100-donio | donum-miast | miedz-owcza | owdzi-przen | przeo-syryj | syste-wylan | wylec-zyzny
bold = Main text
Czesc, Rozdzial, Paragraf grey = Comment text
503 II, 7,54(86) | Posłanie Magnum Baptismi donum (14 lutego 1988): AAS 80 (
504 II, 8,57 | Kościołami, które się nawzajem dopełniają, komunia przynosi owoce.~
505 Wprow, 0,2 | serc i na modlitwie, które doprowadzą także do niezbędnego oczyszczenia
506 II, 1,41 | dalszych darów niezbędnych do doprowadzenia do końca ekumenicznego dzieła
507 III, 3,82 | którą jest Chrystus, ma moc doprowadzić do pojednania, znaleźć można
508 III, 1,78(129) | Komisji „Wiara i Ustrój” doprowadziła do analogicznego poglądu,
509 II, 11,69 | zostały zrealizowane, co doprowadziło stopniowo do nawiązania
510 III, 1,77 | uzgodnienia doktrynalne, które doprowadziły do wzrostu komunii uczuć
511 III, 1,79 | rozwiązaniami, które nie doprowadziłyby do niczego trwałego ani
512 I, 3,17 | który zwołując Sobór nie dopuścił do oddzielenia odnowy od
513 I, 4,18 | któż mógłby uważać, że dopuszczalne jest pojednanie osiągnięte
514 II, 5,49 | dowolnym lub związanym z doraźnymi okolicznościami, ale jest
515 I, 5,27(50) | Sagheddu urodziła się w Dorgali (Sardynia) 17 marca 1914
516 I, 5,23 | miejscu wciąż jeszcze oczekuje doskonałego spełnienia, aż do czasu,
517 I, 5,21 | bracia, między którymi nie ma doskonałej komunii. Jest ona „nader
518 III, 5,92 | Moc bowiem w słabości się doskonali”, a następnie zawołać: „
519 Adh, 0,103 | jego świadectwa: „dążcie do doskonałości, pokrzepiajcie się w duchu,
520 I, 5,21 | komunię i czynić ją coraz doskonalszą. Miłość zwraca się do Boga
521 II, 4,48 | zawsze może posłużyć ku doskonalszemu wniknięciu w samą tajemnicę
522 I, 3,17 | licznych dialogów dwustronnych dostarczyły już chrześcijańskim Wspólnotom
523 III, 5,93 | jedności, otwierając im dostęp do swojej komunii.~
524 I, 4,19 | danej kultury i dzięki temu dostępne dla wszystkich” 34. Rozumieli
525 I, 4,18 | w nich istotnych słów, o dostosowanie prawdy do upodobań epoki,
526 II, 11,70 | dowodzi, że chrześcijanie dostrzegają znaczenie kwestii ekumenicznej.
527 I, 5,21 | w tych, którzy nigdy nie dostrzegali jej potrzeby. Miłość tworzy
528 III, 5,95 | polega przede wszystkim na dostrzeganiu ekumenicznych dążeń większości
529 II, 4,48 | między członkami Wspólnot, dostrzegliśmy świadectwo, jakie inni chrześcijanie
530 I, 3,15 | Trójcy Jedynemu. Są nimi: dostrzeżenie działania Ducha Świętego
531 III, 5,91 | miłosierdzia, którego sam doświadcza jako pierwszy? Mimo to trzykrotnie
532 II, 8,58 | i duszpasterska, poparta doświadczeniem lat posoborowych, została
533 II, 12,72 | źródłem wielkiej otuchy. Doświadczyliśmy obecności Pana wśród nas.~
534 II, 11,66 | Przyzywając Ducha Świętego, doszukują się w Piśmie Świętym Boga
535 I, 2,7 | który mądrze i cierpliwie dotrzymuje tego, co nam grzesznikom
536 III, 2 | Przyswojenie dotychczasowych osiągnięć~
537 II, 11,68 | wielka przestrzeń dla dialogu dotyczącego moralnych zasad Ewangelii
538 II, 11,67 | się w okresie Reformacji, dotyczyły Kościoła, sakramentów i
539 II, 11,70 | delikatnym poszukiwaniom, które dotykają problemów wiary i wymagają
540 II, 5,49 | chrześcijan nie jest czymś dowolnym lub związanym z doraźnymi
541 III, 5,94 | dobra Kościoła, gdyby ktoś doznawał pokusy, by o nich zapomnieć
542 Adh, 0,100 | gdy wkraczał On w zbawczy dramat swojej Paschy. Podobnie
543 III, 3,83 | chrześcijańskiej wiary137. Mimo dramatu podziału bracia ci zachowali
544 I, 1,5 | symbolem dwóch kawałków drewna, najpierw rozdzielonych,
545 II, 12,72 | którzy szukają gorliwie dróg wierności Ewangelii. Te
546 I, 2,9 | Jego dzieła. Nie jest też drugorzędnym przymiotem wspólnoty Jego
547 I, 4,20 | ze zdrowego i kwitnącego drzewa, które osiąga pełnię życia. ~
548 II, 1,41 | skłania do dziękczynienia Duchowi Prawdy, przyobiecanemu Apostołom
549 Adh, 0,100 | się niedawno do Biskupów, duchowieństwa i wiernych Kościoła katolickiego,
550 II, 8,57 | czasów Ojców świętych kwitła duchowość monastyczna, która przeniknęła
551 II, 9,61 | wspólnoty; nie tylko jej duchowości czy życia moralnego, ale
552 II, 8,58 | konieczność zbawienia i dobro dusz. Dlatego Kościół katolicki,
553 I, 3,16 | zastosowało je na polu duszpasterstwa27. ~
554 I, 5,21 | modlących się: „gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię
555 II, 10,62 | istniejącą między naszymi dwoma Kościołami: „Mamy razem
556 III, 5,91 | najpierw „Kefasowi, a potem Dwunastu” (15, 5).~Należy podkreślić,
557 II, 11,69 | stopniowo do nawiązania dwustronnego dialogu teologicznego z
558 II, 9,59 | Bratem, Jego Świątobliwością Dymitriosem I, Patriarchą ekumenicznym — „
559 II, 9,60 | zrozumienia i włączając się w dynamiczne poszukiwanie pełnej jedności101.~
560 III, 4,87 | się nad znaczeniem tego dynamizmu wzajemnego wzbogacania się.
561 II, 3,44(75) | STOWARZYSZEŃ BIBLIJNYCH, Dyrektywy dotyczące międzywyznaniowej
562 III, 5,94 | liturgii, nad misją, nad dyscypliną i życiem chrześcijańskim.
563 I, 9,36 | należy spełnić, podejmując dyskusje doktrynalne: „w dialogu
