Rozdzial, Paragraf
1 0,2 | pelni pojac w swietle wiary, ale historyczne swiadectwo pozostawili
2 0,2 | absolutnie niepowtarzalne, ale stanowi samo centrum tajemnicy
3 0,2 | wspominajac nie tylko raz w roku, ale w kazda niedziele dzien
4 0,2 | aby wyznaczal uplyw czasu, ale by objawial jego gleboki
5 0,4 | tylko potrzebe odpoczynku, ale takze « swietowania », wpisana
6 0,5 | centralnej roli Eucharystii, ale nawet tego, ze powinni dziekowac
7 0,5 | tylko w krajach misyjnych, ale takze od dawna juz chrzescijanskich,
8 0,7 | wypelniac w zyciu nakazy wiary, ale takze by dac konkretna odpowiedz
9 0,7 | nie jest czasem straconym, ale raczej czasem, który zyskujemy,
10 I,8 | swietowaniem « nowego stworzenia ». Ale wlasnie ten jej charakter,
11 I,9 | niezrównany dar wolnosci, ale zarazem ponosza ryzyko z
12 I,10 | bysmy sie nim cieszyli, ale istnieje tez po to, abysmy
13 I,10 | Stwórca a swiatem stworzonym, ale rzuca tez swiatlo na zadanie,
14 I,10 | by mieszkac w swiecie, ale by go « budowac », stajac
15 I,11 | który przestal « pracowac », ale podkresla doskonalosc wykonanej
16 I,11 | ono ku wszystkim rzeczom, ale w szczególny sposób ku czlowiekowi,
17 I,12 | zbawienia sa od siebie odrebne, ale zarazem wewnetrznie zwiazane.
18 I,12 | dzialania (por. Wj 20,8-11), ale takze z wybawieniem, jakie
19 I,13 | jak wiele innych nakazów, ale jest czescia Dekalogu — «
20 I,13 | wspólnotowa praktyke religijna, ale za istotny i nieodzowny
21 I,14 | Bogiem jednego tylko dnia, ale wszystkich dni czlowieka.~
22 I,14 | który nigdy nie ustaje, ale mimo to nie jest monotonny,
23 I,16 | odpoczywac nie tylko jak Bóg, ale takze odpoczywac w Bogu,
24 I,17 | zwykle przerwanie pracy, ale swietowanie wielkich dziel
25 II,19 | tylko w dzien Wielkanocy, ale kazdego tygodnia »: tak
26 II,23 | nie zachowuja juz szabatu, ale obchodza dzien Panski, dzien,
27 II,23 | swiadomosci chrzescijan, ale w niektórych okresach historii,
28 II,25 | tylko w wigilie Paschy, ale równiez w tym dniu tygodnia, «
29 II,26 | nie tylko dniem pierwszym, ale takze « dniem ósmym », to
30 II,27 | zwanym dniem slonca »,(30) ale wyrazenie to nabiera juz
31 II,28 | poczatek istnieniu Kosciola, ale tajemnica, która nieustannie
32 III,31| wydarzenia z przeszlosci, ale jako swietowanie zywej obecnosci
33 III,31| tylko jako pojedyncze osoby, ale jako czlonki Mistycznego
34 III,32| szczególnie gleboki w Eucharystii, ale w pewnym sensie z niej sie «
35 III,36| nieodzownej poslugi kaplanów, ale i w tym, aby wszelkimi sposobami
36 III,38| jest nie tylko dniem wiary, ale w takiej samej mierze dniem
37 III,38| wspólnoty chrzescijanskiej, ale calej ludzkosci, a Kosciól,
38 III,41| dziekczynienie i uwielbienie, ale zarazem do potwierdzenia
39 III,43| wdziecznoscia i nadzieja, ale zostaje w szczególny sposób
40 III,47| najczesciej w formie adhortacji, ale czasem musial tez wydawac
41 III,47| mówi o samym obowiazku, ale o sankcjach za trzykrotna
42 III,51| nie tylko dyscyplinarnego, ale znacznie glebszego — miedzy
43 III,52| na siebie i do dialogu, ale takze do wspólnej, glebszej
44 III,52| formami przezywania wiary, ale pomaga chrzescijanom czynic
45 IV,56 | bedziecie sie smucic, ale smutek wasz zamieni sie
46 IV,59 | zostalo bynajmniej zniesione, ale stalo sie glebsze w perspektywie
47 IV,59 | w zastepstwie » szabatu, ale stanowi jego doskonale urzeczywistnienie,
48 IV,60 | tylko rytm chronologiczny, ale takze — by tak powiedziec —
49 IV,61 | cale dzielo stworzenia, ale zwiazany jest bezposrednio
50 IV,61 | wypoczynek. Stworzyl niebo, ale nie jest napisane, iz w
51 IV,61 | gwiazdy, ksiezyc i slonce, ale i tu nie jest napisane,
52 IV,61 | uciazliwym obowiazkiem, ale ma mu pomóc w dostrzezeniu
53 IV,63 | zniewazyc dzien Panski, ale by urzeczywistnic jego pelny
54 IV,66 | obchodzeniem niedzieli, ale raczej dlatego, ze bardziej
55 IV,68 | tylko absolutny prymat Boga, ale takze prymat godnosci czlowieka
56 IV,69 | obowiazku milosierdzia, ale przeciwnie — jeszcze bardziej
57 IV,70 | ciasna logika « daniny », ale odwoluje sie raczej do kultury
58 IV,71 | to, by dac cos ubogiemu, ale by samemu brac? ». (115)
59 IV,72 | podejmowanych tylko w niedziele. Ale takze wówczas, gdy jest
60 IV,73 | niedzielna Eucharystia, ale cala niedziela jawi sie
61 IV,73 | ucieczka od rzeczywistosci, ale raczej « proroctwem » wpisanym
62 V,75 | prowadzi nie tylko Kosciól, ale caly wszechswiat. Pod dzialaniem
63 V,78 | centralnej roli Chrystusa, ale przeciwnie — podkreslaja
64 V,78 | który wszystko odnawia, ale pozostaje ten sam ». (124)
65 V,80 | nie doznala uszczerbku, ale raczej zostala wzbogacona. (130)~
66 Zak,81| odbierana nie tylko jako nakaz, ale przede wszystkim jako potrzeba
67 Zak,82| odpoczynku i czasu wolnego, ale czesto przezywa go powierzchownie,
68 Zak,84| grobem naszych zludzen, ale kolebka wciaz odnawiajacej
69 Zak,87| Wcielenia Slowa Bozego. Ale takze ten rok i ten nadzwyczajny
|