Czesc,  Rozdzial, Paragraf

 1  I,  2,8  |   imperatyw chrześcijańskiego sumienia oświeconego wiarą i kierowanego
 2  I,  3,15 |  imperatywu chrześcijańskiego sumienia, do urzeczywistniania ekumenicznej
 3  I,  8    |          Dialog jako rachunek sumienia ~
 4  I,  8,33 |      Prawda bowiem kształtuje sumienia, nadając kierunek postępowaniu
 5  I,  8,33 |     Prawda ta zarazem poddaje sumienia i czyny chrześcijan — rozdzielonych
 6  I,  8,34 |      zarazem funkcję rachunku sumienia. W tym miejscu wypada przypomnieć
 7  I,  8,34 |       staje się on rachunkiem sumienia, poniekąd „dialogiem sumień”,
 8  I,  9,39 | poszanowania nakazów własnego sumienia i sumienia bliźniego, z
 9  I,  9,39 |   nakazów własnego sumienia i sumienia bliźniego, z głęboką pokorą
10 II, 11,70 |       i wymagają szacunku dla sumienia własnego i drugiej strony,
11 III,  3,82|     ich do poważnego rachunku sumienia. Kościół katolicki powinien