100-donio | donum-miast | miedz-owcza | owdzi-przen | przeo-syryj | syste-wylan | wylec-zyzny
bold = Main text
Czesc, Rozdzial, Paragraf grey = Comment text
3007 III, 3,85 | chorobą, z której musimy się wyleczyć, powstała zatem swoista
3008 II, 4,48 | dają o Bogu i o Chrystusie. Wyłonił się tu ogromny obszar dla
3009 III, 5,94 | pastwiskom. Takie zadanie może wymagać ofiary z własnego życia (
3010 III, 1,78 | prawosławnymi kieruje się tą wymagającą wizją jedności, której pragnie
3011 III, 2,80 | bowiem o kwestie wiary, wymagające jednomyślności wszystkich —
3012 III, 5,91 | Kościele, i że jest bardzo wymagający wobec niego. W czwartej
3013 II, 6,51 | sposób proces był powolny i wymagał wysiłku, ale zarazem stał
3014 III, 4,87(144) | Kościoła jako koinonia: dar i wymaganie (Canberra 7-20 lutego 1991):
3015 I, 3,17 | pogrążył w zapomnieniu” i „wymazał z pamięci i z życia Kościoła”
3016 I, 4,18 | prawdy do upodobań epoki, o wymazanie niektórych artykułów Credo
3017 II, 8,57 | przeciwstawiają” 93. Dzięki wymianie darów między Kościołami,
3018 II, 8,58 | z oczu eklezjologicznego wymiaru uczestnictwa w sakramentach,
3019 I, 8,35 | się rozwijać wyłącznie w wymiarze horyzontalnym, ograniczając
3020 II, 5,49 | okolicznościami, ale jest wymogiem, który wypływa z samej istoty
3021 I, 4,18 | oraz wierne spełnianie jej wymogów. Tak więc „bycie razem”,
3022 II, 1,42 | Chrztu i z płynącego stąd wymogu, aby Bóg był uwielbiony
3023 Adh, 0,101 | biskupiej i jest powinnością wynikającą bezpośrednio z wierności
3024 III, 5,94 | ma przypominać o nakazach wynikających ze wspólnego dobra Kościoła,
3025 III, 7,98 | zmagać się z trudnościami wynikającymi z podziałów. Czyż niewierzący,
3026 Wprow, 0,4 | następcy apostoła Piotra. Wypełniam je z głębokim przekonaniem,
3027 III, 7,99 | nakazów miłości, który trzeba wypełnić do końca. Ekumenizm nie
3028 II, 6,50 | przyczynia się znacznie do wypełnienia jego misji.~Sobór Watykański
3029 I, 3,15 | Orędzie mesjańskie „Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo
3030 II, 11,67 | pełnej jedności z nami, wypływającej z Chrztu” i zauważa, iż „
3031 I, 2,11 | dobrami, w które Bóg pragnie wyposażyć swój Kościół, i to mimo
3032 II, 2,43 | Wspólnot chrześcijańskich wypowiadają się razem, w imię Chrystusa,
3033 Adh, 0,100 | według czwartej Ewangelii wypowiedział w chwili, gdy wkraczał On
3034 II, 1,42 | wzajemnie sobie pomagają; wypożyczają budynki sakralne, udzielają
3035 III, 1,77 | jakie już osiągnęliśmy i wypracowane do tej pory uzgodnienia
3036 I, 5,26 | pragnienia jedności. Musimy więc wypraszać u Ducha Świętego łaskę prawdziwego
3037 I, 4,20 | całość przenikać i z niej wyrastać jak owoc ze zdrowego i kwitnącego
3038 II, 13,76 | zaangażowaniu na rzecz pokoju, wyrażającym się w modlitwie i działaniu,
3039 II, 1,42 | zastępować określeniami lepiej wyrażającymi głębię komunii — związanej
3040 III, 6,97 | przejawem jest Eucharystia, wyrażała się w sposób widzialny w
3041 I, 4,19 | znaczenie tejże prawdy. Wyrażanie prawdy może przybierać różne
3042 II, 6,50 | Wspólnot kościelnych Zachodu, wyrazili publicznie — w momencie
3043 III, 1,78(129) | Ekumenicznej Rady Kościołów wyraziło w swojej wspomnianej deklaracji
3044 I, 2,14 | czasem ukazane bardziej wyraziście. Ekumenizm stara się właśnie
3045 I, 2,11 | zamysł Boży staje się mniej wyrazisty. Mówiąc o podziale chrześcijan,
3046 II, 13,75 | społeczeństwie staje się zatem wyrazistym świadectwem, składanym razem
3047 II, 13,75 | współpraca wszystkich chrześcijan wyraźnie świadczy o tym, jaki stopień
3048 II, 1,41 | trzydzieści lat pozwala wyraźniej dostrzec liczne owoce tego
3049 II, 3,45 | nich, realizując postulat wyrażony na forum ekumenicznym76,
3050 II, 8,57 | 57. Zgodnie z pragnieniem wyrażonym przez Papieża Pawła VI naszym
