1007-dojrz | dokol-mece | mecze-optym | opusc-przyp | przyr-towar | tract-wyzna | wyzsz-zywot
Rozdzial, Paragraf
1002 III,46 | Panskiej ». Zas jedna z meczenniczek wyznala: « Tak, poszlam
1003 III,44(72) | 541; por. Pius XII, Enc. Mediator Dei (20 listopada 1947),
1004 II,27(31) | Scriptores circa Ambrosium, t. 4, Mediolan 1991, 216-218; tamze, Sermo
1005 III,41 | jest nie tyle okazja do medytacji i katechezy, co raczej dialogiem
1006 IV,56 | wypowiedziane przez Jezusa przed meka: « bedziecie sie smucic,
1007 0,6 | Eucharystii, tak aby wspominac Meke, Zmartwychwstanie i chwale
1008 III,50 | jakosc zarówno tekstów, jak i melodii, aby pojawiajace sie dzis
1009 III,33 | Chrystusa, przynoszacego mesjanski dar pokoju, który On nabyl
1010 III,37 | zdobna w klejnoty dla swego meza » (Ap 21, 2).~
1011 I,10 | misji, jaka Bóg powierzyl mezczyznie i kobiecie, zlecajac im
1012 V,75 | Czlowiek moze miec tylko mglista swiadomosc tego procesu,
1013 IV,71 | glodnego i nie daliscie Mi jesc” oraz: “Cokolwiek uczyniliscie
1014 III,41 | por. Wj 19,7-8; 24,3.7) miala odpowiedziec swoim « tak »,
1015 V,75 | aby ludzkie miary czasu mialy zawsze oparcie w nadziei.~
1016 III,52 | nie mozna by wlaczyc — w miare mozliwosci takze w zyciu
1017 V,75 | narzuca wlasny rytm ludzkim miarom czasu — miesiacom, latom
1018 V,75 | powinni dawac, aby ludzkie miary czasu mialy zawsze oparcie
1019 IV,64 | sedziowie, mieszkancy miast oraz czlonkowie róznych
1020 I,12 | co pelza po ziemi. Luk, miecz i wojne wyniszcze z jej
1021 IV,66 | ludzi, którzy z powodu braku miejsc pracy sa zmuszeni do bezczynnosci
1022 II,27 | zmartwychwstalego znajduje miejsce w Liturgii Godzin,(32) a
1023 III,49 | wzbogacajac w ten sposób miejscowa wspólnote swoim osobistym
1024 V,75 | naturalna i ludzka kultura, aby mierzyc uplyw czasu, nawiazujac
1025 V,75 | rytm ludzkim miarom czasu — miesiacom, latom i wiekom; jest jakby
1026 I,10 | powolany nie tylko do tego, by mieszkac w swiecie, ale by go « budowac »,
1027 II,27 | w mroku i cieniu smierci mieszkaja » (por. Lk 1,78-79), i zaznaje
1028 III,46 | jednym miejscu chrzescijanie mieszkajacy w miastach i na wsi.(76)
1029 IV,64 | dniu slonca » sedziowie, mieszkancy miast oraz czlonkowie róznych
1030 III,45 | zycia dar, duchowa ofiare mila Bogu (por. Rz 12,1). Czuje
1031 III,52 | najdoskonalsze i najbardziej mile Bogu. A zreszta obok trudnosci
1032 V,74(118) | Pawel II, List apost. Tertio millennio adveniente (10 listopada
1033 I,9 | uksztaltowanej przez wszechmocna i milosierna dlon Boga.~« Bóg widzial,
1034 IV,69 | przykazanie, abyscie sie wzajemnie milowali, tak jak Ja was umilowalem » (
1035 III,52 | dzisiaj — ze nie zadowala sie minimalistycznymi ani polowicznymi formami
1036 III,43 | pozwala zlozyc na oltarzu miniony tydzien wraz z calym jego
1037 V,76 | kojarzacej wspomnienie minionych wydarzen z cyklicznie powracajacymi
1038 III,54(97) | Wiary, List Sacerdotium ministeriale (6 sierpnia 1983), III:
1039 V,77 | W ten sposób obchodzac misteria Odkupienia, Kosciól otwiera
1040 V,78 | obchodzac ten roczny cykl misteriów Chrystusa, Kosciól swiety
1041 IV,56 | jaka uczniowie powitali Mistrza: « Uradowali sie zatem uczniowie
1042 I,14 | Pismo Swiete oraz liczni mistycy nie wahaja sie opisywac
1043 Zak,84 | powstanie w pelnym ksztalcie mistyczne Miasto Boze, któremu « nie
1044 III,31 | osoby, ale jako czlonki Mistycznego Ciala, wlaczone do spolecznosci
1045 0,5 | wystepujacy nie tylko w krajach misyjnych, ale takze od dawna juz
1046 V,75 | czasu, nawiazujac takze do mitu wiecznego powrotu. Chrzescijanska
1047 II,21 | sposób przywrócil do zycia mlodego Eutycha (por. Dz 20,7-12).
1048 II,21 | gubernator Bitynii Pliniusz Mlodszy, stwierdzajac, ze chrzescijanie «
1049 IV,71 | powiedzial tez: “Widzieliscie Mnie glodnego i nie daliscie
1050 IV,66 | dlatego jakoby byla to praca mniej godziwa z punktu widzenia
1051 IV,64 | chrzescijanie sa niewielka mniejszoscia i gdzie dni swiateczne przewidziane
1052 III,46 | spelniano ten obowiazek z mniejszym duchowym zaangazowaniem,
1053 IV,71 | najmniejszemu z moich braci, Mniescie uczynili” (...). Cóz z tego,
1054 I,15(13) | sabbath. Its meaning for modern man (22 wyd. 1995), ss.
1055 IV,55 | Wierni przerywaja posty i modla sie na stojaco, co jest
1056 0,5 | powinni dziekowac Bogu, modlac sie wraz z innymi w lonie
1057 IV,56 | 16,20). Czyz On sam nie modlil sie, aby uczniowie « radosc
1058 III,54 | najlepiej przez lekture czytan i modlitw mszalnych przewidzianych
1059 III,31 | wspólnocie, w lamaniu chleba i w modlitwach » (2,42).~
1060 III,43 | uwielbieniem, cierpieniami, modlitwami i praca Chrystusa i z Jego
1061 Zak,86 | Domini i Mater Ecclesiae moglaby nie byc w szczególny sposób
1062 II,23 | jedynego Nauczyciela — to jakze moglibysmy zyc bez Niego, skoro nawet
1063 III,40 | niedzielnej liturgii, tak aby moglo ono mocniej przemówic do
1064 V,80 | które sa z nia niezgodne i moglyby ja znieksztalcic. W takich
1065 V,74 | stwierdzenie Psalmu 2: « Tys Synem moim, Ja Ciebie dzis zrodzilem » (
1066 III,46 | wieczerze Panska razem z moimi bracmi, bo jestem chrzescijanka ».(77)~
1067 IV,69 | powiedzialem, aby radosc moja w was byla i aby radosc
1068 IV,70 | tam albo usiadz u podnózka mojego!”, to czy nie czynicie róznic
1069 IV,69 | bedziecie trwac w milosci mojej, tak jak Ja zachowalem przykazania
1070 III,52 | Inne momenty chrzescijanskiej niedzieli~
1071 IV,64(107) | II, tit. 8, 1, wyd. Th. Mommsen, 12, 87; Codex Iustiniani,
1072 V,76 | atmosfere, która przerywa monotonie codziennego zycia.~Otóz
1073 I,14 | ustaje, ale mimo to nie jest monotonny, dokonuje sie on bowiem
1074 Zak,82 | rozrywki o watpliwej wartosci moralnej. Chrzescijanin poczuwa sie
1075 II,27(32) | Christus infernum spoliat, mortem vincit et reconciliat summis
1076 I,16 | uczynil Pan niebo, ziemie, morze oraz wszystko, co jest w
1077 0,5 | moze z powodu braku silnej motywacji religijnej bardzo niewielki
1078 III,40(65) | Sacrosanctum Concilium, 24 jest mowa o suavis et vivus Sacrae
1079 II,21 | gdy Pawel wyglosil do nich mowe pozegnalna i w cudowny sposób
1080 Zak,85 | powrotu: « Duch i Oblubienica mówia: “Przyjdz!” » (Ap 22,17).
1081 IV,71 | gdy jest glodny, a potem mozesz ozdobic oltarz tym, co ci
1082 III,40 | Pisma, a tam gdzie jest to mozliwe z duszpasterskiego punktu
1083 I,9 | który rozpoczyna w swiecie mroczna historie grzechu i smierci (
1084 II,27 | by zajasniec tym, co w mroku i cieniu smierci mieszkaja » (
1085 IV,55(99) | Panskiego: por. tekst syryjski w Mszale wedlug rytu Kosciola Antiochenskiego
1086 III,47 | formie adhortacji, ale czasem musial tez wydawac stosowne przepisy
1087 II,22 | Tlumaczy to, dlaczego wierni musieli sie gromadzic przed wschodem
1088 III,50 | tradycji, która w sferze muzyki sakralnej moze sie poszczycic
1089 IV,57 | Radosci nie nalezy bowiem mylic z przelotnym doznaniem zaspokojenia
1090 0,4 | oczekuje sie jednak, by nie mylili swietowania niedzieli, które
1091 III,35 | Eucharystia ».(46) Z ta wlasnie mysla Sobór przypomnial, ze nalezy
1092 II,19 | tygodnia wciaz na nowo w myslach i w zyciu wiernych staje
1093 0,3(6) | Por. Motu proprio Mysterii paschalis (14 lutego 1969):
