1007-dojrz | dokol-mece | mecze-optym | opusc-przyp | przyr-towar | tract-wyzna | wyzsz-zywot
Rozdzial, Paragraf
1 III,54(97) | 1983), III: AAS 75 (1983), 1007.~
2 V,77(121) | Sacrosanctum Concilium, 102.~
3 IV,57(103) | Brouwer, Paris 1992, ss. 1024-1025.~
4 IV,57(103) | Brouwer, Paris 1992, ss. 1024-1025.~
5 V,78(122) | Tamze, 103.~
6 V,78(123) | Tamze, 104.~
7 I,12(12) | t. I, Atlanta 1985, ss. 107 i 117). Ton oblubienczy
8 IV,64(108) | Constantini, 4, 18: PG 20,1156.~
9 IV,55(100) | Apologeticum 16, 11: CCL 1, 116. Zob. w szczególnosci List
10 II,27(31) | Cezarei, Comm. in Ps 91: PG 23,1169-1173.~
11 II,27(31) | Comm. in Ps 91: PG 23,1169-1173.~
12 II,26(26) | Hom.in psalmos, Psalm 118 (119), 1: PG 12,1588.~
13 III,32(39) | 1980), 4: AAS 72 (1980), 120; Enc. Dominum et Vivificantem (
14 IV,66(110) | Leonis XIII, 11 (1891), 127-128.~
15 IV,66(110) | Leonis XIII, 11 (1891), 127-128.~
16 III,40(66) | 1980), 10: AAS 72 (1980), 135.~
17 III,43(71) | Katechizm Kosciola Katolickiego, 1368.~
18 III,44(73) | Katechizm Kosciola Katolickiego, 1385; por. takze Kongr. Nauki
19 0,4(7) | lipca 1984), 5: Ench. CEI 3, 1398.~
20 I,18(14) | habemus »: Epist. 13,1: CCL 140 A, 992.~
21 III,36(50) | 57. 61: AAS 74 (1982), 151. 154.~
22 III,54(98) | 23 maja 1971), nn. 150-152. 157: AAS 63 (1971), 645-
23 III,36(50) | 61: AAS 74 (1982), 151. 154.~
24 III,54(98) | maja 1971), nn. 150-152. 157: AAS 63 (1971), 645-646.
25 II,26(26) | Psalm 118 (119), 1: PG 12,1588.~
26 III,47(80) | przez Innocentego XI w r. 1679, odnosnie do moralnego obowiazku
27 III,43(70) | Ofierze Mszy Swietej, II: DS 1743; por. Katechizm Kosciola
28 III,49(86) | marca 1957): AAS 49 (1957), 177-178. Kongr. Sw. Oficjum,
29 III,49(86) | 1957): AAS 49 (1957), 177-178. Kongr. Sw. Oficjum, Instr.
30 II,19(16) | Hexameron II, 8: SC 26, 184.~
31 II,26(26) | Barnabae 15, 8-9: SC 172, 186-189; Sw. Justyn, Dialogus
32 IV,57(103) | entretiens, 5-6 Julliet 1897, w: Oeuvres complètes, Cerf-Desclée
33 IV,55(100) | 14, 1: wyd. F. X. Funk, 1901, 32; Tertulian, Apologeticum
34 III,47 | Kodeks Prawa Kanonicznego z 1917 r. po raz pierwszy ujal
35 IV,55(99) | arabskim), Jounieh (Liban) 1959, s.38.~
36 I,12(12) | szabatu, oprac. A. Toaff, Rzym 1968-69, s. 3).~
37 III,36(51) | listopada 1973): AAS 66 (1974), 30-46.~
38 III,36(50) | listopada 1981), 57. 61: AAS 74 (1982), 151. 154.~
39 0,4(7) | giorno del Signore (15 lipca 1984), 5: Ench. CEI 3, 1398.~
40 I,12(12) | Genesis Rabbah, t. I, Atlanta 1985, ss. 107 i 117). Ton oblubienczy
41 II,27(31) | Ambrosium, t. 4, Mediolan 1991, 216-218; tamze, Sermo 62,
42 III,34(45) | maja 1992), 11-14: AAS 85 (1993), 844-847.~
43 0,3 | Wielkiego Jubileuszu Roku 2000 pragne zwrócic sie do was
44 IV,55(102) | Ep. 55,28: CSEL 342, 202.~
45 II,19(17) | tractatus XX, 20, 2: CCL 36, 203; Epist. 55, 2: CSEL 34,
46 III,36(52) | 86c: Ench. Vat. 4, n. 2071.~
47 III,49(89) | Ench. Vat. 4, nn. 2069-2073.~
48 III,36(49) | Eccl. unitate, 7: CSEL 3-1,215; Sobór Wat. II, Konst. dogm.
49 III,47(80) | swietowania dnia swiatecznego: DS 2152.~
50 II,27(31) | Ambrosium, t. 4, Mediolan 1991, 216-218; tamze, Sermo 62, 2:
51 III,32(41) | N. 2177.~
52 II,27(31) | t. 4, Mediolan 1991, 216-218; tamze, Sermo 62, 2: CCL
53 III,47(83) | N. 2181: « Ci, którzy dobrowolnie
54 II,27(31) | Turynu, Sermo 53,2: CCL 23,219; Bibliotheca Ambrosiana,
55 III,39(64) | kwietnia 1969): AAS 61 (1969), 220.~
56 Zak,83(131)| Celsum VIII, 22: SC 150, 222-224.
57 0,3(6) | 1969): AAS 61 (1969), 222-226.~
58 V,79(129) | Episcoporum, ed. typica 1995, n. 230.~
59 III,37(56) | Ioan. tract. 4, 6: SC 75, 232.~
60 V,80(130) | Por. tamze, n. 233.~
61 IV,64(107) | 12, 2, wyd. P. Krueger, 248.~
62 IV,61(106) | Hexameron 6, 10, 76: CSEL 321, 261.~
63 II,27(31) | tamze, Sermo 62, 2: CCL 23,262; Euzebiusz z Cezarei, Comm.
64 II,26(27) | vespera »: 13, 50: CCL 27, 272.~
65 IV,58(104) | 1975), II: AAS 67 (1975), 295.~
66 IV,55(100) | 11: wyd. F.X. Funk, 1905, 298; por. Didaché 14, 1: wyd.
67 III,47 | np. Sobór w Elwirze w 300 r., który nie mówi o samym
68 II,23(23) | De castigatione: PG 46,309. Równiez w liturgii maronickiej
69 III,47(79) | Mansi, Conc. VIII, col. 332.~
70 IV,55(102) | Ep. 55,28: CSEL 342, 202.~
71 II,28(33) | Stromati, VI, 138, 1-2: PG 9,364.~
72 III,37 | Lud pielgrzymujacy~37. Z kolei w perspektywie
73 III,40 | 40. Dzisiaj, po uplywie ponad
74 0,2(2) | Aleksandrii, Sermo 16: PG 86, 416.~
