Rozdzial, Paragraf
1 0,1 | dzien istnienia swiata, a zarazem zapowiedzia « dnia
2 0,1 | ukrzyzowanie Chrystusa, a gdy « wczesnym rankiem w
3 0,1 | radosci, najpierw niesmialej, a potem porywajacej, jakiej
4 0,3 | historia w swietle Chrystusa, a zarazem zacheca ich, by
5 0,3 | poslugi biskupiej w Krakowie, a takze z pózniejszego okresu,
6 0,5 | trudnosci socjologicznych, a moze z powodu braku silnej
7 I,8 | Wszystko przez Nie sie stalo, a bez Niego nic sie nie stalo,
8 I,9 | ubóstwienia samego swiata, a zarazem sa hymnem opiewajacym
9 I,9 | znajduje sie we wszechswiecie, a zarazem wnika w tajemnice,
10 I,9 | zlaczony ze swoim zródlem, a gdy oszpeci go grzech, staje
11 I,9 | obraz i podobienstwo Boze, a jego upadkiem, który rozpoczyna
12 I,10 | tajemniczej relacji miedzy Stwórca a swiatem stworzonym, ale
13 I,12 | cie sobie przez wiernosc, a poznasz Pana » (2, 20-22).~
14 I,12(12) | wieczorna szabatu, oprac. A. Toaff, Rzym 1968-69, s.
15 I,13 | fundamentalnych struktur etyki, Izrael a pózniej Kosciól ukazuja,
16 I,13 | naturalna zbieznosc miedzy nim a ludzka potrzeba odpoczynku,
17 I,14 | dynamiki dialogu przymierza, a w istocie rzeczy dialogu «
18 I,15 | nowosci » i « oderwania », a tym samym wyraza uznanie
19 I,15 | historia naleza do Boga, a czlowiek nie moze wypelniac
20 I,15(13) | Por. A. J. Heschel, The sabbath.
21 I,16 | którym nalezy pamietac, a dopiero potem nakazuje cos
22 I,17 | Boga i miec w nim udzial, a dzieki temu przezyc to samo
23 I,18 | paschalnym bowiem ludzkosc, a wraz z nia cale stworzenie,
24 I,18(14) | Epist. 13,1: CCL 140 A, 992.~
25 II,19 | gleboka wiez miedzy niedziela a zmartwychwstaniem Panskim
26 II,19 | az do dziela stworzenia, a scislej biorac do biblijnej
27 II,23 | pierwszym okresie Apostolowie, a zwlaszcza sw. Pawel nadal
28 II,23 | Chrystusa i Jego smierc (...) — a z tej tajemnicy my otrzymalismy
29 II,23 | siódmym, czyli po szabacie, a wiec w pierwszym dniu tygodnia ».(22)
30 II,23 | Róznica miedzy niedziela a zydowskim szabatem stawala
31 II,24 | miedzy zmartwychwstaniem a stworzeniem. Chrzescijanska
32 II,24 | etapy dziela stworzenia, a mianowicie z dniem stworzenia
33 II,25 | zmartwychwstanie Panskie »,(24) a ponadto proponujac, aby
34 II,27(29) | Po angielsku Sunday, a po niemiecku Sonntag.~
35 II,27 | 5; por. takze 1,4-5.9), a dzien upamietniajacy Jego
36 II,27 | miejsce w Liturgii Godzin,(32) a w liturgiach wschodnich
37 II,28 | zwiazana z « ogniem » Ducha, a obydwa te obrazy wskazuja
38 II,28 | grzechy, sa im odpuszczone, a którym zatrzymacie, sa im
39 II,28 | Apostolów ze Zmartwychwstalym, a On ozywia ich tchnieniem
40 II,30 | chronic tozsamosc tego dnia, a nade wszystko gleboko ja
41 III,33 | Blogoslawieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli » (J 20,29). Te
42 III,33 | objawieniem sie Zmartwychwstalego a Eucharystia odzwierciedla
43 III,33 | przylaczyl sie w drodze, a potem wyjasnial im Pisma,
44 III,33 | potem wyjasnial im Pisma, a nastepnie zasiadl z nimi
45 III,35 | w kosciele parafialnym, a to wlasnie po to, by « rozwijac
46 III,36 | ruchy, stowarzyszenia, a takze male wspólnoty zakonne
47 III,36 | dobro jednostek i grup, a zwlaszcza korzysci, jakie
48 III,38 | chrzescijanskiej, ale calej ludzkosci, a Kosciól, gromadzac sie na
49 III,39 | zrozumienie historii zbawienia, a zwlaszcza tajemnicy paschalnej,
50 III,40 | odpowiednie poznanie Pisma, a tam gdzie jest to mozliwe
51 III,40 | tego, aby cala celebracja, a wiec takze modlitwa, sluchanie
52 III,40 | sluchanie slowa i spiew, a nie tylko homilia, wyrazala
53 III,41 | dialogiem miedzy Bogiem a Jego ludem: dialog ten oglasza
54 III,41 | przez odmawianie Credo, a co liturgia przewiduje normalnie
