Tekst
1 Tekst| uznałem je. Wydałem serce moje abych umiał opatrzność i też nauczenie
2 Tekst| przeminie a rodzaj iny nastaje, ale ziemia na wieki w trwałości
3 Tekst| wspominanie u tych, ktorzy będą czasow naposledniejszych.
4 Tekst| jesli pilnie przeczytać będziemy, niemały pożytek i pocieszenie
5 Tekst| bywają, a błaznow tych jest bez czysła. Rozmawiałem w sercu
6 Tekst| ciężkością naprawieni bywają, a błaznow tych jest bez czysła. Rozmawiałem
7 Tekst| opatrzność i też nauczenie błędow a szaleństwa. A poznałem,
8 Tekst| zaprządnienie wielce złe jest dał Bog synom ludzkim, aby obierali
9 Tekst| Ktory wiernie naśladujesz Boga nawysszego,~Musisz wzgardzić
10 Tekst| naposledniejszych. Ja, Ecclesiastes, byłem krol izdraelski w Jeruzalem,
11 Tekst| wszytki mądrością, ktorzy byli przede mną w Jeruzalem,
12 Tekst| słyszenim. Co jest to, co już było? Jedno to, ktoreż jeszcze
13 Tekst| wieki tymi, ktore przed nami były. Nie będzie przednich rzeczy
14 Tekst| z ciężkością naprawieni bywają, a błaznow tych jest bez
15 Tekst| marność a udręczenie duchu.~ Capitulum pirwe.~ Słowa Ecclesiastes,
16 Tekst| przyjacielu miły,~Jesli chcesz przyć wrychle miedzy niebieskie
17 Tekst| wydworzonym gadaniu a w chciwości pisma umieniu jest marność
18 Tekst| przez południe sie toczy, a chyli sie ku pułnocy. Oświeca
19 Tekst| duszne. Przewrotni ludzie z ciężkością naprawieni bywają, a błaznow
20 Tekst| wspominanie u tych, ktorzy będą czasow naposledniejszych. Ja, Ecclesiastes,
21 Tekst| Salomon i Ecclesiastes jego,~Czci sobie - ta jest ścieżka
22 Tekst| niego.~Tu mądrość i naukę czerpaj, przyjacielu miły,~Jesli
23 Tekst| a błaznow tych jest bez czysła. Rozmawiałem w sercu mojem
24 Tekst| zaprządnienie wielce złe jest dał Bog synom ludzkim, aby obierali
25 Tekst| Słowa Ecclesiastes, syna Dawida, krola jerozolimskiego.~
26 Tekst| wszytki rzeczy, wokoł wychadza duch a w swe sie okręgi nawraca.
27 Tekst| rzeczy prożne a udręczenie duszne. Przewrotni ludzie z ciężkością
28 Tekst| przemiennego, a iże też wydworzonym gadaniu a w chciwości pisma umieniu
29 Tekst| wzgardzić ten świat marny. Gdzie więc jesli pilnie przeczytać
30 Tekst| rzeczy trudne są, nie może ich człowiek wysłowić mową.
31 Tekst| Rodzaj przeminie a rodzaj iny nastaje, ale ziemia na wieki
32 Tekst| Ecclesiastes, byłem krol izdraelski w Jeruzalem, a ułożyłem
33 Tekst| ustawicznie przemiennego, a iże też wydworzonym gadaniu
34 Tekst| rzeczy mądrze a uznałem je. Wydałem serce moje abych
35 Tekst| uczy Salomon i Ecclesiastes jego,~Czci sobie - ta jest ścieżka
36 Tekst| więcej ze wszej prace swej, jenże ją pracuje pod słońcem?
37 Tekst| Ecclesiastes, syna Dawida, krola jerozolimskiego.~Marność nad marności, rzekł
38 Tekst| kaznodziejskie mianujemy. Bowiem ten kaznodzieja Salomon mądry przez niniejsze
39 Tekst| ktore polskim wykładem kaznodziejskie mianujemy. Bowiem ten kaznodzieja
