1007-dojrz | dokol-mece | mecze-optym | opusc-przyp | przyr-towar | tract-wyzna | wyzsz-zywot
Rozdzial, Paragraf
502 IV,72 | innych ». Niech rozejrzy sie dokola, aby odszukac ludzi, którzy
503 IV,63 | Chrystus przyszedl, aby dokonac nowego « wyjscia », aby
504 II,24 | wedlug opisu Ksiegi Rodzaju dokonaly sie kolejne etapy dziela
505 IV,61 | jest bezposrednio z dzielem dokonanym w szóstym dniu, kiedy to
506 I,10 | i rozwijali. Potrzeba « dokonczenia » dziela Bozego otwiera
507 I,17 | jakiego zaznal Stwórca, gdy dokonczywszy dziela stworzenia zobaczyl,
508 III,43 | W tej Boskiej ofierze, dokonujacej sie we Mszy swietej, jest
509 III,42 | na koniec swoim « Amen » doksologie eucharystyczna, Lud Bozy
510 II,22 | zmartwychwstania zyskiwalo wymowe doktrynalna i symboliczna, zdolna w
511 0,6 | odkrycie glebokich uzasadnien doktrynalnych, które stanowia podstawe
512 IV,66(109) | Najstarszym dokumentem koscielnym dotyczacym tej
513 III,36(49) | Por. Sw. Cyprian, De Orat. Dom. 23: PL 4,553; tamze, De
514 Zak,86 | Jego Ducha. Tej obecnosci domaga sie sama tajemnica Chrystusa:
515 II,26(27) | Domine, praestitisti nobis pacem
516 0,2(3) | In die dominica Paschae II, 52: CCL 78,
517 III,47(81) | omnes et singuli dies dominici.~
518 IV,58(104) | Adhort. apost. Gaudete in Domino (9 maja 1975), II: AAS 67 (
519 IV,70 | nietrzezwy. Czyz nie macie domów, aby tam jesc i pic? Czy
520 III,36 | poslugi » jako « koscioly domowe », gdy rodzice przystepuja
521 0,3 | duszpasterskie w tej tak donioslej dziedzinie. Zarazem jednak
522 0,1 | nad grzechem i smiercia, dopelnienie w Nim dziela pierwszego
523 III,52 | Eucharystii i stanie sie jej dopelnieniem?~W wielu srodowiskach jest
524 I,18 | wyprowadzajac go z Egiptu, dopelnilo sie w smierci i zmartwychwstaniu
525 IV,59 | stworzenie i nowe przymierze dopelnione w tajemnicy paschalnej Chrystusa.
526 I,8 | zainicjowal proces, który On sam doprowadzi do konca, gdy powróci w
527 0,4 | sytuacji spoleczno-ekonomicznej doprowadzila w wielu przypadkach do glebokich
528 III,47 | dekrety Soborów partykularnych doprowadzily do uksztaltowania sie powszechnego
529 I,11 | zawarte najpierw z Izraelem i doprowadzone do pelni w Chrystusie: wlasnie
530 III,50 | sakralnej moze sie poszczycic dorobkiem o nieocenionej wartosci.~
531 II,28 | sposób to wydarzenie podczas dorocznej uroczystosci, która konczy «
532 V,76 | Pascha i Piecdziesiatnica — dorocznymi swietami zydowskimi, które
533 III,51 | wszyscy obecni — dzieci i dorosli — czuli sie osobiscie zaangazowani,
534 II,25(24) | chrzescijanskiego wtajemniczenia doroslych, n. 59.~
535 III,52 | trudniej praktykowac te dosc tradycyjna forme « swietowania
536 IV,59 | szabatu, ale stanowi jego doskonale urzeczywistnienie, a w pewnym
537 I,11 | pracowac », ale podkresla doskonalosc wykonanej pracy i ma raczej
538 Zak,83 | Orygenesa, wedle którego doskonaly chrzescijanin « zawsze zyje
539 IV,58 | Dz 22, 24-31), który jest doskonalym obrazem i objawieniem czlowieka
540 V,77 | wierni zetkneli sie z nimi i dostapili laski zbawienia ». (121)
541 IV,70(114) | 6: « ci, którzy zyja w dostatku i pragna dawac, niech daja
542 III,53 | jakims miejscu centralnym, dostepnym dla róznych wspólnot zyjacych
543 II,30 | nich nie bylo pozbawione dostepu do tego zródla obfitych
544 I,18 | dzielach Bozych, chrzescijanie, dostrzegajac wyjatkowosc i odmiennosc
545 IV,61 | obowiazkiem, ale ma mu pomóc w dostrzezeniu swojej zywotnej i wyzwalajacej
546 II,27 | z pokolenia na pokolenie doswiadcza zdumienia Zachariasza, gdy
547 III,32 | Kosciola najdoskonalej glosic, doswiadczac i przezywac.(40)~Wymiar
548 0,3 | apostolskim to owoc moich doswiadczen z lat poslugi biskupiej
549 Zak,81 | porównac z zadnym innym doswiadczeniem religijnym, to szczególnie
550 I,8 | sie stalo » (J 1,3)~8. W doswiadczeniu chrzescijanskim niedziela
551 III,36 | jej terenie. Moga wówczas doswiadczyc tego, co stanowi o ich glebokiej
552 III,33 | mocno przezywaja to, czego doswiadczyli Apostolowie wieczorem w
553 0,5 | Sytuacja w tej dziedzinie jest dosyc zróznicowana. Z jednej strony
554 Zak,85 | odkrycia sensu niedzieli dotarla do wiernych w tym roku,
555 0,4 | trwaly element prawodawstwa dotyczacego róznych form pracy. Dzisiaj
556 III,51(92) | miedzydykasterialna o niektórych kwestiach dotyczacych wspólpracy wiernych swieckich
557 IV,66(109) | Najstarszym dokumentem koscielnym dotyczacym tej sprawy jest kan. 29
558 0,3 | biskupstwie, z zadowoleniem dowiaduje sie o licznych wypowiedziach
559 III,34 | znaczenie jak sprawowana w dowolny inny dzien oraz ze nie mozna
560 V,80 | niedzielna i swiateczna — nie doznala uszczerbku, ale raczej zostala
561 0,1 | wyraza zdumienie, jakiego doznaly niewiasty, które widzialy
562 IV,57 | bowiem mylic z przelotnym doznaniem zaspokojenia i przyjemnosci,
563 IV,66 | glebokim zatroskaniem o dramacie wielu ludzi, którzy z powodu
564 I,9 | stworzenia Biblia celowo uwypukla dramatyczny kontrast miedzy wielkoscia
565 III,37 | niedziele Kosciól podaza bowiem droga wiodaca do ostatecznego «
566 Zak,87 | zmierzchu.~Wzywam zatem drogich Braci w biskupstwie i w
567 IV,70 | jest glodny, podczas gdy drugi nietrzezwy. Czyz nie macie
568 Zak,87 | jaki winno miec zakonczenie drugiego i poczatek trzeciego tysiaclecia
569 V,75 | sprawia, ze prowadza ku drugiemu przyjsciu Chrystusa. Niedziela
570 0,7 | sie! Otwórzcie na osciez drzwi Chrystusowi! »,(9) to dzis
571 IV,68 | uczucie nudy, musi byc zródlem duchowego wzbogacenia, zapewniac wieksza
572 0,3 | wspomagani czynnie przez swoje duchowienstwo. U progu Wielkiego Jubileuszu