564 II, 6,51 | dialog miłości, jak i na polu dyskusji doktrynalnej, prowadzonej
565 II, 3,44 | Chrystusa. Kto pamięta, że dysputy wokół Pisma Świętego bardzo
566 I, 2,12 | i dary wśród nich także działa swą uświęcającą mocą, a
567 I, 8,35 | Kościoła może skutecznie działać mocą swego Ducha Parakleta. ~
568 II, 10,62 | Watykańskim II Kościół katolicki, działając różnymi metodami i w różnych
569 II, 2,43 | Chrześcijanie bowiem, którzy niegdyś działali niezależnie od siebie, dzisiaj
570 II, 1,41 | dziejach została podjęta działalność na rzecz zjednoczenia chrześcijan
571 II, 13,75 | chrześcijan jedynie zwykłą działalnością humanitarną. Rację bytu
572 III, 1,77 | wzrostu komunii uczuć i działań, nie mogą wystarczyć sumieniu
573 III, 2,80 | dwustronnych, ale muszą się stać dziedzictwem wszystkich. Aby to nastąpiło
574 III, 3,84 | Kiedy się mówi o wspólnym dziedzictwie, należy wpisać do niego
575 II, 13,74 | bliźnim” 125,~Wskazana tu dziedzina stanowi żyzny teren nie
576 III, 3,85 | chrześcijańskiego powołania, jak to dzieje się w życiu świętych. Mimo
577 Adh, 0,102 | Jak to uzyskać? Przez dziękczynienie, ponieważ nie stawiamy się
578 II, 2,43 | braci chrześcijan” 73 i dziękowałem również Bogu „za to, czego
579 Wprow, 0,2 | człowieka, każdego człowieka? ~Dziękuję Bogu za to, że nakłonił
580 I, 3,15 | ekumenizmowi kontemplacja „wielkich dzieł Bożych” (mirabilia Dei)
581 II, 5,49 | omawiać kolejno rozbieżności dzielące nas od każdej z nich. Bóg
582 II, 4,47 | krwi. Bóg bowiem w swych dziełach jest zawsze podziwu godny
583 III, 5,91 | Kościele jest całkowicie dziełem łaski; wydaje się, że Nauczyciel
584 III, 4,87 | forma ewangelicznego prawa dzielenia się dobrami. W tym kontekście
585 Adh, 0,100 | jakie Sobór ten przyznał dziełu odbudowy jedności chrześcijan,
586 I, 2,7 | odłączonych powstał i z dnia na dzień zatacza coraz szersze kręgi
587 III, 1,79 | zachowanie wiary; 5. Maryja Dziewica, Matka Boża i Ikona Kościoła,
588 I, 2,12 | Eucharystię i żywi nabożeństwo do Dziewicy Bogarodzicielki. Dochodzi
589 II, 7,52 | wspomnienie o ekskomunikach, które dziewięćset lat wcześniej, w 1054 r.,
590 II, 8,57 | waha się stwierdzić: „nic dziwnego, że niektóre aspekty objawionych
591 II, 9,59(98) | apostolica per la santificazione e l'unitâ del popolo di Dio (
592 II, 8,58 | prawosławnymi Dekret Orientalium Ecclesiarum podkreślił, że „praktyka
593 II, 10,62 | formuły dogmatyczne Soborów Efeskiego i Chalcedońskiego. Wszystkie
594 I, 1,5 | Istotnie, jak wyjaśnia List do Efezjan, On „zburzył rozdzielający
595 I, 6,28 | również wymiar całościowy, egzystencjalny. Angażuje cały ludzki podmiot;
596 I, 2,13 | nie rozciąga się próżnia eklezjalna. Liczne elementy wielkiej
597 II, 7,52 | godności. W ten kontekst eklezjalnego braterstwa wpisuje się też
598 III, 4,87 | istniejącej dzięki pierwiastkom eklezjalnym obecnym we Wspólnotach kościelnych
599 I, 2,10 | tworząc przejrzystą wizję eklezjologiczną, otwartą na wszystkie wartości
600 II, 1,42 | fundamentalne stwierdzenie eklezjologiczne.~Warto przypomnieć, że podstawowe
601 II, 8,58 | należy nigdy tracić z oczu eklezjologicznego wymiaru uczestnictwa w sakramentach,
602 II, 8,56 | kolei odwołanie wzajemnych ekskomunik usunęło bolesną przeszkodę
603 II, 7,52 | Kościoła” 84 wspomnienie o ekskomunikach, które dziewięćset lat wcześniej,
604 I, 8,34 | modlitwy dzięki dialogowi ekumenicznemu, to dlatego, że dialog ten
605 I, 5,21 | a słusznie można je zwać ekumenizmem duchowym” 42. ~Szlak nawrócenia
606 I, 3,15 | sposób patrzenia. Dzięki ekumenizmowi kontemplacja „wielkich dzieł
607 Wprow, 0,3 | szlachetnego celu dąży także obecna Encyklika, która poprzez swoją treść
608 I, 2,12 | Wielu z nich posiada również episkopat, sprawuje Świętą Eucharystię
609 III, 5,94 | tym, że ma on „czuwać” (episkopein) niczym strażnik, aby dzięki
610 I, 2,14 | Kościół w jego rzeczywistości eschatologicznej, którą przygotowywał „od
611 III | III.~Quanta est nobis via?~
612 III, 1,77 | drogi, nawet jeśli jest to etap wielce obiecujący i konstruktywny.~
613 III, 1,77 | wyznaczają tylko jeden z etapów drogi, nawet jeśli jest
614 I, 4,19 | partykularyzmu, wyłączności etnicznej, uprzedzeń rasowych czy
615 II, 11,68 | problematykę należącą do sfery etyczno-moralnej, która staje się coraz pilniejsza
616 II, 11,67 | całkowitej rzeczywistości eucharystycznego misterium, głównie przez
617 II, 7,53 | świętych Cyrylu i Metodym Europa odnajduje swe duchowe korzenie,
618 II, 12,72 | sposób szczególny do krajów europejskich, skąd te podziały wzięły
619 II, 7,53 | razem jako patronowie naszej europejskiej przeszłości, a zarazem święci,
620 II, 7,53 | chrześcijaństwie na kontynencie europejskim, ale zarazem dodać jeszcze
621 I, 2,14(19) | GRZEGORZ WIELKI, Homiliae in Evangelia 19, 1; PL 76, 1154 cytowane
622 III, 7,98(156) | Adhort. apost. Evangelii nuntiandi (8 grudnia 1975),
623 I, 10,40 | dawaniu świadectwa orędziu ewangelicznemu66. ~„Współpraca wszystkich
624 Wprow, 0,3 | zabezpieczeń, aby w pełni żyć ewangelicznym prawem Błogosławieństw.