75 III,43 | 43. Ten ruch « wstepujacy »
76 III,53(96) | czerwca 1988): Ench. Vat. 11, 442-468; Instr. miedzydykasterialna
77 III,36(53) | 1988), 30: AAS 81 (1989), 446-447.~
78 III,36(53) | 30: AAS 81 (1989), 446-447.~
79 III,53(96) | 1988): Ench. Vat. 11, 442-468; Instr. miedzydykasterialna
80 II,26(26) | Spiritu Sancto, 27, 66: SC 17, 484-485. Por. takze Epistula
81 II,26(26) | Sancto, 27, 66: SC 17, 484-485. Por. takze Epistula Barnabae
82 IV,71(115) | ut auferas »: CSEL 322, 492.~
83 III,47 | VI w. (np. Sobór w Agde w 506 r.).(79) Te dekrety Soborów
84 IV,71(116) | homiliae, 50, 3-4: PG 58, 508-509.~
85 IV,71(116) | homiliae, 50, 3-4: PG 58, 508-509.~
86 II,26(26) | Tryphone Iudaeo, 24. 138: PG 6,528.793; Orygenes, Hom.in psalmos,
87 III,44(72) | 1967), 3 b: AAS 59 (1967), 541; por. Pius XII, Enc. Mediator
88 0,2(3) | Paschae II, 52: CCL 78, 550.~
89 III,36(52) | 6: AAS 59 (1967), 555-556; Sw. Kongr. Ds. Biskupów,
90 III,44(72) | 1947), II: AAS 39 (1947), 564-566.~
91 III,44(72) | II: AAS 39 (1947), 564-566.~
92 IV,66(109) | IV wieku): Mansi, t. II, 569-570. Od VI do IX w. wiele
93 IV,66(109) | wieku): Mansi, t. II, 569-570. Od VI do IX w. wiele Soborów
94 IV,60 | 60. W tej optyce mozna w pelni
95 II,30(36) | Dialogus de fato, 46: PS 2,606-607.~
96 II,30(36) | Dialogus de fato, 46: PS 2,606-607.~
97 III,39(63) | Kosciolów Wschodnich, kan. 614.~
98 II,23(23) | spiritualité, X (1980), 632-644).~
99 I,10(10) | N. 25: AAS 73 (1981), 639.~
100 II,23(23) | spiritualité, X (1980), 632-644).~
101 III,54(98) | 152. 157: AAS 63 (1971), 645-646. 647.~
102 III,54(98) | 157: AAS 63 (1971), 645-646. 647.~
103 III,54(98) | AAS 63 (1971), 645-646. 647.~
104 IV,65 | 65. Z drugiej strony, zwiazek
105 IV,68 | 68. Z kolei sam wypoczynek,
106 III,46(77) | in Africa, 7, 9, 10: PL 8,707.709-710.~
107 III,46(77) | Africa, 7, 9, 10: PL 8,707.709-710.~
108 IV,71 | 71. Wskazania Apostolów znalazly
109 III,46(77) | 7, 9, 10: PL 8,707.709-710.~
110 V,76(120) | Katechizm Kosciola Katolickiego, 731-732.~
111 V,76(120) | Kosciola Katolickiego, 731-732.~
112 III,39(63) | Prawa Kanonicznego, kan. 767 § 2; Kodeks Kanonów Kosciolów
113 V,77 | 77. Zgodnie z ta logika uroczystego
114 II,26(26) | Iudaeo, 24. 138: PG 6,528.793; Orygenes, Hom.in psalmos,
115 V,80 | 80. Nalezy jeszcze poruszyc
116 III,36(54) | 1969), 10: AAS 61 (1969), 810.~
117 Zak,82 | 82. Z niewzruszona wiara w
118 II,28(34) | 22-26: AAS 78 (1986), 829-837.~
119 Zak,83 | 83. Tak rozumiana i przezywana
120 II,28(34) | 22-26: AAS 78 (1986), 829-837.~
121 Zak,84 | 84. Niedziela ma byc oparciem
122 II,23(22) | octava Paschalis, 4: PL 46,841. Ten termin « pierwszy dzien »
123 III,34(45) | 11-14: AAS 85 (1993), 844-847.~
124 III,34(45) | 11-14: AAS 85 (1993), 844-847.~
125 III,53(96) | sierpnia 1997): AAS 89 (1997), 852-877.~
126 III,51(92) | 1997), 6.8.: AAS 89 (1997), 869. 870-872.~
127 III,36(52) | imago (22 lutego 1973), 86c: Ench. Vat. 4, n. 2071.~
128 III,51(92) | 8.: AAS 89 (1997), 869. 870-872.~
129 III,51(92) | AAS 89 (1997), 869. 870-872.~
130 III,53(96) | 1997): AAS 89 (1997), 852-877.~
131 III,38(59) | 61-64: AAS 78 (1986), 888-894.~
132 III,32(39) | 62-64: AAS 78 (1986), 889-894.~
133 V,79(128) | 1969), 5, 7: Ench. Vat. 3, 895. 897.~
134 V,79(128) | 5, 7: Ench. Vat. 3, 895. 897.~
135 III,51(90) | 4. 6. 12: AAS 81 (1989), 900-901. 902. 909-910.~
136 III,51(90) | 12: AAS 81 (1989), 900-901. 902. 909-910.~
137 III,51(90) | AAS 81 (1989), 900-901. 902. 909-910.~
138 III,51(90) | 81 (1989), 900-901. 902. 909-910.~
139 II,27(31) | Euzebiusz z Cezarei, Comm. in Ps 91: PG 23,1169-1173.~
140 III,51(90) | 1989), 900-901. 902. 909-910.~
141 IV,71(117) | do Pammachiusza: CSEL 29, 92-93. Senator rzymski jest
142 IV,71(117) | Pammachiusza: CSEL 29, 92-93. Senator rzymski jest chwalony
143 I,8 | wyjsciu z Egiptu (por. Ps 95 [94], 11), zostaje odczytany
144 0,7(9) | 1978), 5: AAS 70 (1978), 947.~
145 I,8 | wyjsciu z Egiptu (por. Ps 95 [94], 11), zostaje odczytany
146 II,21(19) | Epist. 10, 96, 7.~
147 III,44(73) | wrzesnia 1994): AAS 86 (1994), 974-979.~
148 III,44(73) | 1994): AAS 86 (1994), 974-979.~
149 I,18(14) | Epist. 13,1: CCL 140 A, 992.~
150 I,18 | wolac razem z Chrystusem: « Abba, Ojcze! » (Rz 8,15; Ga 4,
151 III,46 | przypadku meczenników z Abitinae w Afryce Prokonsularnej,
152 0,2 | calych dziejów ludzkosci jako absolutnie niepowtarzalne, ale stanowi
