Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library
Alphabetical    [«  »]
vita 3
vivificantem 3
vivus 1
w 744
wage 3
wagi 2
wahaja 1
Frequency    [«  »]
-----
-----
-----
744 w
527 i
297 sie
276 z
Ioannes Paulus PP. II
Dies Domini

IntraText - Concordances

w

1-500 | 501-744

    Rozdzial, Paragraf
1 0,1 | Czcigodni Bracia w biskupstwie i kaplanstwie, ~ 2 0,1 | jak nazywano niedziele juz w czasach apostolskich (1) — 3 0,1 | cieszyl sie zawsze w dziejach Kosciola szczególnym 4 0,1 | chrzescijanskiego misterium. W rytmie tygodnia wyznaczajacym 5 0,1 | i smiercia, dopelnienie w Nim dziela pierwszego stworzenia 6 0,1 | 2 Kor 5,17). Jest dniem, w którym z uwielbieniem i 7 0,1 | oczekiwanego z zywa nadzieja, w którym Chrystus przyjdzie 8 0,1 | którym Chrystus przyjdzie w chwale (por. Dz 1,11; 1 9 0,1 | radosci, rozbrzmiewajace w liturgii paschalnej, wyraza 10 0,1 | a gdy « wczesnym rankiem w pierwszy dzien tygodnia 11 0,1 | Mk 16,2), nie znalazly w nim nikogo. Jest to wezwanie, 12 0,1 | czuli, jak « serce palalo w nich », gdy Zmartwychwstaly 13 0,1 | Zmartwychwstaly przylaczyl sie do nich w drodze, wyjasnial im Pisma 14 0,2 | wspaniala rzeczywistosc mozna w pelni pojac w swietle wiary, 15 0,2 | rzeczywistosc mozna w pelni pojac w swietle wiary, ale historyczne 16 0,2 | wspominajac nie tylko raz w roku, ale w kazda niedziele 17 0,2 | nie tylko raz w roku, ale w kazda niedziele dzien zmartwychwstania 18 0,2 | zwornik calej historii, w którym tajemnica poczatków 19 0,2 | Kto otrzymal laske wiary w zmartwychwstalego Pana, 20 0,2 | znaczenie tego dnia, jakie ma w calym tygodniu i przezywa 21 0,3 | znaczenie tego dnia, uznawane w ciagu calej dwutysiacletniej 22 0,3 | Kosciól obchodzi co osiem dni, w dniu, który slusznie nazywany 23 0,3 | podjecia refleksji nad historia w swietle Chrystusa, a zarazem 24 0,3 | ludzkiego.~Czcigodni Bracia w biskupstwie, z zadowoleniem 25 0,3 | przedsiewzieciach duszpasterskich, jakie w okresie posoborowym podjeliscie 26 0,3 | pragne zwrócic sie do was w tym Liscie apostolskim, 27 0,3 | dzialania duszpasterskie w tej tak donioslej dziedzinie. 28 0,3 | wszystkich, drodzy bracia w wierze, i w pewien sposób 29 0,3 | drodzy bracia w wierze, i w pewien sposób stac sie duchowo 30 0,3 | stac sie duchowo obecnym w waszych wspólnotach, w których 31 0,3 | obecnym w waszych wspólnotach, w których gromadzicie sie 32 0,3 | i przemyslen wyrazonych w tym Liscie apostolskim to 33 0,3 | z lat poslugi biskupiej w Krakowie, a takze z pózniejszego 34 0,3 | udajac sie do nich wlasnie w niedziele róznych okresów 35 0,3 | prawdziwy « dzien Panski » takze w nowych okolicznosciach naszych 36 0,4 | niedzieli bylo ulatwione w krajach o tradycji chrzescijanskiej 37 0,4 | organizacje spoleczenstwa, w którym odpoczynek niedzielny 38 0,4 | pracy. Dzisiaj jednak, nawet w krajach, w których swiateczny 39 0,4 | jednak, nawet w krajach, w których swiateczny charakter 40 0,4 | spoleczno-ekonomicznej doprowadzila w wielu przypadkach do glebokich 41 0,4 | przypadkach do glebokich przemian w zachowaniach zbiorowych 42 0,4 | zachowaniach zbiorowych i w konsekwencji takze w samym 43 0,4 | zbiorowych i w konsekwencji takze w samym charakterze niedzieli. 44 0,4 | zwiazanego czesto z udzialem w róznych formach aktywnosci 45 0,4 | sa organizowane wlasnie w dni swiateczne. Jest to 46 0,4 | zjawisko spoleczne i kulturowe, w którym nie brak z pewnoscia 47 0,4 | tylko przyczynia sie ono, w duchu poszanowania autentycznych 48 0,4 | swietowania », wpisana w ludzka nature. Niestety, 49 0,4 | sprawe z nadziei, która jest w nich (por. 1 P 3,15). Wymaga 50 0,4 | zrozumienia niedzieli, aby nawet w trudnych okolicznosciach 51 0,4 | mozna ja bylo przezywac w postawie pelnego posluszenstwa 52 0,5 | 5. Sytuacja w tej dziedzinie jest dosyc 53 0,5 | niedziele, i to zarówno w miastach, jak i w najbardziej 54 0,5 | zarówno w miastach, jak i w najbardziej odleglych wioskach. 55 0,5 | najbardziej odleglych wioskach. W innych regionach natomiast, 56 0,5 | procent wiernych uczestniczy w niedzielnej liturgii. Wydaje 57 0,5 | modlac sie wraz z innymi w lonie wspólnoty koscielnej.~ 58 0,5 | kaplanów, wystepujacy nie tylko w krajach misyjnych, ale takze 59 0,5 | liturgii eucharystycznej w poszczególnych wspólnotach.