625 III, 7,98 | zapomnienia, iż w rozumieniu Ewangelisty jedność ma przede wszystkim
626 III, 5,94 | Sobór Watykański I — orzec ex cathedra, że dana doktryna
627 I, 2,13 | elementy wielkiej wartości (eximia), które w Kościele katolickim
628 I, 1,5 | Starym Testamencie prorok Ezechiel, nawiązując do ówczesnej
629 III, 5,89 | 89. Jest jednak faktem znamiennym i pocieszającym,
630 II, 4,48 | Nie można też przeoczyć faktu, że cokolwiek sprawia łaska
631 II, 12,71 | Opatrzności za wszystkie fakty, które świadczą o postępie
632 I, 9,38 | wizje cząstkowe i odrzucić fałszywe interpretacje. ~Jedną z
633 III, 1,79 | wiary nakazują nam unikać fałszywego irenizmu i lekceważenia
634 Wprow, 0,2 | odziedziczyli z przeszłości, fałszywych interpretacji i uprzedzeń,
635 I, 4,18 | niektórych artykułów Credo pod fałszywym pretekstem, że nie są one
636 II, 12,72 | przewodniczyłem na Placu Famese z okazji sześćsetlecia kanonizacji
637 II, 7,52 | św. Andrzeja udaje się do Fanaru delegacja Stolicy Apostolskiej.~
638 III, 2,80 | Magisterium i wzbudza sensus fidei.~Tak więc przyswojenie rezultatów
639 II, 1,42 | przejawem jakiejś liberalnej filantropii albo niejasnego poczucia
640 I, 6,28 | Stanowisko to na terenie filozofii współczesnej spotyka się
641 II, 12,72 | i północnoeuropejskich (Finlandia, Szwecja, Norwegia, Dania,
642 II, 11,70 | swojej roli w Kościele i formacji kulturalnej, mogą w pewien
643 I, 5,21 | nie jest to w znaczeniu formalnym modlitwa o jedność chrześcijan,
644 I, 3,15 | kontakt z nie znanymi dotąd formami chrześcijańskiej aktywności.
645 III, 5,95 | prośbę, abym znalazł taką formę sprawowania prymatu, która
646 III, 2,81 | między depozytem wiary a formułami, które go wyrażają, zgodnie
647 I, 9,38 | poglądy. Należy dziś znaleźć formułę, która ujmując całość rzeczywistości,
648 I, 2,13 | sam Dokument precyzyjnie formułuje implikacje doktrynalne tej
649 II, 13,76 | pielgrzym do miasta św. Franciszka oraz Mszy św. o pokój na
650 III, 5,92 | 2 Kor 12, 9-10). Jest to fundamentalna cecha chrześcijańskiego
651 III, 1,78 | Władzę, wychodząc od pewnej fundamentalnej jedności doktryny.~Od tej
652 III, 5,88 | trwałym i widzialnym źródłem i fundamentem jedności” 146 i którego
653 III, 5,95 | Chrystusa, nie oddziela tej funkcji od misji powierzonej wszystkim
654 I, 5,27 | mam na myśli Siostrę Marię Gabrielę od Jedności, trapistkę,
655 I, 5,27 | Przykład siostry Marii Gabrieli poucza nas, pozwala nam
656 Adh, 0,102 | bardziej autentyczne. ~A gdybyśmy chcieli zapytać, czy to
657 III, 4,87(144) | i w duchu Deklaracji VII Generalnego Zgromadzenia Ekumenicznej
658 II, 12,72 | celebransem. Tym zgodnym gestem chcieli wyrazić pragnienie
659 II, 3,45 | paramentów, światła, kadzidła, gestów). Ponadto, w instytutach
660 I, 2,9 | jedności wyraża się cała głębia Jego agape. ~Istotnie, ta
661 II, 1,42 | określeniami lepiej wyrażającymi głębię komunii — związanej z charakterem
662 II, 11,70 | mogą w pewien tajemniczy i głęboki sposób uczestniczyć aktywnie
663 II, 11,69 | zrozumieć, że konieczne jest głębsze zbadanie niektórych zagadnień.~
664 I, 9,37 | współzawodnictwu pobudzi wszystkich do głębszego poznania i jaśniejszego
665 III, 2,80 | zagadnienia lub rozwijając się na głębszych poziomach, stajemy przed
666 II, 13,74 | leczyć rany naszej epoki: głód, klęski żywiołowe, niesprawiedliwość
667 II, 13,75 | słowach Chrystusa: „Byłem głodny, a daliście Mi jeść” (Mt
668 III, 5,89(148) | Confessing the one faith to God's glory, 31, 2, Faith and Order
669 III, 5,94 | przemawiają jednym głosem, a nie głosami skłóconymi (...) — głosem
670 III, 7,98 | nuntiandi: „Ponieważ jesteśmy głosicielami Ewangelii, dlatego powinniśmy
671 III, 7,98 | nie zdoła go zwyciężyć, głosił i nadal głosi Ewangelię
672 I, 4,19 | narzucić ludom, którym głosili Ewangelię ani niewątpliwej
673 II, 9,61 | różnorodności języków i głosów, pochwała jedynego Ojca
674 II, 1,42 | konkretnych sytuacjach dochodzi do głosu pewna agresywność lub duch
675 I, 5,23 | doświadczenia tych, którzy głosząc tę samą Ewangelię odwoływali
676 II, 9,59 | epoki, aby imię Pańskie było głoszone i otoczone chwałą.~
677 III, 5,88 | nasz Pan Jezus Chrystus, Głowa Kościoła. Z drugiej jednak
678 III, 5,89(148) | Confessing the one faith to God's glory, 31, 2, Faith and
679 III, 6,97 | Kościołów uczyniła swoim godłem — nie została rozbita przez
680 I, 7,32 | szukać w sposób zgodny z godnością osoby ludzkiej i z jej naturą
681 Wprow, 0,2 | które stały się przyczyną godnych ubolewania podziałów między
682 I, 7,32 | gromadzą się, gdzie tylko się godzi, na jednomyślną modlitwę.
683 III, 5,95 | zamieszkuje Jego Duch, jest gorącym pragnieniem Chrystusa. Jestem
684 I, 2,12 | życia, i wykazują szczerą gorliwość religijną, z miłością wieczną
685 III, 7,99 | Chrystusa i z ewangeliczną gorliwością pragnie zbawienia ludzkości,
686 II, 1,42 | autentycznym duchem Kazania na Górze, widzą w nich braci i siostry.
687 III, 5,92 | gdzie chrześcijanin poznaje gorzki smak własnej słabości i
688 II, 7,52 | 1987 r. mogłem z radością gościć go w Rzymie, gdzie powitałem
