1-500 | 501-744
Rozdzial, Paragraf
501 III,54 | celebracja eucharystyczna w tym samym momencie, gdy
502 III,54 | gdy jest ona sprawowana w miejscach swietych.(98)
503 III,54 | rodzaju transmisje same w sobie nie pozwalaja oczywiscie
504 III,54 | to bowiem wymaga udzialu w zgromadzeniu braci, którzy
505 III,54 | braci, którzy spotykaja sie w okreslonym miejscu, z czym
506 III,54 | przyczyn nie moga uczestniczyc w Eucharystii i sa tym samym
507 III,54 | solidarnosc calej wspólnoty. W ten sposób równiez ci wierni
508 IV,55 | nadawaly ton niedzieli zarówno w liturgii zachodniej, jak
509 IV,55 | go kalendarz cywilny. « W pierwszym dniu tygodnia
510 IV,55 | sie radujcie » — czytamy w Didaskaliach Apostolskich. (100)
511 IV,55(99) | Panskiego: por. tekst syryjski w Mszale wedlug rytu Kosciola
512 IV,55(99) | Antiochenskiego Maronitów (wyd. w jez. syryjskim i arabskim),
513 IV,55(100)| 16, 11: CCL 1, 116. Zob. w szczególnosci List Barnaby
514 IV,55(100)| radosne swieto oktawe dnia, w którym Jezus zmartwychwstal
515 IV,55 | swiadomosc rozpowszechniona w Kosciele, uwypukla taka
516 IV,55(101)| Tertulian np. podaje, ze w niedziele zabronione bylo
517 IV,55(101)| wydawala sie niestosowna w dniu radosci: por. De corona,
518 IV,56 | które moga zmieniac sie w czasie stosownie do dyscypliny
519 IV,56 | jak pózniej wypelnia sie w zyciu wszystkich pokolen
520 IV,56 | smutek wasz zamieni sie w radosc » (J 16,20). Czyz
521 IV,56 | uczniowie « radosc mieli (...) w calej pelni » (J 17,13)?
522 IV,57 | 57. Aby zatem zrozumiec w pelni sens niedzieli, trzeba
523 IV,57 | zmartwychwstalego Pana, w którym swietuje sie Boze
524 IV,57 | nowego stworzenia », jest w szczególny sposób dniem
525 IV,57 | sprzyjajacym ksztaltowaniu w sobie postawy radosci przez
526 IV,57 | pózniej jednak pozostawia w sercu niedosyt, a czasem
527 IV,57 | ciemna noc cierpienia i w pewnym sensie jest « cnota »,
528 IV,57(103)| entretiens, 5-6 Julliet 1897, w: Oeuvres complètes, Cerf-Desclée
529 IV,58 | najglebszy fundament wlasnie w radosci uwielbionego Chrystusa (
530 IV,58 | zamyslu Bozego. Jak napisal w Adhortacji o chrzescijanskiej
531 IV,58 | ze swej istoty udzialem w niezglebionej radosci, zarazem
532 IV,58 | Adhortacje wezwaniem, aby w dniu Panskim Kosciól bardzo
533 IV,58 | spotykajac Pana wieczorem w dniu Paschy. Dlatego zachecal
534 IV,58 | do wiernego swietowania w radosci niedzielnej Eucharystii.
535 IV,58 | przygotowuje nam Chrystus w swojej milosci? Niech udzial
536 IV,58 | swojej milosci? Niech udzial w niej bedzie pelen godnosci
537 IV,58 | wiekuiste swieto ». (105) W tej perspektywie wiary chrzescijanska
538 IV,58 | Boga czlowiekowi, aby mógl w pelni rozwinac swoje walory
539 IV,59 | szabatu starotestamentowego. W dniu Panskim, który Stary
540 IV,59 | nowe przymierze dopelnione w tajemnicy paschalnej Chrystusa.
541 IV,59 | zniesione, ale stalo sie glebsze w perspektywie chrystocentrycznej,
542 IV,59 | chrystocentrycznej, to znaczy w swietle Bozego zamyslu,
543 IV,59 | wszystko na nowo zjednoczyc w Chrystusie jako Glowie:
544 IV,59 | Chrystusie jako Glowie: to, co w niebiosach, i to, co na
545 IV,59 | zatem nie jest sprawowana « w zastepstwie » szabatu, ale
546 IV,59 | doskonale urzeczywistnienie, a w pewnym sensie rozszerza
547 IV,59 | pewnym sensie rozszerza go i w pelni wyraza w perspektywie
548 IV,59 | rozszerza go i w pelni wyraza w perspektywie historii zbawienia,