3051 I, 4,19 | formy. Właśnie odnowa form wyrazu staje się konieczna, aby
3052 II, 8,57 | siostrzanymi, mimo przeszkód, jakie wyrosły między nami w przeszłości” 89.
3053 II, 11,65 | Kościołów oraz Wspólnot wyrosłych z Reformacji. W konsekwencji
3054 II, 11,67 | podkreśla, że Wspólnotom wyrosłym po Reformacji „brakuje pełnej
3055 III, 7,98 | należy wszakże lekceważyć, wyróżnia się swoim ukierunkowaniem
3056 II, 2,43 | dziedzinie, między innymi dzięki wysiłkom Ekumenicznej Rady Kościołów.~
3057 I, 3,17 | jest jednym z rezultatów wysiłków, które podjął wówczas Kościół,
3058 II, 10,62 | Chalcedońskiego. Wszystkie te Kościoły wysłały obserwatorów na Sobór Watykański
3059 III, 5,96 | którym moglibyśmy wzajemnie wysłuchać swoich racji, wystrzegając
3060 III, 5,92 | usłyszeć z ust Chrystusa: „Wystarczy ci mojej łaski. Moc bowiem
3061 III, 1,77 | uczuć i działań, nie mogą wystarczyć sumieniu chrześcijan, wyznających
3062 II, 1,42 | wszystkich sytuacji, w których występują ostre napięcia. W takich
3063 II, 8,58 | jest zagrożona, ani nie występuje niebezpieczeństwo, którego
3064 III, 1,79 | rozsądek i roztropność każą wystrzegać się letniości w działaniu
3065 III, 5,96 | wysłuchać swoich racji, wystrzegając się jałowych polemik i mając
3066 I, 6,29 | ekumenizmie na pierwszy plan wysuwa „wszelkie wysiłki celem
3067 I, 6,28 | pierwszy plan zdaje się wysuwać moment poznawczy (dia-logos),
3068 II, 7,53 | przypomnieć, że Cyryl i Metody wyszli z kręgu Kościoła bizantyjskiego
3069 I, 3,15 | więc dążenie ekumeniczne wywiera wpływ w na życie wewnętrzne
3070 II, 13,75 | rozbieżności doktrynalne wywierają ujemny wpływ także na tę
3071 III, 3,84 | uwielbionego. Ci święci wywodzą się z wszystkich Kościołów
3072 Wprow, 0,3 | uznaje i jeszcze bardziej wywyższa moc Chrystusa, który udzieliwszy
3073 III, 1,77 | rezultaty dotąd osiągnięte wyznaczają tylko jeden z etapów drogi,
3074 II, 7,52 | Te modlitewne spotkania wyznaczały drogę w kierunku ekumenicznego
3075 I, 5,21 | Szlak nawrócenia serc jest wyznaczany rytmem miłości, która zwraca
3076 II, 9,59 | perspektywom, które zostały jej wyznaczone za obopólną zgodą w celu
3077 III, 1,77 | wystarczyć sumieniu chrześcijan, wyznających wiarę w jeden, święty, powszechny
3078 I, 5,24 | grudnia 1987)? Przy tej okazji wyznaliśmy razem wiarę przy ołtarzu
3079 III, 5,91 | pasienia owiec po trzykrotnym wyznaniu miłości (por. 21, 15-17),
3080 II, 12,71 | ostatnie stanowią pokaźną część wyznawców Chrystusa w danym społeczeństwie.~
3081 I, 4,20 | Niech pamiętają wszyscy wyznawcy Chrystusa, że tym lepiej
3082 I, 4,19 | Ewangelię ani niewątpliwej wyższości języka greckiego i kultury
3083 Wprow, 0,2 | miłosierdziem, które potrafi wyzwolić umysły i ponownie wzbudzić
3084 II, 8,56 | biskupa. Z kolei odwołanie wzajemnych ekskomunik usunęło bolesną
3085 III, 4,87 | tego dynamizmu wzajemnego wzbogacania się. Jest on oparty na komunii
3086 I, 3,15 | Bożych” (mirabilia Dei) wzbogaciła się o nowe przestrzenie,
3087 I, 2,10 | zbawienia. Duch Chrystusa nie wzbrania się przecież posługiwać
3088 II, 12,72 | całe Społeczności. Pod tym względem znamienna pozostaje dla
3089 II, 8,58 | wschodnich, można i powinno się wziąć pod uwagę różne sytuacje
3090 II, 6,50 | katolickim, by należycie wzięli pod uwagę te specjalne warunki
3091 II, 8,57 | miłości. Czyż nie stąd właśnie wzięło początek tradycyjne i jakże
3092 II, 12,72 | europejskich, skąd te podziały wzięły początek, a także do Ameryki
3093 I, 5,25 | z nich zasługiwałoby na wzmiankę. Pan naprawdę ujął nas za
3094 Wprow, 0,4 | nadziei. Kościół został bowiem wzniesiony na mocnej i trwałej opoce,
3095 II, 9,61 | wszystkich bowiem Kościołów wznosiła się, w przedziwnej różnorodności
3096 I, 5,27 | wiernym Kościoła katolickiego wzór, który wydaje mi się godny