689 II, 7,52 | Apostołów Piotra i Pawła gościmy w Rzymie delegację Patriarchatu
690 I, 6,30 | spotkali się podczas Soboru z gotowością do dialogu ze strony katolickiego
691 II, 8,55 | dziedzictwa. Jedność Kościoła w granicach pierwszego tysiąclecia utrzymywała
692 II, 13,75 | współpracę i stawiają jej granice. Istniejąca już między chrześcijanami
693 I, 4,19 | niewątpliwej wyższości języka greckiego i kultury bizantyjskiej,
694 I, 1,5 | aktualizować je i szerzyć: by gromadzić wszystkich i wszystko w
695 II, 9,61 | Duchu Świętym; wszystkie gromadziły się, by sprawować Eucharystię,
696 I, 5,23 | modlitwa, kierowana wiarą. Gromadzimy się na niej w imię Chrystusa,
697 II, 11,70 | wyłącznie sprawą wąskiego grona specjalistów, ale ogarnia
698 III, 5,94 | Misja Biskupa Rzymu w gronie wszystkich Pasterzy polega
699 I, 5,27(50) | do klasztoru Trapistek w Grottaferrata. Poznawszy - dzięki działalności
700 II, 7,52 | jaką mu złożyłem, tak że w grudniu 1987 r. mogłem z radością
701 II, 3,44 | tak doniosłe dla różnych grup językowych, jakim są ekumeniczne
702 I, 8,34 | chrześcijan — także po wszystkich grzechach, które przyczyniły się do
703 I, 2,14(19) | Por. ŚW. GRZEGORZ WIELKI, Homiliae in Evangelia
704 III, 5,88 | pięknym określeniem Papieża Grzegorza Wielkiego, pełnię posługę
705 I, 2,7 | dotrzymuje tego, co nam grzesznikom łaskawie obiecał, ostatnimi
706 I, 8,34 | wezwanie do uznania własnej grzeszności powinno kształtować też
707 I, 8,34 | to dlatego, żebyście nie grzeszyli. Jeśliby nawet kto zgrzeszył,
708 I, 3,17 | jest to także zasadnicza gwarancja jego przyszłości. Wierni
709 III, 5,88 | Biskupa Rzymu widzialny znak i gwarancję jedności, stanowi trudność
710 II, 7,52 | prawosławnych. Dążenie do harmonii między nimi służy życiu
711 I, 5,22 | ten sam także na wieki!” (Hbr 13, 8). We wspólnocie modlitwy
712 II, 13,76 | Bałkanach, szczególnie w Bośni i Hercegowinie, której przewodniczyłem
713 III, 5,94 | oczyszczonym z wszelkiej herezji, którego słuchają owce” 151.
714 II, 1,42 | odpowiedzialni, decyzji naprawdę heroicznych.~Trzeba powtórzyć w tym
715 I, 2,9 | wiary, sakramentów i komunii hierarchicznej10. Wierni stanowią jedno,
716 I, 9,37 | o istnieniu porządku czy hierarchii prawd w nauce katolickiej,
717 I, 5,22 | wydaje się bliższy. Długa historia chrześcijan, znaczona wielorakim
718 II, 6,50 | specyficzny charakter ich rozwoju historycznego, normy (disciplina) stosowane
719 II, 11,64 | ogólnej: jednej o charakterze historyczno-psychologicznym i drugiej o charakterze
720 II, 8,55 | 55. Historyczny horyzont soborowego Dekretu
721 I, 2,14(19) | Por. ŚW. GRZEGORZ WIELKI, Homiliae in Evangelia 19, 1; PL 76,
722 II, 8,55 | 55. Historyczny horyzont soborowego Dekretu Unitatis
723 I, 8,35 | rozwijać wyłącznie w wymiarze horyzontalnym, ograniczając się do spotkania,
724 II, 13,75 | jedynie zwykłą działalnością humanitarną. Rację bytu znajduje w słowach
725 II, 11,68 | ich inicjatywach na rzecz humanizacji warunków życia w społeczeństwie
726 III, 5,94 | niech owce słyszą ten głos i idą za swoim Pasterzem, to znaczy
727 I, 3,15 | jest królestwo Boże” oraz idąca za tym zachęta „nawracajcie
728 I, 4,19 | podjęli trud przełożenia idei biblijnych i pojęć greckiej
729 II, 3,45 | liturgicznych (wizerunków, ikon, paramentów, światła, kadzidła,
730 III, 1,79 | Maryja Dziewica, Matka Boża i Ikona Kościoła, duchowa Matka,
731 II, 9,59(98) | KOŚCIOŁEM PRAWOSŁAWNYM, Dokument Il sacramento dell'Ordine nella
732 I, 5,22 | głębiej sobie uświadomią, o ile mniejsze jest to wszystko,
733 III, 5,92 | a następnie zawołać: „ilekroć niedomagam, tylekroć jestem
734 II, 8,55 | Kościoły patriarchalne, a pewna ilość szczyci się pochodzeniem
735 I, 2,8 | dzieło ekumeniczne jako imperatyw chrześcijańskiego sumienia
736 II, 11,65 | na Zachodzie. Staje się imperatywem, który każe nam odrzucić
737 I, 3,15 | Przechodząc od zasad, od imperatywu chrześcijańskiego sumienia,
738 II, 9,59(98) | Chiesa, in particolare l'importanza della successione apostolica
739 II, 12,71 | dał temu procesowi silny impuls, odwiedzając 10 czerwca
740 II, 8,57(89) | Breve apost. Anno ineunte (25 lipca 1967): Tomos agapis,
741 II, 7,53 | na bezpośrednią wymianę informacji i opinii, co służy braterskiemu
742 II, 11,68 | nie zapomina też o ich inicjatywach na rzecz humanizacji warunków
743 II, 9,61 | katolicki nie pragnie niczego innego, jak tylko pełnej komunii
744 II, 3,44 | nawrócenia są znaczne także w innej dziedzinie, a mianowicie
745 II, 13,76 | niestety istnieje ryzyko instrumentalizacji religii do celów politycznych
746 I, 3,16 | rozpatrywany jako ziemska i ludzka instytucja, wciąż potrzebuje. Czyli
747 II, 3,45 | kadzidła, gestów). Ponadto, w instytutach teologicznych, gdzie przechodzą
748 I, 5,25 | o jedność stała się już integralną częścią życia Kościoła.
749 I, 2,13 | w Kościele katolickim są integralnie włączone w pełnię środków
750 I, 5,21 | chrześcijan, ale w innych intencjach, na przykład o pokój, modlitwa
