1007-dojrz | dokol-mece | mecze-optym | opusc-przyp | przyr-towar | tract-wyzna | wyzsz-zywot
Rozdzial, Paragraf
1502 III,46 | wolalo poniesc smierc niz opuscic niedzielna Eucharystie.
1503 III,36(49) | Por. Sw. Cyprian, De Orat. Dom. 23: PL 4,553; tamze,
1504 III,35 | dzien w róznych kosciolach i oratoriach byly skoordynowane z celebracja
1505 II,21 | znaczenia, jakie wyplywa z oredzia paschalnego: « Jezus Chrystus
1506 0,4 | wiernych i niejako przez sama organizacje spoleczenstwa, w którym
1507 III,53 | wykorzystujac wszelkie okazje, by organizowac zgromadzenia w jakims miejscu
1508 0,4 | sportowej, które zwykle sa organizowane wlasnie w dni swiateczne.
1509 II,26(26) | 24. 138: PG 6,528.793; Orygenes, Hom.in psalmos, Psalm 118 (
1510 Zak,83 | sensie mozna odczytac slowa Orygenesa, wedle którego doskonaly
1511 Zak,82 | przeswiadczony o nowosci i oryginalnosci niedzieli jako dnia, w którym
1512 V,78 | duchowe zostaje gleboko osadzone w Chrystusie, znajduje w
1513 0,7 | lekajcie sie! Otwórzcie na osciez drzwi Chrystusowi! »,(9)
1514 V,74 | historia zbawienia, która osiaga swój szczyt w “pelni czasu”
1515 III,53 | jak najczesciej; mozna to osiagnac umozliwiajac kaplanowi okresowa
1516 IV,62 | ani twój wól, ani twój osiol, ani zadne twoje zwierze,
1517 III,33 | Chrystusa do uczniów « po osmiu dniach » (J 20,26) mozna
1518 II,26 | pierwszym, ale takze « dniem ósmym », to znaczy, ze w stosunku
1519 I,18 | prawdziwym szabatem jest osoba naszego Odkupiciela, Pana
1520 IV,72 | Zaprosic do wspólnego stolu osobe samotna, odwiedzic chorych,
1521 III,51 | dzieci i dorosli — czuli sie osobiscie zaangazowani, umozliwiajac
1522 III,49 | miejscowa wspólnote swoim osobistym swiadectwem. Zarazem ta
1523 III,35(46) | Ameryki, 17 marca 1998, n.4: L'Osservatore Romano, 18 marca 1998, s.
1524 I,18 | wyjatkowosc i odmiennosc nowej i ostatecznej epoki rozpoczetej przez
1525 IV,71 | konkretna solidarnosc, gdzie ostatni sa pierwszymi, bo bracia
1526 IV,64 | przypadaja w niedziele, ta ostatnia pozostaje mimo wszystko
1527 III,42 | wdzieczna pamiecia wydarzenia ostatnich dni, odczytac je w Bozym
1528 IV,58 | ludzkimi. Przeciwnie, te ostatnie znajduja swa pelnie i najglebszy
1529 III,33 | te same gesty co podczas Ostatniej Wieczerzy, nawiazujac wyraznie
1530 IV,71 | echem sa tez pewne bardzo ostre akcenty w przepowiadaniu
1531 II,30(37) | Sacrosanctum Concilium; Dodatek: Oswiadczenie w sprawie reformy kalendarza.~
1532 II,27 | przyszlo jako « swiatlo na oswiecenie pogan » (Lk 2,32).~
1533 Zak,84 | ludzkosci i oparciem dla niej. Oswiecona blaskiem Chrystusa, przezywa
1534 Zak,84 | swiecily, bo chwala Boga je oswietlila, a jego lampa — Baranek » (
1535 I,9 | ze swoim zródlem, a gdy oszpeci go grzech, staje sie na
1536 II,21 | wyrózniajaca chrzescijan sposród otaczajacego ich swiata. Zauwazyl to
1537 III,48 | chrzescijanom zycie zgodne z wiara. Otoczenie jest czasem otwarcie nieprzyjazne,
1538 III,34 | przewodnictwem biskupa, otoczonego kaplanami i slugami oltarza ».(43)
1539 V,76 | monotonie codziennego zycia.~Otóz z woli Bozej najwazniejsze
1540 II,23 | a z tej tajemnicy my otrzymalismy wiare i w niej trwamy, abysmy
1541 I,9 | lecz istot ludzkich, które otrzymaly niezrównany dar wolnosci,
1542 III,51 | kaplanstwa powszechnego otrzymanego na chrzcie « wspóldzialaja
1543 III,52 | nie tylko do wzajemnego otwarcia sie na siebie i do dialogu,
1544 III,48 | wiara. Otoczenie jest czasem otwarcie nieprzyjazne, a czesciej
1545 IV,60 | sobie, aby mógl pozostac otwarty na wymiar wiecznosci, przyjmujac
1546 I,11 | zrealizuje ten zamysl stopniowo, otwierajac perspektywe zbawienia przed
1547 0,7 | slowa: « Nie lekajcie sie! Otwórzcie na osciez drzwi Chrystusowi! »,(9)