3097 II, 8,55 | Staje się ona poniekąd wzorcem. Sobór „z radością (...)
3098 I, 5,27 | Modlitwa Chrystusa do Ojca jest wzorem dla wszystkich, zawsze i
3099 II, 9,61 | Eucharystię, stanowiącą serce i wzorzec wspólnoty; nie tylko jej
3100 III, 3,84 | realna — utrzymuje się i wzrasta na wielu poziomach życia
3101 I, 4,19 | bardziej rozwiniętego, w którym wzrośli” 35. W ten sposób ustanawiali
3102 I, 2,8 | z przekonaniem i energią wzywać do tego innych: „Sobór święty
3103 I, 2,7 | uczestniczą ci, którzy wzywają Boga w Trójcy Jedynego,
3104 Adh, 0,101 | 101. Wzywam zatem mych Braci w Biskupstwie,
3105 III, 5,94(151) | Sermo, XLVI, 30: CCL 41, 557. ~
3106 II, 4,48 | naszej epoki. Czyż nasz XX wiek nie jest czasem wielkiego
3107 I, 3,17 | mój poprzednik, Papież Jan XXII, który zwołując Sobór nie
3108 I, 7,31 | konkretnego i powszechnego zaangażowania się Kościoła katolickiego
3109 II, 13,76 | kontekście o ekumenicznym zaangażowaniu na rzecz pokoju, wyrażającym
3110 III, 5,94 | pozorem, Biskup Rzymu ma zabezpieczać komunię wszystkich Kościołów.
3111 Wprow, 0,3 | wszelkich czysto ludzkich zabezpieczeń, aby w pełni żyć ewangelicznym
3112 II, 6,50 | tych, którzy pieczołowicie zabiegają o przywrócenie pełnego zjednoczenia
3113 II, 1,42 | w rezultacie gwałtownych zaburzeń politycznych w konkretnych
3114 III, 4,87 | jedności dialog ekumeniczny ma zachęcić do wzajemnej braterskiej
3115 I, 3,15 | Boże” oraz idąca za tym zachęta „nawracajcie się i wierzcie
3116 II, 8,57 | wiele zapożyczył Kościół Zachodni w zakresie liturgii, duchowej
3117 II, 11,65 | posiadają one wspólną cechę „zachodnią”. Wyżej wspomniane „rozbieżności”,
3118 II, 3,45 | chrześcijańskich Wspólnotach zachodnich, pozwala odnaleźć w nich
3119 II, 8,57 | przeniknęła potem na tereny zachodnie” 91. Jak podkreśliłem w
3120 II, 9,60 | braćmi sprzyjającymi tradycji zachodniej, oświadcza, iż ta cała spuścizna
3121 I, 3,16 | 16. Zachodzi w Magisterium soborowym
3122 III, 3,83 | dramatu podziału bracia ci zachowali w sobie tak radykalne i
3123 III, 3,84 | które wszystkie Wspólnoty zachowały i przez które zostały ukształtowane,
3124 II, 8,57 | odnalezienie pełnej jedności z zachowaniem uprawnionej różnorodności: „
3125 I, 2,11 | lat swojej historii został zachowany w jedności z wszystkimi
3126 Adh, 0,103 | duchu, jedno myślcie, pokój zachowujcie, a Bóg miłości i pokoju
3127 I, 5,23 | powiedzieć, że ruch ekumeniczny zaczął się poniekąd od negatywnego
3128 II, 11,66 | się jest jedynie pierwszym zaczątkiem”, zarazem „ma prowadzić
3129 II, 8,55 | Apostołów” 87. Droga Kościoła zaczęła się od Jerozolimy w dniu
3130 II, 3,45 | historii i znaczenia liturgii zaczyna być stałą częścią programów,
3131 Adh, 0,100 | wówczas, także i dziś Chrystus żąda, aby każdy z nową energią
3132 Wprow, 0,2 | nad ranami, jakie niestety zadaje ona do dzisiaj. Wiecznie
3133 I, 7,32 | współpracę we wszystkich zadaniach, które dla wspólnego dobra
3134 I, 9,38 | biorące w nim udział do zadawania sobie pytań, do wzajemnego
3135 II, 10,63 | możliwe zasadnicze wyjaśnienia zadawnionych kontrowersji chrystologicznych,
3136 I, 1,5 | przez Krzyż, w sobie zadawszy śmierć wrogości”, a to,
3137 I, 5,25 | życia Kościoła. Nie ma już żadnego ważnego i doniosłego wydarzenia,
3138 III, 7,99 | pragnie zbawienia ludzkości, w żadnym przypadku nie może zamknąć
3139 III, 1,79 | oznacza troskę o to, by nie zadowalał się on łatwymi a złudnymi
3140 II, 2,43 | Dzisiaj stwierdzam z zadowoleniem, że i tak już rozległa sieć
3141 II, 8,58 | jedność Kościoła nie jest zagrożona, ani nie występuje niebezpieczeństwo,
3142 I, 6,30 | opatrznościowym, w którym zaistniały podstawowe warunki udziału
3143 II, 8,55 | których czołowe miejsce zajmują Kościoły patriarchalne,