573 III,53 | brak wystarczajacej liczby duchownych nie pozwala zapewnic obecnosci
574 I,18 | urzeczywistnia sie w pelni « duchowy » sens szabatu, jak podkresla
575 V,78(124) | Christo qui cuncta novat, dum permanet ipse » CSEL 30,
576 III,46 | Antonina i do senatu, mógl z duma opisac chrzescijanska praktyke
577 V,78(124) | praetereunt, sanctorum gloria durat in Christo qui cuncta novat,
578 Zak,83 | niedziela staje sie niejako « dusza » pozostalych dni; w tym
579 V,80 | poruszyc szczególny problem duszpasterski zwiazany z czestymi sytuacjami,
580 III,40 | gdzie jest to mozliwe z duszpasterskiego punktu widzenia, przez specjalne
581 II,30 | wysilków na polu katechezy i duszpasterstwa, aby w normalnych warunkach
582 III,53 | gdzie jeden kaplan bywa duszpasterzem wiernych rozproszonych na
583 III,39 | dokonuje sie poprzez udzial w dwojakiej uczcie — slowa i Chleba
584 II,20 | Zmartwychwstaly ukazal sie dwóm uczniom na drodze do Emaus (
585 Zak,87 | Zeslania Ducha Swietego, w dwudziestym roku ~
586 I,14 | kontekscie tej glebokiej dynamiki dialogu przymierza, a w
587 III,53 | zgodnie ze wskazaniami i dyrektywami Stolicy Apostolskiej, których
588 Zak,81 | zachowywania dnia Panskiego, a dyscyplina koscielna traktuje to jako
589 III,51 | rozróznienia — nie tylko dyscyplinarnego, ale znacznie glebszego —
590 I,13 | jeden z wielu przepisów dyscyplinarnych, regulujacych wspólnotowa
591 IV,56 | sie w czasie stosownie do dyscypliny koscielnej, pozostaje faktem,
592 IV,64 | swietowac » niedziele, jesli nie dysponuja odpowiednia iloscia wolnego
593 I,11 | swietowania szabatu: « Ojciec mój dziala az do tej chwili i Ja dzialam » (
594 III,43 | wylanie Ducha Swietego, dzialajacego w sposób szczególnie skuteczny
595 IV,72 | takze wówczas, gdy jest to dzialalnosc bardziej systematyczna,
596 I,11 | dziala az do tej chwili i Ja dzialam » (J 5, 17). Odpoczynek
597 V,75 | ale caly wszechswiat. Pod dzialaniem tej zywotnej sily stworzenie,
598 IV,57(103) | Por. Sw. Teresa od Dzieciatka Jezus i Swietego Oblicza,
599 II,27 | Symeon wzial w ramiona Boze Dziecie, które przyszlo jako « swiatlo
600 III,36 | rodzice przystepuja wraz z dziecmi do jednego stolu slowa i
601 Zak,82 | niedzielna kryje w sobie bogate dziedzictwo wartosci, takze ogólnoludzkich,
602 III,53 | niedzielna Eucharystie. Dzieje sie tak czesto w mlodych
603 IV,67 | niczego, co jest spozywane z dziekczynieniem, nie nalezy odrzucac. Staje
604 III,53 | przewodzi in persona Christi, dzielac chleb slowa i chleb Eucharystii.
605 II,20 | dzieci Boze, mimo wszelkich dzielacych je róznic, gromadza sie
606 III,50 | charakter zgromadzenia i sprzyja dzieleniu sie jedna wiara i miloscia.
607 III,38 | sposób swiadectwo swiatu, ze dzieli « radosc i nadzieje, smutek
608 I,13 | jest czescia Dekalogu — « dziesieciu slów » stanowiacych filary
609 Zak,83 | nieodzownej, zwlaszcza w dzisiejszym spoleczenstwie, coraz silniej
610 III,36(49) | PL 4,553; tamze, De cath. Eccl. unitate, 7: CSEL 3-1,215;
611 IV,71(115) | Dominus Deus dicat? Et tu ad ecclesiam venis, non ut aliquid largiris
612 IV,71 | pierwszych stuleciach, ich echem sa tez pewne bardzo ostre
613 V,79(129) | Caeremoniale Episcoporum, ed. typica 1995, n. 230.~
614 IV,64(107) | Por. edykt Konstantyna, 3 lipca 321:
615 III,46 | odwaznie sprzeciwialo sie edyktowi cesarskiemu i wolalo poniesc
616 II,23(23) | por. M. Hayek, Maronite (Eglise), Dictionnaire de spiritualité,
617 III,40 | aspekty — celebracyjny i egzystencjalny — sa ze soba gleboko powiazane.
618 III,31 | tozsamosc Kosciola jako ekklesía — zgromadzenia zwolanego
619 IV,68 | godnosci czlowieka nad wymogami ekonomii, a ponadto zapowiada w pewien
620 II,30 | wiary — pozostaje kluczowym elementem chrzescijanskiej tozsamosci.~
621 III,47 | poczynajac od IV w. (np. Sobór w Elwirze w 300 r., który nie mówi
622 III,38(57) | Mszal Rzymski, Embolizm po « Ojcze Nasz ».~
623 III,34(44) | Sa to slowa embolizmu sformulowanego w tych lub
624 Zak,84 | przenikajac je zyciowa energia i wskazujac mu motywy nadziei.
625 IV,72 | wykorzystujac wszelkie twórcze energie chrzescijanskiego milosierdzia?
626 IV,57(103) | Swietego Oblicza, Derniers entretiens, 5-6 Julliet 1897, w: Oeuvres
627 V,79(129) | Por. Caeremoniale Episcoporum, ed. typica 1995, n. 230.~
628 III,53 | kompetencji Konferencji Episkopatów.(96) Jednakze zasadniczym
629 II,26(26) | 17, 484-485. Por. takze Epistula Barnabae 15, 8-9: SC 172,
630 II,28(35) | Atanazy z Aleksandrii, Epistulae heortasticae 1, 10: PG 26,
631 II,30 | trudnosci, jakie stwarza nasza epoka, nalezy chronic tozsamosc
632 V,79 | zmieniala sie w kolejnych epokach, zaleznie od warunków spolecznych
633 II,26(28) | 17: CSEL 34, 188: « Ita ergo erit octavus, qui primus,
634 II,26(28) | CSEL 34, 188: « Ita ergo erit octavus, qui primus, ut
635 I,11 | Wcielone Slowo sprawi, zsylajac eschato logiczny dar Ducha Swietego
636 I,18 | zbawienia i zapowiedzia eschatologicznego konca swiata. To, czego
637 III,37 | pielgrzymujacej oraz wymiar eschatologiczny. W kolejne niedziele Kosciól
638 II,26 | w zakonczeniu Wyznan, ze éschaton bedzie « pokojem wytchnienia,
639 II,24 | Rodzaju dokonaly sie kolejne etapy dziela stworzenia, a mianowicie
640 I,13 | fundamentalnych struktur etyki, Izrael a pózniej Kosciól
641 III,51(93) | gentium, 10: « in oblationem Eucharistiae concurrunt ».~
