Rozdzial, Paragraf
1 0,1 | Kosciola szczególnym powazaniem ze wzgledu na swa scisla wiez
2 0,2 | autorem homilii z IV stulecia, ze « dzien Pana » jest « panem
3 0,3 | sie kazdej niedzieli wraz ze swymi pasterzami, aby sprawowac
4 0,4 | Wszyscy pamietamy bowiem, ze jeszcze stosunkowo niedawno «
5 0,4 | tygodnia », zdarza sie czasem, ze horyzont czlowieka stal
6 0,4 | czlowieka stal sie tak ciasny, ze nie pozwala mu dojrzec «
7 0,4 | chrzescijanom « byc soba » i sprawi, ze dochowujac konsekwentnie
8 0,5 | niedzielnej liturgii. Wydaje sie, ze wielu chrzescijan zatraca
9 0,5 | Eucharystii, ale nawet tego, ze powinni dziekowac Bogu,
10 0,6 | 6. Wydaje sie, ze w obliczu tych nowych sytuacji
11 0,6 | Watykanski II, nauczajac, ze w niedziele « wierni powinni
12 I,8 | Jesli bowiem jest prawda, ze Slowo stalo sie cialem, «
13 I,8 | to prawda jest równiez, ze moca swej wlasnej tajemnicy,
14 I,9 | dlon Boga.~« Bóg widzial, ze byly dobre » (por. Rdz 1,
15 I,9 | jakiej pozostaje zlaczony ze swoim zródlem, a gdy oszpeci
16 I,9 | stworzyl. Jest oczywiste, ze ta dialektyka nie dotyczy
17 I,10 | podporzadkowujac sobie ziemie ze wszystkim, co w niej jest
18 I,11 | fundament swiata, jest bowiem ze swej natury nieustanny,
19 I,11 | pracy i ma raczej oznaczac, ze zatrzymal sie On przed dzielem
20 I,11 | jaka Bóg pragnie nawiazac ze stworzeniem uczynionym na
21 I,11 | swoje cialo i oblubienice, ze milosierdzie i milosc Ojca
22 I,12 | Testament, gdy wskazuje, ze przykazanie dotyczace «
23 I,12 | stosowanym przez Proroków — ze Bóg objawia sie tu jako
24 I,12 | zawre z nia przymierze, ze zwierzem polnym i ptactwem
25 I,13 | pózniej Kosciól ukazuja, ze nie uwazaja go za jeden
26 I,14 | charakter przede wszystkim temu, ze Bóg go « poblogoslawil »
27 I,14 | którego wynika wyraznie, ze kazda bez wyjatku rzeczywistosc
28 I,14 | szczególnym blogoslawienstwem, tak ze staje sie on « Jego dniem »
29 I,15 | Dzien ten przypomina bowiem, ze wszechswiat i historia naleza
30 I,17 | Izraela z Egiptu: « Pamietaj, ze byles niewolnikiem w ziemi
31 I,17 | dziela stworzenia zobaczyl, ze wszystko, co uczynil, «
32 I,18 | szabatu do niedzieli~18. Ze wzgledu na te zasadnicza
33 II,19 | zmartwychwstania (18) — i wlasnie ze wzgledu na ten swój charakter
34 II,19 | tradycji widac wyraznie, ze chociaz dzien Panski siega
35 II,20 | oglosil zgromadzonym tlumom, ze Chrystus zostal wskrzeszony
36 II,21 | Pliniusz Mlodszy, stwierdzajac, ze chrzescijanie « zwykli gromadzic
37 II,26 | Z drugiej strony fakt, ze szabat jest siódmym dniem
38 II,26 | dniem ósmym », to znaczy, ze w stosunku do tygodniowego
39 II,26 | Sw. Bazyli wyjasnia, ze niedziela jest znakiem tego
40 II,26 | pisze w zakonczeniu Wyznan, ze éschaton bedzie « pokojem
41 II,27 | czesc sloncu oraz sprawial, ze celebracja tego dnia zwracala