55 III,44 | duchowo przez wiare i milosc, a zarazem sakramentalnie przez
56 III,44 | nalezycie przygotowani, a jesli sa swiadomi popelnionych
57 III,44 | miedzy wspólnota z Chrystusem a wspólnota z bracmi. Niedzielne
58 III,44 | dar swój przed oltarzem, a najpierw idz i pojednaj
59 III,45 | Msza swieta a « misja »~45. Przyjmujac
60 III,46 | wewnetrznym przekonaniem, a choc nie braklo tez okresów
61 III,47 | trzykrotna nieobecnosc),(78) a zwlaszcza od poczatku VI
62 III,48 | czasem otwarcie nieprzyjazne, a czesciej jeszcze obojetne
63 III,48(84)| imago (22 lutego 1973), 86 a: Ench. Vat. 4, n. 2069.~
64 III,49 | niedziele i dni swiateczne,(85) a ponadto wprowadzenie Mszy
65 III,51 | miedzy rola celebransa a zadaniami diakonów i wiernych
66 III,51 | Bogu Boska Zertwe ofiarna, a wraz z Nia samych siebie;
67 III,52 | pewne elementy formacyjne. A czy do programu tego dnia
68 III,52 | i najbardziej mile Bogu. A zreszta obok trudnosci nie
69 III,54 | przewidzianych na ten dzien, a takze przez wzbudzenie w
70 III,54 | którzy przynosza ja chorym, a wraz z nia pozdrowienie
71 IV,55 | najpierw jako dzien radosci, a dopiero pózniej jako dzien
72 IV,57 | charakteryzowac cale zycie, a nie tylko jeden dzien tygodnia.
73 IV,57 | pozostawia w sercu niedosyt, a czasem gorycz. Radosc rozumiana
74 IV,58 | radoscia chrzescijanska a prawdziwymi radosciami ludzkimi.
75 IV,58 | przymierza milosci miedzy Bogiem a Jego ludem: jest to znak
76 IV,59 | doskonale urzeczywistnienie, a w pewnym sensie rozszerza
77 IV,61 | wiez miedzy « dniem Boga » a « dniem czlowieka » nie
78 IV,61 | wyzwalajacej zaleznosci od Stwórcy, a zarazem swojego powolania
79 IV,63 | ustanowiony dla czlowieka, a nie czlowiek dla szabatu » (
80 IV,63 | oddala czlowieka od Boga, a takze od samego siebie i
81 IV,64 | takze dniem odpoczynku, a w kazdym razie trudno im «
82 IV,65 | zwiazek miedzy dniem Panskim a dniem odpoczynku calego
83 IV,66 | zaklada prawo do pracy, a zatem gdy rozwazamy problemy
84 IV,68 | czlowieka nad wymogami ekonomii, a ponadto zapowiada w pewien
85 IV,69 | miedzy « nowym przykazaniem » a darem radosci: « Jesli bedziecie
86 IV,70 | stawiajacej wyzsze wymagania, a praktykowanej zarówno miedzy
87 IV,70 | ubogi w zabrudzonej szacie, a wy spojrzycie na bogato
88 IV,70(114)| kazdemu to, o co prosi, a to, co zostalo zebrane winno
89 IV,71 | swoja majetnoscia z ubogimi, a czasem nawet sami ich uciskaja: «
90 IV,71 | nakarm Go, gdy jest glodny, a potem mozesz ozdobic oltarz
91 IV,73 | uwiklani ludzie, spolecznosci, a czasem cale narody. Chrzescijanska
92 IV,73 | wiezniom glosic wolnosc, a niewidomym przejrzenie;
93 V,76 | uksztaltowal sie inny jeszcze rytm, a mianowicie cykl roczny.
94 V,76 | formie dlugiej wigilii, a pózniej przez piecdziesiat
95 V,78 | Noli, « wszystko przemija, a chwala swietych trwa w Chrystusie,
96 V,78 | wiez miedzy chwala swietych a chwala Chrystusa jest wpisana
97 V,78 | konstytucje roku liturgicznego, a jej najbardziej wymownym
98 V,79 | spolecznych i gospodarczych, a takze od ich zakorzenienia
99 V,80 | czesto w takich tradycjach — a przez analogie takze w nowych
100 V,80 | srodowiska spolecznego, a zwlaszcza w religijnosci
101 Zak,81 | zachowywania dnia Panskiego, a dyscyplina koscielna traktuje
102 Zak,83 | utrzymaniem wzajemnych kontaktów, a przy tym nie znajduja oparcia
103 Zak,84 | chrzescijanskiego zycia, a w naturalny sposób staje
104 Zak,84 | chwala Boga je oswietlila, a jego lampa — Baranek » (
105 Zak,86 | niepowstrzymanego uplywu czasu: « a swoje milosierdzie na pokolenia
106 Zak,86 | pielgrzymujacy idzie sladami Maryi, a dzieki Jej macierzynskiemu
|