Czesc,  Rozdzial, Paragraf

 1 Wprow,  0,1|             i Wspólnot kościelnych, które nie są w pełnej komunii
 2 Wprow,  0,2|           przeszkody i uprzedzenia, które utrudniają głoszenie Ewangelii
 3 Wprow,  0,2|         rozbieżności doktrynalnych, które należy rozstrzygnąć, chrześcijanie
 4 Wprow,  0,2|         zastarzałych nieporozumień, które odziedziczyli z przeszłości,
 5 Wprow,  0,2|     nawróceniu serc i na modlitwie, które doprowadzą także do niezbędnego
 6 Wprow,  0,2|       wskazali zewnętrzne czynniki, które stały się przyczyną godnych
 7 Wprow,  0,2|       ożywione Bożym miłosierdziem, które potrafi wyzwolić umysły
 8 Wprow,  0,3|        znaki czasu”. Doświadczenia, które przeżył w tych latach i
 9 Wprow,  0,3|             przeżył w tych latach i które nadal są jego udziałem,
10 Wprow,  0,4|             Chrystusa o nawrócenie, które jest niezbędnie potrzebne „
11  I,  1,5   |           głosić misterium komunii, które go konstytuuje, świadczyć
12  I,  2,10  |    pierwiastki uświęcenia i prawdy, które jako właściwe dary Kościoła
13  I,  2,11  |             z wszystkimi dobrami, w które Bóg pragnie wyposażyć swój
14  I,  2,12  |   pierwiastki uświęcenia i prawdy”, które w różny sposób są obecne
15  I,  2,13  |          chrześcijańskich obrzędów, które — zależnie od różnych warunków
16  I,  2,13  |         wielkiej wartości (eximia), które w Kościele katolickim są
17  I,  3,15  |        Ewangelii. Mówiąc o osobach, które realizują w życiu swoje
18  I,  3,15  |            się o nowe przestrzenie, które skłaniają do dziękczynienia
19  I,  3,15  |    rozszerzył się też zakres spraw, które domagają się pokuty: świadomość
20  I,  3,15  |        istnienia pewnych podziałów, które ranią braterską miłość,
21  I,  3,17  |          pewną bazę dla poszukiwań, które należy kontynuować i pogłębiać. ~
22  I,  3,17  |       jednym z rezultatów wysiłków, które podjął wówczas Kościół,
23  I,  3,17  |        dialog miłości z Kościołami, które pozostają w komunii z Patriarchą
24  I,  4,18  |             Tak więc „bycie razem”, które zdradzałoby prawdę, byłoby
25  I,  4,20  |       zdrowego i kwitnącego drzewa, które osiąga pełnię życia. ~Papież
26  I,  5,21  |         jest „podkreśleniem więzów, które dotąd łączą katolików z
27  I,  5,24  |           jest w ciągu roku okazji, które skłaniają chrześcijan do
28  I,  5,24  |            pielgrzymowania Papieża, które unaocznia rolę Biskupa Rzymu
29  I,  5,24  |          uwarunkowania przeszłości, które w różny sposób nad nimi
30  I,  5,25  |            uroczystych Nieszporach, które złączyło mnie z luterańskimi
31  I,  6,29  |    usunięcia słów, opinii i czynów, które by w świetle sprawiedliwości
32  I,  6,30  |       spotkania i wspólne modlitwy, które stały się możliwe dzięki
33  I,  7,32  |            we wszystkich zadaniach, które dla wspólnego dobra stawia
34  I,  8,34  |            po wszystkich grzechach, które przyczyniły się do historycznych
35  I,  8,34  |       poniekąd „struktury” grzechu, które przyczyniły się i nadal
36  I, 10,40  |        sposób wyraża to zespolenie, które ich wzajem łączy i w pełniejszym
37 II,  1,42  |           celebracji ekumenicznych, które stanowią jeden z ważnych
38 II,  1,42  | ekumenicznych spotkań i celebracji, które odbyły się w Rzymie. „Powszechne
39 II,  2,43  |         śmiałych przedsięwzięciach, które stawiają sobie za cel przemianę
40 II,  4,47  |      płynące ze wspólnej ojcowizny, które się znajdują u braci odłączonych.
41 II,  5,49  |         dostrzec te elementy wiary, które ich łączą. Pomogło to umocnić
42 II,  6,51  |     dziedzinie braterskich relacji, które rozwijały się poprzez dialog
43 II,  7,52  |        wspomnienie o ekskomunikach, które dziewięćset lat wcześniej,
44 II,  7,53  |            najmniej dwa wydarzenia, które mają szczególne znaczenie