42 II,27 | okresleniem, aby zaznaczyc, ze chrzescijanie gromadzili
43 II,28 | jest ono wpisane — wlasnie ze wzgledu na swa scisla wiez
44 II,28 | radosne spotkanie Apostolów ze Zmartwychwstalym, a On ozywia
45 II,29 | charakterze, sprawiaja, ze jest ona w pelnym tego slowa
46 II,29 | wiary. Podkresla to fakt, ze podczas niedzielnej liturgii
47 II,30 | gleboko ja przezywac. Jeden ze wschodnich autorów, zyjacy
48 II,30 | III stulecia, odnotowuje, ze juz wówczas we wszystkich
49 II,30 | wrazliwy na los kazdego ze swoich dzieci. Za swoje
50 II,30 | kalendarza koscielnego w zwiazku ze zmianami w kalendarzach
51 II,30 | cywilnych, stwierdzajac, ze Kosciól « nie sprzeciwia
52 II,30 | chrzescijanskiej niedzieli — ze wzgledu na zawarte w niej
53 III,31 | i swiadcza wobec swiata, ze sa ludem odkupionych, zlozonym
54 III,31 | przyklad dla nas, piszac, ze pierwsi ochrzczeni « trwali
55 III,32 | Katechizmu Kosciola Katolickiego, ze « niedzielna celebracja
56 III,33 | swojej krwi i ofiarowal razem ze swym Duchem: « Pokój wam! ».
57 III,34 | niedzielna~34. To prawda, ze Eucharystia niedzielna,
58 III,34 | dowolny inny dzien oraz ze nie mozna jej oddzielac
59 III,34 | sakramentalnego. Zycie to jest ze swej natury epifania Kosciola,(42)
60 III,34 | gromadzi sie na modlitwie wraz ze swoim pasterzem: « Kosciól
61 III,34 | charakterem, wlasnie dlatego, ze jest sprawowana w « dniu,
62 III,34 | chleba », uswiadamia sobie, ze jest miejscem, w którym
63 III,35 | mysla Sobór przypomnial, ze nalezy rozwijac « poczucie
64 III,36 | tym nalezy przypomniec, ze przede wszystkim sami rodzice
65 III,36 | Jest tez naturalne, ze podczas niedzielnych Mszy
66 III,36 | scisle okreslonych sytuacjach ze wzgledu na konkretne potrzeby
67 III,37 | przez czas zwiazek niedzieli ze zmartwychwstaniem Chrystusa
68 III,37 | umacnia w nas swiadomosc, ze Lud Bozy ma charakter wspólnoty
69 III,38 | sposób swiadectwo swiatu, ze dzieli « radosc i nadzieje,
70 III,38 | ukazuje jeszcze wyrazniej, ze jest « niejako sakramentem,
71 III,39 | eucharystycznej, spotkanie ze Zmartwychwstalym dokonuje
72 III,39 | Watykanski II przypomnial, ze « liturgia slowa i liturgia
73 III,39 | eucharystyczna tak scisle wiaza sie ze soba, ze stanowia jeden
74 III,39 | scisle wiaza sie ze soba, ze stanowia jeden akt kultu ».(61)
75 III,39 | Sobór postanowil równiez, ze « nalezy szerzej otworzyc
76 III,40 | celebracyjny i egzystencjalny — sa ze soba gleboko powiazane.
77 III,40 | powinna nam uswiadomic, ze ponosimy za nie « nowa odpowiedzialnosc »,
78 III,40 | trudno sie spodziewac, ze samo gloszenie slowa Bozego
79 III,41 | nalezy przy tym zapominac, ze liturgiczne gloszenie slowa
80 III,41 | wynikaja z Przymierza. Lud Bozy ze swej strony czuje sie powolany
81 III,42 | uswiadamia sobie na nowo, ze wszystko zostalo stworzone