~ 60 0,6 | 6. Wydaje sie, ze w obliczu tych nowych sytuacji 61 0,6 | wartoscia jest niedziela w zyciu chrzescijanskim. Dazac 62 0,6 | Watykanski II, nauczajac, ze w niedziele « wierni powinni 63 0,6 | Bozego i uczestniczenia w Eucharystii, tak aby wspominac 64 0,7 | zwlaszcza przez udzial w Eucharystii i przez odpoczynek 65 0,7 | Eucharystii i przez odpoczynek w duchu chrzescijanskiej radosci 66 0,7 | braterstwastaje sie bowiem w pelni zrozumialy, jesli 67 0,7 | na które zwrócimy uwage w niniejszym Liscie.~Dzien 68 0,7 | tylko po to, aby wypelniac w zyciu nakazy wiary, ale 69 I,8 | Nie sie stalo » (J 1,3)~8. W doswiadczeniu chrzescijanskim 70 I,8 | Bozym zamysle wyrazonym w stworzeniu swiata. Jesli 71 I,8 | wszechswiata. Stwierdza to sw. Jan w prologu swojej Ewangelii: « 72 I,8 | Pawel, piszac do Kolosan: « w Nim zostalo wszystko stworzone: 73 I,8 | wszystko stworzone: i to, co w niebiosach, i to, co na 74 I,8 | Ta czynna obecnosc Syna w stwórczym dziele Boga objawila 75 I,8 | dziele Boga objawila sie w pelni w tajemnicy paschalnej, 76 I,8 | Boga objawila sie w pelni w tajemnicy paschalnej, kiedy 77 I,8 | doprowadzi do konca, gdy powróci w chwale i « przekaze królowanie 78 I,8 | Chrystusa byla zatem zawarta w Bozym zamysle. Ta wizja 79 I,8 | pierwszego Przymierza, który w jakis sposób zapowiada juz 80 I,8 | odpoczynku, jakiego zaznal w ziemi obiecanej lud po wyjsciu 81 I,8 | 11), zostaje odczytany w Nowym Testamencie w nowym 82 I,8 | odczytany w Nowym Testamencie w nowym swietle — w perspektywie 83 I,8 | Testamencie w nowym swietlew perspektywie ostatecznego « 84 I,9 | wyraza zdumienie czlowieka w obliczu ogromu stworzenia 85 I,9 | powracajacy kilkakrotnie w opowiadaniu rzuca pozytywne 86 I,9 | wszechswiecie, a zarazem wnika w tajemnice, która pozwala 87 I,9 | odrodzenia: swiat jest dobry w takiej mierze, w jakiej 88 I,9 | jest dobry w takiej mierze, w jakiej pozostaje zlaczony 89 I,9 | upadkiem, który rozpoczyna w swiecie mroczna historie 90 I,10 | dziela Bozego otwiera w swiecie przestrzen dla ludzkiej 91 I,10 | ludzkiej pracy. « Bóg ukonczyl w dniu szóstym swe dzielo, 92 I,10 | tylko do tego, by mieszkac w swiecie, ale by go « budowac », 93 I,10 | budowac », stajac sie w ten sposób « wspólpracownikiem » 94 I,10 | wspólpracownikiem » Boga. Jak napisalem w Encyklice Laborem exercens, 95 I,10 | rozdzialy Ksiegi Rodzaju sa w pewnym sensie pierwsza « 96 I,10 | zlecenie, zeby rzadzil swiatem w sprawiedliwosci i swietosci, 97 I,10 | ziemie ze wszystkim, co w niej jest oraz zeby, uznajac 98 I,10 | nauki, techniki i kultury w jej wielorakich przejawach — 99 I,10 | dzisiaj postepujacego wrecz w zawrotnym tempie — jest 100 I,10 | zawrotnym tempie — jest w dziejach swiata owocem misji, 101 I,10 | zapanowania nad nia przez prace, w sposób zgodny z nakazami 102 I,10(11) | Konst. duszpast. o Kosciele w swiecie wspólczesnym Gaudium 103 I,11 | 5, 17). Odpoczynek Boga w siódmym dniu nie wskazuje 104 I,11 | ku wszystkim rzeczom, ale w szczególny sposób ku czlowiekowi, 105 I,11 | zwienczeniem stwórczego dziela. W tym spojrzeniu mozna juz 106 I,11 | tym spojrzeniu mozna juz w pewien sposób dostrzec « 107 I,11 | i doprowadzone do pelni w Chrystusie: wlasnie Wcielone 108 I,12 | 12. W zamysle Stwórcy porzadek 109 I,12 | dzieci z ucisku faraona. W jednym i w drugim przypadku 110 I,12 | ucisku faraona. W jednym i w drugim przypadku mozna by 111 I,12 | oblubienczy charakter wiezi, jaka w Starym i Nowym Testamencie 112 I,12 | przyklad zostaje ona ukazana w przepieknej wizji Ozeasza: « 113 I,12 | przepieknej wizji Ozeasza: « W owym dniu zawre z nia przymierze, 114 I,12(12) | przez naszych braci Zydów w kontekscie duchowosci « 115 I,12(12) | mozna dostrzec na przyklad w tekstach Genesis Rabbah 116 I,13 | swietowania szabatu, który w pierwszym Przymierzu przygotowuje 117 I,13 | moralnego, zaszczepionego w sercu kazdego czlowieka. 118 I,13 | propozycja jest zawarta w Objawieniu biblijnym. Równiez 119 I,13 | spojrzec na to przykazanie w tej wlasnie perspektywie. 120 I,13 | szukac jego glebokiego sensu w swietle wiary, aby go nie 121 I,14 | nich « dniem Panskim ».