1548 0,7 | czasu Chrystusowi! Tak, otwórzmy Chrystusowi nasz czas, aby
1549 III,39 | równiez, ze « nalezy szerzej otworzyc skarbiec biblijny, aby obficiej
1550 Zak,81 | Eucharystii urzeczywistnia sie owa pelnia kultu, który ludzie
1551 0,3 | tym Liscie apostolskim to owoc moich doswiadczen z lat
1552 I,12 | przepieknej wizji Ozeasza: « W owym dniu zawre z nia przymierze,
1553 I,12 | swojej oblubienicy (por. Oz 2,16-24; Jr 2,2; Iz 54,4-
1554 IV,71 | jest glodny, a potem mozesz ozdobic oltarz tym, co ci pozostanie ». (116)~
1555 I,12 | ukazana w przepieknej wizji Ozeasza: « W owym dniu zawre z nia
1556 IV,69 | zmartwychwstalego Chrystusa oznacza takze gleboki udzial w milosci
1557 I,11 | wykonanej pracy i ma raczej oznaczac, ze zatrzymal sie On przed
1558 V,74 | na którym wyryte sa cyfry oznaczajace biezacy rok, uwypuklaja
1559 II,23(22) | którym poniedzialek jest oznaczony jako feria secunda, wtorek
1560 I,16 | stworzenie. Pamiec powinna ozywiac cale zycie religijne czlowieka,
1561 Zak,85 | lacznosci jednego ciala, ozywiajac nasza wiare, rozlewajac
1562 Zak,85 | Kosciól jest wspomagany i ozywiany przez Ducha Swietego. To
1563 0,1 | którzy czuli, jak « serce palalo w nich », gdy Zmartwychwstaly
1564 II,29 | Tomasza: « Podnies tutaj swój palec i zobacz moje rece. Podnies
1565 IV,73 | niedzielnej pamiatki Jego Paschy i pamietajac o Jego obietnicy: « Pokój
1566 III,34 | proszac Ojca, aby « pamietal o Kosciele rozproszonym
1567 IV,71(117) | Paulin z Noli, Ep 13,11-12 do Pammachiusza: CSEL 29, 92-93. Senator
1568 Zak,84 | Maranatha, przyjdz, o Panie! » (por. 1 Kor 16,22). Wznoszac
1569 Zak,86 | apostolski Najswietszej Maryi Pannie, aby za Jej wstawiennictwem
1570 V,74 | poczecia w lonie Najswietszej Panny, to jest równiez prawda,
1571 IV,67 | niszczonym przez ludzka zadze panowania, która zwraca sie przeciw
1572 IV,66 | prawem czlowieka pracy, które panstwo powinno gwarantowac. (110)~
1573 IV,64 | szabatu. Dopiero w IV w. prawo panstwowe Cesarstwa Rzymskiego uznalo
1574 IV,61 | Dzieki niech beda zatem Panu Bogu naszemu, za to ze uczynil
1575 III,54(98) | Por. Papieska Komisja Ds. Srodków Spolecznego
1576 III,34 | jednosci wszystkich wiernych z Papiezem i pasterzami poszczególnych
1577 III,40 | inicjatywy, przez które wspólnoty parafialne, angazujac wszystkich uczestników
1578 III,36 | tym, by podczas zgromadzen parafialnych nie zabraklo nieodzownej
1579 0,3 | Piotra odwiedzalem rzymskie parafie, regularnie udajac sie do
1580 IV,63 | szabatu (por. Mt 12,9-14 i paralelne) z pewnoscia nie po to,
1581 IV,57(103) | Cerf-Desclée de Brouwer, Paris 1992, ss. 1024-1025.~
1582 III,47 | Czynily to rózne Sobory partykularne poczynajac od IV w. (np.
1583 0,2(3) | In die dominica Paschae II, 52: CCL 78, 550.~
1584 II,21 | jakie wyplywa z oredzia paschalnego: « Jezus Chrystus jest Panem » (
1585 III,50 | Kierujac sie w doborze form pasterska madroscia oraz obyczajami
1586 III,34(43) | Concilium, 41; por. Dekr. o pasterskich zadaniach Biskupów w Kosciele
1587 III,35 | zgromadzeniu parafialnym, którego pasterz zastepuje biskupa ».(48)~
1588 III,34 | modlitwie wraz ze swoim pasterzem: « Kosciól ujawnia sie przede
1589 II,29 | spozywajac Cialo Panskie patrzy jakby w oczy samemu zmartwychwstalemu
1590 IV,71(115) | non ut aliquid largiris pauperi, sed ut auferas »: CSEL
1591 0,7(9) | inauguracji pontyfikatu (22 pazdziernika 1978), 5: AAS 70 (1978),
1592 III,32 | jest ona sprawowana. Tym pelniej jednak wyraza sie w dniu,
1593 I,12 | powietrznym, i z tym, co pelza po ziemi. Luk, miecz i wojne
1594 V,78(124) | Christo qui cuncta novat, dum permanet ipse » CSEL 30, 67.~
1595 III,53 | któremu kaplan przewodzi in persona Christi, dzielac chleb slowa
1596 I,11 | zamysl stopniowo, otwierajac perspektywe zbawienia przed cala ludzkoscia
1597 II,24 | chrzescijanska niedziele z perspektywy szabatu, typowej dla Starego
1598 V,75 | natomiast jego gwarancje i pewnosc, zas swietowanie niedzieli
1599 IV,70 | macie domów, aby tam jesc i pic? Czy chcecie zniewazac Boze