751 II, 3,44(75) | concernant la coopération interconfessionelle dans la traduction de la
752 III, 5,94 | zapomnieć w imię własnych interesów. To on ma obowiązek przestrzegać
753 III, 5,89(149) | Anglican-Roman Catholic International Commision - ARCIC I (wrzesień
754 III, 1,79 | świętą Tradycją — nieodzowną interpretacją słowa Bożego; 2. Eucharystia,
755 I, 9,38 | cząstkowe i odrzucić fałszywe interpretacje. ~Jedną z korzyści, jakie
756 II, 1,42 | Wspólnot mniej zamożnych, interweniują u władz cywilnych w obronie
757 III, 1,79 | nakazują nam unikać fałszywego irenizmu i lekceważenia norm Kościoła131,
758 II, 12,72 | Szwecja, Norwegia, Dania, Islandia), dokąd udałem się w czerwcu
759 II, 7,52 | Patriarchę Atenagorasa w Fanarze (Istambuł), a w październiku tego
760 III, 4,87(144) | 7-20 lutego 1991): por. Istina 36 (1991), 389-391. ~
761 Wprow, 0,1 | żyć tak, jak gdyby Bóg nie istniał. ~
762 II, 7,52 | odbudowy tej jedności, jaka istniała między nimi w ciągu pierwszego
763 II, 8,56 | Struktury jedności, jakie istniały przed podziałem, należą
764 II, 11,69 | chrześcijańskimi Zachodu, istniejącymi na całym świecie.~Z drugiej
765 I, 9,37 | doktrynę: „niech pamiętają o istnieniu porządku czy hierarchii
766 Wprow, 0,1 | człowiek jest tylko ziemską istotą, która powinna żyć tak,
767 II, 11,65 | decydującego znaczenia. Istotna jest natomiast kwestia wiary.
768 I, 3,15 | wskazują na to, co jest istotne dla każdego nowego początku:
769 I, 7,31 | dotyczących ekumenizmu: jest to istotny aspekt ruchu ekumenicznego55.
770 I, 2,9 | wszystkich, nie jest czymś mało istotnym, ale stanowi centralny element
771 II, 10,62 | Świątobliwością Mar Dinkhą IV, który z tej okazji zechciał
772 II, 10,62(106) | Moran Mar Ignazio Zakka I Iwasa, Patriarchy Syryjsko-Prawosławnego
773 II, 10,62 | Antiochii Mar Ignazio Zakka I Iwasem106.~Wraz z czcigodnym Patriarchą
774 II, 10,62(104) | Świątobliwości Mar Ignazio Jacouba III, Patriarchy Kościoła
775 II, 10,62 | Antiochii, Jego Świątobliwością Jacoubem III104. Ja osobiście miałem
776 I, 5,22 | wielorakim rozbiciem, wydaje się jakby układać na nowo, dążąc do
777 II, 1,42 | innymi nie jest przejawem jakiejś liberalnej filantropii albo
778 I, 4,20 | jedności chrześcijan, nie jest jakimś tylko „dodatkiem”, uzupełnieniem
779 I, 6,28 | wymianą myśli, ale zawsze w jakiś sposób „wymianą darów” 53. ~
780 III, 6,97 | respektując przy tym autorytet Jakuba, głowy Kościoła jerozolimskiego.
781 III, 5,96 | racji, wystrzegając się jałowych polemik i mając na uwadze
782 I, 1,5 | 16-28). Z kolei Ewangelia Janowa, odwołując się do współczesnej
783 III, 7,98 | ukierunkowaniem misyjnym. W wersecie Janowym, który jest tu źródłem natchnienia
784 II, 3,45 | życia sakramentalnego. Rzecz jasna, z powodu rozbieżności w
785 III, 5,89(149) | 742; problem ukazuje się w jasnej perspektywie w badaniach
786 I, 9,37 | do głębszego poznania i jaśniejszego ukazania niedościgłych bogactw
787 III, 7,99 | Kościołów stawała się coraz jaśniejszym znakiem nadziei i pocieszenia
788 III, 5,90 | określanego jako „Piotr razem z Jedenastoma” (2, 14; por. także 2, 37;
789 III, 5,94 | samego kolegium biskupów, jednemu z tych, którzy otrzymali
790 III, 5,95 | prymat spełniał swoją funkcję jednoczącą. Zwracając się do Patriarchy
791 II, 10,62 | znakiem tego, że Chrystus jednoczy nas mimo barier historycznych,
792 I, 5,22 | pomimo podziałów, będą umieli jednoczyć się coraz bardziej we wspólnej
793 I, 7,32 | gdzie tylko się godzi, na jednomyślną modlitwę. Wszyscy wreszcie
794 III, 2,80 | kwestie wiary, wymagające jednomyślności wszystkich — od Biskupów
795 I, 5,26 | Chrystus przemawia jako Jednorodzony i współistotny Syn. A zarazem: „
796 II, 3,45 | pragniemy odprawiać razem jedyną Eucharystię Chrystusa i
797 III, 3,84 | łaski, nie są oni bynajmniej jedynymi świadkami tej mocy. Niepełna
798 I, 5,26 | łączą się w Chrystusie, jemu zawierzając przyszłość swego
799 II, 7,52 | Patriarchy Atenagorasa I w Jerozolimie podczas pielgrzymki Papieża
800 III, 6,97 | autorytet Jakuba, głowy Kościoła jerozolimskiego. Ta funkcja Piotra musi
801 I, 5,22 | pierwotnej jedności, jeszcze w jerozolimskim wieczerniku. ~Na ekumenicznej
802 I, 5,24 | uczestniczyłem w kościele Św. Jerzego w Patriarchacie Ekumenicznym (
803 II, 13,75 | Byłem głodny, a daliście Mi jeść” (Mt 25, 35). Jak już podkreśliłem,
804 I, 8,34 | żebyście nie grzeszyli. Jeśliby nawet kto zgrzeszył, mamy
805 I, 5,26 | Nauczyciel, a wy wszyscy braćmi jesteście” (Mt 23, 8). Modlitwa „ekumeniczna”
806 I, 2,9 | je z Ojcem i z Jego Synem Jezusem Chrystusem” (1 J 1, 3).
807 I, 4,19 | pojęć greckiej teologii na język zrozumiały w kontekście
808 I, 4,19 | ani niewątpliwej wyższości języka greckiego i kultury bizantyjskiej,
809 I, 4,19 | nakazuje przełożenie go na języki wszystkich kultur. Elementem,
810 II, 9,61 | przedziwnej różnorodności języków i głosów, pochwała jedynego
811 II, 3,44 | doniosłe dla różnych grup językowych, jakim są ekumeniczne przekłady
812 III, 5,91 | Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem ciało i krew nie