642 IV,71 | Cóz z tego, ze stól eucharystyczny ugina sie od zlotych kielichów,
643 III,44(74) | I, Epist. 25, 1 Decentio Eugubino missa: PL 20,553.~
644 II,27 | obecnemu w niektórych jezykach europejskich; (29) w ten sposób chronil
645 II,21 | przywrócil do zycia mlodego Eutycha (por. Dz 20,7-12). Ksiega
646 II,19(17) | Por. In Io. Ev. tractatus XX, 20, 2: CCL
647 IV,67 | nakreslona przez oredzie ewangeliczne. Chrzescijanin winien zatem
648 II,27 | nowego znaczenia, w pelni ewangelicznego.(31) Chrystus jest bowiem
649 IV,71(117) | powtarzajac niejako cud ewangeliczny, polaczyl uczestnictwo w
650 III,52 | towarzyszyc odpowiednia ewangelizacja i madre kierownictwo duszpasterskie.~
651 III,45 | by w codziennym zyciu byc ewangelizatorami i swiadkami. W tej perspektywie
652 V,79 | uwage warunki danego kraju. Ewentualna decyzja tego rodzaju musi
653 III,36 | namysle wyrazic zgode na ewentualne uchylenie tej zasady w scisle
654 0,4 | zagwarantowany ustawowo, ewolucja sytuacji spoleczno-ekonomicznej
655 III,37(56) | vita nostra, ut desiderando exerceamur »: Sw. Augustyn, In prima
656 I,10 | napisalem w Encyklice Laborem exercens, poczatkowe rozdzialy Ksiegi
657 I,18 | 22), przezyla swój nowy « exodus » — ku wolnosci dzieci Bozych,
658 Zak,82 | to wynika to wlasnie z faktu, ze jest « dniem Panskim »,
659 IV,72 | Msza sw. niedzielna wzbudza fale milosierdzia, które ma przeniknac
660 III,36(50) | Pawel II, Adhort. apost. Familiaris consortio (22 listopada
661 I,12 | wyzwalajac swe dzieci z ucisku faraona. W jednym i w drugim przypadku
662 II,30(36) | Bardesanes, Dialogus de fato, 46: PS 2,606-607.~
663 II,27(32) | dies, dierum gloria, dies felix Christi victoria, dies digna
664 III,47(81) | est; kan. 1247, 1: Dies festi sub praecepto in universa
665 III,47(81) | Kan. 1248: Festis de praecepto diebus Missa
666 I,13 | dziesieciu slów » stanowiacych filary zycia moralnego, zaszczepionego
667 I,15(13) | The sabbath. Its meaning for modern man (22 wyd. 1995),
668 III,36 | zadbac o to, aby program formacji dzieci powierzonych ich
669 III,35 | znaczenia i tak silnego wplywu formacyjnego na wspólnote, jak niedzielna
670 III,52 | praktykowac te dosc tradycyjna forme « swietowania niedzieli »;
671 I,17 | szabatu » (Pwt 5,15).~Ta formula zdaje sie uzupelniac poprzednia:
672 I,16 | Ksiedze Wyjscia w znamiennej formule: « Pamietaj o dniu szabatu,
673 0,3 | 3. Fundamentalne znaczenie tego dnia, uznawane
674 V,78 | wymownym wyrazem jest wlasnie fundamentalny i nadrzedny charakter niedzieli
675 I,13 | przykazanie jako element fundamentalnych struktur etyki, Izrael a
676 IV,71 | uczcic cialo Chrystusa? Nie gardz Nim, kiedy jest nagi. Nie
677 IV,58(104) | Adhort. apost. Gaudete in Domino (9 maja 1975),
678 IV,70 | brzmia slowa sw. Jakuba: « Bo gdyby przyszedl na wasze zgromadzenie
679 IV,55 | liturgiczna przez dobór stosownych gestów. (101) Sw. Augustyn, wyrazajac
680 III,33 | Jezus czyni tutaj te same gesty co podczas Ostatniej Wieczerzy,
681 0,4(7) | Episkopatu Wloskiego, Il giorno del Signore (15 lipca 1984),
682 IV,61 | ze dzien Panski jest do glebi przenikniety Bozym blogoslawienstwem (
683 I,8 | jesli rozumiemy cala jego glebie, wskazuje na nierozerwalna
684 I,13 | odpoczynku, nalezy szukac jego glebokiego sensu w swietle wiary, aby
685 IV,71 | tez: “Widzieliscie Mnie glodnego i nie daliscie Mi jesc”
686 IV,71 | kielichów, skoro On umiera z glodu? Najpierw nakarm Go, gdy
687 III,42 | Chrystusem i stajac sie glosem calej ludzkosci. To cotygodniowe
688 Zak,87 | coraz bardziej wiarygodnymi glosicielami zbawczej Ewangelii i aktywnymi
689 IV,63 | dlaczego chrzescijanie, glosiciele wyzwolenia dokonanego w
690 Zak,81 | calej wspólnoty, poslusznej glosowi Zmartwychwstalego, który
691 III,40 | stworzona przez Sobór mozliwosc gloszenia slowa Bozego we wlasnym
692 III,40 | zastanowic, w jaki sposób jest gloszone slowo Boze oraz w jakiej
693 IV,59 | zjednoczyc w Chrystusie jako Glowie: to, co w niebiosach, i
694 III,48 | czesciej jeszcze obojetne i gluche na oredzie Ewangelii. Czlowiek
695 III,50 | przepisami liturgicznymi oraz godne koscielnej tradycji, która
696 IV,66 | ze wzgledu na jego ludzka godnosc oraz zwiazane z nia potrzeby
697 I,10 | Jego dobroci. Jest piekny i godny podziwu, zasluguje na to,
698 III,38 | eschatologicznej uczty « Godów Baranka » (Ap 19,9). Sprawujac
699 III,52 | przeddzien niedzieli lub w godzinach popoludniowych na katecheze,
700 II,27(32) | Por. np. Hymn na Godzine Czytan: « Dies aetasque
701 IV,66 | jakoby byla to praca mniej godziwa z punktu widzenia duchowych
702 Zak,86 | Trójcy staje sie szczególnie goraca i skuteczna.~
703 III,43 | która kaze nam wznosic « w góre serca », jest owocem ruchu «
704 IV,57 | sercu niedosyt, a czasem gorycz. Radosc rozumiana po chrzescijansku
705 III,44 | Przyczynia sie do tego zwyczaj goscinnego witania gromadzacych sie
706 III,49 | powinna okazac serdeczna goscinnosc przybywajacym braciom, zwlaszcza
707 IV,66 | spoleczenstwach wyzej rozwinietych gospodarczo — zbyt wielu form niesprawiedliwosci
708 V,79 | od warunków spolecznych i gospodarczych, a takze od ich zakorzenienia
709 II,22 | Ewangelia, zas dni swiateczne greckie i rzymskie nie przypadaly
710 Zak,84 | Panem historii, nie jest grobem naszych zludzen, ale kolebka