153 IV,68 | potwierdza bowiem nie tylko absolutny prymat Boga, ale takze prymat
154 IV,69 | To jest moje przykazanie, abyscie sie wzajemnie milowali,
155 IV,58 | Papiez ten zakonczyl swa Adhortacje wezwaniem, aby w dniu Panskim
156 V,74(118) | apost. Tertio millennio adveniente (10 listopada 1994), 10:
157 II,27(32) | na Godzine Czytan: « Dies aetasque ceteris octava splendet
158 II,26(28) | primus, ut prima vita sed aeterna reddatur ».~
159 III,40(65) | vivus Sacrae Scripturae affectus.~
160 III,46(77) | aliorum plurimorum martyrum in Africa, 7, 9, 10: PL 8,707.709-
161 III,46 | meczenników z Abitinae w Afryce Prokonsularnej, którzy tak
162 IV,70 | upokarzala ubogich uczestników agapy, która towarzyszyla « wieczerzy
163 III,47 | poczatku VI w. (np. Sobór w Agde w 506 r.).(79) Te dekrety
164 IV,71 | sa tez pewne bardzo ostre akcenty w przepowiadaniu Ojców Kosciola.
165 III,43 | ofiare Ojcu w tym samym akcie, w jakim ofiarowal sie na
166 III,44 | jednak stylu wlasciwego akcji liturgicznej. Przyczynia
167 IV,55 | radoscia, to jedna z typowych aklamacji, jakie od poczatku nadawaly
168 III,40 | ich tresc, nawiazujac do aktualnych problemów i do zycia wspólczesnych
169 0,4 | udzialem w róznych formach aktywnosci kulturalnej, politycznej
170 Zak,87 | glosicielami zbawczej Ewangelii i aktywnymi budowniczymi cywilizacji
171 II,28(33) | Por. Klemens Aleksandryjski, Stromati, VI, 138, 1-2:
172 V,74 | Chrystus Alfa i Omega czasu~74. « W chrzescijanstwie
173 V,74 | jako « Poczatek i Koniec, Alfe i Omege ». Te slowa, wypowiadane
174 III,46(77) | SS. Saturnini, Dativi et aliorum plurimorum martyrum in Africa,
175 IV,71(115) | ecclesiam venis, non ut aliquid largiris pauperi, sed ut
176 IV,55 | niedziele spiewa sie tez alleluja ». (102)~
177 III,39 | sluchania slów Panskich” (Am 8,11), które pod przewodnictwem
178 II,27(31) | CCL 23,219; Bibliotheca Ambrosiana, Seria: Scriptores circa
179 II,27(31) | Seria: Scriptores circa Ambrosium, t. 4, Mediolan 1991, 216-
180 IV,67 | która — mówiac slowami sw. Ambrozego — « na mocy nienaruszalnego
181 III,35(46) | Biskupów Stanów Zjednoczonych Ameryki, 17 marca 1998, n.4: L'Osservatore
182 II,27(32) | summis ima » (II tydz.). Analogiczne wyrazenia znajduja sie w
183 III,34(44) | sformulowanego w tych lub analogicznych wyrazeniach, zawartego w
184 V,80 | takich tradycjach — a przez analogie takze w nowych formach kultury
185 II,19 | Wschodnich kazda niedziela jest anastásimos heméra — dniem zmartwychwstania (18) —
186 III,40 | które wspólnoty parafialne, angazujac wszystkich uczestników Eucharystii —
187 II,27(29) | Po angielsku Sunday, a po niemiecku Sonntag.~
188 IV,55 | dni. Niebiosa i ziemia, aniolowie i ludzie nie posiadaja sie
189 II,22(20) | Tertulian przypomina coetus antelucani w: Apologeticum 2, 6: CCL
190 IV,55(99) | Mszale wedlug rytu Kosciola Antiochenskiego Maronitów (wyd. w jez. syryjskim
191 III,46 | skierowanej do cesarza Antonina i do senatu, mógl z duma
192 I,11 | mamy do czynienia z wizja antropomorficzna, której bogate przeslanie
193 I,10 | pracowal » (Rdz 2,2). Przez ten antropomorficzny opis « pracy » Boga Biblia
194 II,21 | por. Dz 20,7-12). Ksiega Apokalipsy swiadczy o zwyczaju nadawania
195 II,22 | starotestamentowym. Podkreslaja to czesto apologeci i Ojcowie Kosciola w swoich
196 III,46 | Justyn w swojej pierwszej Apologii, skierowanej do cesarza
197 IV,67 | uswiadamia, ze — jak pisze Apostol — « wszystko, co Bóg stworzyl,
198 II,29 | swietych znakach », i razem z apostolem Tomaszem wyznaje: « Pan
199 0,3 | II: « Zgodnie z tradycja apostolska, która wywodzi sie od samego
200 Zak,86 | 86. Zawierzam ten List apostolski Najswietszej Maryi Pannie,
201 III,46 | zatytulowanym Didaskalia Apostolskie — i spieszcie nie zwlekajac
202 IV,69 | dziel milosci, poboznosci i apostolstwa, aby one jasno swiadczyly,
203 IV,69 | dzialalnosci charytatywnej i apostolstwu. Wewnetrzne uczestnictwo
204 IV,55(99) | wyd. w jez. syryjskim i arabskim), Jounieh (Liban) 1959,
205 I,15 | szabatu » jako swego rodzaju « architektury sakralnej » czasu, która
206 IV,59 | Wypelnienie szabatu~59. Ten aspekt chrzescijanskiej niedzieli
207 III,34(45) | katolickiego o niektórych aspektach Kosciola pojetego jako komunia
208 II,28(35) | Por. Sw. Atanazy z Aleksandrii, Epistulae
209 I,12(12) | Neusner, Genesis Rabbah, t. I, Atlanta 1985, ss. 107 i 117). Ton
210 III,42 | uroczysty. W swiatecznej atmosferze, towarzyszacej zgromadzeniu