1094 III,43 | ostatecznym ofiarowaniem sie oraz nabieraja w ten sposób nowej wartosci ».(71)
1095 IV,71(115) | De Nabuthae, 10, 45: « Audis, dives,
1096 III,33 | mesjanski dar pokoju, który On nabyl za cene swojej krwi i ofiarowal
1097 Zak,82 | chrzescijanie winni dzis reagowac na naciski kultury, która pozwala co
1098 I,11 | dzialac, o czym sam Jezus z naciskiem przypomina, mówiac wlasnie
1099 II,23 | wszystkim po to, by oprzec sie naciskom tych chrzescijan, którzy
1100 III,48 | wierzacy, jesli nie chce ulec naciskowi srodowiska, musi znajdowac
1101 Zak,87 | liczne inicjatywy, które nadadza mu szczególny charakter,
1102 V,78 | swietuje niedziele, które nadaja mu rytm, jego zycie koscielne
1103 II,21 | okreslenia « dzien Panski », nadawali mu pelnie znaczenia, jakie
1104 IV,55 | aklamacji, jakie od poczatku nadawaly ton niedzieli zarówno w
1105 II,21 | Apokalipsy swiadczy o zwyczaju nadawania temu pierwszemu dniowi tygodnia
1106 III,41 | jaki w Starym Testamencie nadawano obrzedom odnowienia Przymierza,
1107 Zak,87 | pielgrzymowania Kosciola, az nadejdzie niedziela, która nie zna
1108 IV,68 | zapowiada w pewien sposób nadejscie « nowego nieba » i « nowej
1109 I,8 | stalo sie cialem, « gdy nadeszla pelnia czasu » (por. Ga
1110 V | DIERUM~Niedziela jako swieto nadrzedne, ~objawiajace sens czasu~
1111 V,78 | wlasnie fundamentalny i nadrzedny charakter niedzieli jako
1112 Zak,87 | Ale takze ten rok i ten nadzwyczajny czas przemina, ustepujac
1113 III,54 | towarzyszy jej ofiarna posluga nadzwyczajnych szafarzy Eucharystii, którzy
1114 IV,71 | Nie gardz Nim, kiedy jest nagi. Nie oddawaj Mu czci tutaj,
1115 III,44 | eucharystycznej staje sie szczególnie naglace podczas Mszy sw. sprawowanej
1116 IV,71 | zewnatrz, gdzie cierpi glód i nagosc. Ten kto powiedzial: “To
1117 IV,72 | Moze sie zdarzyc, ze w jego najblizszym sasiedztwie albo w kregu
1118 III,52 | chrzescijanom czynic to, co najdoskonalsze i najbardziej mile Bogu.
1119 I,14 | powszednich i posrednich az po najglebsze, których Pismo Swiete oraz
1120 IV,58 | ostatnie znajduja swa pelnie i najglebszy fundament wlasnie w radosci
1121 III,54 | liturgii niedzielnej Mszy sw., najlepiej przez lekture czytan i modlitw
1122 IV,71 | Cokolwiek uczyniliscie najmniejszemu z moich braci, Mniescie
1123 V,76 | tydzien, jest zakorzeniony w najstarszej tradycji Kosciola i ma zywotne
1124 III,46 | zostaly zakazane pod grozba najsurowszych kar, wielu odwaznie sprzeciwialo
1125 III,43(70) | Tryd., Sesja XXII, Nauka o Najsw. Ofierze Mszy Swietej, II:
1126 I,17 | stworzenia i zbawienia. Najwazniejsza trescia przykazania nie
1127 V,76 | zycia.~Otóz z woli Bozej najwazniejsze wydarzenia historii zbawienia,
1128 IV,71 | pierwszymi, bo bracia darza ich najwiekszym szacunkiem i miloscia, i
1129 Zak,81 | egzystencji. Jest naprawde sprawa najwyzszej wagi, aby kazdy chrzescijanin
1130 IV,71 | umiera z glodu? Najpierw nakarm Go, gdy jest glodny, a potem
1131 IV,61 | Wj 20,8), to odpoczynek nakazany dla uczczenia dnia poswieconego
1132 V,79 | zmniejszyc liste dni swiatecznych nakazanych, biorac pod uwage warunki
1133 IV,67 | i zajec nie licujacych z nakazem swietowania dnia Panskiego,
1134 III,41 | Bogu i posluszenstwo Jego nakazom. Bóg bowiem, kierujac do
1135 IV,62 | pozostaja w mocy istotne motywy nakazujace swietowanie « dnia Panskiego »,
1136 I,16 | pamietac, a dopiero potem nakazuje cos czynic. Wzywa do odnowienia
1137 0,7 | to, aby wypelniac w zyciu nakazy wiary, ale takze by dac
1138 V,79 | postanowil podkreslic ich wage, nakladajac na wiernych obowiazek uczestnictwa
1139 IV,67 | calkowicie zgodnej z wizja nakreslona przez oredzie ewangeliczne.
1140 III,44 | warunkiem, ze sa do tego nalezycie przygotowani, a jesli sa
1141 III,36 | partykularnych moga po dojrzalym namysle wyrazic zgode na ewentualne
1142 III,52 | takze zjawisk pozytywnych i napawajacych optymizmem. Dzieki darowi
1143 IV,58 | Boskiej i ludzkiej, jaka napelnia Serce Jezusa Chrystusa uwielbionego ». (104)
1144 IV,58 | wedle zamyslu Bozego. Jak napisal w Adhortacji o chrzescijanskiej
1145 I,10 | wspólpracownikiem » Boga. Jak napisalem w Encyklice Laborem exercens,
1146 III,44 | pojednania,(73) zgodnie z duchem napomnien, jakich sw. Pawel udzielal
1147 IV,70 | wsluchac sie w slowa surowego napomnienia, jakiego udziela wspólnocie
1148 V,76 | ich misji wsród wszystkich narodów. (120)~
1149 III,31 | pokolenia, jezyka, ludu i narodu » (Ap 5,9). W zgromadzeniu
1150 IV,73 | spolecznosci, a czasem cale narody. Chrzescijanska niedziela
1151 V,77 | poczawszy od Wcielenia i Narodzenia az do Wniebowstapienia,