~Aby w pelni zrozumiec sens tego « 122 I,14 | staje sie on « Jego dniem » w pelnym tego slowa znaczeniu, 123 I,14 | nalezy to rozumiec wlasnie w kontekscie tej glebokiej 124 I,14 | dynamiki dialogu przymierza, a w istocie rzeczy dialogu « 125 I,14 | dokonuje sie on bowiem w róznych tonacjach milosci — 126 I,15 | 15. W rzeczywistosci cale zycie 127 I,15 | Bogiem musi sie wyrazac takze w chwilach szczególnej modlitwy, 128 I,15 | dniem wyrazajacym te wiez; w tym dniu czlowiek wznosi 129 I,15 | wspólpracownika Stwórcy w swiecie, jezeli wciaz na 130 I,16 | 16. Przykazanie Dekalogu, w którym Bóg poleca zachowywac 131 I,16 | zachowywac szabat, wyrazone jest w Ksiedze Wyjscia w znamiennej 132 I,16 | wyrazone jest w Ksiedze Wyjscia w znamiennej formule: « Pamietaj 133 I,16 | dzielo dokonane przez Boga: « W szesciu dniach bowiem uczynil 134 I,16 | morze oraz wszystko, co jest w nich, w siódmym zas dniu 135 I,16 | wszystko, co jest w nich, w siódmym zas dniu odpoczal. 136 I,16 | i uznal go za swiety » (w. 11). Przykazanie wskazuje 137 I,16 | aby potem wypelnic dzien, w którym czlowiek jest wezwany 138 I,16 | Bóg, ale takze odpoczywac w Bogu, oddajac Jemu cale 139 I,16 | oddajac Jemu cale stworzenie w postawie uwielbienia, dziekczynienia, 140 I,17 | dzielach Bozych pojawia sie w kontekscie odpoczynku szabatowego 141 I,17 | odpoczynku szabatowego takze w Ksiedze Powtórzonego Prawa ( 142 I,17 | Pamietaj, ze byles niewolnikiem w ziemi egipskiej i wyprowadzil 143 I,17 | sens « dnia Panskiego » w perspektywie jednoczacej 144 I,17 | Odpoczynek » czlowieka w dniu Panskim zyskuje wlasciwy 145 I,17 | Panskim zyskuje wlasciwy sens w takiej mierze, w jakiej 146 I,17 | wlasciwy sens w takiej mierze, w jakiej zywa jest ta « pamiec », 147 I,17 | czlowiek moze wejsc gleboko w wymiar « odpoczynku » Boga 148 I,17 | odpoczynku » Boga i miec w nim udzial, a dzieki temu 149 I,18 | pierwszy dzien po szabacie, to w nim bowiem dokonalo sie 150 I,18 | swiata. To, czego Bóg dokonal w stworzeniu i co uczynil 151 I,18 | z Egiptu, dopelnilo sie w smierci i zmartwychwstaniu 152 I,18 | ostatecznie wyrazi sie dopiero w momencie paruzji, kiedy 153 I,18 | paruzji, kiedy On przyjdzie w chwale. W Nim urzeczywistnia 154 I,18 | kiedy On przyjdzie w chwale. W Nim urzeczywistnia sie w 155 I,18 | W Nim urzeczywistnia sie w pelni « duchowy » sens szabatu, 156 I,18 | Dlatego radosc, z jaka w pierwszy szabat dziejów 157 I,18 | objawil sie swoim uczniom w niedziele Wielkanocy, przynoszac 158 I,18 | Ducha (por. J 20,19-23). W misterium paschalnym bowiem 159 I,18 | az dotad jeczy i wzdycha w bólach rodzenia » (Rz 8, 160 I,18 | Ojcze! » (Rz 8,15; Ga 4,6). W swietle tej tajemnicy sens 161 I,18 | zostaje odzyskany, ubogacony i w pelni ukazany w chwale, 162 I,18 | ubogacony i w pelni ukazany w chwale, która jasnieje na 163 II,19 | Jezusa Chrystusa nie tylko w dzien Wielkanocy, ale kazdego 164 II,19 | tak pisal na poczatku V w. papiez Innocenty I,(15) 165 II,19 | zaczela sie rozpowszechniac w pierwszych latach po zmartwychwstaniu 166 II,19 | na Wschodzie. Zwlaszcza w tradycji Kosciolów Wschodnich 167 II,19 | stanowi centrum calego kultu.~W swietle tej nieprzerwanej 168 II,19 | to jednak aby zrozumiec w pelni jego sens, trzeba 169 II,19 | kazdego tygodnia wciaz na nowo w myslach i w zyciu wiernych 170 II,19 | wciaz na nowo w myslach i w zyciu wiernych staje sie 171 II,19(18) | jest szczególnie widoczne w jezyku rosyjskim, gdzie 172 II,20 | Kosciola, objawionego jako lud, w którym rozproszone dzieci 173 II,20 | je róznic, gromadza sie w jednosci.~ 174 II,21 | tych wlasnie przyczyn juz w czasach apostolskich « pierwszy 175 II,21 | por. 1 Kor 16,2). Wlasnie w « pierwszym dniu po szabacie » 176 II,21 | dniu po szabacie » wierni w Troadzie zgromadzili sie « 177 II,21 | do nich mowe pozegnalna i w cudowny sposób przywrócil 178 II,21 | Zauwazyl to juz na poczatku II w. gubernator Bitynii Pliniusz 179 II,21 | por. Dz 2,36; 1 Kor 12,3). W ten sposób przyznawali Chrystusowi 180 II,21 | Septuaginty oddawali objawione w Starym Testamencie imie 181 II,22 | 22. W tym pierwszym okresie istnienia 182 II,22 | byl powszechnie stosowany w regionach, gdzie szerzyla 183 II,22 | rzymskie nie przypadaly w te same dni, co chrzescijanska 184 II,22 | apologeci i Ojcowie Kosciola w swoich pismach i w kaznodziejstwie. 185 II,22 | Kosciola w swoich pismach i w kaznodziejstwie. Tajemnica 186 II,22 | paschalna byla ukazywana w swietle tych tekstów Pisma 187 II,22 | zmartwychwstaly Chrystus. W ich perspektywie swietowanie 188 II,22 | doktrynalna i symboliczna, zdolna w pelni wyrazic nowosc chrzescijanskiego 189 II,22(20) | Por. tamze. W nawiazaniu do listu Pliniusza, 190 II,22(20) | przypomina coetus antelucani w: Apologeticum 2, 6: CCL 191 II,23 | kladzie nacisk katecheza w pierwszych wiekach, starajac 192 II,23 | od zydowskiego szabatu.