813 Wprow, 0,1 | Będzie on dla nich świętym Jubileuszem, pamiątką Wcielenia Syna
814 Adh, 0,100 | mają zmierzać ku Wielkiemu Jubileuszowi Roku 2000, stwierdziłem
815 II, 7,54 | pragnęła uczestniczyć w jubileuszowych uroczystościach i starała
816 Adh, 0,100 | najlepsze przygotowanie do Jubileuszu roku 2000 nie jest niczym
817 II, 3,45 | ikon, paramentów, światła, kadzidła, gestów). Ponadto, w instytutach
818 II, 1,42 | wykazują bezpodstawność kalumnii, których ofiarą padają niektóre
819 II, 12,72 | się także za oceanem — w Kanadzie, we wrześniu 1984 r.; zwłaszcza
820 II, 1,42 | rozłamów historycznych i kanonicznych. Mówi się o „innych chrześcijanach”,
821 II, 11,67 | Kościoła, sakramentów i święceń kapłańskich. Dlatego Sobór stwierdza,
822 II, 11,69 | Eucharystia, święcenia kapłańskie, sakramentalność i autorytet
823 II, 11,67 | głównie przez brak sakramentu kapłaństwa”, chociaż „sprawując w Świętej
824 III, 5,95 | między nimi co do wiary czy karności kościelnej (disciplina),
825 II, 12,72 | Columbii, w Południowej Karolinie, 11 września 1987 r. Ważny
826 I, 9,36 | który zarazem uwzględnia kategorie myślowe i konkretne doświadczenie
827 I, 9,38 | rzeczywistość — choć pod różnym kątem — przekształciły się w całkowicie
828 I, 2,10 | powierzonej Kościołowi katolickiemu” 12. ~
829 III, 5,89(149) | MIESZANA KRAJOWA KOMISJA KATOLICKO-LUTERAŃSKA, Dokument Posługa duszpasterska
830 II, 9,60 | różnorodnych tradycjach do pełnej katolickości i apostolskości Kościoła” 100.
831 I, 1,5 | się prostym symbolem dwóch kawałków drewna, najpierw rozdzielonych,
832 III, 1,79 | sam rozsądek i roztropność każą wystrzegać się letniości
833 II, 1,42 | się autentycznym duchem Kazania na Górze, widzą w nich braci
834 III, 5,91 | zmartwychwstały ukazuje się najpierw „Kefasowi, a potem Dwunastu” (15,
835 Wprow, 0,1 | Drogi Krzyżowej, w którym kierowaliśmy się słowami mego czcigodnego
836 II, 11,65 | odrębne — dążenia, które kierowały na Zachodzie rozwojem Kościoła
837 I, 2,8 | sumienia oświeconego wiarą i kierowanego miłością. Także tutaj można
838 II, 8,56 | dziedzictwa doświadczeń, które kierują naszym dążeniem do przywrócenia
839 II, 7,54 | Chrzest św. Włodzimierza w Kijowie był jednym z wydarzeń centralnych
840 II, 7,54 | Tysiąclecia Chrztu Rusi Kijowskiej.~
841 II, 7,52 | się też ustalony już od kilkunastu lat zwyczaj, zgodnie z którym
842 I, 8,34 | zgrzeszyliśmy, czynimy Go kłamcą i nie ma w nas Jego nauki” (
843 I, 5,27(50) | Mając lat 21 wstępuje do klasztoru Trapistek w Grottaferrata.
844 II, 13,74 | rany naszej epoki: głód, klęski żywiołowe, niesprawiedliwość
845 II, 12,72 | się w czerwcu w 1989 r. W klimacie radości, wzajemnego szacunku,
846 II, 11,64 | Zachodzie. Pragnąc stworzyć klimat chrześcijańskiego braterstwa
847 III, 5,91 | nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego;
848 II, 5,49 | osiągniętej, aby następnie omawiać kolejno rozbieżności dzielące nas
849 III, 5,95 | i stwierdziłem to po raz kolejny w niniejszej Encyklice —
850 III, 2,80 | poziomach, stajemy przed kolejnym zadaniem: jak przyswoić
851 Wprow, 0,1 | powiedziałem w rzymskim Koloseum w Wielki Piątek 1994 r.
852 Adh, 0,102 | Przychodzą mi na myśl słowa z komentarza św. Cypriana do Ojcze nasz,
853 III, 2,81 | spoczywają w tej dziedzinie na komisjach ekumenicznych.~Cały proces
854 II, 3,44(75) | POPIERANIA JEDNOŚCI CHRZEŚCIJAN I KOMITET WYKONAWCZY ZWIĄZKU STOWARZYSZEŃ
855 III, 2,80 | metody, formy i poziomy kompetencji. Często chodzi tu bowiem
856 III, 2,81 | sposób rozpowszechnione przez kompetentne osoby. Wielkie znaczenie
857 I, 4,18 | treści wiary objawionej. Kompromis w sprawach wiary sprzeciwia
858 III, 5,89(149) | przykłady: Sprawozdanie końcowe Anglican-Roman Catholic
859 II, 8,55 | Rzymu. Jeśli dzisiaj, przy końcu drugiego tysiąclecia, szukamy
860 III, 5,90 | Piotr], idąc śladem Jezusa, kończy swą drogę właśnie tu, w
861 II, 7,52 | więc zgromadzenie soborowe kończyło się uroczystym aktem, który
862 I, 8,35 | wzajemnym uznaniu naszej kondycji jako ludzi, którzy zgrzeszyli.
863 III, 5,89(148) | ŚWIATOWA KONFERENCJA KOMISJI „WIARA I USTRÓJ”,
864 II, 12,73 | są odczuwalne na poziomie Konferencji Episkopatów, poszczególnych
865 I, 5,24 | razem wiarę przy ołtarzu Konfesji słowami Symbolu nicejsko-konstantynopolitańskiego
866 I, 9,39 | 39. Na koniec, dialog stawia rozmówców
867 I, 4,19 | odnowa form wyrazu staje się konieczna, aby można było przekazywać
868 Adh, 0,100 | ekumenicznej łaski należy koniecznie przypomnieć podstawowe przekonania,
869 II, 8,58 | uniknąć, lecz przynagla konieczność zbawienia i dobro dusz.
870 Adh, 0,102 | jednością, a więc jedną z koniecznych form miłości, jaką żywimy
871 III, 1,78 | jedności widzialnej, wpisanej w konkretną rzeczywistość, aby Kościoły
872 I, 7,31 | Inicjatywy te są świadectwem konkretnego i powszechnego zaangażowania
873 I, 9,38 | zmiennych pojęć którejkolwiek konkretnej epoki i mogą być wyrażone
874 I, 3,17 | Konstantynopola i wykonując wraz z nim konkretny i niezwykle doniosły gest,
875 II, 1,42 | zaburzeń politycznych w konkretnych sytuacjach dochodzi do głosu
