100-donio | donum-miast | miedz-owcza | owdzi-przen | przeo-syryj | syste-wylan | wylec-zyzny
bold = Main text
Czesc, Rozdzial, Paragraf grey = Comment text
2004 II, 4,48 | katolików: „Nie można też przeoczyć faktu, że cokolwiek sprawia
2005 II, 3,46 | wzajemnej posługi zostały ujęte przepisami, a ich przestrzegania domaga
2006 III, 2,80 | rezultatów dialogu wymaga przeprowadzenia rozległego i dokładnego
2007 Wprow, 0,4 | cierpieć na skutek sprzeciwów i prześladowań. Ale nadzieja, która go
2008 II, 8,56 | drugim tysiącleciu Bóg nie przestał obdarzać swego Kościoła
2009 II, 2,43 | Redemptor hominis, „że nigdy nie przestanę tego podkreślać i będę popierał
2010 III, 5,94 | interesów. To on ma obowiązek przestrzegać i budzić czujność, a czasem
2011 II, 3,46 | ujęte przepisami, a ich przestrzegania domaga się postęp na drodze
2012 II, 2,43 | należnym realizmem, woli Bożej; przestrzeganie władz i obywateli, by nie
2013 I, 3,15 | Dei) wzbogaciła się o nowe przestrzenie, które skłaniają do dziękczynienia
2014 III, 5,89 | zalecili, aby „ponownie przestudiowała ona kwestię powszechnej
2015 II, 9,61 | doświadczeń życia kościelnego nie przeszkadzał temu, że utrzymując wzajemne
2016 Wprow, 0,2 | zastanowić się nad swoją bolesną przeszłością i nad ranami, jakie niestety
2017 II, 1,42 | starają się sprawić, aby przeważyło „nowe Prawo” ducha miłości.
2018 I, 10,40 | wspólna modlitwa i dialog. Przewidują one i domagają się podjęcia,
2019 III, 5,93 | światu, uwikłanemu w swoje przewiny i chybione dążenia, że Bóg
2020 III, 6,97 | takiej właśnie posługi? Przewodniczyć w prawdzie i miłości, aby
2021 III, 7,98 | źródłem natchnienia i motywem przewodnim: „aby i ani stanowili w
2022 I, 5,22 | z nami” i „za nas”. On przewodzi sam naszej modlitwie w tym
2023 I, 9,38 | przez moich Poprzedników i przeze mnie wspólnie z Patriarchami
2024 II, 11,66 | trwający między wszystkimi przezeń odrodzonymi” 118. Implikacje
2025 I, 4,19 | wiary jest ze swej natury przeznaczony dla całej ludzkości, nakazuje
2026 I, 4,19 | zrozumieć ci, dla których przeznaczył ją sam Bóg. W Encyklice
2027 III, 3,83 | wspólnota słyszy wezwanie do przezwyciężenia przeszkód na drodze do jedności..
2028 III, 3,83 | wiedzą, że ten nakaz, to przezwyciężenie przeszkód, dzięki mocy Ducha
2029 I, 6,29 | wówczas dialog pomoże w przezwyciężeniu podziału, a posłuży do przybliżenia
2030 I, 5,23 | poważna przeszkoda nie została przezwyciężona. Trzeba przyznać, że nadal
2031 I, 8,34 | nawrócenia. Zgładzone i przezwyciężone muszą być nie tylko grzechy
2032 III, 3,83 | osiągnąć pełną komunię, trzeba przeżyć do końca doświadczenie prawdy?~
2033 Wprow, 0,3 | czasu”. Doświadczenia, które przeżył w tych latach i które nadal
2034 III, 4,87 | zostały w nich uwypuklone i są przeżywane pewne wspólne dobra chrześcijańskie.
2035 II, 12,72 | świadczące o bardzo świadomym przeżywaniu wiary, w którym uczestniczyłem
2036 III, 3,84 | własną krew i przez tę ofiarę przybliża ku sobie tych, którzy niegdyś
2037 I, 6,29 | przezwyciężeniu podziału, a posłuży do przybliżenia jedności. ~
2038 Adh, 0,102 | nie ma nic niemożliwego. ~Przychodzą mi na myśl słowa z komentarza
2039 Wprow, 0,3 | obficie daru świętości, przyciąga go i upodabnia do swojej
2040 III, 5,95 | świadom, iż „z różnorakich przyczyn i wbrew woli jednych i drugich
2041 III, 7,98 | miłości, stanowi raczej przyczynę podziału? ~
2042 I, 8,34 | przyczyniły się i nadal mogą się przyczyniać do podziału i do jego utrwalenia. ~
2043 II, 12,71 | kościelnych. Te kontakty przyczyniają się skutecznie do lepszego
2044 II, 9,60 | lokalnym, jak i powszechnym, przyczyniając się w ten sposób do wzajemnego
2045 III, 4,87 | braterskie oddziaływanie znacznie przyczyniło się do postępów osiągniętych
2046 III, 5,89 | kościelne coraz uważniej przyglądają się w nowym świetle tej
2047 III, 5,91 | jego nawrócenie, aby go przygotować do zadań, które zamierza
2048 Adh, 0,100 | między innymi, że „najlepsze przygotowanie do Jubileuszu roku 2000
2049 I, 2,14 | eschatologicznej, którą przygotowywał „od czasów Abla sprawiedliwego” 19.
2050 II, 3,44 | verbum Kościół katolicki przyjął oczywiście z radością te
2051 II, 3,45 | przy rzadkich okazjach i przyjęły zwyczaj odprawiania jej
2052 II, 8,58 | lat posoborowych, została przyjęta przez dwa Kodeksy Prawa
2053 II, 3,45 | cyklów czytań liturgicznych, przyjętych w różnych chrześcijańskich
2054 II, 7,52 | samego roku Patriarcha był przyjmowany uroczyście w Rzymie. Te
2055 I, 2,12 | Chrystusem, a także uznają i przyjmują inne sakramenty w swoich
2056 I, 3,17 | podjął wówczas Kościół, aby przyjrzeć się samemu sobie w świetle
2057 III, 3,82 | bez żadnych wyjątków, do przyjrzenia się samym sobie przed obliczem
2058 II, 11,67 | oczekują Jego chwalebnego przyjścia” 121,~
2059 I, 3,15 | chrześcijańskich Wspólnotach, odkrycie przykładów świętości, doświadczenie
2060 III, 5,89(149) | Oto niektóre przykłady: Sprawozdanie końcowe Anglican-Roman
2061 Wprow, 0,4 | Kościół zaś nieustannie przyłącza się do tego błagania. W
2062 I, 2,9 | Nie jest też drugorzędnym przymiotem wspólnoty Jego uczniów,
2063 II, 8,58 | którego należy uniknąć, lecz przynagla konieczność zbawienia i