211 III,47(81) | de praecepto diebus Missa audienda est; kan. 1247, 1: Dies
212 IV,71(115) | De Nabuthae, 10, 45: « Audis, dives, quid Dominus Deus
213 IV,71(115) | largiris pauperi, sed ut auferas »: CSEL 322, 492.~
214 I,18(14) | Verum autem sabbatum ipsum redemptorem
215 0,4 | Bardzo potrzebna jest tutaj autentyczna dojrzalosc duchowa, która
216 IV,63 | wspólczesnych i ukazujac autentyczny sens biblijnego szabatu,
217 0,4 | ono, w duchu poszanowania autentycznych wartosci, do rozwoju czlowieka
218 I,8 | swietym » (Rdz 2,3). Wedlug autora pierwszego biblijnego opisu
219 0,2 | zatem mozna powiedziec za autorem homilii z IV stulecia, ze «
220 II,30 | przezywac. Jeden ze wschodnich autorów, zyjacy na poczatku III
221 V,74 | Wcieleniem i Zmartwychwstaniem, azeby w ten sposób odnalezc sie
222 III,44(72) | mysterium (25 maja 1967), 3 b: AAS 59 (1967), 541; por.
223 II,29 | ja] do mego boku, i nie badz niedowiarkiem, lecz wierzacym! » (
224 Zak,84 | oswietlila, a jego lampa — Baranek » (Ap 21,23).~
225 III,38 | eschatologicznej uczty « Godów Baranka » (Ap 19,9). Sprawujac pamiatke
226 II,30(36) | Por. Bardesanes, Dialogus de fato, 46: PS
227 II,26(26) | 485. Por. takze Epistula Barnabae 15, 8-9: SC 172, 186-189;
228 IV,55(100) | Zob. w szczególnosci List Barnaby 15, 9: SC, 172,188-189: «
229 IV,66 | miejsc pracy sa zmuszeni do bezczynnosci nawet w dni robocze.~
230 IV,68 | jesli nie ma sie stac jalowa bezczynnoscia, która wywoluje uczucie
231 III,43 | jest obecny i w sposób bezkrwawy ofiarowany ten sam Chrystus,
232 I,12 | kraju, i pozwole jej zyc bezpiecznie. I poslubie cie sobie [znowu]
233 Zak,85 | tym roku, który w ramach bezposrednich przygotowan do Jubileuszu
234 IV,60 | mozna w pelni podtrzymac biblijna teologie szabatu, nie naruszajac
235 I,15 | charakteryzuje objawienie biblijne.(13) Dzien ten przypomina
236 II,19 | stworzenia, a scislej biorac do biblijnej tajemnicy « odpoczynku »
237 I,13 | jest zawarta w Objawieniu biblijnym. Równiez dzisiaj chrzescijanie
238 II,27(31) | Sermo 53,2: CCL 23,219; Bibliotheca Ambrosiana, Seria: Scriptores
239 IV,60 | odpoczynku rozpoczal sie bieg czasu, któremu podzial na
240 III,32 | jedno Cialo. Wszyscy bowiem bierzemy z tego samego chleba » (
241 V,74 | wyryte sa cyfry oznaczajace biezacy rok, uwypuklaja prawde,
242 III,51 | Komunie swieta, wszyscy biora wlasciwy sobie udzial w
243 III,34 | slugami oltarza ».(43) Wiez z biskupem i z cala koscielna wspólnota
244 III,48 | Nowego Przymierza. Natomiast biskupi powinni usilnie zabiegac
245 0,3 | doswiadczen z lat poslugi biskupiej w Krakowie, a takze z pózniejszego
246 II,21 | poczatku II w. gubernator Bitynii Pliniusz Mlodszy, stwierdzajac,
247 I,8 | calkowicie opromienionym przez blask chwaly zmartwychwstalego
248 Zak,84 | oparciem dla niej. Oswiecona blaskiem Chrystusa, przezywa kolejne
249 III,40 | odpowiedzialnosc », ukazujac w pelnym blasku « przez sam sposób czytania
250 IV,64 | wspólnej modlitwie. (108)~Bledny bylby zatem poglad, ze prawodawstwo
251 IV,67 | Bogiem, z samym soba i z bliznimi, niedziela staje sie takze
252 III,33 | przezen blogoslawienstwa: « Blogoslawieni, którzy nie widzieli, a
253 III,33 | gdy « wzial chleb, odmówil blogoslawienstwo, polamal go i dawal im » (
254 V,77 | Swietego oraz oczekiwania blogoslawionej nadziei i przyjscia Panskiego.
255 IV,55 | Chrystusa~55. « Niech bedzie blogoslawiony Ten, który wielki dzien
256 V,77 | Odkupienia, Kosciól otwiera bogactwa zbawczych czynów i zaslug
257 Zak,81 | w sobie naprawde wielkie bogactwo tresci duchowych i duszpasterskich.
258 IV,71 | uciskaja: « Czy sluchasz, bogaczu, co mówi Pan Bóg? I przychodzisz
259 IV,71 | Sw. Ambrozy karcil surowo bogaczy, którzy sadzili, ze jesli
260 IV,70 | przystrojony w zlote pierscienie i bogata szate i przybyl takze czlowiek
261 IV,70 | szacie, a wy spojrzycie na bogato odzianego i powiecie: “Usiadz
262 IV,71 | Chrystus, dzieki hojnosci bogatych okazywanej ubozszym, moze
263 III,46 | mozna zapominac o prawdziwym bohaterstwie, z jakim liczni kaplani
264 Zak,86 | zachowuje] dla tych, co sie Go boja » (Lk 1,50). Z niedzieli
265 II,29 | reke i wlóz [ja] do mego boku, i nie badz niedowiarkiem,
266 IV,72 | w niedziele szczególnie bolesnie odczuwaja swoja samotnosc,
267 III,46 | sluchac slowa zycia i spozywac Boski pokarm, który trwa na wieki? ».(75)