1152 II,25 | wydarzenie chrztu jako moment narodzin kazdego chrzescijanskiego
1153 I,9 | Rdz 1, 1)~9. Poetycki styl narracji Ksiegi Rodzaju dobrze wyraza
1154 III,38 | sakramentem, czyli znakiem i narzedziem wewnetrznego zjednoczenia
1155 V,75 | poczatek ze zmartwychwstania i narzuca wlasny rytm ludzkim miarom
1156 I,8 | którego ma wejsc Lud Bozy, nasladujac wytrwale Jego synowskie
1157 0,3 | juz jako Biskup Rzymu i Nastepca Piotra odwiedzalem rzymskie
1158 III,33 | potem wyjasnial im Pisma, a nastepnie zasiadl z nimi do stolu.
1159 I,11 | które nie zwraca sie ku nastepnym dzielom, lecz pozwala raczej
1160 III,34 | najbardziej znamienny moment nastepuje wówczas, gdy wspólnota diecezjalna
1161 II,22 | dnia Panskiego co tydzien nastreczalo chrzescijanom znaczne trudnosci.
1162 0,7 | gleboko ludzki charakter naszym relacjom z innymi i naszemu
1163 I,16 | uswiecic » (20, 8). Nieco dalej natchniony tekst uzasadnia ten nakaz,
1164 V,79 | 79. Niedziela jest wiec naturalnym wzorcem, pozwalajacym zrozumiec
1165 III,45 | Lk 24,30-32), zapragneli natychmiast podzielic sie z bracmi radoscia
1166 III,47 | niektórych wiernych, zmuszony byl nauczac jednoznacznie o obowiazku
1167 0,6 | zdecydowanie Sobór Watykanski II, nauczajac, ze w niedziele « wierni
1168 III,47 | powazny obowiazek: takie nauczanie zawarte jest równiez w Katechizmie
1169 III,43(70) | Sobór Tryd., Sesja XXII, Nauka o Najsw. Ofierze Mszy Swietej,
1170 II,20 | którzy przyjeli jego nauke, zostali ochrzczeni » (Dz
1171 I,11 | relacji, jaka Bóg pragnie nawiazac ze stworzeniem uczynionym
1172 II,22(20) | Por. tamze. W nawiazaniu do listu Pliniusza, równiez
1173 IV,67 | gdy sie z nimi spotykamy i nawiazujemy spokojna rozmowe. Mozemy
1174 II,27 | Wschodzace Slonce, [które] nas nawiedzi, by zajasniec tym, co w
1175 III,41 | przez nieustanny wysilek « nawrócenia ». Zgromadzenie niedzielne
1176 II,28 | dniem swiatlosci, mozna wiec nazwac ja takze dniem « ognia »,
1177 II,21 | pierwszemu dniowi tygodnia nazwy « dzien Panski » (1, 10).
1178 0,3 | w dniu, który slusznie nazywany jest dniem Panskim albo
1179 IV,63 | daleko glebszej niz niewola nekajaca ucisniony lud: z niewoli
1180 I,12(12) | Rabbah X, 9 i XI, 8 (por. J. Neusner, Genesis Rabbah, t. I, Atlanta
1181 Zak,84 | któremu « nie trzeba slonca ni ksiezyca, by mu swiecily,
1182 IV,67 | stworzyl, jest dobre, i niczego, co jest spozywane z dziekczynieniem,
1183 III,46 | przestrzegali tego nakazu mimo wielu niebezpieczenstw i ograniczen wolnosci, czego
1184 II,27 | sposób chronil wiernych przed niebezpiecznym wplywem kultów oddajacych
1185 III,37 | eschatologicznej rzeczywistosci niebieskiego Jeruzalem. Gromadzac swoich
1186 Zak,84 | jaka bedzie swietowana w niebieskim Jeruzalem, kiedy to powstanie
1187 IV,55 | wywyzszyl ponad wszystkie dni. Niebiosa i ziemia, aniolowie i ludzie
1188 IV,70 | materialnymi z ubozszymi. « Niechaj pierwszego dnia tygodnia
1189 I,16 | aby go uswiecic » (20, 8). Nieco dalej natchniony tekst uzasadnia
1190 0,4 | bowiem, ze jeszcze stosunkowo niedawno « swietowanie » niedzieli
1191 IV,57 | jednak pozostawia w sercu niedosyt, a czasem gorycz. Radosc
1192 II,29 | do mego boku, i nie badz niedowiarkiem, lecz wierzacym! » (J 20,
1193 II,27 | wyznaczajacym uplyw czasu — niegasnacym odblaskiem objawienia Jego
1194 II,29 | slysza wezwanie skierowane niegdys do apostola Tomasza: « Podnies
1195 I,12 | 8).~Jak bowiem wskazuja niektóre elementy samej tradycji
1196 IV,66 | powinnoscia, zarówno ze wzgledu na nieludzkie warunki i czas samej pracy,
1197 IV,64 | co jednak wymaga od nich niemalych wyrzeczen. Dla chrzescijan
1198 II,27(29) | Po angielsku Sunday, a po niemiecku Sonntag.~
1199 III,34 | modlitwie eucharystycznej.~Niemniej Eucharystia niedzielna,
1200 III,53 | parafialnej. W przypadku niemoznosci sprawowania Eucharystii
1201 I,11 | swoich rak, kierujac ku niemu spojrzenie pelne radosci
1202 IV,67 | sw. Ambrozego — « na mocy nienaruszalnego prawa zgody i milosci »
1203 III,50 | sie poszczycic dorobkiem o nieocenionej wartosci.~
1204 0,6 | uswiadomili sobie wyraznie, jak nieodzowna wartoscia jest niedziela
1205 I,9 | dotyczy bezposrednio rzeczy nieozywionych ani zwierzat, lecz istot
1206 V,79(126) | Bozej Rodzicielki Maryi, Jej Niepokalanego Poczecia i Wniebowziecia,
1207 Zak,86 | milosierdzia, które trwa mimo niepowstrzymanego uplywu czasu: « a swoje
1208 0,2 | ludzkosci jako absolutnie niepowtarzalne, ale stanowi samo centrum
1209 II,26 | znajacego zmierzchu ani switu, nieprzemijajacej epoki, która nigdy sie nie