549 IV,60 | 60. W tej optyce mozna w pelni
550 IV,60 | 60. W tej optyce mozna w pelni podtrzymac biblijna
551 IV,60 | szabatu, nie naruszajac w niczym chrzescijanskiego
552 IV,60 | owego tajemniczego poczatku, w którym odwieczne Slowo Boze
553 IV,60 | poblogoslawil i uswiecil dzien, w którym On sam « odpoczal
554 IV,60 | przed pokusa zamkniecia sie w sobie, aby mógl pozostac
555 IV,61 | bezposrednio z dzielem dokonanym w szóstym dniu, kiedy to Bóg
556 IV,61 | za to ze uczynil dzielo, w którym mógl sam znalezc
557 IV,61 | ale nie jest napisane, iz w nim odpoczal; uczynil gwiazdy,
558 IV,61 | tu nie jest napisane, ze w nich odpoczal; czytam natomiast,
559 IV,61 | wówczas odpoczal, bo znalazl w nim kogos, komu mógl przebaczac
560 IV,61 | obowiazkiem, ale ma mu pomóc w dostrzezeniu swojej zywotnej
561 IV,61 | Boga », czlowiek odnajduje w pelni samego siebie, co
562 IV,61 | wyraza sie ona nade wszystko w tym, ze ozywia i w pewnym
563 IV,61 | wszystko w tym, ze ozywia i w pewnym sensie « pomnaza »
564 IV,61 | pomnaza » sam czas, podsycajac w czlowieku — przez pamiec
565 IV,62 | przez niedziele, pozostaja w mocy istotne motywy nakazujace
566 IV,62 | dnia Panskiego », utrwalone w uroczystych slowach Dekalogu,
567 IV,62 | nalezy odczytywac takze w swietle teologii i duchowosci
568 IV,62 | wszelka twa prace, lecz w siódmym dniu jest szabat
569 IV,62 | ani obcy, który przebywa w twoich bramach; aby wypoczal
570 IV,62 | Pamietaj, ze byles niewolnikiem w ziemi egipskiej i wyprowadzil
571 IV,63 | ucisnionym. Wielu ludzi uzdrowil w dzien szabatu (por. Mt 12,
572 IV,63 | glosiciele wyzwolenia dokonanego w Krwi Chrystusa, czuli sie
573 IV,63 | wciaz na nowo zasiewajac w dziejach ziarna zla i przemocy.~
574 IV,64 | istotny sens szabatu. Dopiero w IV w. prawo panstwowe Cesarstwa
575 IV,64 | sens szabatu. Dopiero w IV w. prawo panstwowe Cesarstwa
576 IV,64 | tygodnie, stanowiac, ze w « dniu slonca » sedziowie,
577 IV,64 | swiatecznego odpoczynku. Z kolei w krajach, gdzie chrzescijanie
578 IV,64 | swiateczne przewidziane w kalendarzu urzedowym nie
579 IV,64 | urzedowym nie przypadaja w niedziele, ta ostatnia pozostaje
580 IV,64 | wszystko dniem Panskim, w którym wierni uczestnicza
581 IV,64 | którym wierni uczestnicza w zgromadzeniu eucharystycznym,
582 IV,64 | takze dniem odpoczynku, a w kazdym razie trudno im «
583 IV,65 | pracy i odpoczynku, wpisany w ludzka nature, jest bowiem
584 IV,65 | jest szczególnie konieczne w naszej epoce, w której dzieki
585 IV,65 | konieczne w naszej epoce, w której dzieki nauce i technice
586 IV,66 | nalezy zapominac, ze takze w naszej epoce praca pozostaje
587 IV,66 | czas samej pracy, zwlaszcza w ubozszych regionach swiata,
588 IV,66 | utrzymywanie sie — takze w spoleczenstwach wyzej rozwinietych
589 IV,66 | czlowieka. Kiedy Kosciól w kolejnych stuleciach wydawal
590 IV,66 | swietowac dzien Panski. W tej perspektywie mój poprzednik
591 IV,66 | mój poprzednik Leon XIII w Encyklice Rerum novarum
592 IV,66(109)| sprawy jest kan. 29 Soboru w Laodycei (druga polowa IV
593 IV,66(109)| II, 569-570. Od VI do IX w. wiele Soborów zabranialo «
594 IV,66 | gwarantowac. (110)~Takze w obecnej sytuacji historycznej
595 IV,66 | przynajmniej jeden dzien w tygodniu dajacy wszystkim
596 IV,66 | zmuszeni do bezczynnosci nawet w dni robocze.~
597 IV,67 | czlowiekowi. Jako dzien, w którym czlowiek zachowuje