268 III,37 | postawe oczekiwania na « Boskiego Oblubienca », Kosciól niejako «
269 V,77 | aby dac nam udzial w swoim Bóstwie.~
270 IV,71 | ubogiemu, ale by samemu brac? ». (115) Równie wysokie
271 III,49 | goscinnosc przybywajacym braciom, zwlaszcza w miejscach przyciagajacych
272 IV,67 | epoki prawodawstwo cywilne bralo pod uwage ich obowiazek
273 IV,62 | który przebywa w twoich bramach; aby wypoczal twój niewolnik
274 III,44 | oltarz i tam wspomnisz, ze brat twój ma cos przeciw tobie,
275 III,44 | najpierw idz i pojednaj sie z bratem swoim! Potem przyjdz i dar
276 III,44 | Uczta paschalna i braterskie spotkanie~44. Ta jednosc
277 IV,70 | chrzescijan sposobnoscia do braterskiego dzielenia sie dobrami materialnymi
278 IV,68 | kontemplacje i sprzyjac braterskiej wspólnocie. Dlatego sposród
279 III,44 | zgromadzenie eucharystyczne jest braterskim spotkaniem, co celebracja
280 IV,71 | dla niej miejscem, gdzie braterstwo wyraza sie przez konkretna
281 II,23 | byly obchodzone jako « dwa bratnie dni ».(23)~
282 IV,57(103) | complètes, Cerf-Desclée de Brouwer, Paris 1992, ss. 1024-1025.~
283 IV,70 | 20-22). Równie dobitnie brzmia slowa sw. Jakuba: « Bo gdyby
284 I,10 | mieszkac w swiecie, ale by go « budowac », stajac sie w ten sposób «
285 Zak,87 | zbawczej Ewangelii i aktywnymi budowniczymi cywilizacji milosci.~Wszystkim
286 IV,64 | modlitwie. (108)~Bledny bylby zatem poglad, ze prawodawstwo
287 V,78 | Chrystusie, znajduje w Nim racje bytu, czerpie z Niego pokarm
288 I,8 | niebiosach, i to, co na ziemi, byty widzialne i niewidzialne (...).
289 III,53 | Kosciolach, gdzie jeden kaplan bywa duszpasterzem wiernych rozproszonych
290 II,27(32) | laetitia dies prima. Lux divina caecis irradiat, in qua Christus
291 V,79(129) | Por. Caeremoniale Episcoporum, ed. typica
292 Zak,81 | znaczenia i powiazania tworza calosc, która stanowi swoista synteze
293 0,2 | tylko wyróznia sie na tle calych dziejów ludzkosci jako absolutnie
294 V,78(124) | Carm., XVI, 3-4: « Omnia praetereunt,
295 II,23(23) | Sw. Grzegorz z Nyssy, De castigatione: PG 46,309. Równiez w liturgii
296 III,36(49) | 23: PL 4,553; tamze, De cath. Eccl. unitate, 7: CSEL
297 IV,57 | odkrywanie jej prawdziwych cech i glebokich korzeni. Radosci
298 II,21 | obyczaj stal sie juz wówczas cecha wyrózniajaca chrzescijan
299 IV,64 | oraz czlonkowie róznych cechów rzemieslniczych mieli nie
300 0,4(7) | 15 lipca 1984), 5: Ench. CEI 3, 1398.~
301 III,40 | Obydwa te aspekty — celebracyjny i egzystencjalny — sa ze
302 V,76 | który ja przygotowuje, celebrowana w formie dlugiej wigilii,
303 III,43 | najdoskonalej wyrazajacej i celebrujacej tajemnice kenosis, czyli
304 IV,55(100) | 188-189: « oto dlaczego celebrujemy jako radosne swieto oktawe
305 III,53 | Jednakze zasadniczym celem musi pozostac sprawowanie
306 Zak,83(131)| Contra Celsum VIII, 22: SC 150, 222-224.
307 III,33 | pokoju, który On nabyl za cene swojej krwi i ofiarowal
308 III,54 | telewizyjna lub radiowa stanowi cenna pomoc, zwlaszcza jesli towarzyszy
309 III,53 | zgromadzenia w jakims miejscu centralnym, dostepnym dla róznych wspólnot
310 IV,57(103) | 1897, w: Oeuvres complètes, Cerf-Desclée de Brouwer, Paris 1992,
311 III,46 | sprzeciwialo sie edyktowi cesarskiemu i wolalo poniesc smierc
312 III,46 | Apologii, skierowanej do cesarza Antonina i do senatu, mógl
313 II,27(32) | Czytan: « Dies aetasque ceteris octava splendet sanctior
314 IV,57 | egzystencji. Winien on oczywiscie charakteryzowac cale zycie, a nie tylko
315 I,15 | sakralnej » czasu, która charakteryzuje objawienie biblijne.(13)
316 IV,69 | milosierdzia, dzialalnosci charytatywnej i apostolstwu. Wewnetrzne
317 III,48 | Czlowiek wierzacy, jesli nie chce ulec naciskowi srodowiska,
318 IV,70 | aby tam jesc i pic? Czy chcecie zniewazac Boze zgromadzenie
319 IV,71 | stawia sw. Jan Chryzostom: « Chcesz uczcic cialo Chrystusa?
320 0,7 | Chrystusowi! »,(9) to dzis chcialbym z moca wezwac wszystkich
321 IV,71 | na nowo cudu rozmnozenia chlebów. (117)~
322 III,54 | wiernych, którzy z powodu choroby, niesprawnosci lub innej
323 III,54 | Eucharystii, którzy przynosza ja chorym, a wraz z nia pozdrowienie
324 IV,72 | kregu znajomych sa ludzie chorzy, starzy, dzieci, imigranci,
325 III,36(53) | Posynodalna Adhort. apost. Christifideles laici (30 grudnia 1988),
326 V,78(124) | sanctorum gloria durat in Christo qui cuncta novat, dum permanet
327 I,18(14) | redemptorem nostrum Iesum Christum Dominum habemus »: Epist.