711 0,1 | dzien tygodnia przyszly do grobu » (Mk 16,2), nie znalazly
712 III,45 | zmartwychwstania, równiez chrzescijanie gromadzacy sie w kazda niedziele, aby
713 III,44 | zwyczaj goscinnego witania gromadzacych sie wiernych oraz ton samej
714 0,3 | waszych wspólnotach, w których gromadzicie sie kazdej niedzieli wraz
715 II,27 | zaznaczyc, ze chrzescijanie gromadzili sie « w dniu zwanym dniem
716 III,46 | te zostaly zakazane pod grozba najsurowszych kar, wielu
717 III,36 | zgromadzenia, Mszy sw. w malych grupach: rzecz nie tylko w tym,
718 0,1 | zwyciestwo Chrystusa nad grzechem i smiercia, dopelnienie
719 III,44 | sa swiadomi popelnionych grzechów ciezkich, uzyskali Boze
720 II,21 | to juz na poczatku II w. gubernator Bitynii Pliniusz Mlodszy,
721 II,28 | moca — niczym « uderzenie gwaltownego wichru » i w postaci « jezyków
722 V,75 | chrzescijanie maja natomiast jego gwarancje i pewnosc, zas swietowanie
723 IV,66 | pracy, które panstwo powinno gwarantowac. (110)~Takze w obecnej sytuacji
724 IV,61 | w nim odpoczal; uczynil gwiazdy, ksiezyc i slonce, ale i
725 I,18(14) | nostrum Iesum Christum Dominum habemus »: Epist. 13,1: CCL 140
726 III,37(56) | Haec est vita nostra, ut desiderando
727 IV,67 | wspanialej i tajemniczej harmonii, która — mówiac slowami
728 II,23(23) | Wielkiej Soboty » (por. M. Hayek, Maronite (Eglise), Dictionnaire
729 II,28(35) | z Aleksandrii, Epistulae heortasticae 1, 10: PG 26,1366.~
730 IV,64 | Panskiego wymagalo nieraz heroicznej odwagi. Od tej pory mogli
731 III,48 | podobnie jak w pierwszych heroicznych wiekach Kosciola, w wielu
732 I,15(13) | Por. A. J. Heschel, The sabbath. Its meaning
733 0,2 | glebokim wzruszeniem, które sw. Hieronim wyrazil slowami: « Niedziela
734 IV,64 | przypadkowa okolicznoscia historyczna, do której Kosciól nie przywiazuje
735 0,2 | pojac w swietle wiary, ale historyczne swiadectwo pozostawili o
736 IV,66 | Takze w obecnej sytuacji historycznej mamy obowiazek tak dzialac,
737 IV,55 | zachodniej, jak i wschodniej. Historycznie zreszta chrzescijanie przezywali
738 Zak,85 | przenika go swa moca i obdarza hojnie darami, jednakze Kosciól
739 IV,71 | gdzie sam Chrystus, dzieki hojnosci bogatych okazywanej ubozszym,
740 II,26(26) | PG 6,528.793; Orygenes, Hom.in psalmos, Psalm 118 (119),
741 IV | ROZDZIAL IV ~DIES HOMINIS~Niedziela dniem radosci, ~
742 0,4 | zdarza sie czasem, ze horyzont czlowieka stal sie tak ciasny,
743 II,27(32) | wyrazenia znajduja sie w hymnach Liturgii Godzin w róznych
744 Zak,86 | wyrazajac wlasne uczucia slowami hymnu Magnificat, opiewajacego
745 II,27 | duszpasterska wiaze z dniem Panskim. Idac bowiem za trafna intuicja
746 III,33 | opowiada o dwóch uczniach idacych do Emaus, do których sam
747 III,44 | przed oltarzem, a najpierw idz i pojednaj sie z bratem
748 Zak,86 | niedziele lud pielgrzymujacy idzie sladami Maryi, a dzieki
749 0,6 | chrzescijanskim. Dazac do tego, idziemy sladem odwiecznej tradycji
750 II,27(32) | splendet sanctior in te quam, Iesu, consecras primitiae surgentium » (
751 I,18(14) | ipsum redemptorem nostrum Iesum Christum Dominum habemus »:
752 0,4(7) | Konferencji Episkopatu Wloskiego, Il giorno del Signore (15 lipca
753 IV,64 | nie dysponuja odpowiednia iloscia wolnego czasu.~
754 II,27(32) | vincit et reconciliat summis ima » (II tydz.). Analogiczne
755 III,51 | eucharystyczna i skladac ja Bogu w imieniu calego ludu.(91) To wlasnie
756 IV,72 | chorzy, starzy, dzieci, imigranci, którzy wlasnie w niedziele
757 0,7(9) | Homilia podczas uroczystej inauguracji pontyfikatu (22 pazdziernika
758 III,31 | poprzestawac na modlitwie indywidualnej ani wspominac Jego smierci
759 0,3 | podjeliscie na tym polu, indywidualnie i kolegialnie, wspomagani
760 IV,67 | te potrzebe, laczac to z indywidualnymi i wspólnotowymi formami
761 II,27(32) | irradiat, in qua Christus infernum spoliat, mortem vincit et
762 V,76 | najbardziej odpowiednim dniem dla inicjacji katechumenów. Jezeli bowiem
763 III,47(80) | przeciwna, potepiona przez Innocentego XI w r. 1679, odnosnie do
764 Zak,81 | mozna porównac z zadnym innym doswiadczeniem religijnym,
765 V,78 | czerpie z Niego pokarm i inspiracje.~
766 III,35 | zmierzaja takze pózniejsze instrukcje dotyczace liturgii, zalecajace,
767 II,24 | punktem wyjscia do bardzo interesujacych rozwazan teologicznych.
768 I,15 | nawiazuje bardzo obrazowa interpretacja « szabatu » jako swego rodzaju «
769 IV,60 | Jego laski i Jego zbawczych interwencji.~
770 II,27 | Panskim. Idac bowiem za trafna intuicja duszpasterska Kosciól nadal
771 II,19(17) | Por. In Io. Ev. tractatus XX, 20, 2:
772 III,37(56) | Sw. Augustyn, In prima Ioan. tract. 4, 6: SC 75, 232.~
773 V,78(124) | cuncta novat, dum permanet ipse » CSEL 30, 67.~
774 I,18(14) | Verum autem sabbatum ipsum redemptorem nostrum Iesum
775 II,27(32) | prima. Lux divina caecis irradiat, in qua Christus infernum
776 IV,73 | proroctwo kaze wierzacym isc sladami Tego, który przyszedl, «
777 II,24 | uwage na szczególna wiez istniejaca miedzy zmartwychwstaniem
778 III,36 | takze male wspólnoty zakonne istniejace na jej terenie. Moga wówczas
779 I,14 | dialogu przymierza, a w istocie rzeczy dialogu « oblubienczego ».
780 I,9 | nieozywionych ani zwierzat, lecz istot ludzkich, które otrzymaly
781 0,1 | na swa scisla wiez z sama istota chrzescijanskiego misterium.
