62 I, 7,31 | 31. Działanie na rzecz dialogu ekumenicznego,
63 I, 7,31 | właściwe struktury działają na szczeblu poszczególnych
64 I, 7,31 | wykształconymi rzeczoznawcami na zebraniach chrześcijan z
65 I, 7,32 | gdzie tylko się godzi, na jednomyślną modlitwę. Wszyscy
66 I, 8,33 | nadając kierunek postępowaniu na rzecz jedności. Prawda ta
67 I, 8,34 | czyż możemy wówczas liczyć na to, o czym w dalszym ciągu
68 I, 8,35 | wertykalny dialogu polega na wspólnym i wzajemnym uznaniu
69 I, 9,36 | Dekret o ekumenizmie opisuje na pierwszym miejscu warunki
70 I, 9,36 | będzie musiała opierać się na przyjęciu całej prawdy,
71 I, 9,38 | samej treści, jak to zostało na przykład stwierdzone w niedawnych
72 I, 9,38 | wiedliśmy spór chrystologiczny. Na temat sposobu formułowania
73 I, 9,38 | że dwa sposoby patrzenia na tę samą rzeczywistość —
74 I, 9,39 | 39. Na koniec, dialog stawia rozmówców
75 I, 10,40 | możliwej współpracy praktycznej na różnych płaszczyznach: duszpasterskiej,
76 I, 10,40 | Taka współpraca, oparta na wspólnej wierze, jest nie
77 II, 1,41 | została podjęta działalność na rzecz zjednoczenia chrześcijan
78 II, 1,41 | zjednoczenia chrześcijan na tak wielką skalę i w tak
79 II, 1,41 | jedności.~Ogólne spojrzenie na ostatnie trzydzieści lat
80 II, 1,41 | wspólnego nawrócenia się na Ewangelię, którego narzędziem
81 II, 1,42 | 42. Obserwujemy na przykład, że chrześcijanie
82 II, 1,42 | autentycznym duchem Kazania na Górze, widzą w nich braci
83 II, 1,42 | sakralne, udzielają stypendiów na formację duchownych ze Wspólnot
84 II, 1,42 | chrześcijanie nawrócili się na braterską miłość, która
85 II, 2,43 | razem, w imię Chrystusa, na temat ważnych problemów
86 II, 2,43 | czyniąc, tworzą komunię opartą na jednym z najważniejszych
87 II, 2,43 | obywateli, by nie wchodzili na drogę, która mogłaby prowadzić
88 II, 2,43 | podejmowany w tym kierunku na wszystkich płaszczyznach,
89 II, 3,44 | 44. Postępy na drodze ekumenicznego nawrócenia
90 II, 3,44 | Mam tu przede wszystkim na myśli wydarzenie tak doniosłe
91 II, 3,44 | do podziałów, zwłaszcza na Zachodzie, potrafi zrozumieć,
92 II, 3,45 | realizując postulat wyrażony na forum ekumenicznym76, porzuciły
93 II, 3,45 | zasadnicze zbieżności. Również na forum ekumenicznym77 podkreślono
94 II, 3,45 | programów, a jego potrzeba jest na nowo odkrywana.~Są to wszystko
95 II, 3,45(77) | Na przykład podczas ostatnich
96 II, 3,46 | wyznaje w tych sakramentach. Na zasadzie wzajemności również
97 II, 3,46 | przestrzegania domaga się postęp na drodze ekumenizmu78.~
98 II, 4,48 | tym bezpośrednim kontaktom na różnych szczeblach, między
99 II, 4,48 | już wszedł zdecydowanie na drogę wiodącą do prawdziwej
100 II, 6,50 | 50. Na początku trzeba tu ze szczególną
101 II, 6,50 | strony tych Kościołów, obecni na Soborze wraz z przedstawicielami
102 II, 6,50 | bezstronnie i z głęboką miłością na Kościoły Wschodu, zwracając
103 II, 6,50 | Wschodu, zwracając uwagę na ich eklezjalny charakter
104 II, 6,50 | ich eklezjalny charakter i na obiektywne więzi jedności,