1210 II,19 | calego kultu.~W swietle tej nieprzerwanej i powszechnej tradycji widac
1211 III,48 | Otoczenie jest czasem otwarcie nieprzyjazne, a czesciej jeszcze obojetne
1212 I,8 | jego glebie, wskazuje na nierozerwalna wiez niedzieli z tym, co
1213 V,78 | Matce Bozej Maryi, która nierozerwalnym wezlem zwiazana jest ze
1214 IV,73 | przyszedl, « aby ubogim niesc dobra nowine, wiezniom glosic
1215 IV,60 | sprawia, ze wciaz na nowo i z nieslabnacym zdumieniem powracamy do
1216 0,1 | to echo radosci, najpierw niesmialej, a potem porywajacej, jakiej
1217 IV,66 | gospodarczo — zbyt wielu form niesprawiedliwosci i wyzysku czlowieka przez
1218 III,54 | którzy z powodu choroby, niesprawnosci lub innej waznej przy czyny
1219 0,4 | wpisana w ludzka nature. Niestety, gdy niedziela zatraca pierwotny
1220 IV,55(101) | gest pokutny, wydawala sie niestosowna w dniu radosci: por. De
1221 0,7 | od poczatku pontyfikatu niestrudzenie powtarzam slowa: « Nie lekajcie
1222 Zak,87 | biskupstwie i w kaplanstwie do niestrudzonego dzialania razem z wiernymi,
1223 III,52 | modlitwy, zwlaszcza uroczystych Nieszporów, jak równiez przeznaczyc
1224 III,47 | Kosciola Katolickiego (83) i nietrudno dostrzec jego zasadnosc,
1225 IV,70 | glodny, podczas gdy drugi nietrzezwy. Czyz nie macie domów, aby
1226 III,31 | dniem zmartwychwstania, to nietylko jako pamiatka wydarzenia
1227 IV,60 | powiedziec — wymowe teologiczna. Nieustanne powracanie szabatu chroni
1228 II,26 | zestarzeje; niedziela jest nieustannym zwiastowaniem zycia wiecznego,
1229 V,77 | Zeslaniu Ducha Swietego, jest niewatpliwie Boze Narodzenie, kiedy to
1230 0,1 | zdumienie, jakiego doznaly niewiasty, które widzialy ukrzyzowanie
1231 IV,73 | wiezniom glosic wolnosc, a niewidomym przejrzenie; aby ucisnionych
1232 I,8 | ziemi, byty widzialne i niewidzialne (...). Wszystko przez Niego
1233 IV,64 | gdzie chrzescijanie sa niewielka mniejszoscia i gdzie dni
1234 0,5 | motywacji religijnej bardzo niewielki procent wiernych uczestniczy
1235 III,33 | miejscu (por. J 20,19). W tej niewielkiej wspólnocie uczniów, stanowiacej
1236 IV,63 | niewoli daleko glebszej niz niewola nekajaca ucisniony lud:
1237 IV,62 | wypoczal twój niewolnik i twoja niewolnica, jak i ty. Pamietaj, ze
1238 IV,62 | bramach; aby wypoczal twój niewolnik i twoja niewolnica, jak
1239 Zak,86 | Magnificat, opiewajacego niewyczerpany dar Bozego milosierdzia,
1240 Zak,82 | 82. Z niewzruszona wiara w te prawdy oraz ze
1241 Zak,83 | darem braterstwa stanowi niezastapiona pomoc.~
1242 II,30 | Dzien niezastapiony!~30. Wszystko to pozwala
1243 IV,58 | ze swej istoty udzialem w niezglebionej radosci, zarazem Boskiej
1244 V,80 | elementy, które sa z nia niezgodne i moglyby ja znieksztalcic.
1245 III,42 | swietle, dziekowac Stwórcy za niezliczone dary, wielbiac Go « przez
1246 IV,65 | technice rozszerzyla sie niezmiernie wladza, jaka czlowiek sprawuje
1247 I,9 | ludzkich, które otrzymaly niezrównany dar wolnosci, ale zarazem
1248 V,77 | laski zbawienia ». (121) Niezwykle uroczystym swietem, po Wielkanocy
1249 0,1 | 16,2), nie znalazly w nim nikogo. Jest to wezwanie, by niejako
1250 Zak,85 | role Ducha pragnalem, aby niniejsza zacheta do ponownego odkrycia
1251 0,7 | na które zwrócimy uwage w niniejszym Liscie.~Dzien ten stanowi
1252 IV,67 | pieknem przyrody, zbyt czesto niszczonym przez ludzka zadze panowania,
1253 II,26(27) | Domine, praestitisti nobis pacem quietis, pacem sabbati,
1254 IV,57 | potrafi przetrwac nawet ciemna noc cierpienia i w pewnym sensie
1255 II,27 | szczególnie podkreslony w czuwaniu nocnym poprzedzajacym i wprowadzajacym
1256 IV,71(115) | Et tu ad ecclesiam venis, non ut aliquid largiris pauperi,
1257 IV,64 | chrzescijan nie jest to sytuacja normalna, gdy niedziela, dzien swieta
1258 III,41 | a co liturgia przewiduje normalnie podczas celebracji wigilii
1259 II,30 | i duszpasterstwa, aby w normalnych warunkach zyciowych zadne
1260 I,10 | Wszechswiat jest dzielem rak Boga, nosi zatem znamie Jego dobroci.
1261 III,37(56) | Haec est vita nostra, ut desiderando exerceamur »:
1262 I,18(14) | sabbatum ipsum redemptorem nostrum Iesum Christum Dominum habemus »:
1263 0,4(7) | Por. Nota duszpasterska Konferencji
1264 III,34(45) | jako komunia Communionis notio (28 maja 1992), 11-14: AAS
1265 V,78(124) | durat in Christo qui cuncta novat, dum permanet ipse » CSEL
1266 I,8 | Kor 15, 20), dal poczatek nowemu stworzeniu oraz zainicjowal
1267 IV,73 | aby ubogim niesc dobra nowine, wiezniom glosic wolnosc,
1268 IV,68 | która wywoluje uczucie nudy, musi byc zródlem duchowego