782 V,75 | swietowanie niedzieli jest istotnym swiadectwem, jakie powinni
783 II,26(28) | 55, 17: CSEL 34, 188: « Ita ergo erit octavus, qui primus,
784 I,15(13) | J. Heschel, The sabbath. Its meaning for modern man (
785 II,26(26) | Justyn, Dialogus cum Tryphone Iudaeo, 24. 138: PG 6,528.793;
786 II,27(32) | Christi victoria, dies digna iugi laetitia dies prima. Lux
787 III,47(82) | prawnym wlasnego Kosciola sui iuris do celebracji Oficjum liturgicznego ».~
788 IV,64(107) | Mommsen, 12, 87; Codex Iustiniani, 3, 12, 2, wyd. P. Krueger,
789 IV,66(109) | t. II, 569-570. Od VI do IX w. wiele Soborów zabranialo «
790 I,13 | fundamentalnych struktur etyki, Izrael a pózniej Kosciól ukazuja,
791 I,11 | przymierze zawarte najpierw z Izraelem i doprowadzone do pelni
792 I,12 | wybawieniem, jakie Bóg ofiarowal Izraelowi przez wyzwolenie go z niewoli
793 III,44 | zgodnie z duchem napomnien, jakich sw. Pawel udzielal wspólnocie
794 V,76 | wydarzen przelomowych w zyciu jakiegos ludu, jest naturalne, ze
795 II,25 | niedziele bowiem, bardziej niz w jakikolwiek inny dzien, chrzescijanin
796 III,53 | organizowac zgromadzenia w jakims miejscu centralnym, dostepnym
797 IV,69 | one jasno swiadczyly, ze jakkolwiek chrzescijanie nie sa z tego
798 IV,66 | oczywiscie nie dlatego jakoby byla to praca mniej godziwa
799 III,50 | Nalezy zatem zadbac o wysoka jakosc zarówno tekstów, jak i melodii,
800 IV,70 | dobitnie brzmia slowa sw. Jakuba: « Bo gdyby przyszedl na
801 II,23 | jedynego Nauczyciela — to jakze moglibysmy zyc bez Niego,
802 IV,58 | niedzielnej Eucharystii. Jakzeby mogli wzgardzic tym spotkaniem,
803 IV,68 | wypoczynek, jesli nie ma sie stac jalowa bezczynnoscia, która wywoluje
804 II,20 | jak zaswiadcza Ewangelia Janowa (por. 20, 26) — gdy uczniowie
805 I,18 | ukazany w chwale, która jasnieje na obliczu Chrystusa zmartwychwstalego (
806 IV,69 | poboznosci i apostolstwa, aby one jasno swiadczyly, ze jakkolwiek
807 V,74 | ziemskiego zycia Chrystusa jawia sie jako prawdziwe centrum
808 II,20 | 24, 13-35) i objawil sie jedenastu Apostolom jednoczesnie (
809 III,42 | Swietego zwraca sie do Ojca, jednoczac sie z Chrystusem i stajac
810 I,17 | Panskiego » w perspektywie jednoczacej teologie stworzenia i zbawienia.
811 III,36 | duszpasterskie, majac na uwadze dobro jednostek i grup, a zwlaszcza korzysci,
812 III,47 | wiernych, zmuszony byl nauczac jednoznacznie o obowiazku uczestnictwa
813 IV,71 | w swiatyni, odzianemu w jedwabie, aby potem wzgardzic Nim
814 IV,70 | zabiera sie do wlasnego jedzenia, i tak sie zdarza, ze jeden
815 I,16 | odpoczywac w Bogu, oddajac Jemu cale stworzenie w postawie
816 IV,55(99) | Antiochenskiego Maronitów (wyd. w jez. syryjskim i arabskim),
817 V,74 | czasów. Czas staje sie, w Jezusie Chrystusie Slowie Wcielonym,
818 II,29 | samemu zmartwychwstalemu Jezusowi, obecnemu w « swietych znakach »,
819 II,23(22) | oznaczenie dni tygodnia ma jezyk portugalski.~
820 III,31 | ludzi] z kazdego pokolenia, jezyka, ludu i narodu » (Ap 5,9).
821 II,28 | gwaltownego wichru » i w postaci « jezyków ognia » (por. Dz 2,2-3) —
822 II,21 | Testamencie imie wlasne Boga, JHWH, którego nie bylo wolno
823 IV,55(99) | syryjskim i arabskim), Jounieh (Liban) 1959, s.38.~
824 V,79(126) | Wniebowziecia, Swietego Józefa, Swietych Apostolów Piotra
825 I,12 | oblubienicy (por. Oz 2,16-24; Jr 2,2; Iz 54,4-8).~Jak bowiem
826 Zak,87 | miejsca oczekiwaniu na inne jubileusze i uroczyste rocznice, natomiast
827 II,23 | którzy wywodzili sie z judaizmu i uwazali za konieczne zachowywanie
828 IV,70 | rzecz ubogich Kosciolów w Judei: w Eucharystii niedzielnej
829 IV,57(103) | Derniers entretiens, 5-6 Julliet 1897, w: Oeuvres complètes,
830 IV,60 | przyjmujac obecnosc Boga i Jego kairos, czyli czas Jego laski i
831 II,30 | w zwiazku ze zmianami w kalendarzach cywilnych, stwierdzajac,
832 III,34(44) | zawartego w niektórych kanonach eucharystycznych w róznych
833 III,49(87) | Por. Kodeks Prawa Kanoniczego, kan. 1248 § 1; Kodeks Kanonów
834 III,47 | wydawac stosowne przepisy kanoniczne. Czynily to rózne Sobory
835 V,79 | cywilnego. (126)~Obecne przepisy kanoniczno-liturgiczne stanowia, ze kazda Konferencja
836 III,34 | przewodnictwem biskupa, otoczonego kaplanami i slugami oltarza ».(43)