~W szabat Zydzi mieli obowiazek 193 II,23 | obowiazek gromadzic sie w synagodze i zachowywac odpoczynek 194 II,23 | przepisany przez Prawo. W pierwszym okresie Apostolowie, 195 II,23 | szabat » (por. Dz 13,27). W niektórych wspólnotach wspólistnial 196 II,23 | Jezeli ci, którzy zyli w starym porzadku rzeczy, 197 II,23 | obchodza dzien Panski, dzien, w którym nasze zycie powstalo 198 II,23 | my otrzymalismy wiare i w niej trwamy, abysmy zostali 199 II,23 | gdyz byli Jego uczniami w Duchu? ».(21) Sw. Augustyn 200 II,23 | na trzecim dniu po mece. W porzadku tygodniowym jest 201 II,23 | czyli po szabacie, a wiec w pierwszym dniu tygodnia ».(22) 202 II,23 | stawala sie coraz wyrazniejsza w swiadomosci chrzescijan, 203 II,23 | swiadomosci chrzescijan, ale w niektórych okresach historii, 204 II,23 | chrzescijanskich srodowisk, w których szabat i niedziela 205 II,23(22) | niedziele jest dobrze widoczny w liturgicznym kalendarzu 206 II,23(22) | liturgicznym kalendarzu lacinskim, w którym poniedzialek jest 207 II,23(23) | castigatione: PG 46,309. Równiez w liturgii maronickiej podkreslony 208 II,24 | zmartwychwstanie, które nastapilo « w pierwszym dniu tygodnia », 209 II,24 | tygodnia (por. Rdz 1,1-2. 4), w którym wedlug opisu Ksiegi 210 II,25 | 25. W niedziele bowiem, bardziej 211 II,25 | niedziele bowiem, bardziej niz w jakikolwiek inny dzien, 212 II,25 | stal sie nowym czlowiekiem w Chrystusie. « Jako razem 213 II,25 | Jako razem z Nim pogrzebani w chrzcie, w Nim tez razem 214 II,25 | Nim pogrzebani w chrzcie, w Nim tez razem zostaliscie 215 II,25 | wskrzeszeni przez wiare w moc Boga, który Go wskrzesil » ( 216 II,25 | obrzedu chrztu nie tylko w wigilie Paschy, ale równiez 217 II,25 | wigilie Paschy, ale równiez w tym dniu tygodnia, « w którym 218 II,25 | równiez w tym dniu tygodnia, « w którym Kosciól wspomina 219 II,26 | dniem ósmym », to znaczy, ze w stosunku do tygodniowego 220 II,26 | poczatek czasu i jego kres w « przyszlym wieku ». Sw. 221 II,26 | chrzescijan i dodaje im sil w drodze.(26)~W perspektywie 222 II,26 | dodaje im sil w drodze.(26)~W perspektywie ostatniego 223 II,26 | perspektywie ostatniego dnia, który w pelni urzeczywistnia to, 224 II,26 | szabatu, sw. Augustyn pisze w zakonczeniu Wyznan, ze éschaton 225 II,27 | niedzieli i do dzis obecnemu w niektórych jezykach europejskich; (29) 226 II,27 | jezykach europejskich; (29) w ten sposób chronil wiernych 227 II,27 | chrzescijanie gromadzili sie « w dniu zwanym dniem slonca »,(30) 228 II,27 | chrzescijan nowego znaczenia, w pelni ewangelicznego.(31) 229 II,27 | zmartwychwstanie jestw rytmie tygodnia wyznaczajacym 230 II,27 | zmartwychwstalego znajduje miejsce w Liturgii Godzin,(32) a w 231 II,27 | w Liturgii Godzin,(32) a w liturgiach wschodnich zostaje 232 II,27 | szczególnie podkreslony w czuwaniu nocnym poprzedzajacym 233 II,27 | poprzedzajacym i wprowadzajacym w niedziele. Gromadzac sie 234 II,27 | niedziele. Gromadzac sie w tym dniu, Kosciól z pokolenia 235 II,27 | Zachariasza, gdy wpatruje sie w Chrystusa, oglaszajac Go 236 II,27 | nawiedzi, by zajasniec tym, co w mroku i cieniu smierci mieszkaja » ( 237 II,27 | jaka starzec Symeon wzial w ramiona Boze Dziecie, które 238 II,27(32) | Analogiczne wyrazenia znajduja sie w hymnach Liturgii Godzin 239 II,27(32) | hymnach Liturgii Godzin w róznych jezykach wspólczesnych.~ 240 II,28 | sie Apostolom wieczorem w dniu Paschy, Jezus tchnal 241 II,28 | ofiarowal swoim uczniom w wieczór niedzieli paschalnej. 242 II,28 | niedzieli paschalnej. Równiez w niedziele, piecdziesiat 243 II,28 | uderzenie gwaltownego wichru » i w postaci « jezyków ognia » ( 244 II,28 | Chociaz liturgia swietuje w szczególny sposób to wydarzenie 245 II,28 | tajemnica paschalnatakze w glebokie znaczenie kazdej 246 II,28 | tygodnia » staje sie wiec w pewien sposób « Piecdziesiatnica 247 II,28 | Piecdziesiatnica tygodnia », w której chrzescijanie wciaz 248 II,29 | sprawiaja, ze jest ona w pelnym tego slowa znaczeniu 249 II,29 | slowa znaczeniu dniem wiary. W nim to za sprawa Ducha Swietego, 250 II,29 | Chrystusa na nowo przezywa w swoim « dzisiaj » pierwsze 251 II,29 | Zmartwychwstalego. Stajac przed Nim w niedzielnym zgromadzeniu, 252 II,29 | eucharystycznej, podobnie zreszta jak w uroczystosci liturgiczne, 253 II,29 | niedzieli, czyniac z niej dzien, w którym czlowiek ochrzczony 254 II,29 | którym czlowiek ochrzczony w szczególny sposób odnawia 255 II,29 | Cialo