Rozdzial, Paragraf
1 0,1 | weselmy! » (Ps 118 [117], 24). To wezwanie do radosci, rozbrzmiewajace
2 0,1 | znalazly w nim nikogo. Jest to wezwanie, by niejako przezyc
3 0,1 | por. Lk 24,32.35). Jest to echo radosci, najpierw niesmialej,
4 0,2 | zmartwychwstalego Pana. To przedziwne wydarzenie nie
5 0,2 | wskazywac kazdemu pokoleniu to, co stanowi zwornik calej
6 0,2 | wyrazil slowami: « Niedziela to dzien zmartwychwstania,
7 0,2 | dzien zmartwychwstania, to dzien chrzescijan, to nasz
8 0,2 | zmartwychwstania, to dzien chrzescijan, to nasz dzien ».(3) Niedziela
9 0,2 | ustanowionym nie tylko po to, aby wyznaczal uplyw czasu,
10 0,3 | w tym Liscie apostolskim to owoc moich doswiadczen z
11 0,4 | wlasnie w dni swiateczne. Jest to zjawisko spoleczne i kulturowe,
12 0,4 | por. 1 P 3,15). Wymaga to takze glebszego zrozumienia
13 0,5 | mozna swietowac niedziele, i to zarówno w miastach, jak
14 0,7 | drzwi Chrystusowi! »,(9) to dzis chcialbym z moca wezwac
15 0,7 | nalezy prosic nie tylko po to, aby wypelniac w zyciu nakazy
16 I,8 | pelnia czasu » (por. Ga 4,4), to prawda jest równiez, ze
17 I,8 | wszechswiata. Stwierdza to sw. Jan w prologu swojej
18 I,8 | stalo » (1, 3). Podkresla to równiez sw. Pawel, piszac
19 I,8 | zostalo wszystko stworzone: i to, co w niebiosach, i to,
20 I,8 | i to, co w niebiosach, i to, co na ziemi, byty widzialne
21 I,10 | godny podziwu, zasluguje na to, bysmy sie nim cieszyli,
22 I,10 | cieszyli, ale istnieje tez po to, abysmy go uprawiali i rozwijali.
23 I,11 | przykladem dla czlowieka, to jest nim równiez Bozy «
24 I,11 | dobre » (Rdz 1,31). Jest to wiec spojrzenie « kontemplacyjne »,
25 I,12 | wewnetrznie zwiazane. Podkresla to juz Stary Testament, gdy
26 I,12(12) | duchowosci « oblubienczej », jak to mozna dostrzec na przyklad
27 I,13 | kazdego czlowieka. Rozpatrujac to przykazanie jako element
28 I,13 | powinni na nowo spojrzec na to przykazanie w tej wlasnie
29 I,14 | poblogoslawil » i « uswiecil », to znaczy oddzielil od pozostalych
30 I,14 | pelnym tego slowa znaczeniu, to nalezy to rozumiec wlasnie
31 I,14 | slowa znaczeniu, to nalezy to rozumiec wlasnie w kontekscie
32 I,14 | oblubienczego ». Jest to dialog milosci, który nigdy
33 I,14 | nigdy nie ustaje, ale mimo to nie jest monotonny, dokonuje
34 I,15 | stworzenia.~Wlasnie dlatego jest to takze dzien odpoczynku:
35 I,17 | udzial, a dzieki temu przezyc to samo radosne wzruszenie,
36 I,18 | pierwszy dzien po szabacie, to w nim bowiem dokonalo sie
37 I,18 | eschatologicznego konca swiata. To, czego Bóg dokonal w stworzeniu
38 II,19 | tajemnicy « odpoczynku » Boga, to jednak aby zrozumiec w pelni
39 II,19 | zmartwychwstania Chrystusa. To wlasnie stanowi tresc chrzescijanskiej
40 II,19(18) | To odniesienie do zmartwychwstania
41 II,20 | Lk 24,49; Dz 1,4-5). Byl to dzien pierwszego przepowiadania
42 II,20 | ochrzczeni » (Dz 2,41). Byla to epifania Kosciola, objawionego
43 II,21 | otaczajacego ich swiata. Zauwazyl to juz na poczatku II w. gubernator
44 II,22 | znaczne trudnosci. Tlumaczy to, dlaczego wierni musieli
45 II,22 | starotestamentowym. Podkreslaja to czesto apologeci i Ojcowie
46 II,23 | dni, przede wszystkim po to, by oprzec sie naciskom
47 II,23 | naszego jedynego Nauczyciela — to jakze moglibysmy zyc bez
