Czesc, Rozdzial, Paragraf
1 Wprow, 0,1 | przyjęcia i wprowadzenia w czyn jego zalecenia. Ci nasi bracia
2 Wprow, 0,1 | antychrześcijański pragnie umniejszyć jego wartość i pozbawić go znaczenia,
3 Wprow, 0,3 | latach i które nadal są jego udziałem, pozwalają mu jeszcze
4 Wprow, 0,3 | Zbawiciela i przeszkodą w jego realizacji. Czuje się zawsze
5 Wprow, 0,4 | braci, ukazał mu zarazem jego ludzką słabość i szczególną
6 Wprow, 0,4 | 32). Nawrócenie Piotra i jego następców opiera się na
7 Wprow, 0,4 | którą jest Jezus Chrystus, jego Pan. ~
8 I, 1,6 | odpowiedzialność wobec Boga i wobec Jego zamysłu, spoczywająca na
9 I, 2,7 | których każdy mówi, że to jego własny i Boży Kościół. Prawie
10 I, 2,9 | stanowi centralny element Jego dzieła. Nie jest też drugorzędnym
11 I, 2,9 | drugorzędnym przymiotem wspólnoty Jego uczniów, lecz należy do
12 I, 2,9 | jedności wyraża się cała głębia Jego agape. ~Istotnie, ta jedność
13 I, 2,9 | komunii Syna, w Nim zaś — w Jego komunii z Ojcem: „mieć z
14 I, 2,9 | znaczy: mieć je z Ojcem i z Jego Synem Jezusem Chrystusem” (
15 I, 2,9 | skierowaną do Ojca, aby Jego zamysł w pełni się urzeczywistnił,
16 I, 2,10 | uznaje zarazem, iż „poza jego organizmem znajdują się
17 I, 2,11 | braku wierności niektórych jego sług oraz mimo błędów, z
18 I, 2,11 | stykają się każdego dnia jego członkowie. Kościół katolicki
19 I, 2,11 | nawet zdrady niektórych jego synów nie mogą zniszczyć
20 I, 2,11 | jednak, że z winy wielu jego członków zamysł Boży staje
21 I, 2,14 | Bóg już objawił Kościół w jego rzeczywistości eschatologicznej,
22 I, 3,17 | także zasadnicza gwarancja jego przyszłości. Wierni Kościoła
23 I, 3,17 | Papież Paweł VI potwierdził jego charakter ekumeniczny, nawiązując
24 I, 4,18 | sprawach dotyczących Boga i Jego Kościoła” 33, oraz wierne
25 I, 4,19 | wzywa was, byście przyjęli Jego słowa i Jego wartości, pozostając
26 I, 4,19 | byście przyjęli Jego słowa i Jego wartości, pozostając we
27 I, 4,19 | człowiekowi ewangeliczne orędzie w jego niezmiennym sensie38. ~„
28 I, 4,20 | sposób organiczny do całości jego życia i działania i w konsekwencji
29 I, 5,22 | Kościołowi, kiedy go ustanowił w jego pierwotnej jedności, jeszcze
30 I, 5,23 | aby dawała ona świadectwo Jego posłannictwu i aby świat
31 I, 5,23 | chrześcijańskiemu posłannictwu i jego wiarygodności. Dlatego też
32 I, 5,23 | życiu Kościoła oraz w całej jego działalności na rzecz zjednoczenia
33 I, 5,24 | jedności w Chrystusie i Jego Kościele. Ze szczególnym
34 I, 5,24 | nicejsko-konstantynopolitańskiego w jego oryginalnej wersji greckiej.
35 I, 8,33 | postaci coraz dojrzalszej — jego owocem. ~
36 I, 8,34 | Go kłamcą i nie ma w nas Jego nauki” (1, 10). Takie radykalne
37 I, 8,34 | przyczyniać do podziału i do jego utrwalenia. ~
38 II, 3,45 | stałą częścią programów, a jego potrzeba jest na nowo odkrywana.~
39 II, 6,50 | znacznie do wypełnienia jego misji.~Sobór Watykański