598 IV,67 | szesciu dniach pracy — które w rzeczywistosci zostaly juz
599 IV,67 | rzeczywistosci zostaly juz w wielu przypadkach ograniczone
600 IV,67 | wiary, która objawia sie w obchodzeniu i swietowaniu
601 IV,67 | dolozyc staran, aby takze w szczególnych okolicznosciach
602 IV,67 | Niezaleznie od tego sa w sumieniu zobowiazani do
603 IV,67 | aby mogli uczestniczyc w Eucharystii, powstrzymujac
604 IV,68 | zgodnemu z nakazami Ewangelii. W tej perspektywie odpoczynek
605 IV,68 | ekonomii, a ponadto zapowiada w pewien sposób nadejscie «
606 IV,68 | dzien Panski staje sie w ten sposób, w sensie najbardziej
607 IV,68 | staje sie w ten sposób, w sensie najbardziej autentycznym,
608 IV,69 | powinna równiez byc dniem, w którym wierni moga sie poswiecic
609 IV,69 | Wewnetrzne uczestnictwo w radosci zmartwychwstalego
610 IV,69 | oznacza takze gleboki udzial w milosci pulsujacej w Jego
611 IV,69 | udzial w milosci pulsujacej w Jego Sercu: nie ma radosci
612 IV,69 | przykazania, bedziecie trwac w milosci mojej, tak jak Ja
613 IV,69 | przykazania Ojca mego i trwam w Jego milosci. To wam powiedzialem,
614 IV,69 | powiedzialem, aby radosc moja w was byla i aby radosc wasza
615 IV,70 | 70. Istotnie, juz w czasach apostolskich zgromadzenie
616 IV,70 | rzecz ubogich Kosciolów w Judei: w Eucharystii niedzielnej
617 IV,70 | ubogich Kosciolów w Judei: w Eucharystii niedzielnej
618 IV,70 | szczególnie uwaznie wsluchac sie w slowa surowego napomnienia,
619 IV,70 | zgromadzenie czlowiek przystrojony w zlote pierscienie i bogata
620 IV,70 | przybyl takze czlowiek ubogi w zabrudzonej szacie, a wy
621 IV,70(114)| 67, 6: « ci, którzy zyja w dostatku i pragna dawac,
622 IV,71 | znalazly szeroki odzew juz w pierwszych stuleciach, ich
623 IV,71 | pewne bardzo ostre akcenty w przepowiadaniu Ojców Kosciola.
624 IV,71 | Nie oddawaj Mu czci tutaj, w swiatyni, odzianemu w jedwabie,
625 IV,71 | tutaj, w swiatyni, odzianemu w jedwabie, aby potem wzgardzic
626 IV,71 | okazywanej ubozszym, moze w pewien sposób dokonywac
627 IV,71(117)| ewangeliczny, polaczyl uczestnictwo w Eucharystii z rozdzielaniem
628 IV,72 | solidarnosci. Moze sie zdarzyc, ze w jego najblizszym sasiedztwie
629 IV,72 | najblizszym sasiedztwie albo w kregu znajomych sa ludzie
630 IV,72 | imigranci, którzy wlasnie w niedziele szczególnie bolesnie
631 IV,72 | nich nie moze sie wyrazac w sporadycznychdzialaniach,
632 IV,72 | sporadycznychdzialaniach, podejmowanych tylko w niedziele. Ale takze wówczas,
633 IV,72 | stac sposobem realizacji w zyciu milosci Chrystusa,
634 IV,73 | 73. W tej perspektywie nie tylko
635 IV,73 | zmieniac struktury grzechu, w które sa uwiklani ludzie,
636 IV,73 | proroctwem » wpisanym w historie; to proroctwo kaze
637 V,74 | Alfa i Omega czasu~74. « W chrzescijanstwie czas ma
638 V,74 | ma podstawowe znaczenie. W czasie zostaje stworzony
639 V,74 | zostaje stworzony swiat, w czasie dokonuje sie historia
640 V,74 | która osiaga swój szczyt w “pelni czasu” Wcielenia
641 V,74 | czasu” Wcielenia i swój kres w chwalebnym powrocie Syna
642 V,74 | czasów. Czas staje sie, w Jezusie Chrystusie Slowie
643 V,74 | który jest wieczny sam w sobie ». (118)~W swietle
644 V,74 | wieczny sam w sobie ». (118)~W swietle Nowego Testamentu
645 V,74 | Wcielonym od chwili poczecia w lonie Najswietszej Panny,
646 V,74 | przemienione i uwielbione dopiero w chwili zmartwychwstania,