2064 II, 5,49 | Chrystusowego ze swej natury przynaglają one do przywrócenia jedności.
2065 III, 7,98 | To prawda, że Kościół, przynaglany przez Ducha Świętego i mocny
2066 II, 1,42 | się świadomość wspólnej przynależności do Chrystusa. Mogłem się
2067 II, 9,60 | obyczajowa i teologiczna przynależy w swych różnorodnych tradycjach
2068 II, 6,51 | 51. To zalecenie Soboru przyniosło owoce zarówno w dziedzinie
2069 Wprow, 0,2 | płaszczyźnie teologicznej przyniosły konkretne i widoczne owoce:
2070 III, 7,98 | jedność ma przede wszystkim przynosić chwałę Ojcu. Jest jednak
2071 I, 10,40 | narzędziem ewangelizacji, przynosząc korzyść jednym i drugim. ~
2072 Wprow, 0,2 | naprzód drogą trudną, ale przynoszącą tak wiele radości — drogą
2073 I, 5,22 | Duchu Pocieszycielu, którego przyobiecał i dał Kościołowi, kiedy
2074 II, 1,41 | dziękczynienia Duchowi Prawdy, przyobiecanemu Apostołom i Kościołowi przez
2075 III, 7,99 | zbawienia ludzkości, w żadnym przypadku nie może zamknąć się na
2076 II, 3,45 | będzie można ostatecznie przypieczętować tę „realną, choć jeszcze
2077 III, 5,94 | To Następca św. Piotra ma przypominać o nakazach wynikających
2078 I, 3,16 | strony Kościoła katolickiego przypominałem często o tych potrzebach
2079 II, 2,43 | chrześcijańskiej misji: element ten to przypominanie społeczeństwu, z należnym
2080 Wprow, 0,4 | polega w szczególny sposób na przypominaniu o potrzebie pełnej komunii
2081 I, 4,19 | Encyklice Slavorum apostoli przypomniałem, że Cyryl i Metody z tego
2082 II, 6,50 | Kościoła, ale przeciwnie — przysparza mu chwały i przyczynia się
2083 I, 6,29 | zadaniem każdej ze stron przystępujących do dialogu i to one czynią
2084 I, 7,32 | przy niej trwać osobistym przyświadczeniem” 57. ~Dialog ekumeniczny
2085 III, 2,80 | przed kolejnym zadaniem: jak przyswoić sobie rezultaty osiągnięte
2086 II, 7,52 | w toku przygotowania do przyszłego soboru Kościołów prawosławnych.
2087 II, 3,45 | gdzie przechodzą formację przyszli duchowni, studium historii
2088 II, 6,50 | pieczołowicie zabiegają o przywrócenie pełnego zjednoczenia Kościołów
2089 II, 8,56 | pomocą łaski Bożej, aby przywrócić między nimi pełną komunię,
2090 II, 8,56 | po Soborze Watykańskim II przywrócono nazwę „Kościoły siostrzane”
2091 II, 11,66 | zmartwychwstania (...); przyznają świętym Księgom Boską powagę” 115.~
2092 I, 2,11 | i z drugiej strony” 13, przyznając, że winy nie można przypisać
2093 Adh, 0,100 | znaczenie, jakie Sobór ten przyznał dziełu odbudowy jedności
2094 II, 7,53 | wzajemny udział w modlitwie przyzwyczaja nas do współistnienia i
2095 II, 11,66 | cześć dla Pisma Świętego. „Przyzywając Ducha Świętego, doszukują
2096 II, 8,56 | przeszkodę natury kanonicznej i psychologicznej i stało się ważnym krokiem
2097 I, 5,21 | świętość życia łącznie z publicznymi i prywatnymi modlitwami
2098 II, 12,72 | Ameryki Północnej. Z tego punktu widzenia, nie pomniejszając
2099 Adh, 0,102 | stawiamy się na to spotkanie z pustymi rękoma: „także Duch przychodzi
2100 I, 9,38 | udział do zadawania sobie pytań, do wzajemnego rozumienia
2101 I, 4,19 | jednoznacznie odpowiada na to pytanie: „cały Kościół, zarówno
2102 III | III.~Quanta est nobis via?~
2103 I, 8 | Dialog jako rachunek sumienia ~
2104 I, 8,34 | Jeżeli nie staje się on rachunkiem sumienia, poniekąd „dialogiem
2105 III, 5,96 | wzajemnie wysłuchać swoich racji, wystrzegając się jałowych
2106 II, 12,71(124) | Por. Orędzie Radiowe Urbi et Orbi (27 sierpnia
2107 II, 10,62 | wszystko pragnę wyrazić moją radosną wdzięczność słowami Maryi: „
2108 I, 3,15 | zatem nawrócić się bardziej radykalnie na Ewangelię i nie tracąc
2109 Wprow, 0,2 | bolesną przeszłością i nad ranami, jakie niestety zadaje ona
2110 I, 3,15 | pewnych podziałów, które ranią braterską miłość, przejawów
2111 II, 13,74 | zaspokajać potrzeby i leczyć rany naszej epoki: głód, klęski
2112 I, 4,19 | wyłączności etnicznej, uprzedzeń rasowych czy narodowej pychy” 36.
2113 II, 7,54 | którym posłużyłem się wiele razy: Kościół musi oddychać obydwoma
2114 III, 5,91 | także tutaj połączone z realistyczną oceną jego słabości: „Szymonie,
2115 III, 3,84 | śmierci, w tej najprawdziwszej realistycznej komunii z Chrystusem, który
2116 II, 13,74 | deklarowanych zasad jest ich realizacja w konkretnym życiu. Soborowy
2117 I, 7,31 | Kościoła katolickiego w realizację soborowych wskazań dotyczących
2118 I, 3,17 | towarzyszy nieustanna reforma, realizowana w świetle Tradycji apostolskiej,
2119 III, 5,95 | w których możliwe będzie realizowanie uznawanej przez jednych
2120 II, 3,45 | kultu. Niektóre z nich, realizując postulat wyrażony na forum
2121 III, 3,82 | i oddać samego siebie w ręce Tego, który jest naszym
2122 I, 9,36 | absolutnie unikać wszelkich form redukcjonizmu albo łatwych „uzgodnień”.
2123 II, 11,64 | wskazania w kontekście dwóch refleksji natury ogólnej: jednej o
2124 I, 3,16 | Chrystus wołanie o nieustanną reformę, której Kościół, rozpatrywany
2125 I, 3,17(30) | PAWEŁ VI, Konst. apost. Regimini ecclesiae universae (15
2126 I, 5,24(47) | EKUMENICZNA RADA KOŚCIOŁÓW, Regulamin, III, 1, cytowane w: Ench.
2127 II, 7,53 | 53. Te regularne kontakty pozwalają między