45 II,  7,54  |             54. Drugim wydarzeniem, które tutaj chciałbym przypomnieć,
46 II,  8,55  |         wspólnocie wiary i miłości, które powinny ujawniać swą żywotność
47 II,  8,56  |            dziedzictwa doświadczeń, które kierują naszym dążeniem
48 II,  8,57  |           razem Sobory ekumeniczne, które broniły depozytu wiary przed
49 II,  8,57  |        tradycje życia wewnętrznego, które w szczególny sposób wyraża
50 II,  8,57  |            darów między Kościołami, które się nawzajem dopełniają,
51 II,  8,58  |             wnioski duszpasterskie, które mogą znaleźć zastosowanie
52 II,  9,59  |   poszukiwania ku tym perspektywom, które zostały jej wyznaczone za
53 II,  9,60  |           rozstrzygnięcia problemu, które opiera się na doktrynie
54 II,  9,61  |           lat? Oto wielkie zadanie, które musi Kościół katolicki wykonać
55 II,  9,61  |         Kościół katolicki wykonać i które stoi także przed Kościołem
56 II, 10,62  |    starożytnymi Kościołami Wschodu, które zakwestionowały niegdyś
57 II, 11,64  |     Kościoły i Wspólnoty kościelne, które odłączyły się od Rzymskiej
58 II, 11,65  |             choć odrębne — dążenia, które kierowały na Zachodzie rozwojem
59 II, 11,66  |            podkreślić pewne punkty, które mogą (...) stanowić oparcie
60 II, 11,68  |          wierności słowu Chrystusa, które jest źródłem chrześcijańskiego
61 II, 11,70  |           delikatnym poszukiwaniom, które dotykają problemów wiary
62 II, 12,71  |     Opatrzności za wszystkie fakty, które świadczą o postępie na drodze
63 II, 13,76  |            w modlitwie i działaniu, które ogarnia coraz liczniejszych
64 II, 13,76  |          połączeni wspólnotą uczuć, które poruszały najgłębsze struny
65 III,  1,77 |            uzgodnienia doktrynalne, które doprowadziły do wzrostu
66 III,  1,78 |             obowiązków oprócz tych, które są konieczne (por. Dz 15,
67 III,  1,79 |             złudnymi rozwiązaniami, które nie doprowadziłyby do niczego
68 III,  2,81 |        depozytem wiary a formułami, które go wyrażają, zgodnie z tym,
69 III,  3,82 |      fundament braterskich relacji, które winny być czymś innym niż
70 III,  3,82 |            ludzkiej i ziemskiej136, które stanowią wstępne warunki
71 III,  3,84 |             i Wspólnot kościelnych, które otworzyły im drogę do komunii
72 III,  3,84 |        środki zbawienia i tradycje, które wszystkie Wspólnoty zachowały
73 III,  3,84 |         Wspólnoty zachowały i przez które zostały ukształtowane, ale
74 III,  3,84 |     zwycięstwa Boga nad mocami zła, które wprowadzają podziały między
75 III,  3,85 |             dobro nawet z sytuacji, które uwłaczają Jego zamysłowi,
76 III,  4,86 |            podstawowych stwierdzeń, które podejmuje także Dekret Unitatis
77 III,  4,86 |            pełni środków zbawienia, które Chrystus powierzył swojemu
78 III,  4,87 |                  Trzeba, żeby dary, które każdy posiada, rozwijały
79 III,  5,89 |            dialogach teologicznych, które Kościół katolicki prowadzi
80 III,  5,89 |         Ekumeniczną Radę Kościołów, które odbyło się w Santiago de
81 III,  5,91 |            go przygotować do zadań, które zamierza mu powierzyć w
82 III,  5,91 |           miłości (por. 21, 15-17), które nawiązuje do trzykrotnej
83 III,  5,91 |           już słowach Chrystusa, na które będzie się powoływać najwcześniejsza
84 III,  5,92 |        zdumiewającym stwierdzeniem, które dane mu było usłyszeć z
85 III,  5,92 |  wielokształtnym miłosierdziu Boga, które przemienia serca i rozlewa
86 III,  5,93 |            wyznania miłości Piotra, które nawiązuje do trzykrotnej
87 III,  7,98 |       niezgodni wobec kontrowersji, które żadną miarą nie budują,
88 Adh,  0,100|             podstawowe przekonania, które wrył on w świadomość Kościoła