328 IV,60 | Nieustanne powracanie szabatu chroni go bowiem przed pokusa zamkniecia
329 II,27 | europejskich; (29) w ten sposób chronil wiernych przed niebezpiecznym
330 IV,60 | tygodnie nadaje nie tylko rytm chronologiczny, ale takze — by tak powiedziec —
331 IV,59 | sie glebsze w perspektywie chrystocentrycznej, to znaczy w swietle Bozego
332 II,27 | Dzien Chrystusa-Swiatlosci~27. Ta perspektywa chrystocentryczna
333 III,31 | swiata » (Mt 28,20). Te slowa Chrystusowej obietnicy nadal rozbrzmiewaja
334 IV,71 | wymagania stawia sw. Jan Chryzostom: « Chcesz uczcic cialo Chrystusa?
335 III,41 | wewnetrznego odnowienia przyrzeczen chrzcielnych, co dokonuje sie jakby posrednio
336 III,46 | moimi bracmi, bo jestem chrzescijanka ».(77)~
337 II,27 | duszpasterska Kosciól nadal chrzescijanski sens okresleniu « dzien
338 III,36 | Syna i Ducha Swietego.(49) Chrzescijanskie rodziny znajduja w nim jeden
339 IV,57 | gorycz. Radosc rozumiana po chrzescijansku jest o wiele trwalsza i
340 V,74 | Alfa i Omega czasu~74. « W chrzescijanstwie czas ma podstawowe znaczenie.
341 Zak,83 | W wielu czesciach swiata chrzescijanstwo staje przed perspektywa
342 II,20 | przepowiadania i pierwszych chrztów: Piotr oglosil zgromadzonym
343 II,19 | niedziele, aby wspominac chwalebne zmartwychwstanie naszego
344 Zak,85 | oczekujac z utesknieniem Jego chwalebnego powrotu: « Duch i Oblubienica
345 V,74 | Wcielenia i swój kres w chwalebnym powrocie Syna Bozego na
346 IV,71(117) | 93. Senator rzymski jest chwalony za to wlasnie, ze powtarzajac
347 V,74 | kazdy rok i dzien i kazda chwila zostaje ogarnieta Jego Wcieleniem
348 I,15 | musi sie wyrazac takze w chwilach szczególnej modlitwy, aby
349 I,8 | prawda, ze Slowo stalo sie cialem, « gdy nadeszla pelnia czasu » (
350 IV,70 | bynajmniej nie kieruje sie tutaj ciasna logika « daniny », ale odwoluje
351 0,4 | horyzont czlowieka stal sie tak ciasny, ze nie pozwala mu dojrzec «
352 V,74 | 2: « Tys Synem moim, Ja Ciebie dzis zrodzilem » (w. 7).
353 IV,57 | potrafi przetrwac nawet ciemna noc cierpienia i w pewnym
354 II,27 | zajasniec tym, co w mroku i cieniu smierci mieszkaja » (por.
355 IV,71 | wzgardzic Nim na zewnatrz, gdzie cierpi glód i nagosc. Ten kto powiedzial: “
356 III,38 | zwlaszcza ubogich i wszystkich cierpiacych ».(58) Skladajac zas niedzielna
357 III,43 | z zyciem, uwielbieniem, cierpieniami, modlitwami i praca Chrystusa
358 IV,72 | swoja samotnosc, ubóstwo i cierpienie. Oczywiscie, troska o nich
359 0,1 | czasach apostolskich (1) — cieszyl sie zawsze w dziejach Kosciola
360 I,10 | zasluguje na to, bysmy sie nim cieszyli, ale istnieje tez po to,
361 IV,66 | która zlagodzilaby jej ciezar i pozwolilaby wszystkim
362 III,47(83) | obowiazek, popelniaja grzech ciezki ».~
363 III,44 | swiadomi popelnionych grzechów ciezkich, uzyskali Boze przebaczenie
364 II,27(31) | Ambrosiana, Seria: Scriptores circa Ambrosium, t. 4, Mediolan
365 IV,57 | i w pewnym sensie jest « cnota », która nalezy rozwijac.~
366 IV,67 | do wlasciwych proporcji codzienne troski i zajecia: rzeczy
367 II,22(20) | równiez Tertulian przypomina coetus antelucani w: Apologeticum
368 IV,71 | daliscie Mi jesc” oraz: “Cokolwiek uczyniliscie najmniejszemu
369 III,47(79) | 47, Mansi, Conc. VIII, col. 332.~
370 II,27(31) | 262; Euzebiusz z Cezarei, Comm. in Ps 91: PG 23,1169-1173.~
371 III,54(98) | Spolecznego Przekazu, Instr. Communio et progressio (23 maja 1971),
372 III,49(86) | 24; Motu proprio Sacram Communionem (19 marca 1957): AAS 49 (
373 III,34(45) | Kosciola pojetego jako komunia Communionis notio (28 maja 1992), 11-
374 IV,57(103) | Julliet 1897, w: Oeuvres complètes, Cerf-Desclée de Brouwer,
375 III,51(93) | oblationem Eucharistiae concurrunt ».~
376 II,27(32) | sanctior in te quam, Iesu, consecras primitiae surgentium » (
377 III,36(50) | Adhort. apost. Familiaris consortio (22 listopada 1981), 57.
378 IV,64(108) | Euzebiusz z Cezarei, Vita Constantini, 4, 18: PG 20,1156.~
379 Zak,83(131)| Contra Celsum VIII, 22: SC 150,
380 IV,62 | ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sluga, ani twoja
381 V,76 | chrzescijanie zaczeli obchodzic coroczna Pasche, czyli Wielkanoc,
382 Zak,82 | gdy tak jak oni korzysta z cotygodniowego dnia odpoczynku, zarazem
383 IV,71 | Mniescie uczynili” (...). Cóz z tego, ze stól eucharystyczny
384 IV,71(117) | ze powtarzajac niejako cud ewangeliczny, polaczyl uczestnictwo