82 III,42 | Kol 1,16; J 1,3), oraz ze w Nim — który przyszedl
83 III,43 | we Mszy sw. niedzielnej ze wzgledu na jej wyjatkowo
84 III,43 | siebie w sposób krwawy ».(70) Ze swoja ofiara Chrystus jednoczy
85 III,44 | widoczna takze dzieki temu, ze Eucharystia ma charakter
86 III,44 | Eucharystii, pod warunkiem, ze sa do tego nalezycie przygotowani,
87 III,44 | 27-32). Jest oczywiste, ze zaproszenie do komunii eucharystycznej
88 III,44 | oltarz i tam wspomnisz, ze brat twój ma cos przeciw
89 III,45 | uczniowie Chrystusa czerpia moc ze Zmartwychwstalego i Jego
90 III,45 | dluznikiem swoich braci ze wzgledu na to, co otrzymal
91 III,47 | obecny Kodeks, stwierdzajac, ze « w niedziele oraz w inne
92 III,49 | wreszcie przepis stanowiacy, ze czas na wypelnienie obowiazku
93 III,49 | niech przypominaja wiernym, ze jesli przebywaja w niedziele
94 III,50 | 50. Msza sw. niedzielna ze wzgledu na wlasciwy jej
95 III,51 | zaleca.(90) Jest oczywiste, ze tylko ci, którzy pelnia
96 III,51 | jednak powinni byc swiadomi, ze na mocy kaplanstwa powszechnego
97 III,52 | niedzieli, nie nalezy rozumiec, ze na tym wyczerpuje sie obowiazek «
98 III,52 | szczególnie dzisiaj — ze nie zadowala sie minimalistycznymi
99 III,53 | udzialu kaplana,(95) zgodnie ze wskazaniami i dyrektywami
100 IV,55 | przede wszystkim dlatego, ze nie przewidywal go kalendarz
101 IV,55(101)| Tertulian np. podaje, ze w niedziele zabronione bylo
102 IV,55(101)| zabronione bylo klekanie, dlatego ze taka pozycja, uwazana za
103 IV,56 | koscielnej, pozostaje faktem, ze niedziela jako cotygodniowe
104 IV,56 | wspomnienie pierwszego spotkania ze Zmartwychwstalym musi byc
105 IV,58 | poprzednik Pawel VI, « jest ona ze swej istoty udzialem w niezglebionej
106 IV,60 | niedzieli. Teologia ta sprawia, ze wciaz na nowo i z nieslabnacym
107 IV,61 | Panu Bogu naszemu, za to ze uczynil dzielo, w którym
108 IV,61 | i tu nie jest napisane, ze w nich odpoczal; czytam
109 IV,61 | odpoczal; czytam natomiast, ze uczynil czlowieka i dopiero
110 IV,61 | co pozwala nam dostrzec, ze dzien Panski jest do glebi
111 IV,61 | ona nade wszystko w tym, ze ozywia i w pewnym sensie «
112 IV,62 | Chrzescijanin winien zatem pamietac, ze chociaz przestaly obowiazywac
113 IV,62 | niewolnica, jak i ty. Pamietaj, ze byles niewolnikiem w ziemi
114 IV,63 | por. Mk 2,28) wskazuje, ze zachowywanie tego dnia wiaze
115 IV,64 | na tygodnie, stanowiac, ze w « dniu slonca » sedziowie,
116 IV,64 | do tej chwili sprawialy, ze przestrzeganie dnia Panskiego
117 IV,64 | Bledny bylby zatem poglad, ze prawodawstwo respektujace
118 IV,65 | na nowo sobie uswiadomic, ze wszystko jest dzielem Bozym.
119 IV,65 | stworzeniem, móglby zapomniec, ze to Bóg jest Stwórca, od
120 IV,66 | koniec nie nalezy zapominac, ze takze w naszej epoce praca
121 IV,66 | uciazliwa powinnoscia, zarówno ze wzgledu na nieludzkie warunki