876 II, 7,52 | który przejął tymczasem w Konstantynopolu następstwo po Patriarsze
877 II, 9,60 | będą umiały uczestniczyć konstruktywnie w dialogu miłości i w dialogu
878 III, 1,77 | etap wielce obiecujący i konstruktywny.~
879 I, 1,5 | misterium komunii, które go konstytuuje, świadczyć o nim, aktualizować
880 II, 7,52 | posługi odnowienie osobistego kontaktu z Patriarchą ekumenicznym
881 II, 7,52 | należny jego godności. W ten kontekst eklezjalnego braterstwa
882 I, 3,15 | patrzenia. Dzięki ekumenizmowi kontemplacja „wielkich dzieł Bożych” (
883 II, 11,66 | wcielonym dla nas Słowie Bożym. Kontemplują w Piśmie Świętym życie Chrystusa
884 II, 7,53 | prawdę o chrześcijaństwie na kontynencie europejskim, ale zarazem
885 I, 5,24 | pośród Kościołów na różnych kontynentach i w różnych krajach współczesnej
886 II, 9,60(99) | PAWEŁ II, List do Biskupów kontynentu europejskiego na temat kontaktów
887 III, 3 | Kontynuacja ekumenizmu duchowego i dawanie
888 II, 12,71 | zaznaczył, że pragnie być kontynuatorem tej drogi124. Bóg pozwolił
889 III, 1 | Kontynuowanie i pogłębianie dialogu~
890 II, 10,62(105) | Przedstawicieli Kościoła Koptyjsko-Prawosławnego (2 czerwca 1979): AAS 71 (
891 II, 10,62 | III, Papieżem i Patriarchą koptyjsko-prawosławnym103 oraz z syryjsko-prawosławnym
892 III, 3,84 | Jak śpiewa się w liturgii „koronując świętych, Bóg koronuje własne
893 III, 3,84 | koronując świętych, Bóg koronuje własne dary” 140.~Tam, gdzie
894 III, 5,91 | według Pierwszego Listu do Koryntian Chrystus zmartwychwstały
895 I, 9,38 | interpretacje. ~Jedną z korzyści, jakie przynosi ekumenizm,
896 I, 7,31 | każdego wiernego byłoby korzystne poznanie metody, która umożliwia
897 I, 5,23 | utrudniających doskonałą komunię kościelną, wszyscy chrześcijanie połączą
898 II, 8,56 | nazwę „Kościoły siostrzane” Kościołom partykularnym lub lokalnym,
899 I, 4,18 | jest pojednanie osiągnięte kosztem prawdy? Soborowa Deklaracja
900 III, 5,89(149) | 529-547; WSPÓLNA MIESZANA KRAJOWA KOMISJA KATOLICKO-LUTERAŃSKA,
901 II, 7,53 | zawierzają swoją przyszłość u kresu drugiego tysiąclecia od
902 Adh, 0,102 | abyśmy mogli podjąć niezbędne kroki i by dzięki temu nasze wysiłki
903 II, 8,56 | psychologicznej i stało się ważnym krokiem naprzód na drodze do pełnej
904 II, 12,72 | 1987 r.; w Zjednoczonym Królestwie (Anglia, Szkocja i Walia)
905 I, 3,15 | wypełnił i bliskie jest królestwo Boże” oraz idąca za tym
906 II, 12,71 | I w czasie swego bardzo krótkiego pontyfikatu zaznaczył, że
907 II, 7,52 | śmierci Papieża Pawła VI i krótkim pontyfikacie Jana Pawła
908 III, 5,92 | Piotra w Kościele użyźnionym krwią pierwszych Apostołów Biskup
909 II, 4,48 | wierności jedynemu Panu, kryje w sobie potencjał ekumeniczny
910 I, 6,29 | Kościoła katolickiego i mówi o kryteriach, jakimi winien się on kierować
911 I, 6,29 | Stosowanie się do tych kryteriów jest zadaniem każdej ze
912 III, 2,80 | rozległego i dokładnego procesu krytycznego, który podda je analizie
913 I, 2,11 | to mimo poważnych nieraz kryzysów, jakie nim wstrząsały, mimo
914 II, 11,68 | się wiarą w Chrystusa, a krzepi łaską Chrztu i słuchaniem
915 II, 13,76 | wierzymy w Jezusa Chrystusa, Księcia Pokoju? Chrześcijanie coraz
916 II, 11,66 | przyznają świętym Księgom Boską powagę” 115.~Równocześnie
917 I, 8,34 | własnej grzeszności powinno kształtować też ducha dialogu ekumenicznego.
918 I, 3,15 | powinni pozwolić, aby ono ich kształtowało. ~
919 II, 8,55 | Wschodzie i na Zachodzie kształtowały się zatem w nawiązaniu do
920 I, 8,33 | Kościele. Prawda bowiem kształtuje sumienia, nadając kierunek
921 I, 9,38 | odrębnym od zmiennych pojęć którejkolwiek konkretnej epoki i mogą
922 III, 5,94 | wspólnego dobra Kościoła, gdyby ktoś doznawał pokusy, by o nich
923 I, 4,18 | i życiem (por. J 14, 6), któż mógłby uważać, że dopuszczalne
924 I, 5,24 | modlitwą, a wręcz w niej kulminują. Bardzo upowszechniła się
925 II, 11,68 | chwalić Boga. Zresztą ich kult zawiera niejeden oczywisty
926 I, 4,19 | go na języki wszystkich kultur. Elementem, który decyduje
927 II, 13,74 | Życie społeczne i kulturalne stwarza rozległe możliwości
928 II, 11,65 | Fakt ten dowodzi, że tło kulturowe nie ma decydującego znaczenia.
929 I, 10,40 | płaszczyznach: duszpasterskiej, kulturowej, społecznej, a także w dawaniu
930 II, 11,69 | wokół licznych spornych kwesii, takich jak Chrzest, Eucharystia,
931 II, 8,57 | chlubnych czasów Ojców świętych kwitła duchowość monastyczna, która
932 I, 4,20 | wyrastać jak owoc ze zdrowego i kwitnącego drzewa, które osiąga pełnię
933 I, 2,11 | Chrystusowego, ani też komunia łącząca go nadal z innymi Kościołami
934 II, 1,42 | kontekście, że uznanie braterstwa łączącego nas z innymi nie jest przejawem
935 II, 11,67 | że oznacza ona życie w łączności z Chrystusem i oczekują
936 I, 9,36 | osobowym musi się zawsze łączyć duch miłości i pokory. Miłości
937 Wprow, 0,3 | wnika w umysły jednocześnie łagodnie i silnie” 2, nie pragnie
938 II, 8,58 | nieraz stosował i stosuje łagodniejszy sposób postępowania, dając