3144 I, 6,29 | Podejmując dialog, każda ze stron zakłada u swego rozmówcy wolę pojednania,
3145 II, 1,41 | ekumenicznym w okresie po zakończeniu Soboru, skłania do dziękczynienia
3146 III, 3,84 | to znaczy tych, którzy zakończywszy życie wierne łasce, znajdują
3147 II, 7,53 | Sołuńskich do wielkiego zakonodawcy Zachodu stanowi pośrednie
3148 I, 6,28 | jedności, to w niej też zakorzenia się i z niej czerpie moc
3149 Wprow, 0,1 | zaprzeczając prawdzie, iż w nim zakorzenione jest nowe życie człowieka
3150 II, 10,62 | i w tej samej posłudze, zakorzenionej w sukcesji apostolskiej. (...)
3151 II, 3,44(75) | 1, 319-331, przejrzany i zaktualizowany w Dokumencie Directives
3152 II, 10,62 | Kościołami Wschodu, które zakwestionowały niegdyś formuły dogmatyczne
3153 I, 9,36 | była jasno przedstawiana. Zaleca zarazem, aby sposób i metoda
3154 III, 2,81 | wyrażają, zgodnie z tym, co zalecał Papież Jan XXIII w przemówieniu
3155 III, 5,89 | Santiago de Compostela, zalecili, aby „ponownie przestudiowała
3156 I, 2,13 | chrześcijańskich obrzędów, które — zależnie od różnych warunków każdego
3157 Adh, 0,101 | Kodeksy Prawa Kanonicznego zaliczają do obowiązków Biskupa umacnianie
3158 III, 7,99 | wobec Niego i wobec Jego zamiaru zgromadzenia wszystkich
3159 III, 5,95 | których mocą wierności Boga zamieszkuje Jego Duch, jest gorącym
3160 III, 7,99 | żadnym przypadku nie może zamknąć się na wezwanie Ducha, który
3161 I, 1,5 | nie jest rzeczywistością zamkniętą w sobie, ale ciągle otwartą
3162 II, 1,42 | duchownych ze Wspólnot mniej zamożnych, interweniują u władz cywilnych
3163 I, 6,29 | się urzeczywistnić, muszą zaniknąć przejawy wzajemnego zwalczania
3164 III, 5,90 | Chrystusa, tak jak zostały one zanotowane przez tradycje ewangeliczne.~
3165 I, 1,6 | przez Chrzest zostaliśmy „zanurzeni” w śmierci Chrystusa, to
3166 I, 5,26 | z nowości ducha (...), z zaparcia się samego siebie i z nieskrępowanego
3167 II, 11,66 | jednak, „mają odmienne od nas zapatrywania (...) na stosunek Kościoła
3168 I, 6,28 | Określenie to nie pozostaje zapewne bez związku ze współczesną
3169 I, 8,34 | o czym w dalszym ciągu zapewnia ten sam List? „Dzieci moje,
3170 I, 5,25 | Te spotkania i modlitwy zapisały już całe stronice naszej „
3171 I, 5,24 | szczególną wymowę; każde zapisuje się w pamięci Kościoła,
3172 II, 11,64 | bodaj na Zachodzie przełomu, zapoczątkowanego u schyłku średniowiecza
3173 I, 5,23 | chrześcijaństwa. Nie należy bowiem zapominać, że Pan nasz prosił Ojca
3174 III, 7,98 | uwierzył”, że stwarza to ryzyko zapomnienia, iż w rozumieniu Ewangelisty
3175 I, 3,17 | gest, który „pogrążył w zapomnieniu” i „wymazał z pamięci i
3176 II, 11,66 | przemawiającego do nich w Chrystusie, zapowiedzianym przez Proroków, wcielonym
3177 II, 8,57 | posiadają skarb, z którego wiele zapożyczył Kościół Zachodni w zakresie
3178 II, 11,69 | wiele obiecujący. Tematy zaproponowane przez soborowy Dekret jako
3179 I, 5,21 | chrześcijan sam Chrystus zostaje zaproszony do wspólnoty modlących się: „
3180 III, 5,91 | pierwszy? Mimo to trzykrotnie zaprze się Jezusa. Także Ewangelia
3181 Wprow, 0,1 | i pozbawić go znaczenia, zaprzeczając prawdzie, iż w nim zakorzenione
3182 Adh, 0,100 | Chrystusa, wyrażoną z tak wielką żarliwością i mocą w modlitwie, którą
3183 I, 7,31 | dialogu ekumenicznego, jakie zarysowało się od czasu Soboru, nie
3184 III, 5,91 | 91. Ewangelia Mateusza zarysowuje i precyzyjnie opisuje duszpasterską
3185 I, 9,37 | redintegratio wskazuje także zasadę, którą winni się kierować
3186 I, 3,17 | drugiej strony jest to także zasadnicza gwarancja jego przyszłości.
3187 III, 5,89 | kwestia ta pojawia się jako zasadniczy temat nie tylko w dialogach
3188 I, 9,37 | różne jest ich powiązanie z zasadniczymi podstawami wiary chrześcijańskiej.