2128 I, 5,25 | Pan naprawdę ujął nas za rękę i prowadzi nas. Te spotkania
2129 Adh, 0,102 | na to spotkanie z pustymi rękoma: „także Duch przychodzi
2130 II, 11,66 | znakomitym narzędziem w potężnym ręku Bożym do osiągnięcia tej
2131 I, 2,12 | wykazują szczerą gorliwość religijną, z miłością wieczną w Boga
2132 II, 13,76 | bardziej oczywiste, że racje religijne nie są prawdziwą przyczyną
2133 III, 1,78(129) | of the Spirit, Official Report, Seventh Assembly, WCC,
2134 III, 6,97 | służy jedności wspólnoty, respektując przy tym autorytet Jakuba,
2135 II, 1,42 | Jeśli zdarza się, że w rezultacie gwałtownych zaburzeń politycznych
2136 II, 11,69 | tworzenia „wspólnej grupy roboczej” wespół z Ekumeniczną Radą
2137 I, 3,16 | jak na przykład z okazji rocznicy Chrztu Rusi 25 lub wspomnienia,
2138 I, 5,26 | nieskrępowanego wylania miłości rodzą się i dojrzewają pragnienia
2139 I, 5,26 | szczerego poszukiwania jedności, rodzi się z modlitwy i przez modlitwę
2140 I, 4,20 | wielkiej chrześcijańskiej rodzinie, stwierdzał: „o wiele mocniejsze
2141 II, 1,42 | albo niejasnego poczucia rodzinności. Wynika z uznania jednego
2142 III, 5,90 | por. także 2, 37; 5, 29). Rola powierzona Piotrowi opiera
2143 III, 3,84(140) | Por. Missale Romanum, Praefatium de Sanctis 1:
2144 II, 6,51 | Kościołem prawosławnym. Równie bogate były jego owoce w
2145 II, 13,76 | w sposób odrębny, ale równolegle z nami — również Żydzi i
2146 III, 1,79 | prawdy objawionej, nie jest równoznaczne z powstrzymywaniem ruchu
2147 I, 5,22 | chrześcijan, znaczona wielorakim rozbiciem, wydaje się jakby układać
2148 III, 6,97 | swoim godłem — nie została rozbita przez burze i pewnego dnia
2149 Wprow, 0,1 | przez Sobór Watykański II, rozbrzmiewa coraz donioślej w sercach
2150 I, 4,19 | Pragnęli, „aby mogło w nich rozbrzmiewać jedno słowo Boże wyrażone
2151 I, 2,13 | wspólnoty katolickiej nie rozciąga się próżnia eklezjalna.
2152 III, 3,85 | się w życiu świętych. Mimo rozdrobnienia, będącego chorobą, z której
2153 I, 2,8 | Konstytucji Lumen gentium, w rozdziale o Ludzie Bożym8. Równocześnie
2154 I, 5,27 | modlitwie, skupionej wokół rozdziału 17 Ewangelii św. Jana i
2155 I, 1,5 | do Efezjan, On „zburzył rozdzielający je mur (...), przez Krzyż,
2156 I, 5,21 | odtwarzania jej pomiędzy jeszcze rozdzielonymi chrześcijanami. Miłość jest
2157 I, 2,8 | Kościoła katolickiego, by rozeznając znaki czasu pilnie uczestniczyli
2158 I, 3,17 | Wspólnotom narzędzi pomocnych w rozeznawaniu tego, co jest konieczne
2159 III, 3,84 | pełnej i widzialnej zostaje rozjaśniony blaskiem nadziei. Ta powszechna
2160 II, 10,62 | się z radością po długiej rozłące.~Ponowne nawiązanie braterskich
2161 I, 5,26 | Właśnie dlatego, że są oni rozłączeni, z tym większą nadzieją
2162 III, 7,98 | narzędzie ewangelizacji. Rozłam wśród chrześcijan jest okolicznością
2163 II, 1,42 | którą Duch podtrzymuje mimo rozłamów historycznych i kanonicznych.
2164 I, 2,8 | chrześcijan Rzymu: „miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez
2165 II, 2,43 | zadowoleniem, że i tak już rozległa sieć ekumenicznej współpracy
2166 II, 13,74 | społeczne i kulturalne stwarza rozległe możliwości współpracy ekumenicznej.
2167 III, 2,80 | dialogu wymaga przeprowadzenia rozległego i dokładnego procesu krytycznego,
2168 II, 11,68 | co katolicy” 123. W tej rozległej dziedzinie istnieje wielka
2169 II, 7,54 | zatacza szersze kręgi i coraz rozleglejsze obszary, tak że ogarnia
2170 II, 11,64 | 64. Rozległy program przywrócenia jedności
2171 II, 1,41 | tak wielką skalę i w tak rozległym zakresie. Już samo to jest
2172 I, 2,13 | Wspólnoty — niewątpliwie mogą w rozmaity sposób wzbudzić rzeczywiste
2173 II, 10,62 | Biskup Rzymski mógł z nimi rozmawiać jak z braćmi, którzy spotykają
2174 I, 9,39 | Na koniec, dialog stawia rozmówców wobec rzeczywistych rozbieżności,
2175 II, 11,66 | Kościoły i Wspólnoty kościelne różnią się znacznie nie tylko od
2176 II, 10,62 | Chrystusa, uwzględniając zarazem różniące nas formuły teologiczne108.
2177 I, 9,36 | przy omawianiu istniejących różnic. Z tym wymiarem wewnętrznym
2178 III, 5,95 | że jestem świadom, iż „z różnorakich przyczyn i wbrew woli jednych
2179 II, 9,61 | struktury Kościoła, w którym różnorodne posługi i służby są sprawowane
2180 II, 6,50 | przekonaniu, że uprawniona różnorodność nie sprzeciwia się bynajmniej
2181 II, 9,60 | teologiczna przynależy w swych różnorodnych tradycjach do pełnej katolickości
2182 II, 11,64 | Dekrecie o ekumenizmie, rozpatruje również relacje z Kościołami
2183 I, 3,16 | reformę, której Kościół, rozpatrywany jako ziemska i ludzka instytucja,
2184 II, 11,65 | uzupełniania.~Ruch ekumeniczny rozpoczął się właśnie w kręgu Kościołów
2185 II, 11,69 | wielostronnym już w 1964 r. rozpoczęto proces tworzenia „wspólnej
2186 I, 3,15 | 1, 15), od których Jezus rozpoczyna swe posłannictwo, wskazują
2187 I, 3,17 | nastąpiło właśnie w okresie, gdy rozpoczynały się przygotowania do Soboru
2188 II, 11,70 | głęboko już zakorzeniona i rozpowszechniona w organizmie Kościoła, dowodzi,
2189 III, 2,81 | rezultaty były w należyty sposób rozpowszechnione przez kompetentne osoby.