385 IV,67 | ogarniajac odnowionym spojrzeniem cuda przyrody daje sie on porwac
386 II,21 | nich mowe pozegnalna i w cudowny sposób przywrócil do zycia
387 IV,71 | dokonywac wciaz na nowo cudu rozmnozenia chlebów. (117)~
388 II,26(26) | 189; Sw. Justyn, Dialogus cum Tryphone Iudaeo, 24. 138:
389 V,78(124) | gloria durat in Christo qui cuncta novat, dum permanet ipse »
390 III,37 | Oblubienca », Kosciól niejako « cwiczy sie w pragnieniu »,(56)
391 V,74 | paschalu, na którym wyryte sa cyfry oznaczajace biezacy rok,
392 V,75 | Nie ma zadnego zwiazku z cyklami kosmicznymi, do których
393 II,22 | Kosciola podzial dni na cykle tygodniowe nie byl powszechnie
394 V,76 | wspomnienie minionych wydarzen z cyklicznie powracajacymi datami i porami
395 III,36(49) | Por. Sw. Cyprian, De Orat. Dom. 23: PL 4,
396 Zak,87 | i aktywnymi budowniczymi cywilizacji milosci.~Wszystkim udzielam
397 IV,55 | przewidywal go kalendarz cywilny. « W pierwszym dniu tygodnia
398 II,30 | zmianami w kalendarzach cywilnych, stwierdzajac, ze Kosciól «
399 III,46 | historii Kosciola az po nasze czasy.~Sw. Justyn w swojej pierwszej
400 IV,71 | jest nagi. Nie oddawaj Mu czci tutaj, w swiatyni, odzianemu
401 IV,58 | chrzescijanskiej radosci mój czcigodny poprzednik Pawel VI, « jest
402 II,21 | hymn do Chrystusa, którego czcza jako boga ».(19) Istotnie,
403 III,45 | do podjecia zadan, które czekaja ich w codziennym zyciu.
404 III,45 | zycia, uczniowie Chrystusa czerpia moc ze Zmartwychwstalego
405 III,51 | czynnosci liturgicznej »,(94) czerpiac z niej swiatlo i moc, aby
406 III,53(96) | kaplana Christi Ecclesia (2 czerwca 1988): Ench. Vat. 11, 442-
407 IV,72 | sposób przezywania pozostalej czesci niedzieli. Skoro jest to
408 I,13 | innych nakazów, ale jest czescia Dekalogu — « dziesieciu
409 Zak,83 | okreslonych wymogów wiary. W wielu czesciach swiata chrzescijanstwo staje
410 III,48 | otwarcie nieprzyjazne, a czesciej jeszcze obojetne i gluche
411 V,80 | duszpasterski zwiazany z czestymi sytuacjami, w których pewne
412 IV,70 | praktykowanej zarówno miedzy czlonkami samej wspólnoty, jak i wobec
413 III,31 | pojedyncze osoby, ale jako czlonki Mistycznego Ciala, wlaczone
414 IV,64 | sedziowie, mieszkancy miast oraz czlonkowie róznych cechów rzemieslniczych
415 II,25 | dzieki któremu stal sie nowym czlowiekiem w Chrystusie. « Jako razem
416 IV,61 | sam czas, podsycajac w czlowieku — przez pamiec o zywym Bogu —
417 II,27 | szczególnie podkreslony w czuwaniu nocnym poprzedzajacym i
418 IV,70 | podnózka mojego!”, to czy nie czynicie róznic miedzy soba i nie
419 I,11 | 2). Takze tutaj mamy do czynienia z wizja antropomorficzna,
420 III,47 | stosowne przepisy kanoniczne. Czynily to rózne Sobory partykularne
421 0,3 | kolegialnie, wspomagani czynnie przez swoje duchowienstwo.
422 III,51 | wlasciwy sobie udzial w czynnosci liturgicznej »,(94) czerpiac
423 III,51 | Swiadomy i czynny udzial w celebracji eucharystycznej~
424 III,34 | przede wszystkim w pelnym i czynnym uczestnictwie calego swietego
425 V,77 | otwiera bogactwa zbawczych czynów i zaslug swojego Pana, tak
426 III,54 | niesprawnosci lub innej waznej przy czyny nie moga wziac udzialu w
427 III,39 | slowie, « gdy w Kosciele czyta sie Pismo Swiete ».(60)
428 IV,61 | napisane, ze w nich odpoczal; czytam natomiast, ze uczynil czlowieka
429 III,40 | blasku « przez sam sposób czytania lub spiewania wyjatkowy
430 IV,66 | przynajmniej jeden dzien w tygodniu dajacy wszystkim mozliwosc wspólnego
431 I,16 | uswiecic » (20, 8). Nieco dalej natchniony tekst uzasadnia
432 IV,63 | bowiem czlowieka z niewoli daleko glebszej niz niewola nekajaca
433 IV,71 | Widzieliscie Mnie glodnego i nie daliscie Mi jesc” oraz: “Cokolwiek
434 II,28 | tylko wydarzeniem, które dalo poczatek istnieniu Kosciola,
435 0,2 | pozostawili o niej ci, którym dane bylo ujrzec zmartwychwstalego
436 III,53 | kaplanowi okresowa obecnosc w danej wspólnocie oraz wykorzystujac
437 IV,70 | sie tutaj ciasna logika « daniny », ale odwoluje sie raczej
438 Zak,85 | swa moca i obdarza hojnie darami, jednakze Kosciól ze szczególna
439 IV,58 | swietowaniem », dniem darowanym przez Boga czlowiekowi,
440 III,42 | dziekowac Stwórcy za niezliczone dary, wielbiac Go « przez Chrystusa,
441 IV,71 | sa pierwszymi, bo bracia darza ich najwiekszym szacunkiem
442 V,76 | cyklicznie powracajacymi datami i porami roku. Kiedy dotyczy