3189 II, 3,46 | w tych sakramentach. Na zasadzie wzajemności również katolicy
3190 II, 11,68 | Chrześcijański styl życia tych braci zasila się wiarą w Chrystusa, a
3191 I, 5,25 | spotkań, ponieważ każde z nich zasługiwałoby na wzmiankę. Pan naprawdę
3192 II, 12,72 | odwiedzin, na szczególną uwagę zasługują w Europie dwie wizyty w
3193 II, 11,69 | dwustronnych — z poświęceniem zasługującym na uznanie całej ekumenicznej
3194 II, 13,74 | współdziałają, gdy trzeba zaspokajać potrzeby i leczyć rany naszej
3195 Wprow, 0,2 | mogą umniejszać znaczenia zastarzałych nieporozumień, które odziedziczyli
3196 III, 5,95 | wszystkim Biskupom jako „zastępcom i legatom Chrystusa” 153.
3197 II, 1,42 | wyrażenie bracia odłączeni zastępować określeniami lepiej wyrażającymi
3198 I, 3,16 | Popierania Jedności Chrześcijan, zastosowało je na polu duszpasterstwa27. ~
3199 II, 11,68 | moralnych zasad Ewangelii i ich zastosowania.~
3200 II, 8,58 | duszpasterskie, które mogą znaleźć zastosowanie w konkretnym życiu wiernych
3201 I, 5,27 | jedność nie jest jednak zastrzeżona wyłącznie dla tych, którzy
3202 II, 10,62 | Watykański II; ich Patriarchowie zaszczycili nas wizytą, tak że Biskup
3203 II, 2,43 | sprawie, aby dobroć Boża mogła zatryumfować.~Logika tej współpracy wypływa
3204 III, 5,91 | Niego surowością: „Jesteś Mi zawadą” (Mt 16, 23). Czyż można
3205 I, 2,8 | zaś bierze pod uwagę naukę zawartą w soborowej Deklaracji Dignitatis
3206 II, 7,54 | drodze ewangelizacji świata. Zawdzięczają mu wiarę nie tylko wielkie
3207 I, 2,14 | 14. Wszystkie te elementy zawierają w sobie wezwanie do jedności
3208 II, 7,53 | którym Kościoły i narody zawierzają swoją przyszłość u kresu
3209 I, 5,26 | łączą się w Chrystusie, jemu zawierzając przyszłość swego zjednoczenia
3210 I, 2,8 | a zatem nasza „nadzieja zawieść nie może” (Rz 5, 5). Jest
3211 III, 6,97 | burze i pewnego dnia mogła zawinąć do portu. ~
3212 III, 5,92 | doskonali”, a następnie zawołać: „ilekroć niedomagam, tylekroć
3213 II, 10,62 | okresie Pan pozwolił mi zaznać wielkiej radości, gdy podpisałem
3214 II, 12,71 | bardzo krótkiego pontyfikatu zaznaczył, że pragnie być kontynuatorem
3215 III, 3,82 | uczuć czy czysto zewnętrzna zażyłość. Więzy braterskiej koinonii
3216 II, 11,69 | że konieczne jest głębsze zbadanie niektórych zagadnień.~
3217 II, 7,54 | się zważy ponadto, że to zbawcze wydarzenie nad brzegami
3218 I, 3,15 | ewangelizacji na każdym etapie zbawczej drogi Kościoła. Odnosi się
3219 Adh, 0,100 | chwili, gdy wkraczał On w zbawczy dramat swojej Paschy. Podobnie
3220 II, 5,49 | katolickim z uznaniem elementów zbawczych, jakie znajdują się w innych
3221 Wprow, 0,1 | stał się człowiekiem, aby zbawić człowieka. ~Odważne świadectwo
3222 I, 2,7 | Ewangelii i w ten sposób zyskał zbawienie na chwałę Bożą” 6. ~
3223 II, 4,47 | braci odłączonych. Słuszną i zbawienną jest rzeczą uznać Chrystusowe
3224 II, 11,68 | sprawowanym przez wspólnotę zbierającą się, aby chwalić Boga. Zresztą
3225 Wprow, 0,1 | wierzących, szczególnie w obliczu zbliżającego się roku 2000. Będzie on
3226 II, 7,52 | w kierunku ekumenicznego zbliżenia pomiędzy Kościołem Wschodu
3227 II, 4,48 | również nam posłużyć ku zbudowaniu. Wszystko, co szczerze chrześcijańskie,
3228 III, 5,91 | czyli Skała], i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne
3229 I, 1,5 | wyjaśnia List do Efezjan, On „zburzył rozdzielający je mur (...),
3230 Wprow, 0,4 | posługi w Kościele Papież zdany jest całkowicie na łaskę
3231 I, 9,38 | bez ich pomocy, może się zdarzyć, że w głoszeniu tychże prawd
3232 II, 4,48 | proces, który sam już wszedł zdecydowanie na drogę wiodącą do prawdziwej
3233 III, 5,91 | najwcześniejsza tradycja, próbując zdefiniować misję Piotra podkreśla fakt,
