II.
Owoce dialogu
Odzyskane braterstwo
41. To wszystko, co powyżej zostało powiedziane
o dialogu ekumenicznym w okresie po zakończeniu Soboru, skłania do
dziękczynienia Duchowi Prawdy, przyobiecanemu Apostołom i
Kościołowi przez Chrystusa Pana (por. J 14, 26). Po raz pierwszy w
dziejach została podjęta działalność na rzecz
zjednoczenia chrześcijan na tak wielką skalę i w tak
rozległym zakresie. Już samo to jest wielkim darem Bożym, za
który trzeba dziękować. Z Chrystusowej pełności
otrzymujemy „łaskę po łasce” (J 1, 16).
Wdzięczność za łaski już otrzymane jest warunkiem,
który usposabia nas do przyjęcia dalszych darów
niezbędnych do doprowadzenia do końca ekumenicznego dzieła
jedności.
Ogólne spojrzenie na ostatnie trzydzieści lat pozwala
wyraźniej dostrzec liczne owoce tego wspólnego nawrócenia
się na Ewangelię, którego narzędziem Duch Boży
uczynił ruch ekumeniczny.
|