Czesc,  Rozdzial, Paragraf

 1 Wprow,  0,1    |            jest tylko ziemską istotą, która powinna żyć tak, jak gdyby
 2 Wprow,  0,3    |              tylko siłą samej prawdy, która wnika w umysły jednocześnie
 3 Wprow,  0,3    |               także obecna Encyklika, która poprzez swoją treść na wskroś
 4 Wprow,  0,4    |           prześladowań. Ale nadzieja, która go podtrzymuje, jest niezłomna,
 5 Wprow,  0,4    |               mocnej i trwałej opoce, którą jest Jezus Chrystus, jego
 6  I,  2,8       |        nadzieja jedności chrześcijan, która swe Boskie źródło znajduje
 7  I,  2,9       |                J 17, 21). Ta jedność, którą Pan dał swemu Kościołowi
 8  I,  2,9       |            Pan dał swemu Kościołowi i którą pragnie ogarnąć wszystkich,
 9  I,  2,9       |           gromadzą się w społeczność, która jest zwykłą sumą osób. Tę
10  I,  2,9       |             się w nich łaski, poprzez którą Bóg czyni ich uczestnikami
11  I,  2,9       |         znaczy pragnąć komunii łaski, która odpowiada zamysłowi Ojca,
12  I,  2,14      |      rzeczywistości eschatologicznej, którą przygotowywał „od czasów
13  I,  4,18      |                  18. Podejmując myśl, którą wyraził sam Papież Jan XXIII
14  I,  4,19      |         doskonałą wspólnotę miłości, [która] chroni Kościół od wszelkiego
15  I,  5,21      |            wyznaczany rytmem miłości, która zwraca się równocześnie
16  I,  5,21      |     najdoskonalszego źródła komunii — która jest jednością Ojca, Syna
17  I,  5,22      |              tej wspólnocie Kościoła, którą Chrystus stale tworzy w
18  I,  5,25      |            Księgi jedności” — Księgi, którą winniśmy nieustannie przeglądać
19  I,  5,27      |               od Jedności, trapistkę, którą ogłosiłem błogosławioną
20  I,  5,27      |               Siostra Maria Gabriela, która zgodnie ze swym powołaniem
21  I,  7,31      |            korzystne poznanie metody, która umożliwia dialog. ~
22  I,  9,36      |       rozmówcy i pokory wobec prawdy, którą się odkrywa i która może
23  I,  9,36      |           prawdy, którą się odkrywa i która może się domagać zmiany
24  I,  9,36      |             przyjęciu całej prawdy, w którą Duch Święty wprowadza uczniów
25  I,  9,37      |  redintegratio wskazuje także zasadę, którą winni się kierować katolicy,
26  I,  9,37      |             sposób utoruje się drogę, która dzięki bratniemu współzawodnictwu
27  I,  9,38      |          Należy dziś znaleźć formułę, która ujmując całość rzeczywistości,
28 II,  1,42      |             charakterem chrzcielnym — którą Duch podtrzymuje mimo rozłamów
29 II,  1,42      |              się na braterską miłość, która ogarnia wszystkich uczniów
30 II,  2,43      |               nie wchodzili na drogę, która mogłaby prowadzić do łamania
31 II,  3,44      |         dziedzinie, a mianowicie tej, która dotyczy Słowa Bożego. Mam
32 II,  7,54      |              w perspektywie jedności, która nie usuwa uprawnionej różnorodności.
33 II,  8,55      |   redintegratio obejmuje ową jedność, która — mimo wszystko — była rzeczywistością
34 II,  8,56      |               i wytrwałej współpracy, która niczym się nie zniechęca.
35 II,  8,57      |         kwitła duchowość monastyczna, która przeniknęła potem na tereny
36 II,  8,57      |          poczynając od ewangelizacji, która jest najwznioślejszą posługą,
37 II,  9,59      |              Więcej: tworzą podstawę, która pozwala katolikom i prawosławnym
38 II, 10,63      |            nam wyznać wspólnie wiarę, która nas łączy. Raz jeszcze trzeba
39 II, 11,66      |             osiągnięcia tej jedności, którą Zbawca wskazuje wszystkim
40 II, 11,68      |               sfery etyczno-moralnej, która staje się coraz pilniejsza
41 II, 13,75      |                    75. Ta współpraca, która czerpie natchnienie z samej
42 III,  1,78(129)|             Geneva 1991, s. 235-258), która została potwierdzona przez
43 III,  1,78     |               i apostolskim Kościele, która wyrazi się we wspólnym sprawowaniu
44 III,  1,79     |              Kościoła, duchowa Matka, która wstawia się za uczniów Chrystusa
45 III,  1,79     |     Zachowanie takiej wizji jedności, która uwzględnia wszystkie wymogi
46 III,  2,80     |               jest poważna refleksja, którą winien podjąć Lud Boży jako
47 III,  3,82     |              ufności w to, że prawda, którą jest Chrystus, ma moc doprowadzić
48 III,  3,84     |     wewnętrznej przestrzeni duchowej, którą opisałem, wspólnoty będą
49 III,  3,84     |               ku widzialnej koinonii, która jest jednocześnie uwielbieniem
50 III,  3,85     |          powstała zatem swoista więź, która umożliwia przekazywanie
51 III,  4,87     |              upragnionego celu drogi, którą idziemy. Jest to ekumeniczna
52 III,  5,95     |          szczególną odpowiedzialność, która polega przede wszystkim
53 III,  5,95     |            formę sprawowania prymatu, która nie odrzucając bynajmniej
54 III,  6,97     | zwierzchnictwem swojej jedynej Głowy, którą jest Jezus Chrystus — widzialną
55 III,  7,99     |             Chrześcijańska Wspólnota, która wierzy w Chrystusa i z ewangeliczną
56 III,  7,99     |               Jest to sprawa miłości, którą Bóg; w Jezusie Chrystusie
57 Adh,  0,100    |         niczym Adwent — tej wędrówki, która prowadzi nas na próg Trzeciego
58 Adh,  0,100    |       żarliwością i mocą w modlitwie, którą według czwartej Ewangelii
59 Adh,  0,102    |         drodze ku nowemu tysiącleciu, którą podejmujemy wraz z innymi
60 Adh,  0,102    |            Jest to ta sama odpowiedź, którą usłyszała Maryja z Nazaretu,