3234 I, 2,13 | Ciała Chrystusa, dlatego też zdobi ich należne im imię chrześcijańskie,
3235 II, 1,42 | Niestety, taki duch nie zdołał odmienić wszystkich sytuacji,
3236 II, 9,59 | poczynić znaczne postępy i zdołała wyrazić — jak stwierdziłem
3237 I, 2,13 | i którym trzeba przyznać zdolność otwierania wstępu do społeczności
3238 I, 4,18 | więc „bycie razem”, które zdradzałoby prawdę, byłoby sprzeczne
3239 I, 4,20 | niej wyrastać jak owoc ze zdrowego i kwitnącego drzewa, które
3240 III, 5,92 | zakończyć opis swojej posługi zdumiewającym stwierdzeniem, które dane
3241 II, 3,45(77) | przykład podczas ostatnich zebrań Ekumenicznej Rady Kościołów
3242 I, 5,21 | gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem
3243 I, 1,5 | aby wyrazić Bożą wolę „zebrania ze wszystkich stron” członków
3244 I, 7,31 | wykształconymi rzeczoznawcami na zebraniach chrześcijan z różnych Kościołów
3245 III, 1,78(129) | analogicznego poglądu, jaki VII Zebranie Ekumenicznej Rady Kościołów
3246 I, 8,34 | moje, piszę wam to dlatego, żebyście nie grzeszyli. Jeśliby nawet
3247 I, 1,6 | rodzaju ludzkiego. Dlatego zesłał swego Syna, aby umierając
3248 I, 5,24 | krajach w pobliżu uroczystości Zesłania Ducha Świętego. Ale i poza
3249 I, 4,20 | Im mocniejszą więzią będą zespoleni z Ojcem, Słowem i Duchem,
3250 I, 10,40 | w żywy sposób wyraża to zespolenie, które ich wzajem łączy
3251 I, 5,26 | a jednością synów Bożych zespolonych w prawdzie i miłości” 48. ~
3252 III, 3,82 | wspólnota uczuć czy czysto zewnętrzna zażyłość. Więzy braterskiej
3253 Wprow, 0,2 | popełnione błędy oraz wskazali zewnętrzne czynniki, które stały się
3254 III, 7,98 | misjonarzami, którzy nie zgadzają się ze sobą nawzajem, choć
3255 I, 8,34 | potrzebujemy nawrócenia. Zgładzone i przezwyciężone muszą być
3256 II, 11,66 | całkowitego wcielenia w zgodną z wolą Chrystusa instytucję
3257 II, 9,59 | tej chwili dawać wierne i zgodne świadectwo wobec naszej
3258 II, 13,76 | Pokoju? Chrześcijanie coraz zgodniej odrzucają przemoc, przemoc
3259 II, 12,72 | stanęli przed celebransem. Tym zgodnym gestem chcieli wyrazić pragnienie
3260 II, 8,57 | Wschodzie i na Zachodzie. W zgodzie z prawdą historyczną nie
3261 I, 1,6 | się woli Chrystusa, jest zgorszeniem dla świata, i przy tym szkodzi
3262 II, 7,52 | grudnia 1965 r. Tak więc zgromadzenie soborowe kończyło się uroczystym
3263 Adh, 0,102 | zgoda między nami, to lud zgromadzony przez jedność Ojca, Syna
3264 III, 2,80 | życiu wspólnoty wierzących, zgromadzonych wokół Biskupa, swego prawowitego
3265 II, 8,56 | partykularnym lub lokalnym, zgromadzonym wokół swojego biskupa. Z
3266 I, 8,34 | grzeszyli. Jeśliby nawet kto zgrzeszył, mamy Rzecznika wobec Ojca —
3267 I, 8,35 | kondycji jako ludzi, którzy zgrzeszyli. To ono właśnie otwiera
3268 I, 3,16 | chrześcijańska Wspólnota nie może zignorować tego wezwania. ~Prowadząc
3269 II, 8,57 | szczególny sposób wyraża zjawisko życia mniszego. Tam przecież
3270 I, 2,7 | napełnia ich tęsknotą za zjednoczeniem. Łaska ta porusza bardzo
3271 I, 5,22 | modlitwie — modlitewnemu zjednoczeniu wokół samego Chrystusa.
3272 II, 12,72 | wrześniu 1987 r. w Stanach Zjednoczonych, gdzie zauważa się wielką
3273 II, 12,72 | kwietnia i maja 1987 r.; w Zjednoczonym Królestwie (Anglia, Szkocja
3274 I, 2,12 | owczarni i pod jednym Pasterzem zjednoczyli się w pokoju” 15. ~Mówiąc
3275 III, 3,84 | zwycięstwa Boga nad mocami zła, które wprowadzają podziały
3276 III, 5,95 | tysiąclecie chrześcijanie byli złączeni „wspólnotą wiary i życia
3277 II, 6,50 | dzięki którym są dotąd z nami złączone najściślejszym węzłem” 82.~
3278 I, 5,25 | uroczystych Nieszporach, które złączyło mnie z luterańskimi Arcybiskupami —
3279 II, 9,59 | Bożego” 98. Te wspólnie złożone oświadczenia stanowią ważny
3280 II, 10,62 | Etiopii Abuną Paulosem, który złożył mi wizytę w Rzymie 11 czerwca
