|
7.
„Pan świata, który mądrze i cierpliwie dotrzymuje tego, co nam
grzesznikom łaskawie obiecał, ostatnimi czasy wlewa skruchę w
rozdzielonych chrześcijan, obficiej napełnia ich tęsknotą
za zjednoczeniem. Łaska ta porusza bardzo wielu ludzi na całym
świecie, a także pod tchnieniem łaski Ducha Świętego
wśród naszych braci odłączonych powstał i z dnia
na dzień zatacza coraz szersze kręgi ruch zmierzający do przywrócenia
jedności wszystkich chrześcijan. W tym ruchu ku jedności,
który zwie się ruchem ekumenicznym, uczestniczą ci,
którzy wzywają Boga w Trójcy Jedynego, a Jezusa wyznają
Panem i Zbawcą; i to nie tylko każdy z osobna, lecz także wspólnie
w społecznościach, w których Ewangelię usłyszeli i o
których każdy mówi, że to jego własny i Boży
Kościół. Prawie wszyscy jednak, chociaż w
różny sposób, tęsknią za jednym i widzialnym
Kościołem Bożym, który by był naprawdę
powszechny i miał posłannictwo do całego świata, aby ten
świat zwrócił się do Ewangelii i w ten sposób
zyskał zbawienie na chwałę Bożą” 6.
|