1600 IV,67 | przypadkach ograniczone do pieciu — czlowiek poszukuje czasu,
1601 II,23 | takze nasz Pan polozyl swa pieczec na swoim dniu, to znaczy
1602 I,10 | znamie Jego dobroci. Jest piekny i godny podziwu, zasluguje
1603 III,52 | religijnosci, takich jak pielgrzymka, i czesto wierni korzystajac
1604 III,49 | przyciagajacych licznych turystów i pielgrzymów, dla których czesto nalezy
1605 Zak,87 | bedzie nadal odmierzac czas pielgrzymowania Kosciola, az nadejdzie niedziela,
1606 III,37 | Bozy ma charakter wspólnoty pielgrzymujacej oraz wymiar eschatologiczny.
1607 IV,70 | czlowiek przystrojony w zlote pierscienie i bogata szate i przybyl
1608 II,24 | nowego stworzenia, którego pierwocina byl uwielbiony Chrystus — «
1609 II,19 | zmartwychwstaniem Panskim, która jest pierworodnym posród wszystkich dni ».(16)
1610 0,2 | Zmartwychwstanie Jezusa jest pierwotnym faktem, na którym opiera
1611 III,34 | eklezjalny i jawi sie jako pierwowzór innych liturgii eucharystycznych.
1612 I,10 | Rodzaju sa w pewnym sensie pierwsza « ewangelia pracy ».(10)
1613 II,21 | zwyczaju nadawania temu pierwszemu dniowi tygodnia nazwy «
1614 IV,71 | solidarnosc, gdzie ostatni sa pierwszymi, bo bracia darza ich najwiekszym
1615 V,78 | glosi w jednej ze swoich piesni sw.~Paulin z Noli, « wszystko
1616 II,20 | przepowiadania i pierwszych chrztów: Piotr oglosil zgromadzonym tlumom,
1617 II,22 | Ojcowie Kosciola w swoich pismach i w kaznodziejstwie. Tajemnica
1618 V,74 | w synagodze w Antiochii Pizydyjskiej (por. Dz 13,33), sw. Pawel
1619 II,21 | II w. gubernator Bitynii Pliniusz Mlodszy, stwierdzajac, ze
1620 II,22(20) | tamze. W nawiazaniu do listu Pliniusza, równiez Tertulian przypomina
1621 I,11 | przeslanie staje sie zaczynem plodnej refleksji.~« Odpoczynku »
1622 IV,61 | Rdz 1,22.28) — swoista « plodnoscia »; wyraza sie ona nade wszystko
1623 Zak,83 | kulturowego rozdrobnienia i pluralizmu, które nieustannie wystawiaja
1624 III,46(77) | Saturnini, Dativi et aliorum plurimorum martyrum in Africa, 7, 9,
1625 I,9 | obliczu ogromu stworzenia oraz plynace stad uwielbienie dla Tego,
1626 IV,61 | 61. Szabat, siódmy dzien poblogoslawiony i uswiecony przez Boga,
1627 IV,69 | wszelkich dziel milosci, poboznosci i apostolstwa, aby one jasno
1628 IV,65 | zajec, czasem nazbyt go pochlaniajacych, i na nowo sobie uswiadomic,
1629 I,10 | Encyklice Laborem exercens, poczatkowe rozdzialy Ksiegi Rodzaju
1630 III,47 | pierwszych wieków, choc poczatkowo nie uwazal za konieczne
1631 Zak,82 | moralnej. Chrzescijanin poczuwa sie oczywiscie do solidarnosci
1632 III,47 | rózne Sobory partykularne poczynajac od IV w. (np. Sobór w Elwirze
1633 IV,55(101) | Tertulian np. podaje, ze w niedziele zabronione
1634 III,37 | kolejne niedziele Kosciól podaza bowiem droga wiodaca do
1635 I,10 | wszystkie rzeczy, tak aby przez poddanie czlowiekowi wszystkiego
1636 III,40 | lektura swietego tekstu, podejmowana w duchu modlitwy i wierna
1637 IV,69 | bardziej przynagla ich do podejmowania « wszelkich dziel milosci,
1638 IV,72 | sporadycznychdzialaniach, podejmowanych tylko w niedziele. Ale takze
1639 III,44 | wzajemnej milosci, jakie podejmuja spozywajac jeden Chleb,
1640 III,53 | duszpasterskiej nalezy zatem podjac wszelkie niezbedne dzialania,
1641 I,11 | calym swym trudzie, jaki podjal » (Rdz 2,2). Takze tutaj
1642 II,30 | szczególne zadanie uwaza podjecie nowych wysilków na polu
1643 0,3 | jakie w okresie posoborowym podjeliscie na tym polu, indywidualnie
1644 Zak,87 | roku jego obchodów zostana podjete liczne inicjatywy, które
1645 III,35 | duszpasterskiej nalezy szczególnie podkreslac wspólnotowy wymiar liturgii
1646 IV,55 | Apostolskich. (100) Wyraznie podkreslala to takze praktyka liturgiczna
1647 II,19 | Panskim jest bardzo mocno podkreslana przez wszystkie Koscioly,
1648 0,3 | Pawel VI ponownie podkreslil znaczenie niedzieli zatwierdzajac
1649 0,2 | paschalu, sprawowany podczas podnioslej liturgii Wigilii Wielkanocnej, «