2190 III, 2,81 | będzie metodologia oparta na rozróżnieniu między depozytem wiary a
2191 Adh, 0,102 | podziału; On umie obdarzyć nas rozsądkiem, mocą i odwagą, abyśmy mogli
2192 I, 2,14 | sobą wszystkie bogactwa rozsiane w chrześcijańskich Wspólnotach
2193 II, 13,76 | do celów politycznych i w rozstrzyganiu sporów.~W 1986 r. w Asyżu,
2194 Wprow, 0,2 | doktrynalnych, które należy rozstrzygnąć, chrześcijanie nie mogą
2195 II, 9,60 | podstawy dla pozytywnego rozstrzygnięcia problemu, które opiera się
2196 I, 9,36 | gdyby bowiem pozostały nie rozstrzygnięte, ujawniłyby się ponownie
2197 II, 1,42 | Kościołem katolickim” 69. Takie rozszerzenie słownictwa jest przejawem
2198 I, 3,15 | aktywności. W związku z tym rozszerzył się też zakres spraw, które
2199 III, 2,81 | którym należy się kierować roztropnością i postawą wiary, będzie
2200 I, 5,26 | 21-22), otwierając przed rozumem ludzkim niedostępne perspektywy,
2201 III, 1,79 | Biskupom w komunii z nim, rozumiane jako sprawowana w imię Chrystusa
2202 I, 4,19 | dostępne dla wszystkich” 34. Rozumieli zatem, że nie mogą „narzucić
2203 I, 9,38 | sobie pytań, do wzajemnego rozumienia się i wyjaśniania własnych
2204 III, 7,98 | ryzyko zapomnienia, iż w rozumieniu Ewangelisty jedność ma przede
2205 Wprow, 0,1 | Piątek 1994 r. na zakończenie rozważania Drogi Krzyżowej, w którym
2206 Wprow, 0,1(1) | Por. Rozważanie na zakończenie Drogi Krzyżowej
2207 II, 11,68 | w osobistej modlitwie, w rozważaniu Pisma Świętego, w życiu
2208 III, 1,79 | się on łatwymi a złudnymi rozwiązaniami, które nie doprowadziłyby
2209 III, 5,91 | związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane
2210 I, 8,35 | VI. Dialog nie może się rozwijać wyłącznie w wymiarze horyzontalnym,
2211 III, 2,80 | podejmując nowe zagadnienia lub rozwijając się na głębszych poziomach,
2212 I, 4,19 | postępowania społeczeństwa bardziej rozwiniętego, w którym wzrośli” 35. W
2213 II, 11,65 | które kierowały na Zachodzie rozwojem Kościoła katolickiego i
2214 I, 2,7 | jedności, który zwie się ruchem ekumenicznym, uczestniczą
2215 II, 12,73 | również różnych środowisk i ruchów kościelnych.~
2216 II, 8,55 | jeszcze jeden szczególny rys, dzięki któremu wszystkie
2217 I, 7,31 | przejrzyście jej znamienne rysy” 56. Niemniej dla każdego
2218 I, 5,21 | nawrócenia serc jest wyznaczany rytmem miłości, która zwraca się
2219 III, 3,84 | niego nie tylko instytucje, ryty, środki zbawienia i tradycje,
2220 II, 1,42 | Wspólnoty niegdyś ze sobą rywalizujące dziś w wielu przypadkach
2221 III, 5,88 | najskuteczniej chroni przed ryzykiem oderwania władzy (szczególnie
2222 III, 5,91 | Chrystus strofuje go z rzadką u Niego surowością: „Jesteś
2223 II, 3,45 | liturgii Wieczerzy jedynie przy rzadkich okazjach i przyjęły zwyczaj
2224 I, 2,10 | trwa w Kościele katolickim, rządzonym przez Następcę Piotra oraz
2225 I, 8,35 | pomocą Sobór Watykański II. Rzec można, że cały Dekret o
2226 II, 4,47 | Słuszną i zbawienną jest rzeczą uznać Chrystusowe bogactwa
2227 II, 8,58 | i innych czynnościach i rzeczach świętych” 94.~Taka orientacja
2228 III, 7,98 | celem wspólnego, szczerego i rzeczowego badania prawdy. Tak jest:
2229 I, 7,31 | odpowiednio wykształconymi rzeczoznawcami na zebraniach chrześcijan
2230 III, 1,79 | Ojcu, pamiątka ofiary i rzeczywista obecność Chrystusa, uświęcające
2231 I, 6,29 | i prawdy nie odpowiadały rzeczywistemu stanowi braci odłączonych,
2232 I, 9,39 | dialog stawia rozmówców wobec rzeczywistych rozbieżności, dotyczących
2233 I, 7,32 | Kościoła i jak należy biorą się rzetelnie do dzieła odnowy i reformy” 58. ~
2234 I, 3,16 | trzeba w porę odnowić w rzetelny i właściwy sposób to, co
2235 Wprow, 0,1 | do jedności chrześcijan, rzucone tak stanowczo i z mocą ponowione
2236 II, 7,54 | do dwoistości Bizancjum — Rzym; od Chrztu Rusi jego znaczenie
2237 II, 10,62 | nas wizytą, tak że Biskup Rzymski mógł z nimi rozmawiać jak
2238 II, 9,59(98) | dell'Ordine nella struttura sacramentale della Chiesa, in particolare
2239 II, 9,59(98) | PRAWOSŁAWNYM, Dokument Il sacramento dell'Ordine nella struttura
2240 I, 7,32 | prawdę, jaką znaleźli albo sądzą, że znaleźli, aby nawzajem
2241 I, 5,27(50) | Maria Gabriela Sagheddu urodziła się w Dorgali (
2242 II, 1,42 | pomagają; wypożyczają budynki sakralne, udzielają stypendiów na
2243 II, 8,58 | względu na bardzo ścisłe więzi sakramentalne między Kościołem katolickim
2244 II, 11,69 | Eucharystia, święcenia kapłańskie, sakramentalność i autorytet Kościoła, sukcesja
2245 II, 11,66 | nam wszystkim, „stanowi sakramentalny węzeł jedności trwający
2246 III, 6,97 | komunia, której najwyższym sakramentalnym przejawem jest Eucharystia,
2247 II, 9,59 | oraz więź między wiarą a sakramentami” 97. Komisja mogła też stwierdzić
2248 I, 1,5 | wszystkich „nierozłącznym sakramentem jedności” 4. ~Już w Starym
2249 I, 3,17 | Kościół, aby przyjrzeć się samemu sobie w świetle Ewangelii
2250 III, 3,85 | jej wymogi. Czy zatem my sami możemy zwlekać z nawróceniem
2251 III, 5,96 | którego nie mogę wykonać samodzielnie. Czy zatem realna, choć
2252 I, 6,28 | leży na jedynej drodze do samospełnienia człowieka: zarówno poszczególnych