40 Tekst| Ja, Ecclesiastes, byłem krol izdraelski w Jeruzalem,
41 Tekst| Ecclesiastes, syna Dawida, krola jerozolimskiego.~Marność
42 Tekst| weźmiemy.~ Przemowa do wiernego krześcijanina:~ Ktory wiernie naśladujesz
43 Tekst| mieśca płyną rzeki, zasie z ktoregoż wychodziły aby potem płynęły.
44 Tekst| co już było? Jedno to, ktoreż jeszcze będzie. Co jest
45 Tekst| wiernego krześcijanina:~ Ktory wiernie naśladujesz Boga
46 Tekst| południe sie toczy, a chyli sie ku pułnocy. Oświeca wszytki
47 Tekst| udręczenie duszne. Przewrotni ludzie z ciężkością naprawieni
48 Tekst| wielce złe jest dał Bog synom ludzkim, aby obierali sie z nim.
49 Tekst| ścieżka prawa do niego.~Tu mądrość i naukę czerpaj, przyjacielu
50 Tekst| duchu, przeto iż przywiele mądrości, jest wiele rozgniewania,
51 Tekst| uczynionem a przeszedłem wszytki mądrością, ktorzy byli przede mną
52 Tekst| ten kaznodzieja Salomon mądry przez niniejsze księgi naucza
53 Tekst| nas wzgardzić ten świat marny. Gdzie więc jesli pilnie
54 Tekst| jeszcze ma stać. Niz nie masz pod słońcem nowego, ani
55 Tekst| Jeruzalem, a ułożyłem w umyśle mem szukać a wypytać mądrze
56 Tekst| wykładem kaznodziejskie mianujemy. Bowiem ten kaznodzieja
57 Tekst| Jesli chcesz przyć wrychle miedzy niebieskie siły.~ [...]~
58 Tekst| morza nie przybywa. Do tegoż mieśca płyną rzeki, zasie z ktoregoż
59 Tekst| słońce i zachodzi, a na mieśce swe zasie przychodzi; tamże
60 Tekst| naukę czerpaj, przyjacielu miły,~Jesli chcesz przyć wrychle
61 Tekst| wzgardzić rozkosz świata mizernego;~Tego uczy Salomon i Ecclesiastes
62 Tekst| mądrością, ktorzy byli przede mną w Jeruzalem, a rozum moj
63 Tekst| mną w Jeruzalem, a rozum moj spatrzył jest wiele rzeczy
64 Tekst| uznałem je. Wydałem serce moje abych umiał opatrzność i
65 Tekst| czysła. Rozmawiałem w sercu mojem rzekąc: Oto wielki uczynionem
66 Tekst| może ich człowiek wysłowić mową. Nie nasyca sie oko widzenim
67 Tekst| naśladujesz Boga nawysszego,~Musisz wzgardzić rozkosz świata
68 Tekst| wieki tymi, ktore przed nami były. Nie będzie przednich
69 Tekst| sie oko widzenim ani ucho napełnia sie słyszenim. Co jest to,
70 Tekst| tych, ktorzy będą czasow naposledniejszych. Ja, Ecclesiastes, byłem
71 Tekst| Przewrotni ludzie z ciężkością naprawieni bywają, a błaznow tych jest
72 Tekst| niniejsze księgi naucza nas wzgardzić ten świat marny.
73 Tekst| krześcijanina:~ Ktory wiernie naśladujesz Boga nawysszego,~Musisz
74 Tekst| Rodzaj przeminie a rodzaj iny nastaje, ale ziemia na wieki w trwałości
75 Tekst| człowiek wysłowić mową. Nie nasyca sie oko widzenim ani ucho
76 Tekst| niemały pożytek i pocieszenie nasze weźmiemy.~ Przemowa do wiernego
77 Tekst| mądry przez niniejsze księgi naucza nas wzgardzić ten świat
78 Tekst| abych umiał opatrzność i też nauczenie błędow a szaleństwa. A poznałem,
79 Tekst| prawa do niego.~Tu mądrość i naukę czerpaj, przyjacielu miły,~
80 Tekst| duch a w swe sie okręgi nawraca. Wszytki rzeki do morza
