Czesc, Rozdzial, Paragraf
1 I, 1,6 | śmierci Chrystusa, to znaczy w tym właśnie akcie, przez który
2 I, 1,6 | zgorszeniem dla świata, i przy tym szkodzi najświętszej sprawie
3 I, 2,7 | wszystkich chrześcijan. W tym ruchu ku jedności, który
4 I, 2,9 | Świętego nie polega jedynie na tym, że ludzie gromadzą się
5 I, 3,15 | królestwo Boże” oraz idąca za tym zachęta „nawracajcie się
6 I, 3,15 | aktywności. W związku z tym rozszerzył się też zakres
7 I, 4,19 | pychy” 36. Przemawiając w tym samym duchu, nie wahałem
8 I, 4,20 | wszyscy wyznawcy Chrystusa, że tym lepiej posuwają naprzód
9 I, 4,20 | Ojcem, Słowem i Duchem, tym głębiej i łatwiej potrafią
10 I, 5,22 | przewodzi sam naszej modlitwie w tym Duchu Pocieszycielu, którego
11 I, 5,22 | ich dzieli, w porównaniu z tym, co ich łączy. Jeśli będą
12 I, 5,23 | nasza wspólna obecność w tym miejscu wciąż jeszcze oczekuje
13 I, 5,26 | że są oni rozłączeni, z tym większą nadzieją łączą się
14 I, 5,27 | między chrześcijanami. W tym wewnętrznym i osobistym
15 I, 6,29 | chrześcijanami. We wszystkim tym jednak zawiera się wymóg
16 I, 8,34 | funkcję rachunku sumienia. W tym miejscu wypada przypomnieć
17 I, 8,35 | Dialog ekumeniczny nabiera w tym dokumencie właściwego charakteru:
18 I, 9,36 | omawianiu istniejących różnic. Z tym wymiarem wewnętrznym i osobowym
19 I, 9,38 | nadają do przekazywania jej tym, którzy je właściwie rozumieją” 64.
20 I, 9,38 | bogactwa prawdy. Także w tym sensie, wszystko co Duch
21 II, 1,42 | Chrystusa. Mogłem się o tym wielokrotnie przekonać osobiście
22 II, 1,42 | heroicznych.~Trzeba powtórzyć w tym kontekście, że uznanie braterstwa
23 II, 2,43 | Wspólnot jednoczą się w tym dążeniu do jedności. Liczni
24 II, 2,43 | każdy wysiłek podejmowany w tym kierunku na wszystkich płaszczyznach,
25 II, 3,46 | 46. W tym kontekście można z radością
26 II, 4,48 | Wspólnot kościelnych. Dzięki tym bezpośrednim kontaktom na
27 II, 5,49 | pełnej jedności. W całym tym procesie Sobór Watykański
28 II, 7,52 | Konstantynopolem. Warto dodać, że w tym samym czasie były już w
29 II, 7,53 | do wspólnego przyjęcia, a tym samym do wprowadzenia w
30 II, 9,59 | stopniowo swoje poszukiwania ku tym perspektywom, które zostały
31 II, 9,59 | postawie i oparciu się na tym, co nas łączy, Komisja mieszana
32 II, 9,60 | Kościołów siostrzanych. Także w tym kontekście stało się oczywiste,
33 II, 9,61 | Wschodem i Zachodem. W dążeniu tym czerpie natchnienie z doświadczenia
34 II, 9,61 | doświadczenia pierwszego milenium. W tym okresie bowiem „rozwój różnych
35 II, 9,61 | Kościołem prawosławnym. W tym kontekście będzie można
36 II, 10,63 | braterskiego dialogu. Ale nie tylko tym: jest także dla nas źródłem
37 II, 11,65 | Wspólnot reformowanych. W tym samym czasie — i to już
38 II, 11,66 | nasza kieruje się (...) ku tym chrześcijanom, którzy jawnie
39 II, 11,70 | 70. Tym trudnym i delikatnym poszukiwaniom,
40 II, 11,70 | uczestniczyć aktywnie w tym dążeniu.~
41 II, 12,71 | Bóg pozwolił i mnie iść w tym kierunku. Oprócz ważnych
42 II, 12,72 | Pana wśród nas.~Chciałbym w tym miejscu przypomnieć wydarzenie
43 II, 12,72 | stanęli przed celebransem. Tym zgodnym gestem chcieli wyrazić
44 II, 12,72 | też całe Społeczności. Pod tym względem znamienna pozostaje
45 II, 13,75 | chrześcijan wyraźnie świadczy o tym, jaki stopień komunii już
46 II, 13,76 | 76. Jakże nie wspomnieć w tym kontekście o ekumenicznym
47 III, 1,79 | Chrystusa i całą ludzkość.~W tym odważnym dążeniu do prawdy
48 III, 2,81 | ostatecznej oceny.~W całym tym procesie bardzo pomocna
49 III, 2,81 | które go wyrażają, zgodnie z tym, co zalecał Papież Jan XXIII
50 III, 3,82 | ekumenicznego. W dialogu tym, prowadzonym przed obliczem
51 III, 3,83 | przywiązanie nie jest potrzebne w tym, co nazwałem „dialogiem
52 III, 3,84 | jest ona już doskonała w tym, co wszyscy uważamy za szczyt
53 III, 4,87 | dzielenia się dobrami. W tym kontekście pragnę stwierdzić
54 III, 4,87 | czego od nas oczekują, w tym też celu poznawać ich sposób
55 III, 5,94 | Pasterzy polega właśnie na tym, że ma on „czuwać” (episkopein)
56 III, 5,94 | w jedności z Piotrem, a tym samym w jedności Chrystusa.~
57 III, 6,97 | wspólnoty, respektując przy tym autorytet Jakuba, głowy
58 III, 7,98 | głoszenie jest ich misją, a tym samym szkodzi poważnie ich
59 III, 7,98 | dawanym przez Kościół. (...) W tym miejscu trzeba zwrócić uwagę
60 III, 7,99 | pontyfikatu157, myślę o tym, jak poważną przeszkodę
61 Adh, 0,100| Duch Święty uczestniczy w tym dziele i że prowadzi Kościół
|