Rozdzial, Paragraf
1 0,1 | 117], 24). To wezwanie do radosci, rozbrzmiewajace w liturgii
2 0,1 | 24,32.35). Jest to echo radosci, najpierw niesmialej, a
3 0,7 | w duchu chrzescijanskiej radosci i braterstwa — staje sie
4 I,11 | ku niemu spojrzenie pelne radosci i zadowolenia, gdyz bylo «
5 II,27 | 79), i zaznaje tej samej radosci, z jaka starzec Symeon wzial
6 III,37 | zaznajac przedsmaku tej radosci, która przyniesie mu nowe
7 III,50 | szczególnie stosowny wyraz radosci serca, który podkresla uroczysty
8 IV | HOMINIS~Niedziela dniem radosci, ~odpoczynku i solidarnosci~
9 IV,55 | Pelnia radosci » Chrystusa~55. « Niech
10 IV,55 | ludzie nie posiadaja sie z radosci ».(99) Te slowa liturgii
11 IV,55 | Pana najpierw jako dzien radosci, a dopiero pózniej jako
12 IV,55(101)| wydawala sie niestosowna w dniu radosci: por. De corona, 3, 4: CCL
13 IV,57 | szczególny sposób dniem radosci, wiecej — dniem sprzyjajacym
14 IV,57 | ksztaltowaniu w sobie postawy radosci przez odkrywanie jej prawdziwych
15 IV,57 | cech i glebokich korzeni. Radosci nie nalezy bowiem mylic
16 IV,58 | najglebszy fundament wlasnie w radosci uwielbionego Chrystusa (
17 IV,58 | Adhortacji o chrzescijanskiej radosci mój czcigodny poprzednik
18 IV,58 | udzialem w niezglebionej radosci, zarazem Boskiej i ludzkiej,
19 IV,58 | wyraznie dawal swiadectwo radosci, jakiej zaznali Apostolowie
20 IV,58 | do wiernego swietowania w radosci niedzielnej Eucharystii.
21 IV,58 | zródlo chrzescijanskiej radosci, która przygotowuje nas
22 IV,64 | niedziela, dzien swieta i radosci, nie jest takze dniem odpoczynku,
23 IV,69 | Wewnetrzne uczestnictwo w radosci zmartwychwstalego Chrystusa
24 IV,69 | pulsujacej w Jego Sercu: nie ma radosci bez milosci! Wyjasnia to
25 IV,69 | nowym przykazaniem » a darem radosci: « Jesli bedziecie zachowywac
26 IV,72 | niedzieli. Skoro jest to dzien radosci, to chrzescijanin musi ukazywac
27 Zak,82 | Jesli niedziela jest dniem radosci i wypoczynku, to wynika
28 Zak,84 | dzien modlitwy, komunii i radosci oddzialuje na cale spoleczenstwo,
|