1269 II,23(23) | Sw. Grzegorz z Nyssy, De castigatione: PG 46,
1270 III,46 | przesladowcom: « Bez zadnej obawy sprawowalismy wieczerze
1271 III,34 | Ludu Bozego w tych samych obchodach liturgicznych, zwlaszcza
1272 Zak,87 | Jubileuszu. W roku jego obchodów zostana podjete liczne inicjatywy,
1273 V,78 | chrzescijanin wlacza sie w obchody kolejnych okresów roku liturgicznego
1274 II,23 | zachowuja juz szabatu, ale obchodza dzien Panski, dzien, w którym
1275 V,76 | mianowicie cykl roczny. Obchodzenie rocznic odpowiada bowiem
1276 IV,66 | duchowych wymogów zwiazanych z obchodzeniem niedzieli, ale raczej dlatego,
1277 IV,67 | wiary, która objawia sie w obchodzeniu i swietowaniu dnia Panskiego.~
1278 0,3 | misterium paschalne Kosciól obchodzi co osiem dni, w dniu, który
1279 III,48 | wierni uznawali, swietowali i obchodzili niedziele jako prawdziwy “
1280 V,76 | liturgicznym~76. Dzien Panski, obchodzony co tydzien, jest zakorzeniony
1281 IV,62 | zadne twoje zwierze, ani obcy, który przebywa w twoich
1282 IV,70(114) | chorych, ubogich, wiezniów, obcych przybyszów, jednym slowem
1283 Zak,85 | przenika go swa moca i obdarza hojnie darami, jednakze
1284 Zak,84 | przemieniac ulotne chwile obecnego zycia w zasiew wiecznosci.
1285 IV,66 | gwarantowac. (110)~Takze w obecnej sytuacji historycznej mamy
1286 III,51 | wszelkich staran, aby wszyscy obecni — dzieci i dorosli — czuli
1287 III,36 | powierzonych ich opiece obejmowal przygotowanie do uczestnictwa
1288 III,39 | otworzyc skarbiec biblijny, aby obficiej zastawic dla wiernych stól
1289 III,33 | zmartwychwstanie i zbierac owoce obiecanego przezen blogoslawienstwa: «
1290 I,8 | jakiego zaznal w ziemi obiecanej lud po wyjsciu z Egiptu (
1291 II,20 | Ducha Swietego wypelnila sie obietnica, jaka Jezus dal Apostolom
1292 V | jako swieto nadrzedne, ~objawiajace sens czasu~
1293 0,2 | wyznaczal uplyw czasu, ale by objawial jego gleboki sens.~
1294 I,8 | w stwórczym dziele Boga objawila sie w pelni w tajemnicy
1295 V,75 | mierze chwala Chrystusa objawiona w chwili zmartwychwstania.~
1296 II,21 | tlumacze Septuaginty oddawali objawione w Starym Testamencie imie
1297 II,20 | Byla to epifania Kosciola, objawionego jako lud, w którym rozproszone
1298 III,51(93) | Lumen gentium, 10: « in oblationem Eucharistiae concurrunt ».~
1299 IV,57(103) | Dzieciatka Jezus i Swietego Oblicza, Derniers entretiens, 5-
1300 IV,67 | zyjemy, odzyskuja prawdziwe oblicze, gdy sie z nimi spotykamy
1301 III,37 | oczekiwania na « Boskiego Oblubienca », Kosciól niejako « cwiczy
1302 I,14 | istocie rzeczy dialogu « oblubienczego ». Jest to dialog milosci,
1303 I,11 | Kosciól jako swoje cialo i oblubienice, ze milosierdzie i milosc
1304 I,12(12) | ludu umilowanego o przyjdz oblubienico, królowo szabatu » (Modlitwa
1305 III,48 | nieprzyjazne, a czesciej jeszcze obojetne i gluche na oredzie Ewangelii.
1306 III,52 | najbardziej mile Bogu. A zreszta obok trudnosci nie brak takze
1307 III,47 | obyczaju, którego charakter obowiazujacy byl zupelnie oczywisty.(80)~
1308 IV,62 | pamietac, ze chociaz przestaly obowiazywac dla niego zydowskie formy
1309 I,14 | wahaja sie opisywac za pomoca obrazów milosci oblubienczej.~
1310 I,15 | wlasnie nawiazuje bardzo obrazowa interpretacja « szabatu »
1311 II,28 | ogniem » Ducha, a obydwa te obrazy wskazuja na sens chrzescijanskiej
1312 III,41 | Starym Testamencie nadawano obrzedom odnowienia Przymierza, kiedy
1313 III,53 | rozproszonych na rozleglym obszarze. Sytuacje tego rodzaju moga
1314 IV,73 | ucisnionych odsylac wolnymi, aby obwolywac rok laski od Pana » (por.
1315 Zak,87 | cale spoleczenstwo cywilne.~Oby ludzie trzeciego tysiaclecia,
1316 II,21 | dzien Panski » (1, 10). Ten obyczaj stal sie juz wówczas cecha
1317 III,50 | pasterska madroscia oraz obyczajami lokalnymi, zgodnymi z przepisami
1318 III,47 | uksztaltowania sie powszechnego obyczaju, którego charakter obowiazujacy
1319 I,17 | poprzednia: rozpatrywane lacznie, obydwie ukazuja sens « dnia Panskiego »
1320 II,29 | dzien, w którym czlowiek ochrzczony w szczególny sposób odnawia
1321 IV,58 | pasterzy, aby « usilnie wzywali ochrzczonych do wiernego swietowania
1322 II,26(28) | 34, 188: « Ita ergo erit octavus, qui primus, ut prima vita
1323 IV,56 | Pana » (J 20,20). Na ich oczach urzeczywistnialy sie — jak
1324 V,75 | Chrzescijanin wie zatem, ze nie musi oczekiwac innego czasu zbawienia,
1325 II,23 | Niego, skoro nawet Prorocy oczekiwali Go jako nauczyciela, gdyz
1326 0,1 | zapowiedzia « dnia ostatniego », oczekiwanego z zywa nadzieja, w którym