40 II, 6,51 | prawosławnym. Równie bogate były jego owoce w sferze relacji ze
41 II, 7,52 | Patriarchę Atenagorasa i jego następców. Historycznym
42 II, 7,52 | uroczyście, w sposób należny jego godności. W ten kontekst
43 II, 7,53 | czyn woli Chrystusa wobec jego Kościoła.~Na drodze otwartej
44 II, 7,54 | Bizancjum — Rzym; od Chrztu Rusi jego znaczenie się rozszerza:
45 II, 8,56 | jest dla nas i jak aktualne jego apostolskie zalecenie! Tradycyjne
46 II, 9,59 | z mym czcigodnym Bratem, Jego Świątobliwością Dymitriosem
47 II, 10,62 | deklarację na ten temat z Jego Świątobliwością Shenoudą
48 II, 10,62 | syryjsko-prawosławnym Patriarchą Antiochii, Jego Świątobliwością Jacoubem
49 II, 10,62(103)| Deklaracja Papieża Pawła VI i Jego Świątobliwości Shenouda
50 II, 10,62(104)| Deklaracja Papieża Pawła VI i Jego Świątobliwości Mar Ignazio
51 II, 10,62(106)| Papieża Jana Pawła II i Jego Świątobliwości Moran Mar
52 II, 10,62 | asyryjskim Patriarchą Wschodu, Jego Świątobliwością Mar Dinkhą
53 II, 10,62(107)| Przemówienie skierowane do Jego Świątobliwości Abuna Paulosa,
54 II, 11,66 | ludzi, zwłaszcza tajemnice Jego śmierci i zmartwychwstania (...);
55 II, 11,67 | z Chrystusem i oczekują Jego chwalebnego przyjścia” 121,~
56 III, 2,81 | Świętego. Jest konieczne, aby jego rezultaty były w należyty
57 III, 3,82 | zastanowienia się, czy były wierne Jego zamysłowi wobec Kościoła.~
58 III, 3,84 | Duch sprawia często, że Jego łaska rozlewa się innymi
59 III, 3,84 | jednocześnie uwielbieniem Jego chwały i służbą Jego zamysłowi
60 III, 3,84 | uwielbieniem Jego chwały i służbą Jego zamysłowi zbawienia.~
61 III, 3,85 | sytuacji, które uwłaczają Jego zamysłowi, możemy odkryć,
62 III, 5,91 | pełni ujawnia się fakt, że jego szczególna posługa w Kościele
63 III, 5,91 | troszczy się szczególnie o jego nawrócenie, aby go przygotować
64 III, 5,91 | połączone z realistyczną oceną jego słabości: „Szymonie, synu
65 III, 5,91 | po powierzeniu Piotrowi jego władzy, Chrystus strofuje
66 III, 5,93 | nawiązuje do trzykrotnej zdrady, jego następca wie, że musi być
67 III, 5,95 | ich „kolegium”, oni zaś są jego braćmi w posłudze.~To co
68 III, 5,95 | wierności Boga zamieszkuje Jego Duch, jest gorącym pragnieniem
69 III, 5,95 | Patriarchy ekumenicznego, Jego Świątobliwości Dimitriosa
70 III, 5,96 | jedynie wolę Chrystusa wobec Jego Kościoła, przejęci do głębi
71 III, 5,96 | Kościoła, przejęci do głębi Jego wołaniem: „aby i oni stanowili
72 III, 6,97 | widzialną komunią wszystkich Jego uczniów.~Czyż wielu spośród
73 III, 7,99 | zniewagą wobec Niego i wobec Jego zamiaru zgromadzenia wszystkich
74 Adh, 0,102 | aby swoją łaską umocnił jego jedność i pozwolił jej wzrastać
75 Adh, 0,102 | świadomością, abyśmy dzięki Jego łasce stali się zdolni —
76 Adh, 0,103 | Stolicę Rzymską blaskiem jego świadectwa: „dążcie do doskonałości,
|