Rozdzial, Paragraf

 1  0,1      |            Drodzy Bracia i Siostry!~1. Dzien Panski — jak nazywano
 2  0,1      |         przyjdzie w chwale (por. Dz 1,11; 1 Tes 4, 13-17) i Bóg «
 3  0,1      |             w chwale (por. Dz 1,11; 1 Tes 4, 13-17) i Bóg « uczyni
 4  0,1(1)   |                             Por. Ap 1,10 « Kyriakè heméra », por.
 5  0,1(1)   |              por. takze Didachè 14, 1; Sw. Ignacy z Antiochii,
 6  0,1(1)   |         Antiochii, Ad Magnesios, 9, 1-2: SC 10, 88-89.~
 7  0,2      |          chrzescijanska wiara (por. 1 Kor 15, 14): te wspaniala
 8  0,4      |             która jest w nich (por. 1 P 3,15). Wymaga to takze
 9  0,6      |        Chrystusa ku nadziei zywej” (1 P 1,3) ».(8)~
10  0,6      |    Chrystusa ku nadziei zywej” (1 P 1,3) ».(8)~
11  I,8      |            przez Nie sie stalo » (J 1,3)~8. W doswiadczeniu chrzescijanskim
12  I,8      |          nie stalo, co sie stalo » (1, 3). Podkresla to równiez
13  I,8      |          Niego zostalo stworzone » (1, 16). Ta czynna obecnosc
14  I,8      |         sposród tych, co pomarli » (1 Kor 15, 20), dal poczatek
15  I,8      |          wszystkim we wszystkich » (1 Kor 15,24.28).~Juz u switu
16  I,9      |      stworzyl niebo i ziemie » (Rdz 1, 1)~9. Poetycki styl narracji
17  I,9      |            niebo i ziemie » (Rdz 1, 1)~9. Poetycki styl narracji
18  I,9      |           ze byly dobre » (por. Rdz 1,10.12 itd.). Ten refren
19  I,11     |          bylo « bardzo dobre » (Rdz 1,31). Jest to wiec spojrzenie «
20  I,17     |            bylo bardzo dobre » (Rdz 1,31).~
21  I,18(14) |        Dominum habemus »: Epist. 13,1: CCL 140 A, 992.~
22 II,20     |            dnia po szabacie » (J 20,1; por. Mk 16,2.9; Lk 24,1).
23 II,20     |            1; por. Mk 16,2.9; Lk 24,1). Tego samego dnia Zmartwychwstaly
24 II,20     |           swiecie Paschy (por. Dz 2,1), kiedy przez zeslanie Ducha
25 II,20     | zmartwychwstaniu (por. Lk 24,49; Dz 1,4-5). Byl to dzien pierwszego
26 II,21     |             uczniów Chrystusa (por. 1 Kor 16,2). Wlasnie w « pierwszym
27 II,21     |             nazwy « dzien Panski » (1, 10). Ten obyczaj stal sie
28 II,21     |             Flp 2,11; por. Dz 2,36; 1 Kor 12,3). W ten sposób
29 II,22(20) |              Apologeticum 2, 6: CCL 1, 88; De corona 3, 3: CCL
30 II,23(21) |                     Ad Magnesios 9, 1-2: SC 10, 88-89.~
31 II,24     |      kosmicznego tygodnia (por. Rdz 1,1-2. 4), w którym wedlug
32 II,24     |    kosmicznego tygodnia (por. Rdz 1,1-2. 4), w którym wedlug opisu
33 II,24     |            stworzenia swiatla (por. 1, 3-5). To powiazanie pozwalalo
34 II,24     |      kazdego stworzenia » (por. Kol 1,15) i « Pierworodny sposród
35 II,24     |   Pierworodny sposród umarlych (Kol 1,18).~
36 II,26(26) |           psalmos, Psalm 118 (119), 1: PG 12,1588.~
37 II,27     |              por. J 9,5; por. takze 1,4-5.9), a dzien upamietniajacy
38 II,27     |        smierci mieszkaja » (por. Lk 1,78-79), i zaznaje tej samej
39 II,28(33) |  Aleksandryjski, Stromati, VI, 138, 1-2: PG 9,364.~
40 II,28(35) |              Epistulae heortasticae 1, 10: PG 26,1366.~
41 III,32    |             z tego samego chleba » (1 Kor 10,17). Dzieki tej zywotnej
42 III,36(49)|            Eccl. unitate, 7: CSEL 3-1,215; Sobór Wat. II, Konst.
43 III,36(51)|   Dyrektorium dot. Mszy dla dzieci (1 listopada 1973): AAS 66 (
44 III,38(58)|       wspólczesnym Gaudium et spes, 1.~
45 III,38(59)|             Kosciele Lumen gentium, 1; por. Jan Pawel II, Enc.
46 III,41    |          swoim « Amen » (por. 2 Kor 1,20-22) i która za sprawa
47 III,42    |           przez Chrystusa (por. Kol 1,16; J 1,3), oraz ze w Nim —
48 III,42    |         Chrystusa (por. Kol 1,16; J 1,3), oraz ze w Nim — który
49 III,42    |           nowo zjednoczone (por. Ef 1,10), aby stac sie ofiara
50 III,42    |          wszystkim we wszystkich » (1 Kor 15,24.28).~
51 III,44    |         wspólnocie korynckiej (por. 1 Kor 11,27-32). Jest oczywiste,
52 III,44(74)|             Innocenty I, Epist. 25, 1 Decentio Eugubino missa:
53 III,45    |        ofiare mila Bogu (por. Rz 12,1). Czuje sie dluznikiem swoich
54 III,47(81)|            audienda est; kan. 1247, 1: Dies festi sub praecepto
55 III,47(82)|    Kosciolów Wschodnich, kan. 881 § 1 poleca: « wierni sa zobowiazani,
56 III,49(87)|            Kanoniczego, kan. 1248 § 1; Kodeks Kanonów Kosciolów
57 IV,55(100)|         1905, 298; por. Didaché 14, 1: wyd. F. X. Funk, 1901,
58 IV,55(100)|            Apologeticum 16, 11: CCL 1, 116. Zob. w szczególnosci
59 IV,59     |      dzielem stworzenia (por. Rdz 2,1-3; Wj 20,8-11) oraz z historia
60 IV,59     |             i to, co na ziemi » (Ef 1,10). Z kolei pelny sens
61 IV,61     |            podobienstwo » (por. Rdz 1,26). Ta szczególnie scisla
62 IV,61     |        ludzie i zwierzeta (por. Rdz 1,22.28) — swoista « plodnoscia »;
63 IV,64(107)|            Theodosianus II, tit. 8, 1, wyd. Th. Mommsen, 12, 87;
64 IV,67     |            Boze i przez modlitwe » (1 Tm 4,4-5). Jesli zatem po
65 IV,67(111)|                       Hexameron, 2, 1, 1: CSEL 321, 41.~
66 IV,67(111)|                    Hexameron, 2, 1, 1: CSEL 321, 41.~
67 IV,67(112)|             Wschodnich, kan. 881 §§ 1.4.~
68 IV,70     |              co uzna za wlasciwe » (1 Kor 16,2). Sw. Pawel mówi
69 IV,70     |             którzy nic nie maja? » (1 Kor 11,20-22). Równie dobitnie
70  V,79(125)|             Wschodnich, kan. 881 §§ 1.4.~
71 Zak,84    |           przyjdz, o Panie! » (por. 1 Kor 16,22). Wznoszac ten
72 Zak,86    |          tych, co sie Go boja » (Lk 1,50). Z niedzieli na niedziele