Czesc, Rozdzial, Paragraf
1 Wprow, 0,1| prawdzie, iż w nim zakorzenione jest nowe życie człowieka i utrzymując,
2 Wprow, 0,1| twierdzi się, że człowiek jest tylko ziemską istotą, która
3 Wprow, 0,2| podziałów między nimi. Potrzebne jest spokojne i czyste spojrzenie
4 Wprow, 0,4| 4. Jest to właśnie zadanie Biskupa
5 Wprow, 0,4| w Kościele Papież zdany jest całkowicie na łaskę i modlitwę
6 Wprow, 0,4| Chrystusa o nawrócenie, które jest niezbędnie potrzebne „Piotrowi”,
7 Wprow, 0,4| nadzieja, która go podtrzymuje, jest niezłomna, podobnie jak
8 Wprow, 0,4| podobnie jak niezniszczalna jest radość, płynąca z tej nadziei.
9 Wprow, 0,4| mocnej i trwałej opoce, którą jest Jezus Chrystus, jego Pan. ~
10 I, 1,5 | w jedności. Kościół nie jest rzeczywistością zamkniętą
11 I, 1,5 | i ekumeniczny, ponieważ jest posłany do świata, aby głosić
12 I, 1,6 | pojednanie i komunia. Czyż jest możliwe, byśmy pozostawali
13 I, 1,6 | sprzeciwia się woli Chrystusa, jest zgorszeniem dla świata,
14 I, 2,8 | Rzymu: „miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez
15 I, 2,8 | zawieść nie może” (Rz 5, 5). Jest to nadzieja jedności chrześcijan,
16 I, 2,9 | ogarnąć wszystkich, nie jest czymś mało istotnym, ale
17 I, 2,9 | element Jego dzieła. Nie jest też drugorzędnym przymiotem
18 I, 2,9 | się w społeczność, która jest zwykłą sumą osób. Tę jedność
19 I, 2,9 | komunia chrześcijan nie jest niczym innym, jak objawieniem
20 I, 2,9 | wydobyć na światło, czym jest wykonanie tajemniczego planu,
21 I, 2,9 | wszystkimi wiekami. Taki właśnie jest sens modlitwy Chrystusa: „
22 I, 2,11 | Wspólnotach chrześcijańskich, jest w nich czynnie obecny jedyny
23 I, 2,11 | Kościół katolicki „wie, że jest związany z licznych powodów” 14
24 I, 2,12 | katolickiego: „Wielu bowiem jest takich, którzy mają we czci
25 I, 2,12 | Uznanie tego wszystkiego jest nakazem prawdy. ~
26 I, 3,15 | Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże” oraz idąca
27 I, 3,15 | posłannictwo, wskazują na to, co jest istotne dla każdego nowego
28 I, 3,17 | w rozeznawaniu tego, co jest konieczne dla ruchu ekumenicznego
29 I, 3,17 | świetle Tradycji apostolskiej, jest w obecnej sytuacji Ludu
30 I, 3,17 | ekumenizmu. Z drugiej strony jest to także zasadnicza gwarancja
31 I, 3,17 | Soboru Watykańskiego II jest jednym z rezultatów wysiłków,
32 I, 4,18 | sprzeciwia się Bogu, który jest Prawdą. W Ciele Chrystusa,
33 I, 4,18 | W Ciele Chrystusa, który jest drogą, prawdą i życiem (
34 I, 4,18 | uważać, że dopuszczalne jest pojednanie osiągnięte kosztem
35 I, 4,19 | Fakt, że depozyt wiary jest ze swej natury przeznaczony
36 I, 4,19 | decyduje o komunii w prawdzie, jest bowiem znaczenie tejże prawdy.
37 I, 4,20 | jedności chrześcijan, nie jest jakimś tylko „dodatkiem”,
38 I, 4,20 | stwierdzał: „o wiele mocniejsze jest to, co nas łączy, niż to,
39 I, 5,21 | Szlak nawrócenia serc jest wyznaczany rytmem miłości,
40 I, 5,21 | najdoskonalszego źródła komunii — która jest jednością Ojca, Syna i Ducha