105 II, 6,50 | sakramenty, szczególnie zaś, na mocy sukcesji apostolskiej,
106 II, 6,50 | II pragnie oprzeć dialog na istniejącej komunii i zwraca
107 II, 6,50 | komunii i zwraca uwagę właśnie na bogatą rzeczywistość Kościołów
108 II, 6,51 | poprzez dialog miłości, jak i na polu dyskusji doktrynalnej,
109 II, 6,51 | doktrynalnej, prowadzonej na forum Międzynarodowej Komisji
110 II, 6,51 | satysfakcji, ponieważ pozwolił na stopniowe odnalezienie braterstwa.~
111 II, 7,52 | między innymi ze względu na rolę, jaką winny one odegrać
112 II, 7,52 | jaką winny one odegrać na drodze ku jedności. Patriarcha
113 II, 7,52 | Patriarchatu ekumenicznego, zaś na uroczystość św. Andrzeja
114 II, 7,53 | pozwalają między innymi na bezpośrednią wymianę informacji
115 II, 7,53 | Chrystusa wobec jego Kościoła.~Na drodze otwartej przez Sobór
116 II, 7,53 | prawdę o chrześcijaństwie na kontynencie europejskim,
117 II, 7,54 | jednym z wydarzeń centralnych na drodze ewangelizacji świata.
118 II, 7,54 | w czasie, kiedy Kościół na Wschodzie i na Zachodzie
119 II, 7,54 | kiedy Kościół na Wschodzie i na Zachodzie pozostawał nie
120 II, 8,55 | przypomina fakt, że na Wschodzie istnieje w żywotnym
121 II, 8,55 | 14). Struktury Kościoła na Wschodzie i na Zachodzie
122 II, 8,55 | Kościoła na Wschodzie i na Zachodzie kształtowały się
123 II, 8,56 | się ważnym krokiem naprzód na drodze do pełnej komunii.~
124 II, 8,56 | nieustannie nam towarzyszyć na tej drodze.~
125 II, 8,57 | Jezusie (por. Ga 3, 28). Na mocy sukcesji apostolskiej
126 II, 8,57 | Bóg pozwala nam odkryć na nowo, że jesteśmy Kościołami
127 II, 8,57 | która przeniknęła potem na tereny zachodnie” 91. Jak
128 II, 8,57 | to, co upodabnia Kościoły na Wschodzie i na Zachodzie.
129 II, 8,57 | Kościoły na Wschodzie i na Zachodzie. W zgodzie z prawdą
130 II, 8,58 | Watykański II sformułował na jej podstawie wnioski duszpasterskie,
131 II, 8,58 | ducha jedności. Ze względu na bardzo ścisłe więzi sakramentalne
132 II, 9,59 | Kościołami. Komunia ta, oparta na jedności wiary i nawiązująca
133 II, 9,59 | pozytywnej postawie i oparciu się na tym, co nas łączy, Komisja
134 II, 9,60 | bardzo delikatnej debacie na temat metody, jaką należy
135 II, 9,60 | problemu, które opiera się na doktrynie Kościołów siostrzanych.
136 II, 9,60 | prawosławnymi i katolikami, żyjącymi na jednym terytorium, ale również
137 II, 9,60 | jedności jest bardziej owocne.~Na temat Kościołów Wschodnich,
138 II, 9,60(99) | kontynentu europejskiego na temat kontaktów między katolikami
139 II, 9,60 | dialogu teologicznym, zarówno na szczeblu lokalnym, jak i
140 II, 9,61 | przekonanie, iż bez względu na to, w jakim Kościele by
141 II, 10,62 | Kościoły wysłały obserwatorów na Sobór Watykański II; ich
142 II, 10,62 | Paweł VI podpisał deklarację na ten temat z Jego Świątobliwością
143 II, 10,63 | mieć uzasadnioną nadzieję na wspólne znalezienie rozwiązań
144 II, 11 | Wspólnotami Kościelnymi na Zachodzie~
145 II, 11,64 | Wspólnotami kościelnymi na Zachodzie. Pragnąc stworzyć