Panskie patrzy jakby w oczy samemu zmartwychwstalemu 256 II,29 | zmartwychwstalemu Jezusowi, obecnemu w « swietych znakach », i 257 II,30 | pozwala zrozumiec, dlaczego w obliczu trudnosci, jakie 258 II,30 | zrozumiec problemy, jakie w naszych czasach moga utrudniac 259 II,30 | katechezy i duszpasterstwa, aby w normalnych warunkach zyciowych 260 II,30 | swietowanie dnia Panskiego. W tym wlasnie duchu Sobór 261 II,30 | reformy kalendarza koscielnego w zwiazku ze zmianami w kalendarzach 262 II,30 | koscielnego w zwiazku ze zmianami w kalendarzach cywilnych, 263 II,30 | ze wzgledu na zawarte w niej znaczenia i wymiary, 264 II,30(37) | Concilium; Dodatek: Oswiadczenie w sprawie reformy kalendarza.~ 265 III,31 | obietnicy nadal rozbrzmiewaja w Kosciele, to ona stanowi 266 III,31 | i zmartwychwstania tylko w swoim wnetrzu, w skrytosci 267 III,31 | zmartwychwstania tylko w swoim wnetrzu, w skrytosci serca. Wszyscy 268 III,31 | by gromadzac sie wyrazali w pelni tozsamosc Kosciola 269 III,31 | Pana, który oddal zycie w ofierze, « by rozproszone 270 III,31 | rozproszone dzieci Boze zgromadzic w jedno » (J 11,52). Staly 271 III,31 | Staly sie one « jednym » w Chrystusie (por. Ga 3,28) 272 III,31 | ludu i narodu » (Ap 5,9). W zgromadzeniu uczniów Chrystusa 273 III,31 | który Lukasz przedstawil w Dziejach Apostolskich jako 274 III,31 | pierwsi ochrzczeni « trwali w nauce Apostolów i we wspólnocie, 275 III,31 | Apostolów i we wspólnocie, w lamaniu chleba i w modlitwach » ( 276 III,31 | wspólnocie, w lamaniu chleba i w modlitwach » (2,42).~ 277 III,32 | Kosciola nie tylko wyraza sie w sposób szczególnie gleboki 278 III,32 | sposób szczególnie gleboki w Eucharystii, ale w pewnym 279 III,32 | gleboki w Eucharystii, ale w pewnym sensie z niej sie « 280 III,32 | i Krwi Panskiej wlasnie w Eucharystii mozna te tajemnice 281 III,32 | Wymiar eklezjalny wpisany w sama istote Eucharystii 282 III,32 | pelniej jednak wyraza sie w dniu, w którym cala wspólnota 283 III,32 | jednak wyraza sie w dniu, w którym cala wspólnota zostaje 284 III,33 | doswiadczyli Apostolowie wieczorem w dniu Paschy, gdy Zmartwychwstaly 285 III,33 | wszystkim, zgromadzonym w jednym miejscu (por. J 20, 286 III,33 | miejscu (por. J 20,19). W tej niewielkiej wspólnocie 287 III,33 | stanowiacej zalazek Kosciola, byl w pewien sposób obecny Lud 288 III,33 | Duchem: « Pokój wam! ». W ponownym przyjsciu Chrystusa 289 III,33 | gromadzi sie co osiem dni, w dniu Panskim czyli w niedziele, 290 III,33 | dni, w dniu Panskim czyli w niedziele, aby wyznawac 291 III,33 | niedziele, aby wyznawac wiare w Jego zmartwychwstanie i 292 III,33 | Chrystus przylaczyl sie w drodze, a potem wyjasnial 293 III,33 | lamania chleba », jak w pierwszym pokoleniu chrzescijan 294 III,34 | Eucharystia niedzielna, sama w sobie, ma takie samo znaczenie 295 III,34 | znaczenie jak sprawowana w dowolny inny dzien oraz 296 III,34 | ujawnia sie przede wszystkim w pelnym i czynnym uczestnictwie 297 III,34 | calego swietego Ludu Bozego w tych samych obchodach liturgicznych, 298 III,34 | liturgicznych, zwlaszcza w tej samej Eucharystii, w 299 III,34 | w tej samej Eucharystii, w jednej modlitwie, przy jednym 300 III,34 | koscielna wspólnota jest wpisana w kazda liturgie eucharystyczna, 301 III,34 | przewodniczy jej biskup i w jakim dniu tygodnia zostaje 302 III,34 | jest wspomnienie biskupa w modlitwie eucharystycznej.~ 303 III,34 | dlatego, ze jest sprawowana w « dniu, w którym Chrystus 304 III,34 | jest sprawowana w « dniu, w którym Chrystus zwyciezyl 305 III,34 | smierc i dal nam udzial w zyciu wiecznym »,(44) ukazuje 306 III,34(43)| pasterskich zadaniach Biskupów w Kosciele Christus Dominus, 307 III,34 | sobie, ze jest miejscem, w którym urzeczywistnia sie 308 III,34 | konkretnie tajemnica Kosciola. W tej samej liturgii wspólnota 309 III,34(44)| embolizmu sformulowanego w tych lub analogicznych wyrazeniach, 310 III,34(44)| analogicznych wyrazeniach, zawartego w niektórych kanonach eucharystycznych 311 III,34(44)| kanonach eucharystycznych w róznych jezykach. Podkreslaja 312 III,34 | i pozwolil mu wzrastac — w jednosci wszystkich wiernych 313 III,35 | wspólnoty parafialnej, zwlaszcza w zbiorowym odprawianiu niedzielnych 314 III,35 | niedzielnych Mszy swietych ».