41 I, 5,21 | rozdzielonymi chrześcijanami. Miłość jest najgłębszym, życiodajnym
42 I, 5,21 | nie ma doskonałej komunii. Jest ona „nader skutecznym środkiem
43 I, 5,21 | uproszenia łaski jedności”, jest „podkreśleniem więzów, które
44 I, 5,21 | odłączonymi” 43. Nawet gdy nie jest to w znaczeniu formalnym
45 I, 5,22 | razem, wówczas cel, jakim jest zjednoczenie, wydaje się
46 I, 5,22 | Źródła swej jedności, którym jest Jezus Chrystus. On jest „
47 I, 5,22 | jest Jezus Chrystus. On jest „wczoraj i dziś, ten sam
48 I, 5,22 | wspólnocie modlitwy Chrystus jest rzeczywiście obecny: modli
49 I, 5,22 | uświadomią, o ile mniejsze jest to wszystko, co ich dzieli,
50 I, 5,23 | poszukujemy. Sprawdzianem tego jest nasza wspólna modlitwa,
51 I, 5,23 | w imię Chrystusa, który jest Jeden. On jest naszą jednością. ~
52 I, 5,23 | Chrystusa, który jest Jeden. On jest naszą jednością. ~Modlitwa „
53 I, 5,24 | Świętego. Ale i poza nim wiele jest w ciągu roku okazji, które
54 I, 5,24 | szczególnego doświadczenia, jakim jest papieskie pielgrzymowanie
55 I, 5,24 | instytucji, której celem jest prowadzenie należących do
56 I, 5,24 | pamięci Kościoła, który jest pobudzany przez Pocieszyciela
57 I, 5,25 | Brygidy (5 października 1991). Jest to tylko jeden przykład,
58 I, 5,26 | tych słów: „jeden (...) jest Ojciec wasz” (Mt 23, 9),
59 I, 5,26 | współistotny Syn. A zarazem: „jeden jest wasz Nauczyciel, a wy wszyscy
60 I, 5,27 | Modlitwa o jedność nie jest jednak zastrzeżona wyłącznie
61 I, 5,27 | że modlitwa o jedność nie jest związana z określonymi momentami,
62 I, 5,27 | Modlitwa Chrystusa do Ojca jest wzorem dla wszystkich, zawsze
63 I, 6,28 | wyrażoną przez Sobór: człowiek jest bowiem „jedynym na świecie
64 I, 6,28 | ekumenicznej Soboru. Dialog nie jest tylko wymianą myśli, ale
65 I, 6,29 | Stosowanie się do tych kryteriów jest zadaniem każdej ze stron
66 I, 7,31 | się od czasu Soboru, nie jest bynajmniej prerogatywą Stolicy
67 I, 7,31 | komisje, których zadaniem jest szerzenie ekumenicznego
68 I, 7,31 | dotyczących ekumenizmu: jest to istotny aspekt ruchu
69 I, 8,34 | sprawiedliwego. On bowiem jest ofiarą przebłagalną za nasze
70 I, 8,34 | historycznych podziałów — jest możliwe. Warunkiem jest
71 I, 8,34 | jest możliwe. Warunkiem jest pokorna świadomość, że zgrzeszyliśmy
72 I, 8,35 | ekumenizmie przeniknięty jest duchem nawrócenia59. Dialog
73 I, 8,35 | Odkupiciel świata i Pan dziejów jest naszym pojednaniem. Wymiar
74 I, 9,36 | 36. Dialog jest także naturalnym środkiem,
75 I, 9,36 | Umiłowanie prawdy jest najgłębszym wymiarem autentycznego
76 I, 9,36 | z braćmi62. ~Z pewnością jest możliwe dawanie świadectwa
77 I, 9,37 | katolickiej, ponieważ różne jest ich powiązanie z zasadniczymi
78 I, 9,38 | pomocą których wyrażona jest doktryna różnych Kościołów
79 I, 9,38 | jakie przynosi ekumenizm, jest to, że pomaga on chrześcijańskim
80 I, 9,38 | Chrystusa. Autentyczny ekumenizm jest łaską prawdy. ~
