Rozdzial, Paragraf

 1  0,7  |           Chrystusowi nasz czas, aby On mógl go rozjasnic i nadac
 2  0,7  |       rozjasnic i nadac mu kierunek. On jest Tym, który zna tajemnice
 3  I,8  |            zainicjowal proces, który On sam doprowadzi do konca,
 4  I,10 |       przykladem dla czlowieka. Jest on bowiem powolany nie tylko
 5  I,11 |           oznaczac, ze zatrzymal sie On przed dzielem swoich rak,
 6  I,14 |            naleza czas i przestrzen. On nie jest Bogiem jednego
 7  I,14 |  blogoslawienstwem, tak ze staje sie on « Jego dniem » w pelnym
 8  I,14 |              monotonny, dokonuje sie on bowiem w róznych tonacjach
 9  I,18 |              momencie paruzji, kiedy On przyjdzie w chwale. W Nim
10 II,28 |     Apostolów ze Zmartwychwstalym, a On ozywia ich tchnieniem swego
11 III,33|          mesjanski dar pokoju, który On nabyl za cene swojej krwi
12 III,39|      zmartwychwstalego Chrystusa: to On sam przemawia, gdyz jest
13 IV,56 |             radosc » (J 16,20). Czyz On sam nie modlil sie, aby
14 IV,57 | chrzescijanskiej egzystencji. Winien on oczywiscie charakteryzowac
15 IV,60 |             uswiecil dzien, w którym On sam « odpoczal po calej
16 IV,62 |     swietowania szabatu, gdyz zostal on « wypelniony » przez niedziele,
17 IV,67 |   spojrzeniem cuda przyrody daje sie on porwac tej wspanialej i
18 IV,71 |             zlotych kielichów, skoro On umiera z glodu? Najpierw
19 Zak,85|             przez Ducha Swietego. To On rozbudza jego pamiec i w