2253 III, 3,84(140) | Missale Romanum, Praefatium de Sanctis 1: Sanctorum „coronando
2254 III, 3,84(140) | Praefatium de Sanctis 1: Sanctorum „coronando merita tua dona
2255 III, 3,84(139) | Przemówienie wygłoszone w słynnym sanktuarium w Namugongo, Uganda (2 sierpnia
2256 II, 9,59(98) | successione apostolica per la santificazione e l'unitâ del popolo di
2257 I, 5,27(50) | urodziła się w Dorgali (Sardynia) 17 marca 1914 roku. Mając
2258 II, 6,51 | źródłem wielkiej radości i satysfakcji, ponieważ pozwolił na stopniowe
2259 II, 7,52 | 1054 r., stały się symbolem schizmy między Rzymem i Konstantynopolem.
2260 II, 11,64 | przełomu, zapoczątkowanego u schyłku średniowiecza czy też w
2261 II, 13,74 | w nauce i sztuce. Coraz ściślej współdziałają, gdy trzeba
2262 II, 8,55 | troska o zachowanie tych ścisłych związków bratnich we wspólnocie
2263 III, 5,89(148) | USTRÓJ”, Sprawozdanie II Sekcji, Santiago de Compostela (
2264 I, 2,9 | wiekami. Taki właśnie jest sens modlitwy Chrystusa: „ut
2265 III, 2,80 | wspomaga Magisterium i wzbudza sensus fidei.~Tak więc przyswojenie
2266 II, 9,61 | Eucharystię, stanowiącą serce i wzorzec wspólnoty; nie
2267 II, 3,45 | to coraz bardziej „jednym sercem”. Czasem wydaje się, że
2268 III, 5,94(151) | Sermo, XLVI, 30: CCL 41, 557. ~
2269 III, 1,78(129) | Spirit, Official Report, Seventh Assembly, WCC, Geneva 1991,
2270 II, 11,68 | problematykę należącą do sfery etyczno-moralnej, która
2271 II, 8,58 | wiary, Sobór Watykański II sformułował na jej podstawie wnioski
2272 I, 9,38 | nieuchronnie z problemem odmiennych sformułowań, za pomocą których wyrażona
2273 II, 8,57 | powiedzieć, iż te odmienne sformułowania teologiczne nierzadko raczej
2274 I, 9,38 | gdy ma się do czynienia ze sformułowaniami doktrynalnymi odbiegającymi
2275 III, 2,81 | nauczający jest odpowiedzialny za sformułowanie ostatecznej oceny.~W całym
2276 III, 5,94 | ściśle określonymi warunkami, sformułowanymi przez Sobór Watykański I —
2277 II, 2,43 | zadowoleniem, że i tak już rozległa sieć ekumenicznej współpracy
2278 Adh, 0,103 | Wniebowstąpienia Pańskiego, w siedemnastym roku mego Pontyfikatu.~
2279 III, 1,78(129) | 7-20 lutego 1991, por. Signs of the Spirit, Official
2280 Wprow, 0,3 | jednocześnie łagodnie i silnie” 2, nie pragnie dla siebie
2281 II, 2,43 | głos chrześcijan oddziałuje silniej niż głos odosobniony.~Nie
2282 II, 12,71 | Paweł VI dał temu procesowi silny impuls, odwiedzając 10 czerwca
2283 III, 3,83 | Świętego, nie jest ponad ich siły. Wszystkie wydały przecież
2284 I, 5,26 | ekumeniczna”, modlitwa braci i sióstr. Właśnie dlatego, że są
2285 II, 8,55 | Kościołami lokalnymi, jak między siostrami” 88.~
2286 I, 5,27 | naśladowania: mam na myśli Siostrę Marię Gabrielę od Jedności,
2287 II, 8,57 | że jesteśmy Kościołami siostrzanymi, mimo przeszkód, jakie wyrosły
2288 II, 12,72 | do krajów europejskich, skąd te podziały wzięły początek,
2289 III, 5,91 | Ty jesteś Piotr [czyli Skała], i na tej Skale zbuduję
2290 I, 5,24 | wspólnych modlitw w krajach Skandynawii i Europy Północnej (1-10
2291 II, 8,57 | samego powstania posiadają skarb, z którego wiele zapożyczył
2292 II, 8,57 | prawnego” 90.~Częścią tego „skarbu” są także „bogate tradycje
2293 I, 2,9 | jedno” są zatem modlitwą skierowaną do Ojca, aby Jego zamysł
2294 II, 7,54 | Apostolskim Euntes in mundum86 skierowanym do wiernych Kościoła katolickiego
2295 III, 1,79 | Chrystusa, ofiara uwielbienia składana Ojcu, pamiątka ofiary i
2296 II, 13,75 | wyrazistym świadectwem, składanym razem wobec świata w imię
2297 III, 7,98 | przedstawiać się nie jako ludzie skłóceni i niezgodni wobec kontrowersji,
2298 III, 5,94 | jednym głosem, a nie głosami skłóconymi (...) — głosem wolnym od
2299 III, 1,79 | uprzedzeniach oraz defetyzmu, który skłonny jest wszystko widzieć w
2300 I, 7,32 | sobie w szukaniu prawdy; skoro zaś prawda została poznana,
2301 I, 2,7 | obiecał, ostatnimi czasy wlewa skruchę w rozdzielonych chrześcijan,
2302 II, 8,55 | obrębie ówczesnej oikoumene skupiał się wokół Piotra i Jedenastu (
2303 II, 11,69 | ekumenicznej wspólnoty — była skupiona wokół licznych spornych
2304 I, 5,27 | życie medytacji i modlitwie, skupionej wokół rozdziału 17 Ewangelii
2305 II, 4,47 | 47. Dialog nie jest skupiony wyłącznie wokół doktryny,
2306 I, 5,21 | komunii. Jest ona „nader skutecznym środkiem uproszenia łaski
2307 Wprow, 0,4 | nadal będzie cierpieć na skutek sprzeciwów i prześladowań.
2308 I, 5,22 | Świętym ponad wszystkimi słabościami i ograniczeniami ludzkimi. ~
2309 III, 5,90 | Opatrzności [Piotr], idąc śladem Jezusa, kończy swą drogę
2310 II, 7,53 | ogłoszenia obu świętych apostołów Słowian, zwiastunów wiary, współpatronami
2311 II, 7,54 | nie tylko wielkie narody słowiańskie europejskiego Wschodu, ale
2312 II, 11,66 | Proroków, wcielonym dla nas Słowie Bożym. Kontemplują w Piśmie
2313 II, 1,42 | Takie rozszerzenie słownictwa jest przejawem znacznych
2314 I, 4,19 | nich rozbrzmiewać jedno słowo Boże wyrażone w formie właściwej
2315 II, 11,68 | woli dochowania wierności słowu Chrystusa, które jest źródłem
2316 III, 5,94 | wszelkiej herezji, którego słuchają owce” 151. Misja Biskupa