1650 IV,70 | sobie tam albo usiadz u podnózka mojego!”, to czy nie czynicie
1651 II,23(22) | wtorek jako feria tertia itd. Podobne oznaczenie dni tygodnia
1652 I,14 | rzeczywistosc winna byc podporzadkowana Bogu. Do Niego naleza czas
1653 I,10 | sprawiedliwosci i swietosci, podporzadkowujac sobie ziemie ze wszystkim,
1654 II,26 | dniem tygodnia, stal sie podstawa dla interpretacji dnia Panskiego
1655 V,74 | chrzescijanstwie czas ma podstawowe znaczenie. W czasie zostaje
1656 I,16 | odnowienia pamieci o wielkim i podstawowym dziele Bozym, jakim jest
1657 II,30 | znaczenia i wymiary, powiazane z podstawowymi prawdami wiary — pozostaje
1658 III,39 | porzadku, aby coraz bardziej podsycac w wiernych “glód sluchania
1659 III,38 | wciaz na nowo przezywana i podsycana, staje sie zaczynem i swiatlem
1660 IV,60 | tej optyce mozna w pelni podtrzymac biblijna teologie szabatu,
1661 IV,66(109) | dotyczace prac zabronionych, podtrzymywane równiez przez ustawy swieckie,
1662 III,45 | zapragneli natychmiast podzielic sie z bracmi radoscia spotkania
1663 I,10 | dobroci. Jest piekny i godny podziwu, zasluguje na to, bysmy
1664 I,9 | i ziemie » (Rdz 1, 1)~9. Poetycki styl narracji Ksiegi Rodzaju
1665 IV,64 | Bledny bylby zatem poglad, ze prawodawstwo respektujace
1666 I,8 | wspanialy opis stworzenia i poglebic teologie « szabatu », aby
1667 V,80 | wszystko, czego nie mozna pogodzic z Ewangelia Chrystusa. Nie
1668 II,25 | Chrystusie. « Jako razem z Nim pogrzebani w chrzcie, w Nim tez razem
1669 0,2 | rzeczywistosc mozna w pelni pojac w swietle wiary, ale historyczne
1670 III,45 | chrzescijanina bowiem, który pojal sens sprawowanego obrzedu,
1671 I,17 | wielkich dzielach Bozych pojawia sie w kontekscie odpoczynku
1672 III,44 | oltarzem, a najpierw idz i pojednaj sie z bratem swoim! Potem
1673 III,44 | przebaczenie w sakramencie pojednania,(73) zgodnie z duchem napomnien,
1674 III,31 | zbawieni nie tylko jako pojedyncze osoby, ale jako czlonki
1675 III,34(45) | niektórych aspektach Kosciola pojetego jako komunia Communionis
1676 III,44 | której sam Chrystus staje sie pokarmem. Istotnie, « w tym wlasnie
1677 IV,71(117) | Eucharystii z rozdzielaniem pokarmu ubogim.~
1678 IV,56 | wypelnia sie w zyciu wszystkich pokolen chrzescijan — slowa wypowiedziane
1679 II,27 | Kosciól z pokolenia na pokolenie doswiadcza zdumienia Zachariasza,
1680 IV,60 | szabatu chroni go bowiem przed pokusa zamkniecia sie w sobie,
1681 I,9 | pojawiajace sie wciaz na nowo pokusy ubóstwienia samego swiata,
1682 V,76 | Pasche, czyli Wielkanoc, co w polaczeniu ze swietowaniem Paschy cotygodniowej
1683 III,35 | celebracja dnia Panskiego polaczona z Eucharystia ».(46) Z ta
1684 IV,64 | kultu, nie mogli natomiast polaczyc jej z odpoczynkiem, który
1685 IV,71(117) | niejako cud ewangeliczny, polaczyl uczestnictwo w Eucharystii
1686 III,33 | odmówil blogoslawienstwo, polamal go i dawal im » (24,30).
1687 0,4 | aktywnosci kulturalnej, politycznej lub sportowej, które zwykle
1688 I,12 | przymierze, ze zwierzem polnym i ptactwem powietrznym,
1689 IV,66(109) | Soboru w Laodycei (druga polowa IV wieku): Mansi, t. II,
1690 III,52 | sie minimalistycznymi ani polowicznymi formami przezywania wiary,
1691 II,23 | Dlatego takze nasz Pan polozyl swa pieczec na swoim dniu,
1692 IV,70(114) | przybyszów, jednym slowem pomagal wszystkim potrzebujacym »:
1693 I,8 | pierwszy sposród tych, co pomarli » (1 Kor 15, 20), dal poczatek
1694 III,39 | lub w swieta nakazane nie pomijano homilii bez waznej przyczyny.(63)
1695 IV,61 | ozywia i w pewnym sensie « pomnaza » sam czas, podsycajac w
1696 III,44 | spozywajac jeden Chleb, pomni na nakaz zawarty w slowach
1697 IV,61 | uciazliwym obowiazkiem, ale ma mu pomóc w dostrzezeniu swojej zywotnej
1698 III,36 | niedzielnej, korzystajac z pomocy katechetów, którzy winni
1699 0,4 | dojrzalosc duchowa, która pomoze chrzescijanom « byc soba »