837 III,46 | bohaterstwie, z jakim liczni kaplani i wierni przestrzegali tego
838 III,51 | byc swiadomi, ze na mocy kaplanstwa powszechnego otrzymanego
839 III,51 | sprawowac swoje chrzcielne kaplanstwo przez swiadectwo swietego
840 III,46 | pod grozba najsurowszych kar, wielu odwaznie sprzeciwialo
841 IV,71 | Ojców Kosciola. Sw. Ambrozy karcil surowo bogaczy, którzy sadzili,
842 III,32 | wywodzi ».(39) Eucharystia karmi i ksztaltuje Kosciól: «
843 III,36 | niedzielnej, korzystajac z pomocy katechetów, którzy winni zadbac o to,
844 II,23 | wlasnie nowosc kladzie nacisk katecheza w pierwszych wiekach, starajac
845 III,47 | nauczanie zawarte jest równiez w Katechizmie Kosciola Katolickiego (83)
846 III,32 | Znamienne jest stwierdzenie Katechizmu Kosciola Katolickiego, ze «
847 V,76 | odpowiednim dniem dla inicjacji katechumenów. Jezeli bowiem przez chrzest
848 III,35 | obecnosci biskupa, zwlaszcza w katedrze, jak i w zgromadzeniu parafialnym,
849 II,22 | Kosciola w swoich pismach i w kaznodziejstwie. Tajemnica paschalna byla
850 III,43 | i celebrujacej tajemnice kenosis, czyli ogolocenia, przez
851 IV,71 | eucharystyczny ugina sie od zlotych kielichów, skoro On umiera z glodu?
852 III,52 | odpowiednia ewangelizacja i madre kierownictwo duszpasterskie.~
853 0,7 | go rozjasnic i nadac mu kierunek. On jest Tym, który zna
854 I,9 | Ten refren powracajacy kilkakrotnie w opowiadaniu rzuca pozytywne
855 II,23 | 23. Na te wlasnie nowosc kladzie nacisk katecheza w pierwszych
856 II,23 | niektórych okresach historii, gdy kladziono szczególny nacisk na obowiazek
857 III,37 | jak oblubienica zdobna w klejnoty dla swego meza » (Ap 21,
858 IV,55(101) | niedziele zabronione bylo klekanie, dlatego ze taka pozycja,
859 II,28(33) | Por. Klemens Aleksandryjski, Stromati,
860 II,26 | Panskiego wedlug innego jeszcze klucza symbolicznego, bardzo chetnie
861 III,48 | aby sobie uswiadomil, jak kluczowe znaczenie dla jego zycia
862 II,30 | prawdami wiary — pozostaje kluczowym elementem chrzescijanskiej
863 I,10 | Bóg powierzyl mezczyznie i kobiecie, zlecajac im zadanie i obowiazek
864 IV,61 | odpoczal, bo znalazl w nim kogos, komu mógl przebaczac grzechy ». (106)
865 V,76 | potrzebom ludzkiej psychiki, kojarzacej wspomnienie minionych wydarzen
866 Zak,84 | grobem naszych zludzen, ale kolebka wciaz odnawiajacej sie przyszlosci,
867 0,3 | tym polu, indywidualnie i kolegialnie, wspomagani czynnie przez
868 I,8 | równiez sw. Pawel, piszac do Kolosan: « w Nim zostalo wszystko
869 III,40 | swietego tekstu i modlitwe — komentarza do slów Panskich, który
870 II,23 | glosic tam Jezusa Chrystusa komentujac « slowa Proroków, odczytywane
871 III,54(98) | Por. Papieska Komisja Ds. Srodków Spolecznego
872 III,53 | konkretne zastosowanie nalezy do kompetencji Konferencji Episkopatów.(96)
873 IV,61 | bo znalazl w nim kogos, komu mógl przebaczac grzechy ». (106)
874 I,8 | Ojca, jest Ono poczatkiem i koncem wszechswiata. Stwierdza
875 IV,66 | zwiazane z chrzescijanska koncepcja niedzieli, musimy wspomniec
876 III,45 | po komunii oraz obrzedów koncowych — blogoslawienstwa i rozeslania —
877 V,74 | powrocie Syna Bozego na koncu czasów. Czas staje sie,
878 V,79 | kanoniczno-liturgiczne stanowia, ze kazda Konferencja Episkopatu moze zmniejszyc
879 III,46 | przypominali swoim wiernym o koniecznosci uczestniczenia w zgromadzeniu
880 IV,72 | poswiecic kilka godzin jakiejs konkretnej formie wolontariatu i solidarnosci —
881 III,34 | którym urzeczywistnia sie konkretnie tajemnica Kosciola. W tej
882 III,43 | szczególnie skuteczny w slowach konsekracji, Chrystus sklada samego
883 0,4 | i sprawi, ze dochowujac konsekwentnie wiernosci darowi wiary,
884 IV,64(107) | Por. edykt Konstantyna, 3 lipca 321: Codex Theodosianus
885 V,78 | Chrystusa jest wpisana w sama konstytucje roku liturgicznego, a jej
886 Zak,83 | z utrzymaniem wzajemnych kontaktów, a przy tym nie znajduja
887 IV,68 | wieksza wolnosc, umozliwiac kontemplacje i sprzyjac braterskiej wspólnocie.
888 I,11 | Jest to wiec spojrzenie « kontemplacyjne », które nie zwraca sie
889 V,77 | rozwazaja tajemnice Wcielenia i kontempluja Slowo Boze, które zechcialo