2317 I, 5,23 | ujść uwagi tych, którzy słuchali orędzia zbawienia, i stanowiła
2318 II, 11,68 | a krzepi łaską Chrztu i słuchaniem słowa Bożego. Przejawia
2319 I, 10,40 | stawia oblicze Chrystusa Sługi” 67. Taka współpraca, oparta
2320 II, 4,47 | znajdują u braci odłączonych. Słuszną i zbawienną jest rzeczą
2321 II, 6,50 | również by urobili sobie słuszny osąd tego wszystkiego” 83.~
2322 II, 2,43 | siebie, dzisiaj wspólnie służą tej sprawie, aby dobroć
2323 III, 3,84 | uwielbieniem Jego chwały i służbą Jego zamysłowi zbawienia.~
2324 II, 9,61 | którym różnorodne posługi i służby są sprawowane pod przewodnictwem
2325 Wprow, 0,4 | Piotrowi”, aby mógł on służyć braciom. Serdecznie proszę,
2326 III, 3,84(139) | Przemówienie wygłoszone w słynnym sanktuarium w Namugongo,
2327 III, 5,94 | głos Pasterza; niech owce słyszą ten głos i idą za swoim
2328 III, 5,94 | Kościołach partykularnych słyszano prawdziwy głos Chrystusa-Pasterza.
2329 III, 3,83 | w której każda wspólnota słyszy wezwanie do przezwyciężenia
2330 III, 5,92 | chrześcijanin poznaje gorzki smak własnej słabości i nędzy.
2331 II, 2,43 | wiarą, uczestniczą razem w śmiałych przedsięwzięciach, które
2332 I, 1,5 | Krzyż, w sobie zadawszy śmierć wrogości”, a to, co było
2333 I, 5,24 | wspólnego dziedzictwa i o smutnych latach podziału, który nastąpił” 46.
2334 II, 10,62 | niegdyś formuły dogmatyczne Soborów Efeskiego i Chalcedońskiego.
2335 I, 4,18 | osiągnięte kosztem prawdy? Soborowa Deklaracja o wolności religijnej
2336 II, 7,52 | r. Tak więc zgromadzenie soborowe kończyło się uroczystym
2337 I, 2,8 | pod uwagę naukę zawartą w soborowej Deklaracji Dignitatis humanae
2338 I, 6,30 | stały się możliwe dzięki Soborowi, przyczyniły się do stworzenia
2339 I, 7,31 | katolickiego w realizację soborowych wskazań dotyczących ekumenizmu:
2340 II, 11,64 | na podłożu historycznym, socjologicznym, psychologicznym i kulturowym,
2341 II, 7,52 | przebaczeniem i postanowieniem solidarnego dążenia do komunii.~Uprzedziło
2342 II, 2 | Solidarność w służbie ludzkości~
2343 II, 12,72 | szacunku, chrześcijańskiej solidarności i modlitwy spotkałem się
2344 III, 1,79 | do niczego trwałego ani solidnego133. Wymogi prawdy muszą
2345 II, 7,53 | Benedykta. Dołączenie obu Braci Sołuńskich do wielkiego zakonodawcy
2346 III, 5,92 | chrześcijańskiego doświadczenia.~Jako spadkobierca misji Piotra w Kościele
2347 Wprow, 0,4 | Chrystus powierzył Piotrowi tę specjalną misję w Kościele i polecił
2348 I, 3,17 | przypomnieć, że utworzenie specjalnego dykasterium do spraw ekumenizmu
2349 II, 6,50 | duchowa Kościołów Wschodu, specyficzny charakter ich rozwoju historycznego,
2350 I, 5,24 | sposób w paru słowach opisać specyfiki każdego z tych modlitewnych
2351 III, 3,85 | przykładem świętych starają się spełniać jej wymogi. Czy zatem my
2352 III, 5,95 | W ten sposób prymat spełniał swoją funkcję jednoczącą.
2353 I, 4,18 | Kościoła” 33, oraz wierne spełnianie jej wymogów. Tak więc „bycie
2354 Wprow, 0,4 | Piotra ukazuje w pełni, że w spełnianiu tej szczególnej posługi
2355 I, 9,36 | warunki moralne, jakie należy spełnić, podejmując dyskusje doktrynalne: „
2356 I, 5,23 | jeszcze oczekuje doskonałego spełnienia, aż do czasu, gdy po przełamaniu
2357 III, 3,85 | zwlekać z nawróceniem się i spełnieniem tego, czego oczekuje Ojciec?
2358 III, 3,84 | podziały między ludźmi. Jak śpiewa się w liturgii „koronując
2359 III, 1,78(129) | 1991, por. Signs of the Spirit, Official Report, Seventh
2360 III, 3,82 | braterskiej koinonii trzeba splatać przed Bogiem i w Jezusie
2361 III, 3,84(138) | 29-30; Enc. Veritatis splendor (6 sierpnia 1993), 93; AAS
2362 III, 2,81 | szczególne obowiązki i zadania spoczywają w tej dziedzinie na komisjach
2363 I, 1,6 | Boga i wobec Jego zamysłu, spoczywająca na tych, którzy przez Chrzest
2364 II, 6,50 | jedności.~Sobór ze swej strony spojrzał bezstronnie i z głęboką
2365 I, 3,16 | pomagają sobie, by razem spojrzeć na siebie w świetle Tradycji
2366 II, 13,76 | chrześcijan.~Gdy ogarniamy spojrzeniem świat, nasze serca napełniają
2367 Wprow, 0,2 | między nimi. Potrzebne jest spokojne i czyste spojrzenie prawdy,
2368 III, 5,94 | ale na prowadzeniu go ku spokojnym pastwiskom. Takie zadanie
2369 I, 4,19 | czy sposobu postępowania społeczeństwa bardziej rozwiniętego, w
2370 II, 2,43 | element ten to przypominanie społeczeństwu, z należnym realizmem, woli
2371 II, 13,74 | ludzkich warunków życia społecznego i utrwalenia powszechnego
2372 I, 2,9 | że ludzie gromadzą się w społeczność, która jest zwykłą sumą
2373 I, 2,7 | osobna, lecz także wspólnie w społecznościach, w których Ewangelię usłyszeli
2374 II, 10,62 | historycznych, politycznych, społecznych i kulturowych. Co się zaś
2375 I, 9,38 | przez stulecia wiedliśmy spór chrystologiczny. Na temat
2376 II, 13,76 | politycznych i w rozstrzyganiu sporów.~W 1986 r. w Asyżu, podczas
2377 I, 9,38 | Polemiki i nieprzejednane spory sprawiły, że dwa sposoby
2378 III, 4,87 | kościelnych, a także dzięki sposobowi, w jaki zostały w nich uwypuklone
2379 II, 7,52 | Przy tej okazji mógł on spotkać się także z Patriarchą prawosławnym
2380 I, 6,30 | Wspólnot chrześcijańskich spotkali się podczas Soboru z gotowością