48 II,23 | swa pieczec na swoim dniu, to znaczy na trzecim dniu po
49 II,23 | porzadku tygodniowym jest to jednak dzien ósmy, przypadajacy
50 II,24 | stworzenia swiatla (por. 1, 3-5). To powiazanie pozwalalo rozumiec
51 II,26 | ale takze « dniem ósmym », to znaczy, ze w stosunku do
52 II,26 | który w pelni urzeczywistnia to, co zapowiada symbolika
53 II,27 | slonca »,(30) ale wyrazenie to nabiera juz dla chrzescijan
54 II,28 | zatrzymane » (J 20,22-23). To tchnienie Ducha Swietego
55 II,28 | swietuje w szczególny sposób to wydarzenie podczas dorocznej
56 II,29 | znaczeniu dniem wiary. W nim to za sprawa Ducha Swietego,
57 II,29 | jest dniem wiary. Podkresla to fakt, ze podczas niedzielnej
58 II,30 | niezastapiony!~30. Wszystko to pozwala zrozumiec, dlaczego
59 III,31 | rozbrzmiewaja w Kosciele, to ona stanowi sekret jego
60 III,31 | dniem zmartwychwstania, to nietylko jako pamiatka wydarzenia
61 III,33 | szczególnie mocno przezywaja to, czego doswiadczyli Apostolowie
62 III,34 | Eucharystia niedzielna~34. To prawda, ze Eucharystia niedzielna,
63 III,34 | i sakramentalnego. Zycie to jest ze swej natury epifania
64 III,34(44)| Sa to slowa embolizmu sformulowanego
65 III,35 | kosciele parafialnym, a to wlasnie po to, by « rozwijac
66 III,35 | parafialnym, a to wlasnie po to, by « rozwijac poczucie
67 III,36 | katechetów, którzy winni zadbac o to, aby program formacji dzieci
68 III,39 | zmartwychwstalego Chrystusa: to On sam przemawia, gdyz jest
69 III,39 | dni swiateczne: « Wszystko to zostalo ulozone w takim
70 III,40 | Pisma, a tam gdzie jest to mozliwe z duszpasterskiego
71 III,41 | odnowienia Przymierza, kiedy to spolecznosc Izraela sluchala
72 III,41 | rozbrzmiewa w naszych sercach, aby to, czego sluchamy, gleboko
73 III,42 | glosem calej ludzkosci. To cotygodniowe zgromadzenie
74 III,42 | eschatologicznej, kiedy to Chrystus « przekaze królowanie
75 III,43 | poslusznym az do smierci — i to smierci krzyzowej » (Flp
76 III,44 | komunie eucharystyczna, to gest szczególnie wymowny:
77 III,45 | swoich braci ze wzgledu na to, co otrzymal podczas liturgii,
78 III,46 | prawdziwym sercem niedzieli, to mozna zrozumiec, dlaczego
79 III,46 | który trwa na wieki? ».(75) To wezwanie pasterzy wierni
80 III,47 | przepisy kanoniczne. Czynily to rózne Sobory partykularne
81 III,47 | prawa powszechnego.(81) To samo czyni obecny Kodeks,
82 III,48 | powinni usilnie zabiegac o to, aby « wszyscy wierni uznawali,
83 III,49 | tylko powazna przeszkoda, to pasterze sa zobowiazani
84 III,50 | wspólny spiew, poniewaz jest to szczególnie stosowny wyraz
85 III,51 | imieniu calego ludu.(91) To wlasnie stanowi podstawe
86 III,52 | pomaga chrzescijanom czynic to, co najdoskonalsze i najbardziej
87 III,52 | doswiadczenie wiary. Sa to chwile przesycone szczególna
88 III,53 | uczestniczyc jak najczesciej; mozna to osiagnac umozliwiajac kaplanowi
89 III,54 | obowiazku niedzielnego, to bowiem wymaga udzialu w
90 IV,55 | przenikniete gleboka radoscia, to jedna z typowych aklamacji,
91 IV,55 | Wyraznie podkreslala to takze praktyka liturgiczna
92 IV,58 | godnosci i zarazem radosny! To sam Chrystus ukrzyzowany
93 IV,58 | zmartwychwstania. Tu na ziemi jest to zwienczenie przymierza milosci
94 IV,58 | Bogiem a Jego ludem: jest to znak i zródlo chrzescijanskiej