890 I,9 | celowo uwypukla dramatyczny kontrast miedzy wielkoscia czlowieka,
891 0,3 | wiec List ten jest niejako kontynuacja zywego dialogu, jaki chetnie
892 IV,57 | prawdziwych cech i glebokich korzeni. Radosci nie nalezy bowiem
893 Zak,87 | przezywana. Przyniesie to korzysc chrzescijanskim wspólnotom
894 III,36 | jednostek i grup, a zwlaszcza korzysci, jakie moga stad wyniknac
895 Zak,82 | ludzmi, gdy tak jak oni korzysta z cotygodniowego dnia odpoczynku,
896 V,78 | nadaja mu rytm, jego zycie koscielne i duchowe zostaje gleboko
897 III,36 | zgodnie z rozeznaniem wladz koscielnych.(53)~Z tego powodu nie zaleca
898 IV,66(109) | Najstarszym dokumentem koscielnym dotyczacym tej sprawy jest
899 I,8 | u switu stworzenia ta « kosmiczna misja » Chrystusa byla zatem
900 II,24 | z pierwszym dniem owego kosmicznego tygodnia (por. Rdz 1,1-2.
901 V,75 | zadnego zwiazku z cyklami kosmicznymi, do których odwoluje sie
902 0,3 | lat poslugi biskupiej w Krakowie, a takze z pózniejszego
903 IV,72 | najblizszym sasiedztwie albo w kregu znajomych sa ludzie chorzy,
904 I,12(12) | umilowanego o przyjdz oblubienico, królowo szabatu » (Modlitwa wieczorna
905 IV,68 | niewoli swoich potrzeb. Mówiac krótko, dzien Panski staje sie
906 IV,64(107) | Iustiniani, 3, 12, 2, wyd. P. Krueger, 248.~
907 III,43 | ofiarowal samego siebie w sposób krwawy ».(70) Ze swoja ofiara Chrystus
908 Zak,82 | ze praktyka niedzielna kryje w sobie bogate dziedzictwo
909 Zak,86 | Maryi ucza sie stac pod krzyzem, aby skladac Ojcu ofiare
910 III,43 | do smierci — i to smierci krzyzowej » (Flp 2,8).~Msza sw. bowiem
911 III,43 | w jakim ofiarowal sie na krzyzu.~« W tej Boskiej ofierze,
912 II,21 | Eutycha (por. Dz 20,7-12). Ksiega Apokalipsy swiadczy o zwyczaju
913 IV,61 | odpoczal; uczynil gwiazdy, ksiezyc i slonce, ale i tu nie jest
914 Zak,84 | któremu « nie trzeba slonca ni ksiezyca, by mu swiecily, bo chwala
915 Zak,84 | kiedy to powstanie w pelnym ksztalcie mistyczne Miasto Boze, któremu «
916 IV,72 | wiernych, przede wszystkim zas ksztaltowac sam sposób przezywania pozostalej
917 IV,57 | wiecej — dniem sprzyjajacym ksztaltowaniu w sobie postawy radosci
918 III,37 | wspólnocie eucharystycznej i ksztaltujac w nich postawe oczekiwania
919 III,43 | postaciami chleba i wina, nad którymi zostala wypowiedziana prosba
920 II,27 | przed niebezpiecznym wplywem kultów oddajacych boska czesc sloncu
921 I,13 | wsród zwyklych przepisów kultowych, jak wiele innych nakazów,
922 V,75 | religia naturalna i ludzka kultura, aby mierzyc uplyw czasu,
923 0,4 | róznych formach aktywnosci kulturalnej, politycznej lub sportowej,
924 Zak,83 | silniej odczuwajacym skutki kulturowego rozdrobnienia i pluralizmu,
925 V,80 | zachowac wartosci obecne w kulturze okreslonego srodowiska spolecznego,
926 III,39(64) | apost. Missale Romanum (3 kwietnia 1969): AAS 61 (1969), 220.~
927 0,1(1) | Por. Ap 1,10 « Kyriakè heméra », por. takze Didachè
928 III,35(46) | Ameryki, 17 marca 1998, n.4: L'Osservatore Romano, 18 marca
929 IV,58(105) | Tamze, VII, l.c., 322.~
930 I,10 | Jak napisalem w Encyklice Laborem exercens, poczatkowe rozdzialy
931 IV,67 | zaspokajac te potrzebe, laczac to z indywidualnymi i wspólnotowymi
932 I,17 | poprzednia: rozpatrywane lacznie, obydwie ukazuja sens «
933 Zak,85 | Zmartwychwstalym i z bracmi w lacznosci jednego ciala, ozywiajac
934 Zak,86 | Ojcu ofiare Chrystusa i laczyc z nia ofiare wlasnego zycia.
935 III,43 | tydzien wraz z calym jego ladunkiem ludzkich spraw.~
936 II,27(32) | victoria, dies digna iugi laetitia dies prima. Lux divina caecis
937 III,36(53) | Adhort. apost. Christifideles laici (30 grudnia 1988), 30: AAS
938 III,33 | nawiazujac wyraznie do « lamania chleba », jak w pierwszym
939 Zak,84 | Boga je oswietlila, a jego lampa — Baranek » (Ap 21,23).~
940 IV,66(109) | sprawy jest kan. 29 Soboru w Laodycei (druga polowa IV wieku):
941 IV,71(115) | ecclesiam venis, non ut aliquid largiris pauperi, sed ut auferas »:
942 II,30 | do tego zródla obfitych lask, jakim jest swietowanie
943 V,74 | swietle Nowego Testamentu lata ziemskiego zycia Chrystusa
944 II,19 | rozpowszechniac w pierwszych latach po zmartwychwstaniu Panskim.
945 V,75 | miarom czasu — miesiacom, latom i wiekom; jest jakby wektorem,