146 II, 11,64 | czasie najcięższego bodaj na Zachodzie przełomu, zapoczątkowanego
147 II, 11,64 | wielkiej wagi, nie tylko na podłożu historycznym, socjologicznym,
148 II, 11,65 | dążenia, które kierowały na Zachodzie rozwojem Kościoła
149 II, 11,65 | sposób do wszystkich, tak na Wschodzie, jak i na Zachodzie.
150 II, 11,65 | tak na Wschodzie, jak i na Zachodzie. Staje się imperatywem,
151 II, 11,65 | odrzucić podziały i odnaleźć na nowo jedność; bodźcem do
152 II, 11,66 | katolickim112. Bez względu na te okoliczności Sobór proponuje
153 II, 11,66 | Pośrednika między Bogiem a ludźmi na chwałę jedynego Boga, Ojca
154 II, 11,66 | od nas zapatrywania (...) na stosunek Kościoła do Pisma
155 II, 11,68 | zapomina też o ich inicjatywach na rzecz humanizacji warunków
156 II, 11,68 | tekst soborowy wskazuje na problematykę należącą do
157 II, 11,69 | chrześcijańskimi Zachodu, istniejącymi na całym świecie.~Z drugiej
158 II, 11,69 | poświęceniem zasługującym na uznanie całej ekumenicznej
159 II, 11,70 | wierzącymi, którzy powołują się na jednego Pana, modlitwa jest
160 II, 12,71 | które świadczą o postępie na drodze szukania jedności.
161 II, 12,71 | poświęcona jest świadczeniu na rzecz zjednoczenia chrześcijan.
162 II, 12,72 | znaczenia innych odwiedzin, na szczególną uwagę zasługują
163 II, 12,72 | w listopadzie 1980 r. i na przełomie kwietnia i maja
164 II, 12,72 | Anglia, Szkocja i Walia) na przełomie maja i czerwca
165 II, 12,72 | której przewodniczyłem na Placu Famese z okazji sześćsetlecia
166 II, 12,73 | w inicjatywy i działania na rzecz jedności chrześcijan,
167 II, 12,73 | konsekwencje są odczuwalne na poziomie Konferencji Episkopatów,
168 II, 13,75 | wywierają ujemny wpływ także na tę współpracę i stawiają
169 II, 13,75 | ich wspólnego działania na niwie społecznej, ale także
170 II, 13,76 | ekumenicznym zaangażowaniu na rzecz pokoju, wyrażającym
171 II, 13,76 | pokój w Europie, zwłaszcza na Bałkanach, obchodzonego
172 II, 13,76 | Franciszka oraz Mszy św. o pokój na Bałkanach, szczególnie w
173 III, 1,79 | się letniości w działaniu na rzecz zjednoczenia, a bardziej
174 III, 1,79 | jeszcze — opozycji opartej na uprzedzeniach oraz defetyzmu,
175 III, 2,80 | zagadnienia lub rozwijając się na głębszych poziomach, stajemy
176 III, 2,81 | spoczywają w tej dziedzinie na komisjach ekumenicznych.~
177 III, 2,81 | będzie metodologia oparta na rozróżnieniu między depozytem
178 III, 2,81 | przemówieniu wygłoszonym na otwarcie Soboru Watykańskiego
179 III, 3,82 | ekumeniczny, ze względu na swą doniosłość, głęboko
180 III, 3,83 | przezwyciężenia przeszkód na drodze do jedności.. Otóż
181 III, 3,84 | stulecia, liczniejszych niż się na ogół uważa, i jest świadectwem,
182 III, 3,84 | i jest świadectwem, że na pewnym głębokim poziomie
183 III, 3,84 | utrzymuje się i wzrasta na wielu poziomach życia kościelnego.
184 III, 3,84 | męczennicy stanowią dowód na moc łaski, nie są oni bynajmniej
185 III, 3,84 | niewidzialny — włączona na trwałe w pełną komunię świętych,