443 III,46(77) | Acta SS. Saturnini, Dativi et aliorum plurimorum martyrum
444 IV,61 | pragnienie rozwijania i dawania zycia.~
445 0,5 | misyjnych, ale takze od dawna juz chrzescijanskich, który
446 III,52 | odkrywa sie wartosc takze dawnych przejawów religijnosci,
447 0,6 | w zyciu chrzescijanskim. Dazac do tego, idziemy sladem
448 Zak,85 | 85. W tym dazeniu do celu Kosciól jest wspomagany
449 III,40 | zostanie wygloszone. Nalezy dazyc do tego, aby cala celebracja,
450 III,44(74) | Innocenty I, Epist. 25, 1 Decentio Eugubino missa: PL 20,553.~
451 II,19(15) | Ep. ad Decentium XXV, 4, 7: PL 20,555.~
452 V,79 | danego kraju. Ewentualna decyzja tego rodzaju musi uzyskac
453 III,34(43) | Sacrosanctum Concilium, 41; por. Dekr. o pasterskich zadaniach
454 III,47 | w Agde w 506 r.).(79) Te dekrety Soborów partykularnych doprowadzily
455 0,4(7) | Episkopatu Wloskiego, Il giorno del Signore (15 lipca 1984),
456 IV,57(103) | Jezus i Swietego Oblicza, Derniers entretiens, 5-6 Julliet
457 III,37(56) | Haec est vita nostra, ut desiderando exerceamur »: Sw. Augustyn,
458 IV,71(115) | Audis, dives, quid Dominus Deus dicat? Et tu ad ecclesiam
459 IV,55(99) | Proklamacja diakona na czesc dnia Panskiego:
460 III,51 | rola celebransa a zadaniami diakonów i wiernych nie wyswieconych.(92)
461 I,9 | stworzyl. Jest oczywiste, ze ta dialektyka nie dotyczy bezposrednio
462 Zak,83 | przed perspektywa zycia w « diasporze », to znaczy jest wystawione
463 IV,71(115) | dives, quid Dominus Deus dicat? Et tu ad ecclesiam venis,
464 II,23(23) | Hayek, Maronite (Eglise), Dictionnaire de spiritualité, X (1980),
465 IV,55(100) | X. Funk, 1905, 298; por. Didaché 14, 1: wyd. F. X. Funk,
466 0,1(1) | Kyriakè heméra », por. takze Didachè 14, 1; Sw. Ignacy z Antiochii,
467 III,46 | traktacie z III w. zatytulowanym Didaskalia Apostolskie — i spieszcie
468 IV,55 | sie radujcie » — czytamy w Didaskaliach Apostolskich. (100) Wyraznie
469 0,2(3) | In die dominica Paschae II, 52:
470 III,47(81) | 1248: Festis de praecepto diebus Missa audienda est; kan.
471 III,34 | nastepuje wówczas, gdy wspólnota diecezjalna gromadzi sie na modlitwie
472 III,49 | upowaznienie od biskupa diecezjalnego — odprawiac wiecej niz jedna
473 II,27(32) | felix Christi victoria, dies digna iugi laetitia dies prima.
474 III,46 | Gdy w okresie przesladowan Dioklecjana zgromadzenia te zostaly
475 IV,71(115) | Nabuthae, 10, 45: « Audis, dives, quid Dominus Deus dicat?
476 II,27(32) | laetitia dies prima. Lux divina caecis irradiat, in qua
477 I,9 | wszechmocna i milosierna dlon Boga.~« Bóg widzial, ze
478 V,76 | przygotowuje, celebrowana w formie dlugiej wigilii, a pózniej przez
479 V,75 | niezaleznie od tego, jak dlugo bedzie trwal — juz teraz
480 III,45 | por. Rz 12,1). Czuje sie dluznikiem swoich braci ze wzgledu
481 V,79(126) | Kanonicznego, kan. 1246. Dniami swiatecznymi, nakazanymi,
482 II,21 | nadawania temu pierwszemu dniowi tygodnia nazwy « dzien Panski » (
483 IV,70 | 1 Kor 11,20-22). Równie dobitnie brzmia slowa sw. Jakuba: «
484 IV,55 | praktyka liturgiczna przez dobór stosownych gestów. (101)
485 III,50 | starannie. Kierujac sie w doborze form pasterska madroscia
486 IV,70 | braterskiego dzielenia sie dobrami materialnymi z ubozszymi. «
487 Zak,81 | chrzescijanskiego i warunek dobrego przezywania go. Jest zatem
488 III,36 | duszpasterskie, majac na uwadze dobro jednostek i grup, a zwlaszcza
489 I,9 | zarazem sa hymnem opiewajacym dobroc rzeczywistosci stworzonej,
490 I,10 | nosi zatem znamie Jego dobroci. Jest piekny i godny podziwu,
491 Zak,87 | i z pewnoscia wywrze tez dobroczynny wplyw na cale spoleczenstwo
492 Zak,82 | pozwala co prawda korzystac z dobrodziejstwa odpoczynku i czasu wolnego,
493 III,47(83) | N. 2181: « Ci, którzy dobrowolnie zaniedbuja ten obowiazek,
494 0,4 | byc soba » i sprawi, ze dochowujac konsekwentnie wiernosci
495 II,26 | podtrzymuje nadzieje chrzescijan i dodaje im sil w drodze.(26)~W perspektywie
496 II,30(37) | Sacrosanctum Concilium; Dodatek: Oswiadczenie w sprawie
497 0,5 | lonie wspólnoty koscielnej.~Dodatkowym problemem jest tez brak
498 I,12(12) | posiada takze spiew Leka dódi: « Ucieszy sie toba Bóg
499 0,4 | potrzebna jest tutaj autentyczna dojrzalosc duchowa, która pomoze chrzescijanom «
500 III,36 | Kosciolów partykularnych moga po dojrzalym namysle wyrazic zgode na
501 0,4 | ciasny, ze nie pozwala mu dojrzec « nieba ».(7) Nawet odswietnie
|