|
97. Kościół katolicki zarówno
przez swoją praxis, jak i w oficjalnych tekstach, wyraża
przekonanie, że komunia Kościołów partykularnych z
Kościołem Rzymu oraz ich Biskupów z Biskupem Rzymu jest w
Bożym zamyśle podstawowym warunkiem pełnej i widzialnej komunii.
Istnieje bowiem potrzeba, aby pełna komunia, której najwyższym
sakramentalnym przejawem jest Eucharystia, wyrażała się w
sposób widzialny w posłudze, w której wszyscy Biskupi
czują się zjednoczeni z Chrystusem, a wszyscy wierni znajdą
umocnienie swojej wiary. W pierwszej części Dziejów
Apostolskich Piotr przedstawiony jest jako ten, który przemawia w
imieniu grupy Apostołów i służy jedności
wspólnoty, respektując przy tym autorytet Jakuba, głowy
Kościoła jerozolimskiego. Ta funkcja Piotra musi trwać w
Kościele, aby był on w świecie — pozostając pod
zwierzchnictwem swojej jedynej Głowy, którą jest Jezus
Chrystus — widzialną komunią wszystkich Jego uczniów.
Czyż wielu spośród tych, którzy działają
dziś na niwie ekumenizmu, nie wskazuje na potrzebę takiej
właśnie posługi? Przewodniczyć w prawdzie i
miłości, aby łódź — ten piękny symbol,
który Ekumeniczna Rada Kościołów uczyniła swoim
godłem — nie została rozbita przez burze i pewnego dnia mogła
zawinąć do portu.
|