Czesc, Rozdzial, Paragraf
1 Wprow, 0,2| mogliby bowiem uchylić się od uczynienia z Bożą pomocą
2 Wprow, 0,3| 3. Od czasu Soboru Watykańskiego
3 Wprow, 0,3| dziejów, Kościół uwalnia się od wszelkich czysto ludzkich
4 I, 2,13 | Wszystko to, co pochodzi od Chrystusa i do Niego prowadzi,
5 I, 2,13 | obrzędów, które — zależnie od różnych warunków każdego
6 I, 2,14 | eschatologicznej, którą przygotowywał „od czasów Abla sprawiedliwego” 19.
7 I, 3,15 | 15. Przechodząc od zasad, od imperatywu chrześcijańskiego
8 I, 3,15 | 15. Przechodząc od zasad, od imperatywu chrześcijańskiego
9 I, 3,15 | w Ewangelię” (Mk 1, 15), od których Jezus rozpoczyna
10 I, 3,17 | dopuścił do oddzielenia odnowy od otwarcia ekumenicznego29.
11 I, 4,19 | która] chroni Kościół od wszelkiego partykularyzmu,
12 I, 5,23 | ekumeniczny zaczął się poniekąd od negatywnego doświadczenia
13 I, 5,27 | myśli Siostrę Marię Gabrielę od Jedności, trapistkę, którą
14 I, 5,27 | swym powołaniem żyła z dala od świata, poświęciła życie
15 I, 6,29 | Ten Dokument ujmuje rzecz od strony Kościoła katolickiego
16 I, 6,29 | to one czynią go możliwym od samego początku. Trzeba
17 I, 6,29 | Trzeba niejako rozpocząć od opuszczenia pozycji przeciwników,
18 I, 7,31 | ekumenicznego, jakie zarysowało się od czasu Soboru, nie jest bynajmniej
19 I, 9,38 | doktrynalnymi odbiegającymi od tych, których zwykło się
20 I, 9,38 | dogmatyczne, są czymś odrębnym od zmiennych pojęć którejkolwiek
21 I, 9,38 | dogmatyczne Magisterium Kościoła od samego początku nadawały
22 I, 10,40 | domagają się podjęcia, już od tej chwili, wszelkiej możliwej
23 II, 1,42 | ekumeniczne nierzadko wymaga od tych, którzy są za nie odpowiedzialni,
24 II, 2,43 | Kościół katolicki nie może się od niej uchylić72. Chrześcijanie
25 II, 2,43 | niegdyś działali niezależnie od siebie, dzisiaj wspólnie
26 II, 4,48 | z innymi chrześcijanami od czasu Soboru, pozwoliły
27 II, 4,48 | Wspólnot biorących swe imię od Chrystusa ukrzyżowanego
28 II, 5,49 | rozbieżności dzielące nas od każdej z nich. Bóg pozwolił
29 II, 6,50 | disciplina) stosowane przez nie od samego początku i usankcjonowane
30 II, 7,52 | wpisuje się też ustalony już od kilkunastu lat zwyczaj,
31 II, 7,53 | kresu drugiego tysiąclecia od narodzenia Chrystusa.~
32 II, 7,54 | dwoistości Bizancjum — Rzym; od Chrztu Rusi jego znaczenie
33 II, 8,55 | szczyci się pochodzeniem od samych Apostołów” 87. Droga
34 II, 8,55 | Droga Kościoła zaczęła się od Jerozolimy w dniu Pięćdziesiątnicy,
35 II, 8,56 | stopniowe oddalanie się od siebie Kościołów Zachodu
36 II, 8,57 | Wschodnie — uczy Sobór — od samego powstania posiadają
37 II, 8,57 | mniszego. Tam przecież już od chlubnych czasów Ojców świętych
38 II, 8,57 | monastycznego, „poczynając od ewangelizacji, która jest
39 II, 9,59 | 59. Od chwili swego powstania w
40 II, 9,59 | katolikom i prawosławnym już od tej chwili dawać wierne
41 II, 10,62 | udział w wierze otrzymanej od Apostołów, w tych samych
42 II, 11,64 | kościelne, które odłączyły się od Rzymskiej Stolicy Apostolskiej
43 II, 11,66 | różnią się znacznie nie tylko od nas, ale i między sobą”,
44 II, 11,66 | Równocześnie jednak, „mają odmienne od nas zapatrywania (...) na
45 II, 11,70 | ochrzczonych. Wszyscy, niezależnie od swojej roli w Kościele i
46 II, 13,74 | dobrodziejstwa otrzymane od Boga; dochodzi do tego żywe
47 II, 13,76 | przemoc wszelkiego rodzaju — od wojen po niesprawiedliwość
48 III, 1,77 | droga dzieli nas jeszcze od tego błogosławionego dnia,
49 III, 1,78 | Posługę i Władzę, wychodząc od pewnej fundamentalnej jedności
50 III, 1,78 | fundamentalnej jedności doktryny.~Od tej podstawowej, ale cząstkowej
51 III, 2,80 | jednomyślności wszystkich — od Biskupów po wiernych świeckich —
52 III, 2,80 | Tradycją wiary, przejętą od Apostołów i obecną w życiu
53 III, 4,87 | słusznie pragną i czego od nas oczekują, w tym też
54 III, 5,88 | szczególnie zaś prymatu) od posługi, co byłoby sprzeczne
55 III, 5,94 | z tych, którzy otrzymali od Ducha zadanie nie polegające
56 III, 5,94 | skłóconymi (...) — głosem wolnym od wszelkich podziałów, oczyszczonym
57 III, 5,95 | nie oddziela tej funkcji od misji powierzonej wszystkim
58 III, 5,96 | Jest to ogromne zadanie, od którego nie możemy się uchylić
59 Adh, 0,102| Duchu, który umie oddalić od nas widma przeszłości i
60 Adh, 0,102| Bóg nie przyjmuje ofiary od tego, kto trwa w niezgodzie,
61 Adh, 0,102| ale raczej każe mu odejść od ołtarza i pojednać się najpierw
|