3281 II, 7,52 | odwzajemnić mi wizytę, jaką mu złożyłem, tak że w grudniu 1987 r.
3282 I, 5,25 | Kościołów i Wspólnot kościelnych złożyło mi wizytę w Rzymie, dzięki
3283 III, 1,79 | zadowalał się on łatwymi a złudnymi rozwiązaniami, które nie
3284 III, 7,98 | jest też prawdą, że musi zmagać się z trudnościami wynikającymi
3285 I, 1,6 | aby umierając za nas i zmartwychwstając, obdarzył nas swoim Duchem
3286 II, 4,48 | Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego?~Takie wspólne świadectwo
3287 III, 5,91 | Listu do Koryntian Chrystus zmartwychwstały ukazuje się najpierw „Kefasowi,
3288 I, 4,18 | modyfikację depozytu wiary, o zmianę znaczenia dogmatów, o usunięcie
3289 I, 3,15 | oczu zamysłu Bożego, winien zmienić swój sposób patrzenia. Dzięki
3290 I, 9,38 | dogmatyczne, są czymś odrębnym od zmiennych pojęć którejkolwiek konkretnej
3291 Adh, 0,100 | wskazać drogę, jaką mają zmierzać ku Wielkiemu Jubileuszowi
3292 I, 1,5 | ekumeniczne zaangażowanie zmierzające do zgromadzenia wszystkich
3293 I, 5,23 | bez względu na podziały — zmierzamy drogą do pełnej jedności:
3294 II, 5,49 | chrześcijanom naszych czasów zmniejszyć zakres tradycyjnych kontrowersji.~
3295 I, 5,26 | niedostępne perspektywy, daje znać o pewnym podobieństwie między
3296 I, 5,21 | Nawet gdy nie jest to w znaczeniu formalnym modlitwa o jedność
3297 I, 5,22 | Długa historia chrześcijan, znaczona wielorakim rozbiciem, wydaje
3298 III, 6,97 | Chrystusem, a wszyscy wierni znajdą umocnienie swojej wiary.
3299 II, 11,66 | dialogu [ekumenicznego] znakomitym narzędziem w potężnym ręku
3300 II, 3,45 | sposób znaczenie liturgii i znaków liturgicznych (wizerunków,
3301 III, 5,95 | kierowaną do mnie prośbę, abym znalazł taką formę sprawowania prymatu,
3302 III, 1,78 | miłości.~Dążenie do jedności znalazło wyraz w różnych dokumentach,
3303 II, 10,63 | uzasadnioną nadzieję na wspólne znalezienie rozwiązań także dla innych
3304 III, 5,90 | Biskupem Kościoła, który nosi znamię męczeństwa Piotra i Pawła: „
3305 III, 5,89 | 89. Jest jednak faktem znamiennym i pocieszającym, że kwestia
3306 I, 3,15 | obcowania, kontakt z nie znanymi dotąd formami chrześcijańskiej
3307 II, 8,56 | współpracy, która niczym się nie zniechęca. Św. Paweł wzywa nas: „jeden
3308 II, 8,57 | depozytu wiary przed wszelkimi zniekształceniami. Dzisiaj, po długim okresie
3309 III, 7,99 | przeszkód tej miłości jest zniewagą wobec Niego i wobec Jego
3310 I, 2,11 | Bożej nie zostało jednak zniszczone to, co należy do struktury
3311 I, 2,11 | niektórych jego synów nie mogą zniszczyć tego, czym napełnił go Bóg
3312 Wprow, 0,1 | przeciwstawić dążeniu świata do zniweczenia Tajemnicy Odkupienia, muszą
3313 Adh, 0,101 | że Kościół jest do tego zobowiązany przez wolę samego Chrystusa160.
3314 II, 11,65 | wyraził nadzieję, że zostanie zorganizowana współpraca Wspólnot chrześcijańskich.
3315 I, 9,36 | Poważne kwestie muszą zostać rozwiązane, gdyby bowiem
3316 I, 1,6 | podzieleni, jeżeli przez Chrzest zostaliśmy „zanurzeni” w śmierci Chrystusa,
3317 II, 11,65 | ekumeniczny wyraził nadzieję, że zostanie zorganizowana współpraca
3318 II, 11,69 | Watykańskiego II zostały zrealizowane, co doprowadziło stopniowo
3319 III, 5,93 | bowiem posługę miłosierdzia, zrodzoną z aktu miłosierdzia Chrystusa.
3320 III, 5,92 | niego patrzeć. W niej też zrozumiała staje się władza właściwa
3321 II, 9,60 | ten sposób do wzajemnego zrozumienia i włączając się w dynamiczne
3322 III, 1,77 | Eucharystię Pana. Lepsze wzajemne zrozumienie, jakie już osiągnęliśmy
3323 I, 2,14 | pełnię. Nie chodzi o to, by zsumować ze sobą wszystkie bogactwa
3324 I, 5,21 | ekumenicznego, a słusznie można je zwać ekumenizmem duchowym” 42. ~
3325 I, 6,29 | zaniknąć przejawy wzajemnego zwalczania się. Tylko wówczas dialog