939 I, 5,26 | prawdziwego umartwienia, pokory i łagodności w posłudze, ducha braterskiej
940 II, 2,43 | która mogłaby prowadzić do łamania praw człowieka. Jest oczywiste —
941 I, 2,7 | tego, co nam grzesznikom łaskawie obiecał, ostatnimi czasy
942 I, 4,20 | i Duchem, tym głębiej i łatwiej potrafią pomnażać wzajemne
943 I, 9,36 | form redukcjonizmu albo łatwych „uzgodnień”. Poważne kwestie
944 III, 1,79 | by nie zadowalał się on łatwymi a złudnymi rozwiązaniami,
945 II, 7,53 | ogłoszony dla upamiętnienia 1100-lecia ewangelizacyjnego dzieła
946 II, 13,74 | trzeba zaspokajać potrzeby i leczyć rany naszej epoki: głód,
947 III, 5,95 | Biskupom jako „zastępcom i legatom Chrystusa” 153. Biskup Rzymu
948 III, 1,79 | unikać fałszywego irenizmu i lekceważenia norm Kościoła131, Zarazem
949 III, 7,98 | znaczenia nie należy wszakże lekceważyć, wyróżnia się swoim ukierunkowaniem
950 III, 5,93 | miłosierdzia Chrystusa. Całą tę lekcję Ewangelii trzeba odczytywać
951 I, 4,19(38) | Por. ŚW. WINCENTY z LERYNU, Commonitorium primum, 23:
952 III, 1,79 | roztropność każą wystrzegać się letniości w działaniu na rzecz zjednoczenia,
953 I, 6,28 | siebie samego” 51. Dialog leży na jedynej drodze do samospełnienia
954 II, 1,42 | nie jest przejawem jakiejś liberalnej filantropii albo niejasnego
955 II, 12,72 | modlitwy spotkałem się z wielką liczbą wiernych, którzy szukają
956 II, 13,74 | wiara stworzyła pokaźną liczbę instytucji dla ulżenia nędzy
957 II, 2,43 | tym dążeniu do jedności. Liczni chrześcijanie wszystkich
958 I, 8,34 | sumień”, czyż możemy wówczas liczyć na to, o czym w dalszym
959 II, 3 | dziedzinie Słowa Bożego i liturgicznego kultu~
960 II, 3,45 | 45. Po odnowie liturgicznej dokonanej przez Kościół
961 II, 8,58 | takiego współudziału w kulcie liturgicznym, jak i istnienia różnych
962 III, 6,97 | prawdzie i miłości, aby łódź — ten piękny symbol, który
963 II, 2,43 | Boża mogła zatryumfować.~Logika tej współpracy wypływa z
964 I, 7 | Lokalne struktury dialogu ~
965 II, 8,55 | stosunkach między Kościołami lokalnymi, jak między siostrami” 88.~
966 III, 7,98 | badania prawdy. Tak jest: los ewangelizacji łączy się
967 I, 4,19 | zatem, że nie mogą „narzucić ludom, którym głosili Ewangelię
968 I, 6,28 | egzystencjalny. Angażuje cały ludzki podmiot; dialog między wspólnotami
969 I, 5,26 | otwierając przed rozumem ludzkim niedostępne perspektywy,
970 I, 5,22 | słabościami i ograniczeniami ludzkimi. ~
971 II, 12,72 | chwili, gdy jako katolicy i luteranie będziemy mogli uczestniczyć
972 II, 12,72 | momencie komunii biskupi luterańscy stanęli przed celebransem.
973 I, 5,25 | Nieszporach, które złączyło mnie z luterańskimi Arcybiskupami — prymasami
974 I, 2,7 | 7. „Pan świata, który mądrze i cierpliwie dotrzymuje
975 II, 7,54(86) | 956; por. także Posłanie Magnum Baptismi donum (14 lutego
976 I, 2,9 | wszystkich, nie jest czymś mało istotnym, ale stanowi centralny
977 I, 5,27 | naśladowania: mam na myśli Siostrę Marię Gabrielę od Jedności, trapistkę,
978 I, 5,27 | Świętym. Przykład siostry Marii Gabrieli poucza nas, pozwala
979 II, 10,62(103) | i Patriarchy Stolicy Św. Marka (10 maja 1973): AAS 65 (
980 III, 3,84 | życia łaski: w męczeństwie (martyria) aż do śmierci, w tej najprawdziwszej
981 III, 3,84 | chrześcijanie — mamy już wspólne Martyrologium. Obejmuje ono także męczenników
982 II, 10,62 | radosną wdzięczność słowami Maryi: „Wielbi dusza moja Pana” (
983 III, 5,91 | 91. Ewangelia Mateusza zarysowuje i precyzyjnie
984 III, 3,84 | chrześcijańskiej Wspólnoty męczennicy stanowią dowód na moc łaski,
985 III, 5,90 | Kościoła, który nosi znamię męczeństwa Piotra i Pawła: „Za sprawą
986 Adh, 0,103 | którego męczeństwo, wraz z męczeństwem Apostoła Piotra ozdobiło
987 III, 3,84 | za szczyt życia łaski: w męczeństwie (martyria) aż do śmierci,
988 Adh, 0,103 | Apostoła Pawła, którego męczeństwo, wraz z męczeństwem Apostoła
989 I, 5,27 | świata, poświęciła życie medytacji i modlitwie, skupionej wokół
990 II, 1,42 | przemian, jakie dokonały się w mentalności. Pogłębia się świadomość
991 III, 3,84(140) | 1: Sanctorum „coronando merita tua dona coronans”. ~
992 I, 3,15 | nawrócenia serca. Orędzie mesjańskie „Czas się wypełnił i bliskie
993 II, 10,62 | katolicki, działając różnymi metodami i w różnych okresach, nawiązał
994 II, 7,54 | poświęconej świętym Cyrylowi i Metodemu oraz w Liście Apostolskim
995 III, 2,81 | procesie bardzo pomocna będzie metodologia oparta na rozróżnieniu między
996 II, 7,53 | nadzieje. W świętych Cyrylu i Metodym Europa odnajduje swe duchowe
997 II, 10,62 | Jacoubem III104. Ja osobiście miałem możność potwierdzić to chrystologiczne
998 II, 8,57 | tradycyjne i jakże piękne miano «Kościołów lokalnych», którym
999 II, 3,44 | także w innej dziedzinie, a mianowicie tej, która dotyczy Słowa
1000 III, 7,98 | kontrowersji, które żadną miarą nie budują, ale jako ludzie
1001 III, 5,95 | kościelnej (disciplina), miarkowała je Stolica Rzymska za obopólną
1002 II, 13,76 | udałem się jako pielgrzym do miasta św. Franciszka oraz Mszy
|