95 IV,59 | perspektywie chrystocentrycznej, to znaczy w swietle Bozego
96 IV,59 | Chrystusie jako Glowie: to, co w niebiosach, i to,
97 IV,59 | to, co w niebiosach, i to, co na ziemi » (Ef 1,10).
98 IV,61 | dokonanym w szóstym dniu, kiedy to Bóg uczynil czlowieka «
99 IV,61 | zatem Panu Bogu naszemu, za to ze uczynil dzielo, w którym
100 IV,61 | go uswiecic » (Wj 20,8), to odpoczynek nakazany dla
101 IV,63 | paralelne) z pewnoscia nie po to, by zniewazyc dzien Panski,
102 IV,63 | urzeczywistnic jego pelny sens: « To szabat zostal ustanowiony
103 IV,64 | Dla chrzescijan nie jest to sytuacja normalna, gdy niedziela,
104 IV,65 | stworzeniem, móglby zapomniec, ze to Bóg jest Stwórca, od którego
105 IV,66 | nie dlatego jakoby byla to praca mniej godziwa z punktu
106 IV,66 | swietowania. Oczywiscie, to prawo pracownika do odpoczynku
107 IV,67 | inne aspekty swego zycia, to wynika to z autentycznej
108 IV,67 | aspekty swego zycia, to wynika to z autentycznej potrzeby,
109 IV,67 | zaspokajac te potrzebe, laczac to z indywidualnymi i wspólnotowymi
110 IV,69 | radosci bez milosci! Wyjasnia to sam Jezus, wskazujac na
111 IV,69 | i trwam w Jego milosci. To wam powiedzialem, aby radosc
112 IV,69 | radosc wasza byla pelna. To jest moje przykazanie, abyscie
113 IV,70 | usiadz u podnózka mojego!”, to czy nie czynicie róznic
114 IV,70(114)| niech daja chetnie kazdemu to, o co prosi, a to, co zostalo
115 IV,70(114)| kazdemu to, o co prosi, a to, co zostalo zebrane winno
116 IV,71 | przychodzisz do kosciola nie po to, by dac cos ubogiemu, ale
117 IV,71 | nagosc. Ten kto powiedzial: “To jest Cialo moje”, powiedzial
118 IV,71(117)| rzymski jest chwalony za to wlasnie, ze powtarzajac
119 IV,72 | czesci niedzieli. Skoro jest to dzien radosci, to chrzescijanin
120 IV,72 | Skoro jest to dzien radosci, to chrzescijanin musi ukazywac
121 IV,72 | takze wówczas, gdy jest to dzialalnosc bardziej systematyczna,
122 IV,72 | solidarnosci — wszystko to z pewnoscia moze sie stac
123 IV,73 | proroctwem » wpisanym w historie; to proroctwo kaze wierzacym
124 V,74 | lonie Najswietszej Panny, to jest równiez prawda, ze
125 V,75 | zmartwychwstania Chrystusa, to jest takze dniem, który
126 V,75 | Chrzescijanska niedziela to cos innego! Bierze poczatek
127 V,76 | porami roku. Kiedy dotyczy to wydarzen przelomowych w
128 V,76 | zmartwychwstaja do nowego zycia, to dlatego, ze Jezus « zostal
129 V,77 | niewatpliwie Boze Narodzenie, kiedy to chrzescijanie rozwazaja
130 Zak,81 | dyscyplina koscielna traktuje to jako scisly obowiazek. Jednakze
131 Zak,81 | doswiadczeniem religijnym, to szczególnie wyraznie ujawnia
132 Zak,81 | szczególnie wyraznie ujawnia sie to wlasnie w niedzielnym spotkaniu
133 Zak,82 | dniem radosci i wypoczynku, to wynika to wlasnie z faktu,
134 Zak,82 | i wypoczynku, to wynika to wlasnie z faktu, ze jest «
135 Zak,83 | niedziele ». (131) Niedziela to prawdziwa szkola, w której
136 Zak,83 | perspektywa zycia w « diasporze », to znaczy jest wystawione na
137 Zak,84 | niebieskim Jeruzalem, kiedy to powstanie w pelnym ksztalcie
138 Zak,85 | ozywiany przez Ducha Swietego. To On rozbudza jego pamiec
139 Zak,86 | niedzieli Kosciola, choc to w niczym nie umniejsza centralnej
140 Zak,87 | i przezywana. Przyniesie to korzysc chrzescijanskim
|