2381 I, 5,25 | przypomnieć także o modlitewnym spotkaniu w tejże Bazylice Św. Piotra
2382 I, 6,28 | terenie filozofii współczesnej spotyka się z chrześcijańską prawdą
2383 III, 7,98 | ówdzie powstających umieją spotykać się razem celem wspólnego,
2384 II, 12,71 | siedzibie w Genewie oraz spotykając się wielokrotnie z przedstawicielami
2385 I, 5,22 | ich łączy. Jeśli będą się spotykali coraz częściej i coraz wytrwałej
2386 II, 2,43 | płaszczyznach, w których spotykamy naszych braci chrześcijan” 73
2387 II, 12,72 | sam fakt systematycznego spotykania się braci „poreformacyjnych”
2388 I, 8,34 | grzechy, [Bóg] jako wierny i sprawiedliwy odpuści je nam i oczyści
2389 I, 9,38 | Polemiki i nieprzejednane spory sprawiły, że dwa sposoby patrzenia
2390 II, 9,61 | różnorodne posługi i służby są sprawowane pod przewodnictwem Biskupa,
2391 III, 5,94 | nad głoszeniem słowa, nad sprawowaniem sakramentów i liturgii,
2392 II, 11,68 | chrześcijańskiej rodziny, w kulcie sprawowanym przez wspólnotę zbierającą
2393 I, 2,13 | Chrystusowego. Nasi bracia odłączeni sprawują wiele chrześcijańskich obrzędów,
2394 Wprow, 0,4 | będzie cierpieć na skutek sprzeciwów i prześladowań. Ale nadzieja,
2395 I, 5,23 | Wspólnot kościelnych; ta sprzeczność nie mogła oczywiście ujść
2396 Wprow, 0,3 | świadom, że ich grzechy są sprzeniewierzeniem się zamysłowi Zbawiciela
2397 II, 9,60 | pełni łączność z braćmi sprzyjającymi tradycji zachodniej, oświadcza,
2398 I, 7,31 | technika” dialogowania, co sprzyjało zarazem umacnianiu się ducha
2399 II, 9,60 | zachodniej, oświadcza, iż ta cała spuścizna duchowa i liturgiczna, obyczajowa
2400 II, 11,64 | zapoczątkowanego u schyłku średniowiecza czy też w późniejszych czasach,
2401 I, 2,10 | przecież posługiwać nimi jako środkami zbawienia, których moc pochodzi
2402 II, 9,60(99) | w nowej sytuacji Europy Środkowej i Wschodniej (31 maja 1991),
2403 II, 12,73 | parafialnych, jak również różnych środowisk i ruchów kościelnych.~
2404 II, 10,62 | chrześcijańskiej, często we wrogim środowisku i w tragicznych okolicznościach,
2405 I, 5,26 | zgromadzić w jedno, abyśmy, stając się „synami w Synu” (por.
2406 III, 2,80 | na głębszych poziomach, stajemy przed kolejnym zadaniem:
2407 I, 5,22 | Kościoła, którą Chrystus stale tworzy w Duchu Świętym ponad
2408 Adh, 0,102 | będą natchnione pokojem i staną się miłe Bogu. Największa
2409 II, 12,72 | zaś we wrześniu 1987 r. w Stanach Zjednoczonych, gdzie zauważa
2410 II, 12,72 | komunii biskupi luterańscy stanęli przed celebransem. Tym zgodnym
2411 I, 5,22 | jedności trzeba przypisać stanowczy prymat wspólnej modlitwie —
2412 II, 9,61 | by sprawować Eucharystię, stanowiącą serce i wzorzec wspólnoty;
2413 I, 5,23 | słuchali orędzia zbawienia, i stanowiła dla nich przeszkodę w przyjęciu
2414 I, 9,36 | wyrażania wiary katolickiej nie stanowiły przeszkody dla dialogu z
2415 I, 6,28 | naturze osoby i jej godności. Stanowisko to na terenie filozofii
2416 II, 7,54 | jubileuszowych uroczystościach i starała się uwydatnić, że Chrzest
2417 II, 9,59 | doświadczenia i tradycji starożytnego Kościoła, wyrazi się w pełni
2418 II, 11,68 | oczywisty pierwiastek wspólnej starożytnej liturgii” 122.~Dokument
2419 II, 8,57 | powiedzieć, że monastycyzm był w starożytności — i wielekroć również w
2420 I, 1,5 | sakramentem jedności” 4. ~Już w Starym Testamencie prorok Ezechiel,
2421 II, 5,49 | jest to odkrycie elementów statycznych, których obecność w tych
2422 Adh, 0,102 | dzięki temu nasze wysiłki stawały się coraz bardziej autentyczne. ~
2423 Adh, 0,102 | dziękczynienie, ponieważ nie stawiamy się na to spotkanie z pustymi
2424 III, 7,99 | ogarnąć całą ludzkość, a więc stawianie przeszkód tej miłości jest
2425 I, 9,36 | tej miłości nie można by stawić czoła obiektywnym trudnościom
2426 II, 3,45 | niedoskonałą” komunię. Czy sto lat temu byłoby to w ogóle
2427 II, 13,75 | wyraźnie świadczy o tym, jaki stopień komunii już istnieje między
2428 II, 5,49 | za punkt wyjścia uznanie stopnia komunii już osiągniętej,
2429 I, 2,11 | prawdy, obecne w różnym stopniu w innych Wspólnotach chrześcijańskich,
2430 II, 9,60 | temat metody, jaką należy stosować w dążeniu do pełnej komunii
2431 II, 8,58 | miejsca i osób, nieraz stosował i stosuje łagodniejszy sposób
2432 II, 6,50 | historycznego, normy (disciplina) stosowane przez nie od samego początku
2433 I, 6,29 | zawiera się wymóg wzajemności. Stosowanie się do tych kryteriów jest
2434 II, 8,56 | noście” (Ga 6, 2). Jakże stosowne jest dla nas i jak aktualne
2435 II, 8,58 | Dlatego Kościół katolicki, stosownie do okoliczności czasu, miejsca
2436 II, 8,57 | tajemnic czasem znajdują stosowniejsze ujęcie i lepsze naświetlenie
2437 II, 8,58 | osób, nieraz stosował i stosuje łagodniejszy sposób postępowania,
2438 II, 11,66 | nas zapatrywania (...) na stosunek Kościoła do Pisma Świętego,
2439 I, 6,29 | stąd utrudniały wzajemne stosunki z nimi” 54. Ten Dokument
2440 II, 6,50 | Wschodnich oraz charakter stosunków istniejących między nimi
2441 II, 3,44(75) | KOMITET WYKONAWCZY ZWIĄZKU STOWARZYSZEŃ BIBLIJNYCH, Dyrektywy dotyczące
2442 III, 5,94 | czuwać” (episkopein) niczym strażnik, aby dzięki Pasterzom we
