PsaIm 129

1.           Z głębokości wołał jeśm k tobie, Gospodnie; usłysz głos moj.

2.           Bądźcie uszy twoje słuszające głosa modlitwy mojej.

3.           Będziesz li lichoty chować, Panie, Panie, kto ścirzpi?

4.           Bo u ciebie smiłowanie jest, a prze zakon twoj cirpiał jeśm cię, Panie.

5.           Cirpiała jest dusza moja w słowie jego, dusza moja pwała w Pana.

6.           Od strzodze jutrzniej aż do nocy pwał Izrael w Gospodna.

7.           Bo u Pana miłosierdzie i opłwite u niego odkupienie.

8.           A on odkupi Izrael lichot jego ze wsz<e>ch.