81 Tekst| wiernie naśladujesz Boga nawysszego,~Musisz wzgardzić rozkosz
82 Tekst| chcesz przyć wrychle miedzy niebieskie siły.~ [...]~ O marności
83 Tekst| ta jest ścieżka prawa do niego.~Tu mądrość i naukę czerpaj,
84 Tekst| pilnie przeczytać będziemy, niemały pożytek i pocieszenie nasze
85 Tekst| ludzkim, aby obierali sie z nim. Widziałem wszytki rzeczy,
86 Tekst| kaznodzieja Salomon mądry przez niniejsze księgi naucza nas wzgardzić
87 Tekst| ktore sie jeszcze ma stać. Niz nie masz pod słońcem nowego,
88 Tekst| kto rzec może: Oto to jest nowe. Bowiem iż jest to przebiegło
89 Tekst| Niz nie masz pod słońcem nowego, ani kto rzec może: Oto
90 Tekst| dał Bog synom ludzkim, aby obierali sie z nim. Widziałem wszytki
91 Tekst| zasie przychodzi; tamże sie odnowi, przez południe sie toczy,
92 Tekst| wysłowić mową. Nie nasyca sie oko widzenim ani ucho napełnia
93 Tekst| wychadza duch a w swe sie okręgi nawraca. Wszytki rzeki do
94 Tekst| Wydałem serce moje abych umiał opatrzność i też nauczenie błędow a
95 Tekst| a chyli sie ku pułnocy. Oświeca wszytki rzeczy, wokoł wychadza
96 Tekst| będzie przednich rzeczy pamiątka, ani tych, ktore sie potem
97 Tekst| marny. Gdzie więc jesli pilnie przeczytać będziemy, niemały
98 Tekst| udręczenie duchu.~ Capitulum pirwe.~ Słowa Ecclesiastes, syna
99 Tekst| wydworzonym gadaniu a w chciwości pisma umieniu jest marność a udręczenie
100 Tekst| ktoregoż wychodziły aby potem płynęły. Wszytki rzeczy trudne są,
101 Tekst| będziemy, niemały pożytek i pocieszenie nasze weźmiemy.~ Przemowa
102 Tekst| Księgi Salomonowe, ktore polskim wykładem kaznodziejskie
103 Tekst| tamże sie odnowi, przez południe sie toczy, a chyli sie ku
104 Tekst| nauczenie błędow a szaleństwa. A poznałem, że i w tych rzeczach jest
105 Tekst| przeczytać będziemy, niemały pożytek i pocieszenie nasze weźmiemy.~
106 Tekst| że i w tych rzeczach jest praca a udręczenie duchu, przeto
107 Tekst| wszej prace swej, jenże ją pracuje pod słońcem? Rodzaj przeminie
108 Tekst| sobie - ta jest ścieżka prawa do niego.~Tu mądrość i naukę
109 Tekst| słońcem, a oto wszytki rzeczy prożne a udręczenie duszne. Przewrotni
110 Tekst| nowe. Bowiem iż jest to przebiegło wieki tymi, ktore przed
111 Tekst| Gdzie więc jesli pilnie przeczytać będziemy, niemały pożytek
112 Tekst| przebiegło wieki tymi, ktore przed nami były. Nie będzie przednich
113 Tekst| wszytki mądrością, ktorzy byli przede mną w Jeruzalem, a rozum
114 Tekst| przed nami były. Nie będzie przednich rzeczy pamiątka, ani tych,
115 Tekst| świata tego, ustawicznie przemiennego, a iże też wydworzonym gadaniu
116 Tekst| pracuje pod słońcem? Rodzaj przeminie a rodzaj iny nastaje, ale
117 Tekst| pocieszenie nasze weźmiemy.~ Przemowa do wiernego krześcijanina:~
118 Tekst| Oto wielki uczynionem a przeszedłem wszytki mądrością, ktorzy
119 Tekst| praca a udręczenie duchu, przeto iż przywiele mądrości, jest