81 I, 10,40 | między chrześcijanami nie jest tylko wzajemne poznanie
82 I, 10,40 | oparta na wspólnej wierze, jest nie tylko bogata w braterską
83 I, 10,40 | w braterską komunię, ale jest objawieniem samego Chrystusa. ~
84 I, 10,40 | współpraca ekumeniczna jest prawdziwą szkołą ekumenizmu,
85 I, 10,40 | prawdziwą szkołą ekumenizmu, jest czynnym dążeniem do jedności.
86 II, 1,41 | rozległym zakresie. Już samo to jest wielkim darem Bożym, za
87 II, 1,41 | Wdzięczność za łaski już otrzymane jest warunkiem, który usposabia
88 II, 1,42 | rozszerzenie słownictwa jest przejawem znacznych przemian,
89 II, 1,42 | łączącego nas z innymi nie jest przejawem jakiejś liberalnej
90 II, 1,42 | ekumenizmu wskazuje, że pożądane jest wzajemne i oficjalne uznanie
91 II, 1,42 | oficjalne uznanie Chrztów70. Nie jest to bynajmniej zwykły gest
92 II, 2,43 | łamania praw człowieka. Jest oczywiste — i dowodzi tego
93 II, 2,43 | się rozszerza. Prowadzona jest ogromna praca w tej dziedzinie,
94 II, 3,45 | programów, a jego potrzeba jest na nowo odkrywana.~Są to
95 II, 3,45 | rozbieżności w sprawach wiary nie jest jeszcze możliwe wspólne
96 II, 3,45 | Czasem wydaje się, że bliska jest już chwila, kiedy będzie
97 II, 4,47 | 47. Dialog nie jest skupiony wyłącznie wokół
98 II, 4,47 | angażuje całego człowieka: jest także dialogiem miłości. „
99 II, 4,47 | odłączonych. Słuszną i zbawienną jest rzeczą uznać Chrystusowe
100 II, 4,47 | bowiem w swych dziełach jest zawsze podziwu godny i należy
101 II, 4,48 | epoki. Czyż nasz XX wiek nie jest czasem wielkiego świadectwa „
102 II, 5,49 | nich dialogu teologicznego jest wzrost komunii. Kontakty
103 II, 5,49 | Wspólnotach kościelnych81. Nie jest to odkrycie elementów statycznych,
104 II, 5,49 | jedności chrześcijan nie jest czymś dowolnym lub związanym
105 II, 5,49 | doraźnymi okolicznościami, ale jest wymogiem, który wypływa
106 II, 7,53 | Wschodem i Zachodem. Pierwszym jest Jubileusz 1984 roku, ogłoszony
107 II, 7,54 | tutaj chciałbym przypomnieć, jest Milenium Chrztu Rusi (988-
108 II, 8,56 | Ga 6, 2). Jakże stosowne jest dla nas i jak aktualne jego
109 II, 8,57 | Papieża Pawła VI naszym celem jest wspólne odnalezienie pełnej
110 II, 8,57 | od ewangelizacji, która jest najwznioślejszą posługą,
111 II, 8,58 | ani jedność Kościoła nie jest zagrożona, ani nie występuje
112 II, 9,60 | dążenia do pełnej komunii jest dialog prawdy, ożywiany
113 II, 9,60 | czemu dążenie do jedności jest bardziej owocne.~Na temat
114 II, 10,62 | tragicznych okolicznościach, jest konkretnym znakiem tego,
115 II, 10,63 | że to ważne osiągnięcie jest trwałym owocem poszukiwań
116 II, 10,63 | dialogu. Ale nie tylko tym: jest także dla nas źródłem otuchy,
117 II, 11,65 | decydującego znaczenia. Istotna jest natomiast kwestia wiary.
118 II, 11,66 | Niemniej Pismo Święte jest dla (...) dialogu [ekumenicznego]
119 II, 11,66 | sakrament ten „sam przez się jest jedynie pierwszym zaczątkiem”,