647 V,74 | zmartwychwstania, objawiajac w ten sposób w pelni Jego
648 V,74 | objawiajac w ten sposób w pelni Jego tozsamosc i Boska
649 V,74 | Boska chwale. Przemawiajac w synagodze w Antiochii Pizydyjskiej (
650 V,74 | Przemawiajac w synagodze w Antiochii Pizydyjskiej (
651 V,74 | Ciebie dzis zrodzilem » (w. 7). Dlatego tez w liturgii
652 V,74 | zrodzilem » (w. 7). Dlatego tez w liturgii Wigilii Paschalnej
653 V,74 | Zmartwychwstaniem, azeby w ten sposób odnalezc sie
654 V,74 | ten sposób odnalezc sie w “pelni czasu” ». (119)~
655 V,75 | którego zapowiedzia byla juz w jakiejs mierze chwala Chrystusa
656 V,75 | chwala Chrystusa objawiona w chwili zmartwychwstania.~
657 V,75 | rozwinieciem tego, co dokonalo sie w dniu, gdy umeczone cialo
658 V,75 | bedzie trwal — juz teraz zyje w czasie ostatecznym. Uwielbiony
659 V,75 | nieustannie podtrzymuje w istnieniu i prowadzi nie
660 V,75 | az dotad jeczy i wzdycha w bólach rodzenia » (Rz 8,
661 V,75 | czasu mialy zawsze oparcie w nadziei.~
662 V,76 | Niedziela w roku liturgicznym~76. Dzien
663 V,76 | tydzien, jest zakorzeniony w najstarszej tradycji Kosciola
664 V,76 | to wydarzen przelomowych w zyciu jakiegos ludu, jest
665 V,76 | ich prorocza zapowiedzia. W drugim wieku chrzescijanie
666 V,76 | Pasche, czyli Wielkanoc, co w polaczeniu ze swietowaniem
667 V,76 | przygotowuje, celebrowana w formie dlugiej wigilii,
668 V,76 | uroczystosci Piecdziesiatnicy, w której swietujemy zstapienie
669 V,77 | Kosciól postanowil odslonic w ciagu roku « cale misterium
670 V,77 | nadziei i przyjscia Panskiego. W ten sposób obchodzac misteria
671 V,77 | one uobecniaja sie niejako w kazdym czasie, aby wierni
672 V,77 | czlowieczenstwo, aby dac nam udzial w swoim Bóstwie.~
673 V,78 | 78. W ten sam sposób, « obchodzac
674 V,78 | wspomnienia meczenników i swietych w dniach, kiedy przypadaja
675 V,78 | glosi misterium paschalne w Swietych, którzy wspólcierpieli
676 V,78 | Jego odkupienia. Jak glosi w jednej ze swoich piesni
677 V,78 | a chwala swietych trwa w Chrystusie, który wszystko
678 V,78 | chwala Chrystusa jest wpisana w sama konstytucje roku liturgicznego,
679 V,78 | chrzescijanin wlacza sie w obchody kolejnych okresów
680 V,78 | zostaje gleboko osadzone w Chrystusie, znajduje w Nim
681 V,78 | osadzone w Chrystusie, znajduje w Nim racje bytu, czerpie
682 V,79 | odpoczynku, choc przypadaja one w rózne dni tygodnia. (125)
683 V,79 | swiatecznych zmieniala sie w kolejnych epokach, zaleznie
684 V,79 | takze od ich zakorzenienia w tradycji i od poparcia ze
685 V,79(126)| Zgodnie z prawem powszechnym, w Kosciele lacinskim swietami
686 V,79 | Stolicy Apostolskiej, (127) i w takim przypadku celebracja
687 V,79 | udzialu we Mszy sw. równiez w wazniejsze swieta, które
688 V,79 | swieta, które przypadaja w ciagu tygodnia. (129)~
689 V,80 | zwiazany z czestymi sytuacjami, w których pewne tradycje ludowe
690 V,80 | liturgicznych, wprowadzajac w atmosfere autentycznej chrzescijanskiej
691 V,80 | moglyby ja znieksztalcic. W takich przypadkach nalezy
692 V,80 | jednak zapominac, ze czesto w takich tradycjach — a przez
693 V,80 | a przez analogie takze w nowych formach kultury spoleczenstwa
694 V,80 | zachowac wartosci obecne w kulturze okreslonego srodowiska
695 V,80 | spolecznego, a zwlaszcza w religijnosci ludowej, tak
696 Zak,81 | przekazala nam tradycja, zawiera w sobie naprawde wielkie bogactwo