122 IV,66 | niedzieli, ale raczej dlatego, ze bardziej potrzebowala regulacji,
123 IV,66 | Rerum novarum wskazywal, ze swiateczny odpoczynek jest
124 IV,66 | sa czlowiekowi niezbedne ze wzgledu na jego ludzka godnosc
125 IV,67 | sobie wówczas uswiadamia, ze — jak pisze Apostol — «
126 IV,67 | Panskiego.~Jest zatem naturalne, ze chrzescijanie winni dolozyc
127 IV,69 | aby one jasno swiadczyly, ze jakkolwiek chrzescijanie
128 IV,70 | korynckiej, winnej tego, ze upokarzala ubogich uczestników
129 IV,70 | jedzenia, i tak sie zdarza, ze jeden jest glodny, podczas
130 IV,71 | bogaczy, którzy sadzili, ze jesli tylko uczeszczaja
131 IV,71 | kosciola, wywiazuja sie ze swoich powinnosci, choc
132 IV,71 | uczynili” (...). Cóz z tego, ze stól eucharystyczny ugina
133 IV,71 | chrzescijanskiej wspólnocie, ze Eucharystia musi byc dla
134 IV,71(117)| chwalony za to wlasnie, ze powtarzajac niejako cud
135 IV,72 | konkretne postepowanie, ze nie mozna byc szczesliwym «
136 IV,72 | solidarnosci. Moze sie zdarzyc, ze w jego najblizszym sasiedztwie
137 V,74 | zmartwychwstanie. Jesli prawda jest, ze Chrystus jest Bogiem Wcielonym
138 V,74 | to jest równiez prawda, ze Jego czlowieczenstwo zostaje
139 V,74 | rok, uwypuklaja prawde, ze « Chrystus jest Panem czasu,
140 V,75 | innego! Bierze poczatek ze zmartwychwstania i narzuca
141 V,75 | który je przenika i sprawia, ze prowadza ku drugiemu przyjsciu
142 V,75 | Chrzescijanin wie zatem, ze nie musi oczekiwac innego
143 V,76 | jakiegos ludu, jest naturalne, ze ich rocznica stwarza radosna
144 V,76 | Wielkanoc, co w polaczeniu ze swietowaniem Paschy cotygodniowej
145 V,76 | nowego zycia, to dlatego, ze Jezus « zostal wydany za
146 V,77 | zaslug swojego Pana, tak ze one uobecniaja sie niejako
147 V,78 | Chrystusa, Kosciól swiety ze szczególna miloscia oddaje
148 V,78 | nierozerwalnym wezlem zwiazana jest ze zbawczym dzielem swojego
149 V,78 | odkupienia. Jak glosi w jednej ze swoich piesni sw.~Paulin
150 V,79 | zycia jest tak wielkie, ze Kosciól postanowil podkreslic
151 V,79 | w tradycji i od poparcia ze strony prawodawstwa cywilnego. (126)~
152 V,79 | kanoniczno-liturgiczne stanowia, ze kazda Konferencja Episkopatu
153 V,80 | mozna jednak zapominac, ze czesto w takich tradycjach —
154 Zak,81 | chrzescijanin uswiadomil sobie, ze nie moze zyc wiara i w pelni
155 Zak,82 | niewzruszona wiara w te prawdy oraz ze swiadomoscia, ze praktyka
156 Zak,82 | prawdy oraz ze swiadomoscia, ze praktyka niedzielna kryje
157 Zak,82 | wynika to wlasnie z faktu, ze jest « dniem Panskim »,
158 Zak,84 | nadziei. Dzien ten glosi, ze czas, zamieszkany przez
159 Zak,85 | darem, który jednoczy nas ze Zmartwychwstalym i z bracmi
160 Zak,85 | darami, jednakze Kosciól ze szczególna uwaga wsluchuje
161 Zak,85 | Ap 22,17). Wlasnie ze wzgledu na te role Ducha
|