120 Tekst| prożne a udręczenie duszne. Przewrotni ludzie z ciężkością naprawieni
121 Tekst| morza płyną, a morza nie przybywa. Do tegoż mieśca płyną rzeki,
122 Tekst| przyjacielu miły,~Jesli chcesz przyć wrychle miedzy niebieskie
123 Tekst| zachodzi, a na mieśce swe zasie przychodzi; tamże sie odnowi, przez
124 Tekst| mądrość i naukę czerpaj, przyjacielu miły,~Jesli chcesz przyć
125 Tekst| udręczenie duchu, przeto iż przywiele mądrości, jest wiele rozgniewania,
126 Tekst| sie toczy, a chyli sie ku pułnocy. Oświeca wszytki rzeczy,
127 Tekst| przywiele mądrości, jest wiele rozgniewania, a kto przydawa umienie,
128 Tekst| nawysszego,~Musisz wzgardzić rozkosz świata mizernego;~Tego uczy
129 Tekst| błaznow tych jest bez czysła. Rozmawiałem w sercu mojem rzekąc: Oto
130 Tekst| przede mną w Jeruzalem, a rozum moj spatrzył jest wiele
131 Tekst| słońcem nowego, ani kto rzec może: Oto to jest nowe.
132 Tekst| Rozmawiałem w sercu mojem rzekąc: Oto wielki uczynionem a
133 Tekst| jerozolimskiego.~Marność nad marności, rzekł Ecclesiastes, marność nad
134 Tekst| płynęły. Wszytki rzeczy trudne są, nie może ich człowiek wysłowić
135 Tekst| ECCLESIASTES, Księgi Salomonowe, ktore polskim wykładem
136 Tekst| jego,~Czci sobie - ta jest ścieżka prawa do niego.~Tu mądrość
137 Tekst| mądrze a uznałem je. Wydałem serce moje abych umiał opatrzność
138 Tekst| bez czysła. Rozmawiałem w sercu mojem rzekąc: Oto wielki
139 Tekst| wrychle miedzy niebieskie siły.~ [...]~ O marności świata
140 Tekst| trwałości zostaje. Wschodzi słońce i zachodzi, a na mieśce
141 Tekst| duchu.~ Capitulum pirwe.~ Słowa Ecclesiastes, syna Dawida,
142 Tekst| widzenim ani ucho napełnia sie słyszenim. Co jest to, co już było?
143 Tekst| Ecclesiastes jego,~Czci sobie - ta jest ścieżka prawa
144 Tekst| w Jeruzalem, a rozum moj spatrzył jest wiele rzeczy mądrze
145 Tekst| też, ktore sie jeszcze ma stać. Niz nie masz pod słońcem
146 Tekst| Co jest to, co sie już stało? Jedno też, ktore sie jeszcze
147 Tekst| ani tych, ktore sie potem staną; będzie wspominanie u tych,
148 Tekst| człowiek więcej ze wszej prace swej, jenże ją pracuje pod słońcem?
149 Tekst| naucza nas wzgardzić ten świat marny. Gdzie więc jesli
150 Tekst| pirwe.~ Słowa Ecclesiastes, syna Dawida, krola jerozolimskiego.~
151 Tekst| wielce złe jest dał Bog synom ludzkim, aby obierali sie
152 Tekst| i też nauczenie błędow a szaleństwa. A poznałem, że i w tych
153 Tekst| a ułożyłem w umyśle mem szukać a wypytać mądrze o wszytki
154 Tekst| Ecclesiastes jego,~Czci sobie - ta jest ścieżka prawa do niego.~
155 Tekst| mieśce swe zasie przychodzi; tamże sie odnowi, przez południe
156 Tekst| a morza nie przybywa. Do tegoż mieśca płyną rzeki, zasie
157 Tekst| odnowi, przez południe sie toczy, a chyli sie ku pułnocy.
158 Tekst| płynęły. Wszytki rzeczy trudne są, nie może ich człowiek
159 Tekst| nastaje, ale ziemia na wieki w trwałości zostaje. Wschodzi słońce