697 Zak,81 | wszystkim jako potrzeba wpisana w sama istote chrzescijanskiej
698 Zak,81 | ze nie moze zyc wiara i w pelni uczestniczyc w zyciu
699 Zak,81 | wiara i w pelni uczestniczyc w zyciu chrzescijanskiej wspólnoty,
700 Zak,81 | bierze regularnie udzialu w niedzielnym zgromadzeniu
701 Zak,81 | eucharystycznym. Jezeli w Eucharystii urzeczywistnia
702 Zak,81 | wyraznie ujawnia sie to wlasnie w niedzielnym spotkaniu calej
703 Zak,82 | 82. Z niewzruszona wiara w te prawdy oraz ze swiadomoscia,
704 Zak,82 | praktyka niedzielna kryje w sobie bogate dziedzictwo
705 Zak,82 | oryginalnosci niedzieli jako dnia, w którym ma swietowac zbawienie
706 Zak,83 | dusza » pozostalych dni; w tym sensie mozna odczytac
707 Zak,83 | chrzescijanin « zawsze zyje w dniu Panskim, zawsze swietuje
708 Zak,83 | Niedziela to prawdziwa szkola, w której realizowany jest
709 Zak,83 | Pedagogii nieodzownej, zwlaszcza w dzisiejszym spoleczenstwie,
710 Zak,83 | okreslonych wymogów wiary. W wielu czesciach swiata chrzescijanstwo
711 Zak,83 | przed perspektywa zycia w « diasporze », to znaczy
712 Zak,83 | wystawione na próbe rozproszenia, w którym uczniowie Chrystusa
713 Zak,83 | tym nie znajduja oparcia w strukturach i tradycjach
714 Zak,83 | kultury chrzescijanskiej. W obliczu takich problemów
715 Zak,83 | mozliwosc spotkania sie w niedziele z wszystkimi bracmi
716 Zak,83 | niedziele z wszystkimi bracmi w wierze i wzajemnego dzielenia
717 Zak,84 | chrzescijanskiego zycia, a w naturalny sposób staje sie
718 Zak,84 | ulotne chwile obecnego zycia w zasiew wiecznosci. Niedziela
719 Zak,84 | przed siebie, jest dniem, w którym chrzescijanska wspólnota
720 Zak,84 | jaka bedzie swietowana w niebieskim Jeruzalem, kiedy
721 Zak,84 | Jeruzalem, kiedy to powstanie w pelnym ksztalcie mistyczne
722 Zak,85 | 85. W tym dazeniu do celu Kosciól
723 Zak,85 | On rozbudza jego pamiec i w kazdym pokoleniu wierzacych
724 Zak,85 | Zmartwychwstalym i z bracmi w lacznosci jednego ciala,
725 Zak,85 | wiare, rozlewajac milosc w sercach i podsycajac nadzieje.
726 Zak,85 | jest nieustannie obecny w kazdym dniu Kosciola, przenika
727 Zak,85 | szczególna uwaga wsluchuje sie w Jego glos podczas zgromadzenia
728 Zak,85 | niedzieli dotarla do wiernych w tym roku, który w ramach
729 Zak,85 | wiernych w tym roku, który w ramach bezposrednich przygotowan
730 Zak,86 | zostal przyjety i wprowadzany w zycie przez chrzescijanska
731 Zak,86 | wspólnote. Maryja jest obecna w kazdej niedzieli Kosciola,
732 Zak,86 | niedzieli Kosciola, choc to w niczym nie umniejsza centralnej
733 Zak,86 | Ecclesiae moglaby nie byc w szczególny sposób obecna
734 Zak,86 | szczególny sposób obecna w dniu, który jest zarazem
735 Zak,86 | Domini i dies Ecclesiae?~W Maryje wpatruja sie wierni,
736 Zak,86 | je zachowywac i rozwazac w sercu (por. Lk 2,19). Od
737 Zak,87 | glebszego zaangazowania sie w zycie duchowe i duszpasterskie.
738 Zak,87 | wlasciwy cel tego Jubileuszu. W roku jego obchodów zostana
739 Zak,87 | Wzywam zatem drogich Braci w biskupstwie i w kaplanstwie
740 Zak,87 | drogich Braci w biskupstwie i w kaplanstwie do niestrudzonego
741 Zak,87 | tysiaclecia, spotykajac sie w kazda niedziele z Kosciolem
742 Zak,87 | udzielam mego Blogoslawienstwa!~W Watykanie, dnia 31 maja
743 Zak,87 | Watykanie, dnia 31 maja 1998, w uroczystosc Zeslania Ducha
744 Zak,87 | Zeslania Ducha Swietego, w dwudziestym roku ~
1-500 | 501-744 |