(47) W tym samym kierunku zmierzaja 315 III,35 | liturgii, zalecajace, aby w niedziele i w dni swiateczne 316 III,35 | zalecajace, aby w niedziele i w dni swiateczne celebracje 317 III,35 | eucharystyczne odprawiane na co dzien w róznych kosciolach i oratoriach 318 III,35 | z celebracja sprawowana w kosciele parafialnym, a 319 III,35 | które umacnia sie i wyraza w szczególny sposób przez 320 III,35 | swietowanie niedzieli, zarówno w obecnosci biskupa, zwlaszcza 321 III,35 | obecnosci biskupa, zwlaszcza w katedrze, jak i w zgromadzeniu 322 III,35 | zwlaszcza w katedrze, jak i w zgromadzeniu parafialnym, 323 III,36 | 36. W zgromadzeniu niedzielnym 324 III,36 | urzeczywistnia sie jednosc: w nim bowiem sprawowane jest 325 III,36 | zgromadzonego « przez jednosc » i « w jednosci » Ojca, Syna i 326 III,36 | Chrzescijanskie rodziny znajduja w nim jeden z najbardziej 327 III,36 | sie do tego przyczynic — w sprzyjajacych okolicznosciach — 328 III,36 | celebracja Mszy sw. dla dzieci w róznych formach przewidzianych 329 III,36 | niedzielnych Mszy sprawowanych w parafiijako « wspólnocie 330 III,36 | nie zaleca sie sprawowania w niedziele, w dniu zgromadzenia, 331 III,36 | sprawowania w niedziele, w dniu zgromadzenia, Mszy 332 III,36 | dniu zgromadzenia, Mszy sw. w malych grupach: rzecz nie 333 III,36 | grupach: rzecz nie tylko w tym, by podczas zgromadzen 334 III,36 | poslugi kaplanów, ale i w tym, aby wszelkimi sposobami 335 III,36 | ewentualne uchylenie tej zasady w scisle okreslonych sytuacjach 336 III,37 | pielgrzymujacy~37. Z kolei w perspektywie wedrówki Kosciola 337 III,37 | pamiatki co tydzien umacnia w nas swiadomosc, ze Lud Bozy 338 III,37 | wymiar eschatologiczny. W kolejne niedziele Kosciól 339 III,37 | Chrystusa jest co prawda wpisane w sama tajemnice Kosciola (55) 340 III,37 | Kosciola (55) i ujawnia sie w kazdej liturgii eucharystycznej, 341 III,37 | czyni z niedzieli dzien, w którym Kosciól, objawiajac 342 III,37 | oblubienczy », staje sie w pewien sposób zapowiedzia 343 III,37 | eucharystycznej i ksztaltujac w nich postawe oczekiwania 344 III,37 | Kosciól niejako « cwiczy sie w pragnieniu »,(56) zaznajac 345 III,37 | przystrojone jak oblubienica zdobna w klejnoty dla swego meza » ( 346 III,38 | nie tylko dniem wiary, ale w takiej samej mierze dniem 347 III,38 | chrzescijanskiej. Udzial w « wieczerzy Panskiej » jest 348 III,38 | liturgii eucharystycznej, daje w ten sposób swiadectwo swiatu, 349 III,38(58)| Konst. duszpast. o Kosciele w swiecie wspólczesnym Gaudium 350 III,39 | Uczta slowa~39. W zgromadzeniu niedzielnym, 351 III,39 | niedzielnym, jak zreszta w kazdej liturgii eucharystycznej, 352 III,39 | dokonuje sie poprzez udzial w dwojakiej uczcieslowa 353 III,39 | przemawia, gdyz jest obecny w swoim slowie, « gdy w Kosciele 354 III,39 | obecny w swoim slowie, « gdy w Kosciele czyta sie Pismo 355 III,39 | zmartwychwstania, skladajac w ofierze Chleb zycia, który 356 III,39 | podczas Mszy sw. sprawowanych w niedziele lub w swieta nakazane 357 III,39 | sprawowanych w niedziele lub w swieta nakazane nie pomijano 358 III,39 | zestawu czytan biblijnych w niedziele i dni swiateczne: « 359 III,39 | Wszystko to zostalo ulozone w takim porzadku, aby coraz 360 III,39 | coraz bardziej podsycac w wiernychglód sluchania 361 III,40 | trzydziestu lat od Soboru, w naszych rozwazaniach o niedzielnej 362 III,40 | Eucharystii musimy sie zastanowic, w jaki sposób jest gloszone 363 III,40 | gloszone slowo Boze oraz w jakiej mierze rzeczywiscie 364 III,40 | odpowiedzialnosc », ukazujac w pelnym blasku « przez sam 365 III,40(65)| W Konst. soborowej Sacrosanctum 366 III,40 | swietego tekstu, podejmowana w duchu modlitwy i wierna 367 III,40 | samo gloszenie slowa Bozego w liturgii przyniesie pozadane 368 III,40 | liturgiczna i wiernych (68) — juz w ciagu tygodnia przygotowuja 369 III,40 | tylko homilia, wyrazala w jakis sposób przeslanie 370 III,41 | slowa Bozego, zwlaszcza w kontekscie zgromadzenia 371 III,41 | sie powolany do udzialu w tym dialogu milosci przez 372 III,41 | kiedy chrzest jest udzielany w czasie Mszy sw. Na tym tle 373 III,41 | uroczystego charakteru, jaki w Starym Testamencie nadawano 374 III,41 | Ducha Swietego rozbrzmiewa w naszych sercach, aby to, 375 III,42 | 42. Uczta slowa prowadzi w naturalny sposób do uczty 376 III,42 | wielorakich wymiarów, które w Eucharystii niedzielnej 377 III,42 | charakter szczególnie uroczysty. W swiatecznej atmosferze, 378 III,42 | zgromadzeniu calej wspólnoty w « dniu Panskim », Eucharystia 379 III,42 | Eucharystia ukazuje sie, w sposób bardziej wyrazisty 380 III,42 | sposób bardziej wyrazisty niz w inne dni, jako wielkie « 381 III,42 | ostatnich dni, odczytac je w Bozym swietle, dziekowac 382 III,42 | Chrystusa, z Chrystusem i w Chrystusie, w jednosci Ducha 383 III,42 | Chrystusem i w Chrystusie, w jednosci Ducha Swietego ». 