1327 III,37 | która nigdy sie nie skonczy. Oczekiwanie przyjscia Chrystusa jest
1328 Zak,87 | przemina, ustepujac miejsca oczekiwaniu na inne jubileusze i uroczyste
1329 Zak,85 | zwraca sie do Chrystusa, oczekujac z utesknieniem Jego chwalebnego
1330 II,29 | Cialo Panskie patrzy jakby w oczy samemu zmartwychwstalemu
1331 III,47 | obowiazujacy byl zupelnie oczywisty.(80)~Kodeks Prawa Kanonicznego
1332 Zak,81 | praktyka ta powinna byc odbierana nie tylko jako nakaz, ale
1333 II,27 | uplyw czasu — niegasnacym odblaskiem objawienia Jego chwaly.
1334 III,52 | srodowiskach Kosciola znów odczuwa sie potrzebe modlitwy w
1335 IV,72 | niedziele szczególnie bolesnie odczuwaja swoja samotnosc, ubóstwo
1336 Zak,83 | spoleczenstwie, coraz silniej odczuwajacym skutki kulturowego rozdrobnienia
1337 III,47 | wewnetrznej, bardzo mocno odczuwanej przez chrzescijan pierwszych
1338 I,8 | Ps 95 [94], 11), zostaje odczytany w Nowym Testamencie w nowym
1339 IV,62 | slowach Dekalogu, które nalezy odczytywac takze w swietle teologii
1340 II,23 | komentujac « slowa Proroków, odczytywane co szabat » (por. Dz 13,
1341 IV,69 | jednak swiatloscia swiata i oddaja chwale Bogu wobec ludzi ». (113)~
1342 I,16 | takze odpoczywac w Bogu, oddajac Jemu cale stworzenie w postawie
1343 III,38 | przez wszystkie dni tygodnia oddajace sie pracy i róznym zyciowym
1344 II,27 | niebezpiecznym wplywem kultów oddajacych boska czesc sloncu oraz
1345 V,78 | swiety ze szczególna miloscia oddaje czesc Najswietszej Matce
1346 III,46 | zgromadzenie, bo przez nie oddajecie chwale Bogu. W przeciwnym
1347 III,31 | zmartwychwstalego Pana, który oddal zycie w ofierze, « by rozproszone
1348 IV,63 | z niewoli grzechu, która oddala czlowieka od Boga, a takze
1349 III,54 | najpelniej uczestniczyc z oddalenia w liturgii niedzielnej Mszy
1350 IV,71 | Nim, kiedy jest nagi. Nie oddawaj Mu czci tutaj, w swiatyni,
1351 III,40 | Panskich, który bedzie wiernie oddawal ich tresc, nawiazujac do
1352 II,21 | którym tlumacze Septuaginty oddawali objawione w Starym Testamencie
1353 Zak,84 | modlitwy, komunii i radosci oddzialuje na cale spoleczenstwo, przenikajac
1354 III,41 | czego sluchamy, gleboko oddzialywalo na nasze zycie.(69)~
1355 III,34 | dzien oraz ze nie mozna jej oddzielac od calosci zycia liturgicznego
1356 I,14 | uswiecil », to znaczy oddzielil od pozostalych dni, aby
1357 I,15 | znakiem « nowosci » i « oderwania », a tym samym wyraza uznanie
1358 III,52 | wielorakich formach. Na nowo odkrywa sie wartosc takze dawnych
1359 0,3 | gorliwoscia starali sie odkrywac sens niedzieli: jej « tajemnice »,
1360 IV,57 | sobie postawy radosci przez odkrywanie jej prawdziwych cech i glebokich
1361 III,42 | jako sluga, aby przyjac i odkupic nasze czlowieczenstwo —
1362 I,18 | szabatem jest osoba naszego Odkupiciela, Pana naszego Jezusa Chrystusa ».(14)
1363 V,75 | celu, jakim jest jego pelne odkupienie. Czlowiek moze miec tylko
1364 III,31 | wobec swiata, ze sa ludem odkupionych, zlozonym z « [ludzi] z
1365 0,5 | miastach, jak i w najbardziej odleglych wioskach. W innych regionach
1366 IV,70 | tygodnia kazdy z was cos odlozy wedlug tego, co uzna za
1367 II,29 | uroczystosci liturgiczne, odmawia sie wyznanie wiary. Credo,
1368 III,41 | sie jakby posrednio przez odmawianie Credo, a co liturgia przewiduje
1369 III,51 | Eucharystii ».(93) Mimo odmiennosci ról, takze oni « skladaja
1370 Zak,87 | uroczystosc » bedzie nadal odmierzac czas pielgrzymowania Kosciola,
1371 II,30 | jest do pomyslenia, by nie odmierzal takze jego przyszlosci?
1372 III,49 | obowiazek wygloszenia homilii i odmówienia z wiernymi modlitwy powszechnej.~
1373 III,33 | Rozpoznali Go, gdy « wzial chleb, odmówil blogoslawienstwo, polamal
1374 IV,61 | odpoczynek Boga », czlowiek odnajduje w pelni samego siebie, co
1375 V,74 | Zmartwychwstaniem, azeby w ten sposób odnalezc sie w “pelni czasu” ». (119)~
1376 III,48 | Kosciól gromadzi sie, aby odnawiac pamiatke Jego tajemnicy
1377 Zak,87 | Chrystusa. Jego uczniowie zas, odnawiajac sie nieustannie przez cotygodniowa
1378 IV,58 | uczniów, aby ich takze ogarnac odnawiajaca moca zmartwychwstania. Tu
1379 Zak,84 | zludzen, ale kolebka wciaz odnawiajacej sie przyszlosci, jest ofiarowana