186 III, 4,87 | 87. Na drodze wiodącej do pełnej
187 III, 4,87 | ostatnich trzydziestu lat. Na etapie, na którym się obecnie
188 III, 4,87 | trzydziestu lat. Na etapie, na którym się obecnie znajdujemy144,
189 III, 4,87 | wzbogacania się. Jest on oparty na komunii już istniejącej
190 III, 4,87 | rozwijały się z pożytkiem i na korzyść wszystkich” 145,~
191 III, 4,87(144)| Komisji „Wiara i Ustrój” na temat Chrzest, Eucharystia
192 III, 4,87(144)| Ekumenicznej Rady Kościołów na temat: Jedność Kościoła
193 III, 5,89 | kościelnymi, ale również na szerszym forum całego ruchu
194 III, 5,90 | powierzona Piotrowi opiera się na słowach samego Chrystusa,
195 III, 5,91 | jesteś Piotr [czyli Skała], i na tej Skale zbuduję Kościół
196 III, 5,91 | niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w
197 III, 5,91 | niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane
198 III, 5,91 | Wydaje się, że właśnie na tle ludzkiej słabości Piotra
199 III, 5,91 | ukazuje, iż Kościół opiera się na nieskończonej potędze łaski (
200 III, 5,91 | cytowanych już słowach Chrystusa, na które będzie się powoływać
201 III, 5,92 | posługą jest całkowicie oddany na służbę zamysłowi Bożego
202 III, 5,92 | perspektywie należy zawsze na niego patrzeć. W niej też
203 III, 5,93 | trzeba odczytywać wciąż na nowo, aby sprawowanie posługi
204 III, 5,94 | Ducha zadanie nie polegające na sprawowaniu władzy nad ludem —
205 III, 5,94 | 20, 25; Mk 10, 42) — ale na prowadzeniu go ku spokojnym
206 III, 5,94 | Pasterzy polega właśnie na tym, że ma on „czuwać” (
207 III, 5,94 | jedności. Prymat ten sprawuje na różnych płaszczyznach, czuwając
208 III, 5,95 | polega przede wszystkim na dostrzeganiu ekumenicznych
209 III, 5,95 | chrześcijańskich Wspólnot i na wsłuchiwaniu się w kierowaną
210 III, 5,95 | tej misji, byłaby otwarta na nową sytuację. Przez całe
211 III, 5,96 | braterskiego i cierpliwego dialogu na ten temat, w którym moglibyśmy
212 III, 5,96 | jałowych polemik i mając na uwadze jedynie wolę Chrystusa
213 III, 6,97 | tych, którzy działają dziś na niwie ekumenizmu, nie wskazuje
214 III, 6,97 | ekumenizmu, nie wskazuje na potrzebę takiej właśnie
215 III, 7,98 | nieraz tak wielki nacisk na owo „aby świat uwierzył”,
216 III, 7,98 | miejscu trzeba zwrócić uwagę na znak jedności między wszystkimi
217 III, 7,98 | choć wszyscy powołują się na Chrystusa, będą umieli przyjąć
218 III, 7,99 | przypadku nie może zamknąć się na wezwanie Ducha, który kieruje
219 Adh, 0,100 | wędrówki, która prowadzi nas na próg Trzeciego Tysiąclecia.
220 Adh, 0,100 | Trzeciego Tysiąclecia. Z uwagi na znaczenie, jakie Sobór ten
221 Adh, 0,100 | w międzyczasie postępów na drodze do pełnej komunii
222 Adh, 0,101 | Braci w Biskupstwie, aby na wszelkie sposoby popierali
223 Adh, 0,102 | powinna mieć pierwszeństwo na tej drodze ku nowemu tysiącleciu,
224 Adh, 0,102 | ponieważ nie stawiamy się na to spotkanie z pustymi rękoma: „
225 Adh, 0,102 | niemożliwego. ~Przychodzą mi na myśl słowa z komentarza
|