Czesc, Rozdzial, Paragraf
1 Wprow, 0,2| człowieka? ~Dziękuję Bogu za to, że nakłonił nas, byśmy
2 Wprow, 0,4| modlitwę Pana: „Ja prosiłem za tobą, żeby nie ustała twoja
3 I, 1,5 | synów Bożych: „miał umrzeć za naród, a nie tylko za naród,
4 I, 1,5 | umrzeć za naród, a nie tylko za naród, ale także, by rozproszone
5 I, 1,6 | swego Syna, aby umierając za nas i zmartwychwstając,
6 I, 1,6 | Jezus modli się do Ojca za swoich uczniów i za wszystkich
7 I, 1,6 | Ojca za swoich uczniów i za wszystkich wierzących w
8 I, 1,6 | właśnie akcie, przez który Bóg za sprawą Syna obalił mury
9 I, 2,7 | obficiej napełnia ich tęsknotą za zjednoczeniem. Łaska ta
10 I, 2,7 | w różny sposób, tęsknią za jednym i widzialnym Kościołem
11 I, 2,13 | katolickiego słusznie ich uważają za braci w Panu” 17. ~Nawiązując
12 I, 3,15 | królestwo Boże” oraz idąca za tym zachęta „nawracajcie
13 I, 3,16 | wszystko, co Duch przekazał za pośrednictwem Apostołów24.
14 I, 3,17 | Watykańskiego II30, i że za pośrednictwem tej instytucji
15 I, 4,18 | Dignitatis humanae uznaje za przejaw ludzkiej godności
16 I, 5,21 | chrześcijan należy uznać za duszę całego ruchu ekumenicznego,
17 I, 5,22 | się „w nas”, „z nami” i „za nas”. On przewodzi sam naszej
18 I, 5,25 | wzmiankę. Pan naprawdę ujął nas za rękę i prowadzi nas. Te
19 I, 8,34 | jest ofiarą przebłagalną za nasze grzechy, i nie tylko
20 I, 8,34 | nasze grzechy, i nie tylko za nasze, lecz również za grzechy
21 I, 8,34 | tylko za nasze, lecz również za grzechy całego świata” (
22 I, 9,38 | odmiennych sformułowań, za pomocą których wyrażona
23 II, 1,41 | jest wielkim darem Bożym, za który trzeba dziękować.
24 II, 1,41 | J 1, 16). Wdzięczność za łaski już otrzymane jest
25 II, 1,42 | uważają już innych chrześcijan za wrogów czy ludzi obcych,
26 II, 1,42 | wymaga od tych, którzy są za nie odpowiedzialni, decyzji
27 II, 2,43 | przedsięwzięciach, które stawiają sobie za cel przemianę świata, tak
28 II, 2,43 | dziękowałem również Bogu „za to, czego dokonał On w innych
29 II, 2,43 | Wspólnotach kościelnych i za ich pośrednictwem”, a także
30 II, 2,43 | pośrednictwem”, a także za pośrednictwem Kościoła katolickiego74.
31 II, 5,49 | chrześcijańskimi przyjmuje się za punkt wyjścia uznanie stopnia
32 II, 7,52 | misja Biskupa Rzymu, uznałem za jedną z pierwszych powinności
33 II, 7,54 | ale także i ludy żyjące za Uralem aż po Alaskę.~W tej
34 II, 8,55 | utrzymywała się w tych strukturach za pośrednictwem Biskupów,
35 II, 9,59 | które zostały jej wyznaczone za obopólną zgodą w celu przywrócenia
36 II, 9,60 | święty, składając Bogu dzięki za to, że wielu wschodnich
37 II, 10,62 | formuły teologiczne108. Za to wszystko pragnę wyrazić
38 II, 12,71 | dziękować Bożej Opatrzności za wszystkie fakty, które świadczą
39 II, 12,72 | postawami spotkałem się także za oceanem — w Kanadzie, we
40 II, 13,74 | uwielbienia i dziękczynienia za dobrodziejstwa otrzymane
41 II, 13,76 | sobie swoją odpowiedzialność za sprawę pokoju. Rozumieją,
42 III, 1,79 | władza i odpowiedzialność za nauczanie i zachowanie wiary;
43 III, 1,79 | Matka, która wstawia się za uczniów Chrystusa i całą
44 III, 2,81 | nauczający jest odpowiedzialny za sformułowanie ostatecznej
45 III, 3,84 | Jeżeli można umrzeć za wiarę, to można także osiągnąć
46 III, 3,84 | tym, co wszyscy uważamy za szczyt życia łaski: w męczeństwie (
47 III, 3,84 | istnieje szczera wola pójścia za Chrystusem, Duch sprawia
48 III, 3,85 | zamysłowi, możemy odkryć, że za sprawą Ducha nawet przeciwności
49 III, 3,85 | wszystkimi, którzy idąc za przykładem świętych starają
50 III, 5,88 | VI proszę o przebaczenie za wszystko, za co jesteśmy
51 III, 5,88 | przebaczenie za wszystko, za co jesteśmy odpowiedzialni147.~
52 III, 5,90 | męczeństwa Piotra i Pawła: „Za sprawą tajemniczego planu
53 III, 5,94 | owce słyszą ten głos i idą za swoim Pasterzem, to znaczy
54 III, 5,94 | Pasterzem, to znaczy nie za jednym albo drugim, ale
55 III, 5,94 | jednym albo drugim, ale za jedynym; niech wszyscy w
56 III, 5,95 | miarkowała je Stolica Rzymska za obopólną zgodą” 154.~W ten
57 Adh, 0,101| Jednakże wszyscy wierni, idąc za wezwaniem Ducha Bożego,
58 Adh, 0,102| niepokoju, który jest tęsknotą za jednością, a więc jedną
59 Adh, 0,102| sam Duch przyczynia się za nami w błaganiach, których
|