120 II, 11,68 | wierności słowu Chrystusa, które jest źródłem chrześcijańskiego
121 II, 11,69 | Ustrój”.~Dialog był i nadal jest owocny i wiele obiecujący.
122 II, 11,69 | zrozumieć, że konieczne jest głębsze zbadanie niektórych
123 II, 11,70 | na jednego Pana, modlitwa jest źródłem światła ukazującego
124 II, 12,71 | duszpasterskich poświęcona jest świadczeniu na rzecz zjednoczenia
125 II, 12,72 | 11 września 1987 r. Ważny jest sam fakt systematycznego
126 II, 13,74 | wolę mojego Ojca, który jest w niebie” (Mt 7, 21). Sprawdzianem
127 II, 13,74 | intencji i deklarowanych zasad jest ich realizacja w konkretnym
128 II, 13,75 | natchnienie z samej Ewangelii, nie jest nigdy dla chrześcijan jedynie
129 II, 13,76 | sprawę pokoju. Rozumieją, że jest ona ściśle związana z głoszeniem
130 III, 1,77 | celem ruchu ekumenicznego jest ponowne ustanowienie pełnej
131 III, 1,77 | etapów drogi, nawet jeśli jest to etap wielce obiecujący
132 III, 1,78 | pomoc w poszukiwaniu prawdy jest najwyższą formą ewangelicznej
133 III, 1,79 | defetyzmu, który skłonny jest wszystko widzieć w ujemnym
134 III, 1,79 | wymogi prawdy objawionej, nie jest równoznaczne z powstrzymywaniem
135 III, 1,79 | całej pełni. Czyż nie takie jest zresztą prawo Ewangelii?~
136 III, 2,80 | więzi komunii, potrzebna jest poważna refleksja, którą
137 III, 2,81 | wspomagany przez Ducha Świętego. Jest konieczne, aby jego rezultaty
138 III, 2,81 | powierzonym im w Kościele. Jest też oczywiste, że szczególne
139 III, 2,81 | ekumenicznych.~Cały proces jest nadzorowany i wspomagany
140 III, 2,81 | Apostolską. Autorytet nauczający jest odpowiedzialny za sformułowanie
141 III, 3,82 | 82. Jest zrozumiałe, że proces ekumeniczny,
142 III, 3,82 | siebie w ręce Tego, który jest naszym Orędownikiem przed
143 III, 3,82 | ufności w to, że prawda, którą jest Chrystus, ma moc doprowadzić
144 III, 3,82 | elementów dialogu ekumenicznego jest próba wprowadzenia chrześcijańskich
145 III, 3,83 | mocy Ducha Świętego, nie jest ponad ich siły. Wszystkie
146 III, 3,83 | właśnie przywiązanie nie jest potrzebne w tym, co nazwałem „
147 III, 3,84 | niż się na ogół uważa, i jest świadectwem, że na pewnym
148 III, 3,84 | stwierdzam natomiast, że jest ona już doskonała w tym,
149 III, 3,84 | komunia naszych Wspólnot jest już w rzeczywistości — choć
150 III, 3,84 | powszechna obecność świętych jest bowiem dowodem transcendentnego
151 III, 3,84 | transcendentnego działania mocy Ducha. Jest znakiem i dowodem zwycięstwa
152 III, 3,84 | widzialnej koinonii, która jest jednocześnie uwielbieniem
153 III, 3,85 | czego oczekuje Ojciec? On jest z nami.~
154 III, 4,86 | podkreśla, że w Kościele obecna jest pełnia (plenitudo) środków
155 III, 4,87 | wzajemnego wzbogacania się. Jest on oparty na komunii już
156 III, 4,87 | celu drogi, którą idziemy. Jest to ekumeniczna forma ewangelicznego
157 III, 5,88 | 88. Kościół katolicki jest świadom, że pośród wszystkich