1700 II,30 | historii Kosciola. Czyz jest do pomyslenia, by nie odmierzal takze
1701 II,23(22) | kalendarzu lacinskim, w którym poniedzialek jest oznaczony jako feria
1702 III,46 | edyktowi cesarskiemu i wolalo poniesc smierc niz opuscic niedzielna
1703 III,40 | powinna nam uswiadomic, ze ponosimy za nie « nowa odpowiedzialnosc »,
1704 I,9 | dar wolnosci, ale zarazem ponosza ryzyko z nia zwiazane. Bezposrednio
1705 0,3 | niedziela ».(5) Pawel VI ponownie podkreslil znaczenie niedzieli
1706 III,33 | Duchem: « Pokój wam! ». W ponownym przyjsciu Chrystusa do uczniów «
1707 V,79 | zakorzenienia w tradycji i od poparcia ze strony prawodawstwa cywilnego. (126)~
1708 III,47(83) | zaniedbuja ten obowiazek, popelniaja grzech ciezki ».~
1709 III,44 | przygotowani, a jesli sa swiadomi popelnionych grzechów ciezkich, uzyskali
1710 III,52 | niedzieli lub w godzinach popoludniowych na katecheze, która przygotuje
1711 I,17 | formula zdaje sie uzupelniac poprzednia: rozpatrywane lacznie, obydwie
1712 III,44 | w rycie rzymskim celowo poprzedza komunie eucharystyczna,
1713 II,27 | podkreslony w czuwaniu nocnym poprzedzajacym i wprowadzajacym w niedziele.
1714 V,76 | uroczysta z uroczystosci », poprzedzona postem, który ja przygotowuje,
1715 III,31 | uczniowie Chrystusa nie moga poprzestawac na modlitwie indywidualnej
1716 V,76 | cyklicznie powracajacymi datami i porami roku. Kiedy dotyczy to wydarzen
1717 Zak,81 | Bogu i którego nie mozna porównac z zadnym innym doswiadczeniem
1718 II,23(22) | oznaczenie dni tygodnia ma jezyk portugalski.~
1719 V,80 | 80. Nalezy jeszcze poruszyc szczególny problem duszpasterski
1720 IV,67 | cuda przyrody daje sie on porwac tej wspanialej i tajemniczej
1721 IV,64 | heroicznej odwagi. Od tej pory mogli bez trudnosci oddawac
1722 I,10 | calej ziemi imie Boze ».(11)~Porywajaca historia rozwoju nauki,
1723 0,1 | najpierw niesmialej, a potem porywajacej, jakiej zaznali Apostolowie
1724 III,46 | liturgicznym. « W dniu Panskim porzuccie wszystko — czytamy na przyklad
1725 I,12(12) | i 117). Ton oblubienczy posiada takze spiew Leka dódi: «
1726 IV,55 | aniolowie i ludzie nie posiadaja sie z radosci ».(99) Te
1727 III,54 | jesli towarzyszy jej ofiarna posluga nadzwyczajnych szafarzy
1728 I,12 | przypadku mozna by powiedziec — poslugujac sie obrazem chetnie stosowanym
1729 II,27 | Justyn, piszac do pogan, posluguje sie tym potocznie stosowanym
1730 0,4 | przezywac w postawie pelnego posluszenstwa Duchowi Swietemu.~
1731 Zak,81 | spotkaniu calej wspólnoty, poslusznej glosowi Zmartwychwstalego,
1732 III,43 | samego siebie, stawszy sie poslusznym az do smierci — i to smierci
1733 0,3 | duszpasterskich, jakie w okresie posoborowym podjeliscie na tym polu,
1734 I,14 | przejawów powszednich i posrednich az po najglebsze, których
1735 III,41 | chrzcielnych, co dokonuje sie jakby posrednio przez odmawianie Credo,
1736 I,12(12) | oblubieniec z oblubienicy (...). Posrodku wiernych twego ludu umilowanego
1737 II,25 | rozpoczynajacy Msze sw. mial postac pokropienia woda swiecona,
1738 II,28 | gwaltownego wichru » i w postaci « jezyków ognia » (por.
1739 III,43 | przedstawieniem ofiary Krzyza. Pod postaciami chleba i wina, nad którymi
1740 IV,60 | Slowo Boze moca wolnego postanowienia milosci wydobylo z nicosci
1741 II,29 | szczególny sposób odnawia postanowienie wiernosci Chrystusowi i
1742 I,18 | rozpoczetej przez Chrystusa, postanowili swietowac pierwszy dzien
1743 III,37 | eucharystycznej i ksztaltujac w nich postawe oczekiwania na « Boskiego
1744 IV,57 | sprzyjajacym ksztaltowaniu w sobie postawy radosci przez odkrywanie
1745 V,76 | uroczystosci », poprzedzona postem, który ja przygotowuje,
1746 IV,72 | ukazywac przez konkretne postepowanie, ze nie mozna byc szczesliwym «
1747 0,4 | do rozwoju czlowieka i do postepu zycia spolecznego jako calosci.
1748 I,10 | coraz szybszego, dzisiaj postepujacego wrecz w zawrotnym tempie —
1749 II,22 | rytmu tygodniowego bylo postrzegane jako powinnosc oparta na
1750 III,49(86) | Oficjum, Instr. o zachowaniu postu eucharystycznego (6 stycznia
1751 IV,55 | Paschy: « Wierni przerywaja posty i modla sie na stojaco,
1752 IV,65 | zgodny z wola samego Boga, co poswiadcza opis stworzenia z Ksiegi
1753 II,19 | papiez Innocenty I,(15) poswiadczajac praktyke powszechnie juz
1754 IV,67 | odrzucac. Staje sie bowiem poswiecone przez slowo Boze i przez
1755 Zak,85 | przygotowan do Jubileuszu jest poswiecony Duchowi Swietemu.~
1756 III,36(53) | Por. Jan Pawel II, Posynodalna Adhort. apost. Christifideles
1757 0,4 | przyczynia sie ono, w duchu poszanowania autentycznych wartosci,
1758 III,50 | muzyki sakralnej moze sie poszczycic dorobkiem o nieocenionej
1759 III,46 | meczenniczek wyznala: « Tak, poszlam na zgromadzenie i sprawowalam
1760 IV,67 | ograniczone do pieciu — czlowiek poszukuje czasu, aby sie odprezyc
1761 III,52 | moc Zmartwychwstalego i potege Ducha Swietego, ukazujac —
1762 III,47(80) | z propozycja przeciwna, potepiona przez Innocentego XI w r.
1763 II,27 | pogan, posluguje sie tym potocznie stosowanym okresleniem,
1764 IV,68 | wyzwolony z niewoli swoich potrzeb. Mówiac krótko, dzien Panski
1765 III,47 | sumienia zakorzenionym w potrzebie wewnetrznej, bardzo mocno
1766 0,4 | odpoczynku i rozrywki. Bardzo potrzebna jest tutaj autentyczna dojrzalosc
