Rozdzial, Paragraf

 1  0,2      |               calych dziejów ludzkosci jako absolutnie niepowtarzalne,
 2  0,3      |           pózniejszego okresu, gdy juz jako Biskup Rzymu i Nastepca
 3  0,3      |             których warto ja przezywac jako prawdziwy « dzien Panski »
 4  0,4      |                weekendu », rozumianego jako cotygodniowy czas odpoczynku,
 5  0,4      |              postepu zycia spolecznego jako calosci. Pozwala ono zaspokoic
 6  0,4      |                  rozumianym zasadniczo jako czas odpoczynku i rozrywki.
 7  0,7      |          ofiarowuje nam « swój dzien » jako zawsze nowy dar swojej milosci.
 8  I,8      |                swej wlasnej tajemnicy, jako odwieczny Syn Ojca, jest
 9  I,8      |         Chrystus, powstajac z martwych jako « pierwszy sposród tych,
10  I,9      |              wszechswiata i ukazuja Go jako jedynego Pana, przez co
11  I,11     |                rozumiec powierzchownie jako swego rodzaju « braku dzialania ».
12  I,11     |        Swietego i ustanawiajac Kosciól jako swoje cialo i oblubienice,
13  I,12     |                  ze Bóg objawia sie tu jako oblubieniec wobec swojej
14  I,13     |             Rozpatrujac to przykazanie jako element fundamentalnych
15  I,15     |                powinien byc przezywany jako akt uwielbienia i dziekczynienia
16  I,15     |              interpretacja « szabatu » jako swego rodzaju « architektury
17 II,20     |         epifania Kosciola, objawionego jako lud, w którym rozproszone
18 II,21     |               Chrystusa, którego czcza jako boga ».(19) Istotnie, chrzescijanie
19 II,22     |          tygodniowego bylo postrzegane jako powinnosc oparta na Nowym
20 II,23     |            nawet Prorocy oczekiwali Go jako nauczyciela, gdyz byli Jego
21 II,23     |              niedziela byly obchodzone jako « dwa bratnie dni ».(23)~
22 II,23(22) |            poniedzialek jest oznaczony jako feria secunda, wtorek jako
23 II,23(22) |             jako feria secunda, wtorek jako feria tertia itd. Podobne
24 II,24     |              rozumiec zmartwychwstanie jako poczatek nowego stworzenia,
25 II,25     |            czlowiekiem w Chrystusie. « Jako razem z Nim pogrzebani w
26 II,25     |              wlasnie wydarzenie chrztu jako moment narodzin kazdego
27 II,27     |            zwracala sie ku Chrystusowi jako prawdziwemu « sloncu » ludzkosci.
28 II,27     |                chwaly. Motyw niedzieli jako dnia rozjasnionego triumfem
29 II,27     |               Chrystusa, oglaszajac Go jako « Wschodzace Slonce, [które]
30 II,27     |                Dziecie, które przyszlo jako « swiatlo na oswiecenie
31 III,31    |          zmartwychwstania, to nietylko jako pamiatka wydarzenia z przeszlosci,
32 III,31    |          wydarzenia z przeszlosci, ale jako swietowanie zywej obecnosci
33 III,31    |             zostali zbawieni nie tylko jako pojedyncze osoby, ale jako
34 III,31    |             jako pojedyncze osoby, ale jako czlonki Mistycznego Ciala,
35 III,31    |               pelni tozsamosc Kosciola jako ekklesía — zgromadzenia
36 III,31    |                w Dziejach Apostolskich jako przyklad dla nas, piszac,
37 III,34    |           wymiar eklezjalny i jawi sie jako pierwowzór innych liturgii
38 III,34(45)|            aspektach Kosciola pojetego jako komunia Communionis notio (
39 III,35    |             dies Domini jawi sie takze jako dies Ecclesiae. Jest zatem
40 III,36    |               tozsamosci i « poslugi » jako « koscioly domowe », gdy
41 III,36    |               sprawowanych w parafii — jako « wspólnocie eucharystycznej » (52) —
42 III,37    | eucharystycznej, jednakze dzien Panski jako szczególna pamiatka chwaly
43 III,38    |       niedzielna ofiare eucharystyczna jako uwienczenie swiadectwa,
44 III,42    |              wyrazisty niz w inne dni, jako wielkie « dziekczynienie »,
45 III,42    |                w Nim — który przyszedl jako sluga, aby przyjac i odkupic
46 III,43    |            trwale w istote Eucharystii jako ofiary, najdoskonalej wyrazajacej
47 III,43    |          Chrystus sklada samego siebie jako ofiare Ojcu w tym samym
48 III,48    |      swietowali i obchodzili niedziele jako prawdziwy “dzien Pana”,
49 III,54    |               oraz przezywac niedziele jako prawdziwy « dzien Panski »
50 IV,55     |        zmartwychwstalego Pana najpierw jako dzien radosci, a dopiero
51 IV,55     |             radosci, a dopiero pózniej jako dzien odpoczynku — przede
52 IV,55(100)|               oto dlaczego celebrujemy jako radosne swieto oktawe dnia,
53 IV,56     |         pozostaje faktem, ze niedziela jako cotygodniowe wspomnienie
54 IV,57     |            Niedziela jednak, rozumiana jako dzien zmartwychwstalego
55 IV,59     |          wyraznie podkresla jej wymowe jako wypelnienia szabatu starotestamentowego.
56 IV,59     |                zjednoczyc w Chrystusie jako Glowie: to, co w niebiosach,
57 IV,63     |              biblijnego szabatu, Jezus jako « Pan szabatu » (por. Mk
58 IV,64     |         przezywali niedziele wylacznie jako dzien kultu, nie mogli natomiast
59 IV,67     |            przeciw samemu czlowiekowi. Jako dzien, w którym czlowiek
60 IV,73     |                cala niedziela jawi sie jako wielka szkola milosci, sprawiedliwosci
61  V        |                V~DIES DIERUM~Niedziela jako swieto nadrzedne, ~objawiajace
62  V,74     |              zycia Chrystusa jawia sie jako prawdziwe centrum czasu.
63  V,74     |              Kosciól ukazuje Chrystusa jako « Poczatek i Koniec, Alfe
64  V,78     |          nadrzedny charakter niedzieli jako dnia Panskiego. Jesli chrzescijanin
65 Zak,81    |       dyscyplina koscielna traktuje to jako scisly obowiazek. Jednakze
66 Zak,81    |                byc odbierana nie tylko jako nakaz, ale przede wszystkim
67 Zak,81    |            nakaz, ale przede wszystkim jako potrzeba wpisana w sama
68 Zak,81    |           slowa i pokarm swojego Ciala jako trwale sakramentalne zródlo
69 Zak,82    |                oryginalnosci niedzieli jako dnia, w którym ma swietowac
70 Zak,84    |         swiadectwem i przepowiadaniem. Jako dzien modlitwy, komunii
71 Zak,87    |          rocznice, natomiast niedziela jako zwyczajna « uroczystosc »