384 III,42 | Kol 1,16; J 1,3), oraz ze w Nimktóry przyszedl jako 385 III,43 | wstepujacy » jest wpisany w kazda celebracje eucharystyczna, 386 III,43 | i nadzieja, ale zostaje w szczególny sposób uwypuklony 387 III,43 | która kaze nam wznosic « w góre serca », jest owocem 388 III,43 | nam, wpisanego na trwale w istote Eucharystii jako 389 III,43 | Ducha Swietego, dzialajacego w sposób szczególnie skuteczny 390 III,43 | sposób szczególnie skuteczny w slowach konsekracji, Chrystus 391 III,43 | siebie jako ofiare Ojcu w tym samym akcie, w jakim 392 III,43 | Ojcu w tym samym akcie, w jakim ofiarowal sie na krzyzu.~« 393 III,43 | ofiarowal sie na krzyzu.~« W tej Boskiej ofierze, dokonujacej 394 III,43 | Mszy swietej, jest obecny i w sposób bezkrwawy ofiarowany 395 III,43 | ofiarowal samego siebie w sposób krwawy ».(70) Ze 396 III,43 | jednoczy ofiare Kosciola: « W Eucharystii ofiara Chrystusa 397 III,43 | ofiarowaniem sie oraz nabieraja w ten sposób nowej wartosci ».(71) 398 III,43 | sie szczególnie widoczny w zgromadzeniu niedzielnym, 399 III,44 | charakter uczty paschalnej, w której sam Chrystus staje 400 III,44 | sie pokarmem. Istotnie, « w tym wlasnie celu Chrystus 401 III,44 | aby wierni uczestniczyli w niej duchowo przez wiare 402 III,44 | sakramentalnie przez udzial w uczcie komunii swietej. 403 III,44 | komunii swietej. Uczestnictwo w Wieczerzy Panskiej jest 404 III,44 | który sklada siebie Ojcu w ofierze za nas ».(72) Dlatego 405 III,44 | komunii, gdy uczestnicza w Eucharystii, pod warunkiem, 406 III,44 | uzyskali Boze przebaczenie w sakramencie pojednania,(73) 407 III,44 | podczas Mszy sw. sprawowanej w niedziele lub w inne dni 408 III,44 | sprawowanej w niedziele lub w inne dni swiateczne.~Wazne 409 III,44 | tez, by uswiadomic sobie w pelni, jak gleboka wiez 410 III,44 | Przekazanie znaku pokoju, które w rycie rzymskim celowo poprzedza 411 III,44 | wszystkiego, co zostalo dokonane w celebracji,(74) oraz potwierdzic 412 III,44(73)| rozwiedzionych, zyjacych w nowych zwiazkach (14 wrzesnia 413 III,44 | pomni na nakaz zawarty w slowach Chrystusa: « Jesli 414 III,45 | zadan, które czekaja ich w codziennym zyciu. Dla chrzescijanina 415 III,45 | eucharystyczna nie konczy sie w swiatyni. Podobnie jak pierwsi 416 III,45 | chrzescijanie gromadzacy sie w kazda niedziele, aby przezywac 417 III,45 | Zmartwychwstalego, sa powolani, by w codziennym zyciu byc ewangelizatorami 418 III,45 | ewangelizatorami i swiadkami. W tej perspektywie nalezy 419 III,46 | zrozumiec, dlaczego juz w pierwszych wiekach pasterze 420 III,46 | koniecznosci uczestniczenia w zgromadzeniu liturgicznym. « 421 III,46 | zgromadzeniu liturgicznym. « W dniu Panskim porzuccie wszystko — 422 III,46 | wszystkoczytamy na przyklad w traktacie z III w. zatytulowanym 423 III,46 | przyklad w traktacie z III w. zatytulowanym Didaskalia 424 III,46 | nie oddajecie chwale Bogu. W przeciwnym razie czym usprawiedliwia 425 III,46 | ci, co nie gromadza sie w dniu Panskim, aby sluchac 426 III,46 | tez okresów i sytuacji, w których spelniano ten obowiazek 427 III,46 | nasze czasy.~Sw. Justyn w swojej pierwszej Apologii, 428 III,46 | na których spotykali sie w jednym miejscu chrzescijanie 429 III,46 | chrzescijanie mieszkajacy w miastach i na wsi.(76) Gdy 430 III,46 | miastach i na wsi.(76) Gdy w okresie przesladowan Dioklecjana 431 III,46 | niedzielna Eucharystie. Tak bylo w przypadku meczenników z 432 III,46 | przypadku meczenników z Abitinae w Afryce Prokonsularnej, którzy 433 III,47 | nakazie sumienia zakorzenionym w potrzebie wewnetrznej, bardzo 434 III,47 | wydania wiazacego przepisu w tej sprawie. Dopiero pózniej, 435 III,47 | sprawie. Dopiero pózniej, w obliczu zobojetnienia lub 436 III,47 | wypowiadal sie najczesciej w formie adhortacji, ale czasem 437 III,47 | partykularne poczynajac od IV w. (np. Sobór w Elwirze w 438 III,47 | poczynajac od IV w. (np. Sobór w Elwirze w 300 r., który 439 III,47 | w. (np. Sobór w Elwirze w 300 r., który nie mówi o 440 III,47 | zwlaszcza od poczatku VI w. (np. Sobór w Agde w 506 441 III,47 | poczatku VI w. (np. Sobór w Agde w 506 r.).(79) Te dekrety 442 III,47 | VI w. (np. Sobór w Agde w 506 r.).