1767 V,76 | rocznic odpowiada bowiem potrzebom ludzkiej psychiki, kojarzacej
1768 IV,72 | odszukac ludzi, którzy moga potrzebowac jego solidarnosci. Moze
1769 IV,66 | raczej dlatego, ze bardziej potrzebowala regulacji, która zlagodzilaby
1770 IV,70(114) | slowem pomagal wszystkim potrzebujacym »: PG 6,430.~
1771 III,41 | uwielbienie, ale zarazem do potwierdzenia swojej wiernosci przez nieustanny
1772 III,44 | dokonane w celebracji,(74) oraz potwierdzic zobowiazanie do wzajemnej
1773 0,6 | tradycji Kosciola, która potwierdzil zdecydowanie Sobór Watykanski
1774 0,3 | historii, zostalo stanowczo potwierdzone przez Sobór Watykanski II: «
1775 0,1 | dziejach Kosciola szczególnym powazaniem ze wzgledu na swa scisla
1776 III,49 | którego moze ich zwolnic tylko powazna przeszkoda, to pasterze
1777 III,47 | tego typu przepis naklada powazny obowiazek: takie nauczanie
1778 II,24 | refleksja spontanicznie bowiem powiazala zmartwychwstanie, które
1779 Zak,81 | Wszystkie jej znaczenia i powiazania tworza calosc, która stanowi
1780 II,24 | swiatla (por. 1, 3-5). To powiazanie pozwalalo rozumiec zmartwychwstanie
1781 IV,69 | trwam w Jego milosci. To wam powiedzialem, aby radosc moja w was byla
1782 III,45 | odpowiedzialnosc, jaka zostala im powierzona. Kiedy po rozejsciu sie
1783 III,36 | program formacji dzieci powierzonych ich opiece obejmowal przygotowanie
1784 I,12 | zwierzem polnym i ptactwem powietrznym, i z tym, co pelza po ziemi.
1785 I,15 | czlowieka i caly ludzki czas powinien byc przezywany jako akt
1786 II,22 | tygodniowego bylo postrzegane jako powinnosc oparta na Nowym Testamencie
1787 IV,71 | wywiazuja sie ze swoich powinnosci, choc nie dziela sie swoja
1788 IV,66 | wielu ludzi bardzo uciazliwa powinnoscia, zarówno ze wzgledu na nieludzkie
1789 III,40 | drugiej, umysly wiernych powinny byc dobrze przygotowane
1790 IV,56 | radoscia, z jaka uczniowie powitali Mistrza: « Uradowali sie
1791 III,45 | obecnosc Zmartwychwstalego, sa powolani, by w codziennym zyciu byc
1792 IV,61 | Stwórcy, a zarazem swojego powolania do wspólpracy z Jego dzielem
1793 I,11 | uczynionym na Jego obraz, powolujac je do zawarcia z Nim przymierza
1794 I,9 | 10.12 itd.). Ten refren powracajacy kilkakrotnie w opowiadaniu
1795 V,76 | minionych wydarzen z cyklicznie powracajacymi datami i porami roku. Kiedy
1796 IV,60 | nieslabnacym zdumieniem powracamy do owego tajemniczego poczatku,
1797 IV,60 | teologiczna. Nieustanne powracanie szabatu chroni go bowiem
1798 I,8 | doprowadzi do konca, gdy powróci w chwale i « przekaze królowanie
1799 V,74 | i swój kres w chwalebnym powrocie Syna Bozego na koncu czasów.
1800 I,9 | go grzech, staje sie na powrót dobry, jesli z pomoca laski
1801 III,48 | w wielu regionach znów powstaja sytuacje utrudniajace licznym
1802 I,8 | paschalnej, kiedy Chrystus, powstajac z martwych jako « pierwszy
1803 II,23 | dzien, w którym nasze zycie powstalo z martwych przez Chrystusa
1804 Zak,84 | niebieskim Jeruzalem, kiedy to powstanie w pelnym ksztalcie mistyczne