2443 III, 5,91 | Piotrowi jego władzy, Chrystus strofuje go z rzadką u Niego surowością: „
2444 I, 4,20 | Kościoła i tak patrzył w stronę jedności chrześcijan. Mówiąc
2445 I, 5,25 | modlitwy zapisały już całe stronice naszej „Księgi jedności” —
2446 II, 13,76 | które poruszały najgłębsze struny ludzkiego ducha.~Nie chcę
2447 II, 9,59(98) | sacramento dell'Ordine nella struttura sacramentale della Chiesa,
2448 I, 9,36 | odłączonymi poświęcają się studiom nad Bożymi tajemnicami,
2449 III, 5,89 | się obecnie przedmiotem studiów, już podjętych lub planowanych,
2450 II, 6,50 | stwierdzić, że nadwątlona w ciągu stuleci więź z Kościołami Wschodu
2451 III, 5,89 | chrześcijańskiej jedności” 148. Po stuleciach gwałtownych polemik inne
2452 I, 4,20 | chrześcijańskiej rodzinie, stwierdzał: „o wiele mocniejsze jest
2453 II, 13,76 | napełniają się radością. Stwierdzamy bowiem, że chrześcijanie
2454 III, 4,86 | jednym ze swych podstawowych stwierdzeń, które podejmuje także Dekret
2455 I, 4,20 | 20. Stwierdzenia powyższe są ogromnie doniosłe,
2456 II, 1,42 | uprzejmości, ale fundamentalne stwierdzenie eklezjologiczne.~Warto przypomnieć,
2457 III, 5,92 | swojej posługi zdumiewającym stwierdzeniem, które dane mu było usłyszeć
2458 I, 9,38 | jak to zostało na przykład stwierdzone w niedawnych wspólnych deklaracjach,
2459 I, 2,9 | ukrytego przed wiekami w Bogu, Stwórcy wszechrzeczy” (Ef 3, 9).
2460 I, 6,28 | bowiem „jedynym na świecie stworzeniem, którego Bóg chciał dla
2461 I, 1,6 | przepowiadania Ewangelii wszelkiemu stworzeniu” 5. ~
2462 I, 5,24 | apostolskiej. Więcej nawet: Sobór stworzył wyraźną potrzebę takiego
2463 III, 7,98 | podziałów. Czyż niewierzący, stykając się z misjonarzami, którzy
2464 II, 11,68 | konsekwencji wiary: „Chrześcijański styl życia tych braci zasila
2465 II, 1,42 | budynki sakralne, udzielają stypendiów na formację duchownych ze
2466 II, 9,59(98) | particolare l'importanza della successione apostolica per la santificazione
2467 I, 2,9 | społeczność, która jest zwykłą sumą osób. Tę jedność tworzą
2468 I, 8,34 | sumienia, poniekąd „dialogiem sumień”, czyż możemy wówczas liczyć
2469 I, 7,32 | dobra stawia przed nimi sumienie chrześcijańskie i gromadzą
2470 III, 1,77 | działań, nie mogą wystarczyć sumieniu chrześcijan, wyznających
2471 I, 3,17(30) | na podstawie Motu proprio Superno Dei nutu (5 czerwca 1960),
2472 III, 5,91 | strofuje go z rzadką u Niego surowością: „Jesteś Mi zawadą” (Mt
2473 II, 12,71 | za wszystkie fakty, które świadczą o postępie na drodze szukania
2474 II, 12,72 | przez braterską miłość i świadczące o bardzo świadomym przeżywaniu
2475 II, 10,62 | starożytnymi Kościołami Wschodu, świadczących o wierze chrześcijańskiej,
2476 II, 12,71 | duszpasterskich poświęcona jest świadczeniu na rzecz zjednoczenia chrześcijan.
2477 II, 13,75 | wszystkich chrześcijan wyraźnie świadczy o tym, jaki stopień komunii
2478 I, 1,5 | komunii, które go konstytuuje, świadczyć o nim, aktualizować je i
2479 III, 3,84 | oni bynajmniej jedynymi świadkami tej mocy. Niepełna jeszcze
2480 I, 8,33 | umacniają. Głębsza i bardziej świadoma modlitwa sprawia, że dialog
2481 II, 1,42 | trwałym elementem ekumenicznej świadomości. Odrzucając w niepamięć
2482 II, 12,72 | miłość i świadczące o bardzo świadomym przeżywaniu wiary, w którym
2483 I, 2,9 | urzeczywistnił, tak aby „wydobyć na światło, czym jest wykonanie tajemniczego
2484 III, 3,84 | rzeczywistość świętości139.~Dzięki światłości, jaka promieniuje z „dziedzictwa
2485 III, 5,93 | Chrystusa po to, aby objawiać światu, uwikłanemu w swoje przewiny
2486 II, 11,67 | Kościoła, sakramentów i święceń kapłańskich. Dlatego Sobór
2487 III, 2,80 | od Biskupów po wiernych świeckich — którzy otrzymali namaszczenie
2488 I, 5,21 | To nawrócenie serca i świętość życia łącznie z publicznymi
2489 Adh, 0,102 | Ducha Świętego” 162, ~Gdy świta już nowe tysiąclecie, czyż
2490 I, 7,32 | społeczną, to znaczy przez swobodne badanie przy pomocy Magisterium,
2491 III, 3,84 | przeszłości i poprowadzi wspólnoty swoimi drogami tam, dokąd chce:
2492 III, 3,85 | wyleczyć, powstała zatem swoista więź, która umożliwia przekazywanie
2493 III, 4,86 | które Chrystus powierzył swojemu Kościołowi.~
2494 III, 6,97 | miłości, aby łódź — ten piękny symbol, który Ekumeniczna Rada
2495 I, 5,24 | ołtarzu Konfesji słowami Symbolu nicejsko-konstantynopolitańskiego
2496 I, 5,26 | Jednorodzony i współistotny Syn. A zarazem: „jeden jest
2497 I, 5,26 | jedno, abyśmy, stając się „synami w Synu” (por. Ef 1, 5),
2498 I, 2,9 | mieć je z Ojcem i z Jego Synem Jezusem Chrystusem” (1 J
2499 I, 7,31 | Konferencje Episkopatów i przez Synody katolickich Kościołów Wschodnich.
2500 I, 2,13 | imię chrześcijańskie, a synowie Kościoła katolickiego słusznie
2501 II, 10,62(104) | Patriarchy Kościoła Antiochii Syryjskiej i całego Wschodu (27 października
2502 II, 10,62 | współpracy duszpasterskiej z syryjskim Patriarchą Antiochii Mar
2503 II, 10,62(106) | Zakka I Iwasa, Patriarchy Syryjsko-Prawosławnego Antiochii i całego Wschodu (
2504 II, 10,62 | koptyjsko-prawosławnym103 oraz z syryjsko-prawosławnym Patriarchą Antiochii, Jego
|