(79) Te dekrety 443 III,47 | pierwszy ujal te tradycje w formie prawa powszechnego.(81) 444 III,47(80)| potepiona przez Innocentego XI w r. 1679, odnosnie do moralnego 445 III,47 | Kodeks, stwierdzajac, ze « w niedziele oraz w inne dni 446 III,47 | stwierdzajac, ze « w niedziele oraz w inne dni swiateczne nakazane, 447 III,47 | nauczanie zawarte jest równiez w Katechizmie Kosciola Katolickiego (83) 448 III,47(82)| wierni sa zobowiazani, w niedziele i swieta nakazane, 449 III,47 | uwage znaczenie niedzieli w zyciu chrzescijanina.~ 450 III,48 | 48. Dzisiaj, podobnie jak w pierwszych heroicznych wiekach 451 III,48 | heroicznych wiekach Kosciola, w wielu regionach znów powstaja 452 III,48 | musi znajdowac oparcie w chrzescijanskiej wspólnocie. 453 III,48 | swietuje Pasche Chrystusa w sakramencie Nowego Przymierza. 454 III,48 | prawdziwydzien Pana”, w którym Kosciól gromadzi 455 III,49 | wypelnienia tego przykazania. W tym kierunku zmierzaja przepisy 456 III,49 | wiecej niz jedna Msze sw. w niedziele i dni swiateczne,(85) 457 III,49 | niedzielnego rozpoczyna sie juz w sobote wieczorem, kiedy 458 III,49 | rozpoczynaja dzien swiateczny.(88) W konsekwencji Msza sw. zwana 459 III,49 | przedswiateczna », która jednak w rzeczywistosci ma charakter 460 III,49 | rzeczywistosci ma charakter w pelni swiateczny, jest sprawowana 461 III,49 | wiernym, ze jesli przebywaja w niedziele poza stalym miejscem 462 III,49 | sie znajduja, wzbogacajac w ten sposób miejscowa wspólnote 463 III,49 | przybywajacym braciom, zwlaszcza w miejscach przyciagajacych 464 III,50 | charakter oraz na jej znaczenie w zyciu wiernych winna byc 465 III,50 | starannie. Kierujac sie w doborze form pasterska madroscia 466 III,50 | upamietniajacy zmartwychwstanie Pana. W tym celu trzeba starannie 467 III,50 | koscielnej tradycji, która w sferze muzyki sakralnej 468 III,51 | Swiadomy i czynny udzial w celebracji eucharystycznej~ 469 III,51 | umozliwiajac im wlaczenie sie w te formy uczestnictwa, które 470 III,51 | eucharystyczna i skladac ja Bogu w imieniu calego ludu.(91) 471 III,51 | chrzcie « wspóldzialaja w ofiarowaniu Eucharystii ».(93) 472 III,51(92)| wspólpracy wiernych swieckich w posludze kaplanskiej Ecclesiae 473 III,51 | wraz z Nia samych siebie; w ten sposób zarówno przez 474 III,51 | biora wlasciwy sobie udzial w czynnosci liturgicznej »,(94) 475 III,52 | niedzieli~52. Choc udzial w Eucharystii jest sercem 476 III,52 | liturgicznegospotkania w gronie rodziny czy przyjaciól, 477 III,52 | dnia nie mozna by wlaczyc — w miare mozliwosci takze w 478 III,52 | w miare mozliwosci takze w zyciu ludzi swieckich — 479 III,52 | przeznaczyc troche czasu w przeddzien niedzieli lub 480 III,52 | przeddzien niedzieli lub w godzinach popoludniowych 481 III,52 | stanie sie jej dopelnieniem?~W wielu srodowiskach jest 482 III,52 | swiadectwo swojej wiary w moc Zmartwychwstalego i 483 III,52 | optymizmem. Dzieki darowi Ducha w wielu srodowiskach Kosciola 484 III,52 | odczuwa sie potrzebe modlitwy w jej wielorakich formach. 485 III,52 | godzin i przezycczasem w gronie calej rodzinyglebsze 486 III,53 | Eucharystie. Dzieje sie tak czesto w mlodych Kosciolach, gdzie 487 III,53 | rodzaju moga wystapic takze w krajach o wielowiekowej 488 III,53 | zapewnic obecnosci kaplana w kazdej wspólnocie parafialnej. 489 III,53 | wspólnocie parafialnej. W przypadku niemoznosci sprawowania 490 III,53 | sprawowanie ofiary Mszy sw., tylko w niej bowiem urzeczywistnia 491 III,53 | Pascha Chrystusa i tylko w niej realizuje sie w pelni 492 III,53 | tylko w niej realizuje sie w pelni zgromadzenie eucharystyczne, 493 III,53 | pozbawieni Eucharystii, mogli w niej uczestniczyc jak najczesciej; 494 III,53 | kaplanowi okresowa obecnosc w danej wspólnocie oraz wykorzystujac 495 III,53 | organizowac zgromadzenia w jakims miejscu centralnym, 496 III,53(96)| wspólpracy wiernych swieckich w posludze kaplanskiej Ecclesiae 497 III,54 | czyny nie moga wziac udzialu w Eucharystii, winni dolozyc 498 III,54 | uczestniczyc z oddalenia w liturgii niedzielnej Mszy 499 III,54 | a takze przez wzbudzenie w sobie pragnienia Eucharystii.(97)~ 500 III,54 | pragnienia Eucharystii.(97)~W wielu krajach telewizja


1-500 | 501-744

Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (V89) - Some rights reserved by EuloTech SRL - 1996-2007. Content in this page is licensed under a Creative Commons License