160 Tekst| ścieżka prawa do niego.~Tu mądrość i naukę czerpaj,
161 Tekst| jest to przebiegło wieki tymi, ktore przed nami były.
162 Tekst| staną; będzie wspominanie u tych, ktorzy będą czasow
163 Tekst| nasyca sie oko widzenim ani ucho napełnia sie słyszenim.
164 Tekst| rozkosz świata mizernego;~Tego uczy Salomon i Ecclesiastes jego,~
165 Tekst| mojem rzekąc: Oto wielki uczynionem a przeszedłem wszytki mądrością,
166 Tekst| izdraelski w Jeruzalem, a ułożyłem w umyśle mem szukać a wypytać
167 Tekst| Wydałem serce moje abych umiał opatrzność i też nauczenie
168 Tekst| rozgniewania, a kto przydawa umienie, przydawa i pracę.~[...]~ ~
169 Tekst| gadaniu a w chciwości pisma umieniu jest marność a udręczenie
170 Tekst| Jeruzalem, a ułożyłem w umyśle mem szukać a wypytać mądrze
171 Tekst| O marności świata tego, ustawicznie przemiennego, a iże też
172 Tekst| jest wiele rzeczy mądrze a uznałem je. Wydałem serce moje abych
173 Tekst| pożytek i pocieszenie nasze weźmiemy.~ Przemowa do wiernego krześcijanina:~
174 Tekst| mową. Nie nasyca sie oko widzenim ani ucho napełnia sie słyszenim.
175 Tekst| aby obierali sie z nim. Widziałem wszytki rzeczy, ktore sie
176 Tekst| wzgardzić ten świat marny. Gdzie więc jesli pilnie przeczytać
177 Tekst| marność. Co ma człowiek więcej ze wszej prace swej, jenże
178 Tekst| słońcem. To zaprządnienie wielce złe jest dał Bog synom ludzkim,
179 Tekst| sercu mojem rzekąc: Oto wielki uczynionem a przeszedłem
180 Tekst| nasze weźmiemy.~ Przemowa do wiernego krześcijanina:~ Ktory wiernie
181 Tekst| wiernego krześcijanina:~ Ktory wiernie naśladujesz Boga nawysszego,~
182 Tekst| Oświeca wszytki rzeczy, wokoł wychadza duch a w swe sie
183 Tekst| miły,~Jesli chcesz przyć wrychle miedzy niebieskie siły.~ [...]~
184 Tekst| wieki w trwałości zostaje. Wschodzi słońce i zachodzi, a na
185 Tekst| sie potem staną; będzie wspominanie u tych, ktorzy będą czasow
186 Tekst| Co ma człowiek więcej ze wszej prace swej, jenże ją pracuje
187 Tekst| Oświeca wszytki rzeczy, wokoł wychadza duch a w swe sie okręgi
188 Tekst| rzeki, zasie z ktoregoż wychodziły aby potem płynęły. Wszytki
189 Tekst| rzeczy mądrze a uznałem je. Wydałem serce moje abych umiał opatrzność
190 Tekst| przemiennego, a iże też wydworzonym gadaniu a w chciwości pisma
191 Tekst| Salomonowe, ktore polskim wykładem kaznodziejskie mianujemy.
192 Tekst| ułożyłem w umyśle mem szukać a wypytać mądrze o wszytki rzeczach,
193 Tekst| są, nie może ich człowiek wysłowić mową. Nie nasyca sie oko
194 Tekst| zostaje. Wschodzi słońce i zachodzi, a na mieśce swe zasie przychodzi;
195 Tekst| sie dzieją pod słońcem. To zaprządnienie wielce złe jest dał Bog
196 Tekst| rodzaj iny nastaje, ale ziemia na wieki w trwałości zostaje.
197 Tekst| To zaprządnienie wielce złe jest dał Bog synom ludzkim,
198 Tekst| ziemia na wieki w trwałości zostaje. Wschodzi słońce i zachodzi,
|