Rozdzial, Paragraf

 1  I,8  |           zostalo stworzone » (1, 16). Ta czynna obecnosc Syna w stwórczym
 2  I,8  |                 Juz u switu stworzenia ta « kosmiczna misja » Chrystusa
 3  I,8  |               zawarta w Bozym zamysle. Ta wizja chrystocentryczna,
 4  I,9  |           stworzyl. Jest oczywiste, ze ta dialektyka nie dotyczy bezposrednio
 5  I,17 |             dnia szabatu » (Pwt 5,15).~Ta formula zdaje sie uzupelniac
 6  I,17 |             mierze, w jakiej zywa jest ta « pamiec », przeniknieta
 7 II,19 |              sakramentem Paschy ».(17)~Ta gleboka wiez miedzy niedziela
 8 II,27 |               Chrystusa-Swiatlosci~27. Ta perspektywa chrystocentryczna
 9 III,31|          dzieki darowi Ducha Swietego. Ta jednosc staje sie widoczna,
10 III,32|        Zgromadzenie eucharystyczne~32. Ta rzeczywistosc zycia Kosciola
11 III,35|       polaczona z Eucharystia ».(46) Z ta wlasnie mysla Sobór przypomnial,
12 III,44|               braterskie spotkanie~44. Ta jednosc wspólnoty staje
13 III,49|         osobistym swiadectwem. Zarazem ta wspólnota powinna okazac
14 IV,58 |              wzgardzic tym spotkaniem, ta uczta, która przygotowuje
15 IV,60 |         charakteru niedzieli. Teologia ta sprawia, ze wciaz na nowo
16 IV,61 |        podobienstwo » (por. Rdz 1,26). Ta szczególnie scisla wiez
17 IV,64 |                przypadaja w niedziele, ta ostatnia pozostaje mimo
18  V,76 | zmartwychwstania Chrystusa. Wielkanoc, ta « najbardziej uroczysta
19  V,77 |                          77. Zgodnie z ta logika uroczystego upamietniania
20  V,78 |             pozostaje ten sam ». (124) Ta wewnetrzna wiez miedzy chwala
21 Zak,81|           obowiazek. Jednakze praktyka ta powinna byc odbierana nie
22 Zak,84|               i oczekiwania, wspólnota ta staje sie uczestniczka nadziei
23 Zak,86|       tajemnica Chrystusa: czyz bowiem Ta, która jest Mater Domini