1380 0,1 | 5).~Slusznie zatem mozna odniesc do niedzieli zawolanie Psalmisty: «
1381 II,19(18) | To odniesienie do zmartwychwstania jest
1382 V,74 | por. Dz 13,33), sw. Pawel odnosi wlasnie do zmartwychwstania
1383 I,10 | Boga Stwórca wszystkiego, odnosil do Niego siebie samego i
1384 III,47(80) | Innocentego XI w r. 1679, odnosnie do moralnego obowiazku swietowania
1385 II,30 | na poczatku III stulecia, odnotowuje, ze juz wówczas we wszystkich
1386 IV,67 | momentem, kiedy, ogarniajac odnowionym spojrzeniem cuda przyrody
1387 IV,73 | przynagla do wewnetrznej odnowy, kaze zmieniac struktury
1388 I,9 | jedynego Pana, przez co odpieraja pojawiajace sie wciaz na
1389 I,12 | Pwt 5,12- 15). Bóg, który odpoczywa siódmego dnia radujac sie
1390 V,76 | roczny. Obchodzenie rocznic odpowiada bowiem potrzebom ludzkiej
1391 IV,68 | wybierac te, które najbardziej odpowiadaja zyciu zgodnemu z nakazami
1392 III,40 | im slowa Bozego poprzez odpowiednie poznanie Pisma, a tam gdzie
1393 0,7 | ale takze by dac konkretna odpowiedz na prawdziwe i glebokie
1394 III,41 | Wj 19,7-8; 24,3.7) miala odpowiedziec swoim « tak », potwierdzajac
1395 III,46 | Prokonsularnej, którzy tak odpowiedzieli swoim przesladowcom: « Bez
1396 III,49 | sobote wieczorem, kiedy odprawia sie pierwsze Nieszpory z
1397 III,49 | biskupa diecezjalnego — odprawiac wiecej niz jedna Msze sw.
1398 III,53 | korzystac z poslugi kaplana odprawiajacego niedzielna Eucharystie.
1399 III,35 | celebracje eucharystyczne odprawiane na co dzien w róznych kosciolach
1400 III,35 | parafialnej, zwlaszcza w zbiorowym odprawianiu niedzielnych Mszy swietych ».(47)
1401 III,34 | jakim dniu tygodnia zostaje odprawiona. Wyrazem tego jest wspomnienie
1402 IV,66 | zaznac wolnosci, odpoczynku i odprezenia, które sa czlowiekowi niezbedne
1403 IV,67 | poszukuje czasu, aby sie odprezyc i bardziej zatroszczyc o
1404 II,28 | Wezmijcie Ducha Swietego! Którym odpuscicie grzechy, sa im odpuszczone,
1405 II,28 | odpuscicie grzechy, sa im odpuszczone, a którym zatrzymacie, sa
1406 I,12 | porzadek zbawienia sa od siebie odrebne, ale zarazem wewnetrznie
1407 I,9 | otwiera przed nim mozliwosc odrodzenia: swiat jest dobry w takiej
1408 0,6 | dziekczynienie Bogu, który ich “odrodzil przez zmartwychwstanie Jezusa
1409 II,23 | Stopniowe odróznianie niedzieli od szabatu~23.
1410 IV,67 | dziekczynieniem, nie nalezy odrzucac. Staje sie bowiem poswiecone
1411 V,80 | dzialania duszpasterskie, odrzucajac wszystko, czego nie mozna
1412 V,77 | Watykanski II, Kosciól postanowil odslonic w ciagu roku « cale misterium
1413 0,4 | dojrzec « nieba ».(7) Nawet odswietnie ubrany nie potrafi juz «
1414 IV,73 | przejrzenie; aby ucisnionych odsylac wolnymi, aby obwolywac rok
1415 IV,72 | rozejrzy sie dokola, aby odszukac ludzi, którzy moga potrzebowac
1416 IV,64 | wymagalo nieraz heroicznej odwagi. Od tej pory mogli bez trudnosci
1417 III,46 | najsurowszych kar, wielu odwaznie sprzeciwialo sie edyktowi
1418 IV,60 | tajemniczego poczatku, w którym odwieczne Slowo Boze moca wolnego
1419 0,6 | do tego, idziemy sladem odwiecznej tradycji Kosciola, która
1420 I,8 | wlasnej tajemnicy, jako odwieczny Syn Ojca, jest Ono poczatkiem
1421 0,3 | Rzymu i Nastepca Piotra odwiedzalem rzymskie parafie, regularnie
1422 IV,72 | wspólnego stolu osobe samotna, odwiedzic chorych, zdobyc zywnosc
1423 II,19 | pelni jego sens, trzeba odwolac sie bezposrednio do zmartwychwstania
1424 IV,71 | Apostolów znalazly szeroki odzew juz w pierwszych stuleciach,
1425 IV,70 | wy spojrzycie na bogato odzianego i powiecie: “Usiadz na zaszczytnym
1426 IV,71 | czci tutaj, w swiatyni, odzianemu w jedwabie, aby potem wzgardzic
1427 III,34 | uczestnictwa calej wspólnoty i odznacza szczególnie uroczystym charakterem,
1428 III,52 | rózne formy rozrywki — odznaczaly sie pewnym stylem, który
1429 III,33 | Zmartwychwstalego a Eucharystia odzwierciedla Ewangelia Lukasza, gdy opowiada
1430 I,18 | swietowania dnia Panskiego zostaje odzyskany, ubogacony i w pelni ukazany
1431 IV,67 | osoby, wsród których zyjemy, odzyskuja prawdziwe oblicze, gdy sie
1432 IV,57(103) | entretiens, 5-6 Julliet 1897, w: Oeuvres complètes, Cerf-Desclée
1433 0,7 | niedzieli: Nie lekajcie sie ofiarowac waszego czasu Chrystusowi!