946 IV,63 | Przeciwstawiajac sie nazbyt legalistycznej interpretacji niektórych
947 I,12(12) | oblubienczy posiada takze spiew Leka dódi: « Ucieszy sie toba
948 III,40 | swiateczne. Jezeli bowiem lektura swietego tekstu, podejmowana
949 III,54 | Mszy sw., najlepiej przez lekture czytan i modlitw mszalnych
950 IV,66 | perspektywie mój poprzednik Leon XIII w Encyklice Rerum novarum
951 IV,66(110) | novarum (15 maja 1891): Acta Leonis XIII, 11 (1891), 127-128.~
952 Zak,87 | swietego dnia byla coraz lepiej znana i przezywana. Przyniesie
953 IV,55(99) | syryjskim i arabskim), Jounieh (Liban) 1959, s.38.~
954 IV,67 | sie od prac i zajec nie licujacych z nakazem swietowania dnia
955 V,79 | rózne dni tygodnia. (125) Liczba tych dni swiatecznych zmieniala
956 Zak,87 | obchodów zostana podjete liczne inicjatywy, które nadadza
957 0,4 | tradycji chrzescijanskiej przez liczny udzial rzesz wiernych i
958 III,48 | powstaja sytuacje utrudniajace licznym chrzescijanom zycie zgodne
959 V,79 | Episkopatu moze zmniejszyc liste dni swiatecznych nakazanych,
960 II,22(20) | tamze. W nawiazaniu do listu Pliniusza, równiez Tertulian
961 II,27 | Liturgii Godzin,(32) a w liturgiach wschodnich zostaje szczególnie
962 I,11 | sprawi, zsylajac eschato logiczny dar Ducha Swietego i ustanawiajac
963 III,50 | madroscia oraz obyczajami lokalnymi, zgodnymi z przepisami liturgicznymi,
964 II,30 | macierzynsku wrazliwy na los kazdego ze swoich dzieci.
965 V,80 | w których pewne tradycje ludowe i kulturowe, typowe dla
966 V,80 | zwlaszcza w religijnosci ludowej, tak aby liturgia — przede
967 V,75 | zmartwychwstania i narzuca wlasny rytm ludzkim miarom czasu — miesiacom,
968 IV,58 | a prawdziwymi radosciami ludzkimi. Przeciwnie, te ostatnie
969 I,18 | misterium paschalnym bowiem ludzkosc, a wraz z nia cale stworzenie,
970 I,11 | perspektywe zbawienia przed cala ludzkoscia poprzez zbawcze przymierze
971 Zak,82 | do solidarnosci z innymi ludzmi, gdy tak jak oni korzysta
972 I,12 | tym, co pelza po ziemi. Luk, miecz i wojne wyniszcze
973 III,31 | chrzescijanskiej wspólnoty, który Lukasz przedstawil w Dziejach Apostolskich
974 II,27(32) | iugi laetitia dies prima. Lux divina caecis irradiat,
975 II,23(23) | Wielkiej Soboty » (por. M. Hayek, Maronite (Eglise),
976 IV,70 | drugi nietrzezwy. Czyz nie macie domów, aby tam jesc i pic?
977 Zak,86 | sladami Maryi, a dzieki Jej macierzynskiemu wstawiennictwu modlitwa
978 II,30 | niedzielnego, i jest po macierzynsku wrazliwy na los kazdego
979 III,52 | odpowiednia ewangelizacja i madre kierownictwo duszpasterskie.~
980 III,50 | w doborze form pasterska madroscia oraz obyczajami lokalnymi,
981 0,3 | licznych wypowiedziach waszego magisterium na ten wazny temat oraz
982 Zak,86 | wlasne uczucia slowami hymnu Magnificat, opiewajacego niewyczerpany
983 III,36 | formacyjne i duszpasterskie, majac na uwadze dobro jednostek
984 III,52 | inne wydarzenia dnia, nie majace charakteru liturgicznego —
985 IV,71 | choc nie dziela sie swoja majetnoscia z ubogimi, a czasem nawet
986 II,27(31) | Por. Sw. Maksym z Turynu, Sermo 53,2: CCL
987 III,36 | stowarzyszenia, a takze male wspólnoty zakonne istniejace
988 III,36 | zgromadzenia, Mszy sw. w malych grupach: rzecz nie tylko
989 I,15(13) | Its meaning for modern man (22 wyd. 1995), ss. 3-24.~
990 Zak,84 | wspólnota wola do Jezusa: « Maranatha, przyjdz, o Panie! » (por.
991 II,23(23) | Soboty » (por. M. Hayek, Maronite (Eglise), Dictionnaire de
992 IV,55(99) | Kosciola Antiochenskiego Maronitów (wyd. w jez. syryjskim i
993 III,46(77) | Dativi et aliorum plurimorum martyrum in Africa, 7, 9, 10: PL
994 Zak,86 | Domini i dies Ecclesiae?~W Maryje wpatruja sie wierni, gdy
995 V,78 | oddaje czesc Najswietszej Matce Bozej Maryi, która nierozerwalnym
996 IV,67 | troski i zajecia: rzeczy materialne, o które tak bardzo zabiegamy,
997 IV,70 | braterskiego dzielenia sie dobrami materialnymi z ubozszymi. « Niechaj pierwszego
998 V,79(126) | Zasniecie Najswietszej Maryi Matki Bozej, Swietych Apostolów
999 IV,71(116) | In Matthaeum homiliae, 50, 3-4: PG 58,
1000 I,15(13) | Heschel, The sabbath. Its meaning for modern man (22 wyd.
1001 II,23 | znaczy na trzecim dniu po mece. W porzadku tygodniowym
|