1805 IV,67 | uczestniczyc w Eucharystii, powstrzymujac sie od prac i zajec nie
1806 III,48 | modlitwe, dziela milosierdzia i powstrzymywanie sie od pracy ».(84)~
1807 0,3 | ogólny Kalendarz rzymski oraz powszechne przepisy okreslajace porzadek
1808 I,14 | milosci — od jej przejawów powszednich i posrednich az po najglebsze,
1809 IV,71(117) | chwalony za to wlasnie, ze powtarzajac niejako cud ewangeliczny,
1810 0,7 | pontyfikatu niestrudzenie powtarzam slowa: « Nie lekajcie sie!
1811 I,17 | szabatowego takze w Ksiedze Powtórzonego Prawa (5, 12-15), gdzie
1812 III,49 | jesli przebywaja w niedziele poza stalym miejscem zamieszkania,
1813 III,40 | Bozego w liturgii przyniesie pozadane owoce. Zasluguja zatem na
1814 III,53 | wierni, którzy zwykle sa pozbawieni Eucharystii, mogli w niej
1815 II,30 | zyciowych zadne z nich nie bylo pozbawione dostepu do tego zródla obfitych
1816 III,33 | pokolenia wierzacych slysza echo pozdrowienia Chrystusa, przynoszacego
1817 III,54 | ja chorym, a wraz z nia pozdrowienie i solidarnosc calej wspólnoty.
1818 II,21 | Pawel wyglosil do nich mowe pozegnalna i w cudowny sposób przywrócil
1819 II,20 | przyszedl do nich i dal sie poznac Tomaszowi, ukazujac slady
1820 I,12 | sobie przez wiernosc, a poznasz Pana » (2, 20-22).~
1821 III,35 | kierunku zmierzaja takze pózniejsze instrukcje dotyczace liturgii,
1822 0,3 | biskupiej w Krakowie, a takze z pózniejszego okresu, gdy juz jako Biskup
1823 IV,62 | wypelniony » przez niedziele, pozostaja w mocy istotne motywy nakazujace
1824 IV,72 | ksztaltowac sam sposób przezywania pozostalej czesci niedzieli. Skoro
1825 IV,57 | uczucia, pózniej jednak pozostawia w sercu niedosyt, a czasem
1826 0,2 | ale historyczne swiadectwo pozostawili o niej ci, którym dane bylo
1827 IV,67 | przynosic szczególna radosc i pozwalac na nieodzowny wypoczynek
1828 V,79 | wiec naturalnym wzorcem, pozwalajacym zrozumiec i obchodzic takze
1829 II,24 | 1, 3-5). To powiazanie pozwalalo rozumiec zmartwychwstanie
1830 I,12 | wyniszcze z jej kraju, i pozwole jej zyc bezpiecznie. I poslubie
1831 V,80 | dokonywac rozeznania, które pozwoli zachowac wartosci obecne
1832 III,34 | rozproszonym po calym swiecie » i pozwolil mu wzrastac — w jednosci
1833 IV,66 | zlagodzilaby jej ciezar i pozwolilaby wszystkim swietowac dzien
1834 V,76 | swietowaniem Paschy cotygodniowej pozwolilo nadac szerszy wymiar rozwazaniu
1835 IV,55(101) | klekanie, dlatego ze taka pozycja, uwazana za gest pokutny,
1836 II,26 | cyklu siedmiu dni zajmuje pozycje wyjatkowa i transcendentna,
1837 I,9 | kilkakrotnie w opowiadaniu rzuca pozytywne swiatlo na wszystko, co
1838 IV,66 | swietowania. Oczywiscie, to prawo pracownika do odpoczynku zaklada prawo
1839 II,26(27) | Domine, praestitisti nobis pacem quietis, pacem
1840 V,78(124) | Carm., XVI, 3-4: « Omnia praetereunt, sanctorum gloria durat
1841 IV,70(114) | którzy zyja w dostatku i pragna dawac, niech daja chetnie
1842 Zak,85 | wzgledu na te role Ducha pragnalem, aby niniejsza zacheta do