3326 II, 1,42 | lub duch odwetu, władze zwaśnionych stron zazwyczaj starają
3327 II, 7,54 | cały Kościół. Jeśli się zważy ponadto, że to zbawcze wydarzenie
3328 II, 7,53 | świętych apostołów Słowian, zwiastunów wiary, współpatronami Europy.
3329 III, 5,91 | zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz
3330 II, 1,42 | wyrażającymi głębię komunii — związanej z charakterem chrzcielnym —
3331 II, 5,49 | jest czymś dowolnym lub związanym z doraźnymi okolicznościami,
3332 II, 11,64 | Kościołem katolickim szczególny związek i powinowactwo, ponieważ
3333 III, 5,91 | niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane
3334 II, 8,55 | zachowanie tych ścisłych związków bratnich we wspólnocie wiary
3335 I, 2,7 | ruchu ku jedności, który zwie się ruchem ekumenicznym,
3336 III, 6,97 | świecie — pozostając pod zwierzchnictwem swojej jedynej Głowy, którą
3337 III, 5,96 | mogłaby nakłonić kościelnych zwierzchników i ich teologów do nawiązania
3338 III, 3,85 | Czy zatem my sami możemy zwlekać z nawróceniem się i spełnieniem
3339 I, 3,17 | Papież Jan XXII, który zwołując Sobór nie dopuścił do oddzielenia
3340 II, 3,45 | modlitwą błagalną. Razem zwracamy się do Ojca i czynimy to
3341 III, 7,98 | W tym miejscu trzeba zwrócić uwagę na znak jedności między
3342 I, 2,7 | całego świata, aby ten świat zwrócił się do Ewangelii i w ten
3343 III, 3,84 | Jest znakiem i dowodem zwycięstwa Boga nad mocami zła, które
3344 III, 7,98 | obietnicą, iż nic nie zdoła go zwyciężyć, głosił i nadal głosi Ewangelię
3345 II, 2,43 | przemianę świata, tak aby zwyciężył w nim szacunek dla praw
3346 I, 4,19 | kultury bizantyjskiej, ani zwyczajów czy sposobu postępowania
3347 III, 3,84 | łaska rozlewa się innymi niż zwykle drogami. Doświadczenie ekumeniczne
3348 I, 9,38 | odbiegającymi od tych, których zwykło się używać we własnej wspólnocie,
3349 II, 1,42 | Nie jest to bynajmniej zwykły gest ekumenicznej uprzejmości,
3350 I, 5,21 | Miłość jest najgłębszym, życiodajnym nurtem procesu zjednoczenia. ~
3351 II, 12,72 | ponieważ przyjęli mnie bardzo życzliwie, zarówno przełożeni poszczególnych
3352 II, 13,76 | równolegle z nami — również Żydzi i przedstawiciele innych
3353 II, 7,54 | Wschodu, ale także i ludy żyjące za Uralem aż po Alaskę.~
3354 I, 8,35 | właśnie otwiera w braciach, żyjących we Wspólnotach pozbawionych
3355 II, 9,60 | prawosławnymi i katolikami, żyjącymi na jednym terytorium, ale
3356 I, 2,14 | już został dany i dlatego żyjemy już teraz w czasach ostatecznych.
3357 II, 11,64 | przez wiele minionych wieków żył we wspólnym Kościele” 109.
3358 I, 5,27 | zgodnie ze swym powołaniem żyła z dala od świata, poświęciła
3359 II, 8,57 | redintegratio, 14) Przez stulecia żyliśmy jako Kościoły siostrzane,
3360 I, 2,7 | Ewangelii i w ten sposób zyskał zbawienie na chwałę Bożą” 6. ~
3361 III, 4,87 | jesteśmy świadomi, iż wiele zyskaliśmy dzięki świadectwu i poszukiwaniom
3362 I, 10,40 | współpraca między chrześcijanami zyskuje wymiar wspólnego chrześcijańskiego
3363 I, 1,6 | Niego, aby byli jedno, jedną żywą wspólnotą. Wynika stąd nie
3364 I, 2,12 | sprawuje Świętą Eucharystię i żywi nabożeństwo do Dziewicy
3365 II, 9,61 | chrześcijanie mogli nadal żywić przekonanie, iż bez względu
3366 Adh, 0,102 | koniecznych form miłości, jaką żywimy do Chrystusa i do Ojca bogatego
3367 II, 13,74 | naszej epoki: głód, klęski żywiołowe, niesprawiedliwość społeczną.~
3368 II, 8,55 | które powinny ujawniać swą żywotność w stosunkach między Kościołami
3369 II, 7,52 | między nimi służy życiu i żywotności tych siostrzanych Kościołów,
3370 II, 8,55 | na Wschodzie istnieje w żywotnym stanie wiele partykularnych,
3371 II, 13,74 | Wskazana tu dziedzina stanowi żyzny teren nie tylko dla dialogu,
|