1434 Zak,84 | odnawiajacej sie przyszlosci, jest ofiarowana nam sposobnoscia, bysmy
1435 III,43 | Chrystusa i z Jego ostatecznym ofiarowaniem sie oraz nabieraja w ten
1436 III,51 | chrzcie « wspóldzialaja w ofiarowaniu Eucharystii ».(93) Mimo
1437 0,7 | i tajemnice wiecznosci i ofiarowuje nam « swój dzien » jako
1438 III,44 | Potem przyjdz i dar swój ofiaruj! » (Mt 5,23-24).~
1439 IV,70 | serce chrzescijanina winno ogarniac caly Kosciól. Nalezy jednak
1440 IV,67 | sie takze momentem, kiedy, ogarniajac odnowionym spojrzeniem cuda
1441 I,8 | wizja chrystocentryczna, ogarniajaca cala przestrzen czasu, towarzyszyla
1442 I,15 | sie glebokim dialogiem, ogarniajacym wszystkie wymiary osoby. «
1443 V,74 | dzien i kazda chwila zostaje ogarnieta Jego Wcieleniem i Zmartwychwstaniem,
1444 III,41 | a Jego ludem: dialog ten oglasza wspaniale prawdy o zbawieniu
1445 IV,59 | chrzescijanin zostaje wezwany, aby oglaszac nowe stworzenie i nowe przymierze
1446 II,27 | wpatruje sie w Chrystusa, oglaszajac Go jako « Wschodzace Slonce, [
1447 II,20 | pierwszych chrztów: Piotr oglosil zgromadzonym tlumom, ze
1448 II,28 | bowiem gleboko zwiazana z « ogniem » Ducha, a obydwa te obrazy
1449 Zak,82 | dziedzictwo wartosci, takze ogólnoludzkich, chrzescijanie winni dzis
1450 0,3 | niedzieli zatwierdzajac nowy ogólny Kalendarz rzymski oraz powszechne
1451 III,43 | tajemnice kenosis, czyli ogolocenia, przez które Chrystus «
1452 III,46 | wielu niebezpieczenstw i ograniczen wolnosci, czego przyklady
1453 IV,67 | juz w wielu przypadkach ograniczone do pieciu — czlowiek poszukuje
1454 IV,65 | Czlowiek, obdarzony przez Boga ogromna wladza nad stworzeniem,
1455 I,9 | zdumienie czlowieka w obliczu ogromu stworzenia oraz plynace
1456 I,11 | nakazie swietowania szabatu: « Ojciec mój dziala az do tej chwili
1457 II,22 | Podkreslaja to czesto apologeci i Ojcowie Kosciola w swoich pismach
1458 III,49 | Zarazem ta wspólnota powinna okazac serdeczna goscinnosc przybywajacym
1459 III,41 | eucharystycznego, jest nie tyle okazja do medytacji i katechezy,
1460 III,53 | oraz wykorzystujac wszelkie okazje, by organizowac zgromadzenia
1461 III,35 | przypomnialem przy innej okazji, posród róznych form dzialalnosci
1462 IV,71 | dzieki hojnosci bogatych okazywanej ubozszym, moze w pewien
1463 IV,64 | tygodnie jest tylko przypadkowa okolicznoscia historyczna, do której Kosciól
1464 II,23 | chrzescijan, ale w niektórych okresach historii, gdy kladziono
1465 0,3 | oraz powszechne przepisy okreslajace porzadek roku liturgicznego.(6)
1466 II,23(22) | termin « pierwszy dzien » okreslajacy niedziele jest dobrze widoczny
1467 II,21 | chrzescijanie uzywajac okreslenia « dzien Panski », nadawali
1468 II,27 | tym potocznie stosowanym okresleniem, aby zaznaczyc, ze chrzescijanie
1469 II,27 | nadal chrzescijanski sens okresleniu « dzien slonca », uzywanemu
1470 IV,66(109) | swieckie, stopniowo zostalo okreslone bardziej szczególowo.~
1471 V,80 | wartosci obecne w kulturze okreslonego srodowiska spolecznego,
1472 V,79 | takim przypadku celebracja okreslonej tajemnicy Panskiej, jak
1473 III,54 | którzy spotykaja sie w okreslonym miejscu, z czym wiaze sie
1474 III,53 | osiagnac umozliwiajac kaplanowi okresowa obecnosc w danej wspólnocie
1475 Zak,84 | Kor 16,22). Wznoszac ten okrzyk nadziei i oczekiwania, wspólnota
1476 IV,55(100) | celebrujemy jako radosne swieto oktawe dnia, w którym Jezus zmartwychwstal
1477 III,34 | otoczonego kaplanami i slugami oltarza ».(43) Wiez z biskupem i
1478 III,44 | zostaw tam dar swój przed oltarzem, a najpierw idz i pojednaj
1479 V,74 | Chrystus Alfa i Omega czasu~74. « W chrzescijanstwie
1480 V,74 | Poczatek i Koniec, Alfe i Omege ». Te slowa, wypowiadane
1481 III,47(81) | universa Ecclesia sunt ... omnes et singuli dies dominici.~
1482 V,78(124) | Carm., XVI, 3-4: « Omnia praetereunt, sanctorum gloria
1483 Zak,83 | a przy tym nie znajduja oparcia w strukturach i tradycjach
1484 II,22 | postrzegane jako powinnosc oparta na Nowym Testamencie i zwiazana
1485 IV,66(109) | wiele Soborów zabranialo « opera ruralia ». Prawodawstwo
1486 III,36 | dzieci powierzonych ich opiece obejmowal przygotowanie
1487 III,49 | tworzyc specjalne formy opieki duszpasterskiej.(89)~
1488 0,2 | pierwotnym faktem, na którym opiera sie chrzescijanska wiara (
1489 Zak,86 | slowami hymnu Magnificat, opiewajacego niewyczerpany dar Bozego
1490 I,9 | swiata, a zarazem sa hymnem opiewajacym dobroc rzeczywistosci stworzonej,
1491 III,46 | i do senatu, mógl z duma opisac chrzescijanska praktyke
1492 I,9 | zwiazane. Bezposrednio po opisach stworzenia Biblia celowo
1493 I,11 | 11. Skoro « praca » Boga, opisana na pierwszych stronicach
1494 I,14 | liczni mistycy nie wahaja sie opisywac za pomoca obrazów milosci
1495 III,33 | odzwierciedla Ewangelia Lukasza, gdy opowiada o dwóch uczniach idacych
1496 I,9 | powracajacy kilkakrotnie w opowiadaniu rzuca pozytywne swiatlo
1497 I,12(12) | Modlitwa wieczorna szabatu, oprac. A. Toaff, Rzym 1968-69,
1498 I,8 | swietem paschalnym, calkowicie opromienionym przez blask chwaly zmartwychwstalego
1499 II,23 | przede wszystkim po to, by oprzec sie naciskom tych chrzescijan,
1500 IV,60 | 60. W tej optyce mozna w pelni podtrzymac
1501 III,52 | pozytywnych i napawajacych optymizmem. Dzieki darowi Ducha w wielu
|