158 III, 5,88 | chrześcijan, których pamięć jest obciążona bolesnymi wspomnieniami.
159 III, 5,89 | 89. Jest jednak faktem znamiennym
160 III, 5,89 | znamienne i pocieszające jest to, iż kwestia ta pojawia
161 III, 5,90 | 90. Biskup Rzymu jest Biskupem Kościoła, który
162 III, 5,91 | lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie
163 III, 5,91 | szczególna posługa w Kościele jest całkowicie dziełem łaski;
164 III, 5,91 | powierzyć w swoim Kościele, i że jest bardzo wymagający wobec
165 III, 5,91 | J 21, 15-19). Znamienne jest też, że według Pierwszego
166 III, 5,92 | mocny” (2 Kor 12, 9-10). Jest to fundamentalna cecha chrześcijańskiego
167 III, 5,92 | Autorytet związany z tą posługą jest całkowicie oddany na służbę
168 III, 5,93 | przejrzystości.~Kościół Boży jest powołany przez Chrystusa
169 III, 5,94 | Kościołów. Z tego tytułu jest pierwszym pośród sług jedności.
170 III, 5,94 | inna szerząca się opinia jest nie do pogodzenia z jednością
171 III, 5,95 | Boga zamieszkuje Jego Duch, jest gorącym pragnieniem Chrystusa.
172 III, 5,96 | 96. Jest to ogromne zadanie, od którego
173 III, 6,97 | Biskupów z Biskupem Rzymu jest w Bożym zamyśle podstawowym
174 III, 6,97 | sakramentalnym przejawem jest Eucharystia, wyrażała się
175 III, 6,97 | Apostolskich Piotr przedstawiony jest jako ten, który przemawia
176 III, 6,97 | swojej jedynej Głowy, którą jest Jezus Chrystus — widzialną
177 III, 7,98 | wersecie Janowym, który jest tu źródłem natchnienia i
178 III, 7,98 | wszystkim przynosić chwałę Ojcu. Jest jednak oczywiste, że podział
179 III, 7,98 | Prawdą, której głoszenie jest ich misją, a tym samym szkodzi
180 III, 7,98 | rzeczowego badania prawdy. Tak jest: los ewangelizacji łączy
181 III, 7,98 | Rozłam wśród chrześcijan jest okolicznością tak bardzo
182 III, 7,98 | Ewangelię wszystkim narodom, ale jest też prawdą, że musi zmagać
183 III, 7,98 | pomyślą, że Ewangelia, choć jest przedstawiana jako podstawowe
184 III, 7,99 | że dążenie ekumeniczne jest dla mnie jako dla. Biskupa
185 III, 7,99 | pełnej i widzialnej jedności. Jest to jeden z nakazów miłości,
186 III, 7,99 | do końca. Ekumenizm nie jest wyłącznie wewnętrzną sprawą
187 III, 7,99 | Wspólnot chrześcijańskich. Jest to sprawa miłości, którą
188 III, 7,99 | stawianie przeszkód tej miłości jest zniewagą wobec Niego i wobec
189 Adh, 0,100| Jubileuszu roku 2000 nie jest niczym innym, jak tylko
190 Adh, 0,100| całego Kościoła” 159. Sobór jest wielkim początkiem — niczym
191 Adh, 0,101| świadomością, że Kościół jest do tego zobowiązany przez
192 Adh, 0,101| zakres misji biskupiej i jest powinnością wynikającą bezpośrednio
193 Adh, 0,101| Bożego, mają czynić, co jest w ich mocy, aby więzy komunii
194 Adh, 0,102| wyrazem tego niepokoju, który jest tęsknotą za jednością, a
195 Adh, 0,102| zapytać, czy to wszystko jest możliwe, odpowiedź zawsze
196 Adh, 0,102| będzie brzmiała: „tak”. Jest to ta sama odpowiedź, którą
|