Rękopiśmienny, bogato iluminiowany kodeks pergaminowy, przechowywany do roku 1931 w bibliotece opactwa w Sankt Florian w Austrii, obecnie zaś w Bibliotece Narodowej w Warszawie, zawiera najstarszy znany polski przekład psalmów. Powstawał on w kilku fazach na przełomie XIV i XV wieku, przypuszczalnie dla królowej Jadwigi. Po każdym wersecie łacińskim następuje jego przekład polski i niemiecki. Tłumaczenie oparte zostało częściowo na starszym, nieznanym bliżej wzorcu. Tekst zawiera czechizmy i dialektyzmy małopolskie.