1843 IV,61 | Bogu — radosc zycia oraz pragnienie rozwijania i dawania zycia.~
1844 III,37 | Kosciól niejako « cwiczy sie w pragnieniu »,(56) zaznajac przedsmaku
1845 III,52 | jest dzis moze trudniej praktykowac te dosc tradycyjna forme «
1846 IV,70 | stawiajacej wyzsze wymagania, a praktykowanej zarówno miedzy czlonkami
1847 II,30 | powiazane z podstawowymi prawdami wiary — pozostaje kluczowym
1848 Zak,83 | niedziele ». (131) Niedziela to prawdziwa szkola, w której realizowany
1849 II,27 | sie ku Chrystusowi jako prawdziwemu « sloncu » ludzkosci. Sw.
1850 IV,57 | radosci przez odkrywanie jej prawdziwych cech i glebokich korzeni.
1851 IV,58 | radoscia chrzescijanska a prawdziwymi radosciami ludzkimi. Przeciwnie,
1852 IV,66 | stuleciach wydawal przepisy prawne dotyczace wypoczynku niedzielnego, (109)
1853 III,47(82) | przepisami lub zwyczajem prawnym wlasnego Kosciola sui iuris
1854 V,75 | Chrystusa. Niedziela jest prefiguracja dnia ostatniego, dnia Paruzji,
1855 II,27(32) | te quam, Iesu, consecras primitiae surgentium » (I tydz.);
1856 II,26(28) | Ita ergo erit octavus, qui primus, ut prima vita sed aeterna
1857 0,5 | wspólnoty koscielnej.~Dodatkowym problemem jest tez brak wystarczajacej
1858 0,5 | religijnej bardzo niewielki procent wiernych uczestniczy w niedzielnej
1859 I,8 | stworzeniu oraz zainicjowal proces, który On sam doprowadzi
1860 V,75 | mglista swiadomosc tego procesu, chrzescijanie maja natomiast
1861 IV,73 | Zmartwychwstalego wsród nas staje sie programem solidarnego dzialania, przynagla
1862 III,52 | elementy formacyjne. A czy do programu tego dnia nie mozna by wlaczyc —
1863 III,54(98) | Przekazu, Instr. Communio et progressio (23 maja 1971), nn. 150-
1864 IV,55(99) | Proklamacja diakona na czesc dnia Panskiego:
1865 III,46 | meczenników z Abitinae w Afryce Prokonsularnej, którzy tak odpowiedzieli
1866 I,8 | Stwierdza to sw. Jan w prologu swojej Ewangelii: « Wszystko
1867 II,25 | Panskie »,(24) a ponadto proponujac, aby akt pokutny rozpoczynajacy
1868 IV,67 | sprowadzic do wlasciwych proporcji codzienne troski i zajecia:
1869 III,50 | sie dzis nowe i twórcze propozycje byly zgodne z przepisami
1870 IV,73 | rzeczywistosci, ale raczej « proroctwem » wpisanym w historie; to
1871 IV,73 | wpisanym w historie; to proroctwo kaze wierzacym isc sladami
1872 II,23 | zyc bez Niego, skoro nawet Prorocy oczekiwali Go jako nauczyciela,
1873 V,76 | zydowskimi, które sa tez ich prorocza zapowiedzia. W drugim wieku
1874 IV,68 | swiateczny zyskuje wymiar « proroczy », potwierdza bowiem nie
1875 III,43 | którymi zostala wypowiedziana prosba o wylanie Ducha Swietego,
1876 IV,70(114) | chetnie kazdemu to, o co prosi, a to, co zostalo zebrane
1877 0,7 | jest laska, o która nalezy prosic nie tylko po to, aby wypelniac
1878 III,34 | Kosciolem powszechnym,(45) proszac Ojca, aby « pamietal o Kosciele
1879 IV,61 | znalazl w nim kogos, komu mógl przebaczac grzechy ». (106) Dlatego «
1880 III,44 | ciezkich, uzyskali Boze przebaczenie w sakramencie pojednania,(73)
1881 IV,62 | zwierze, ani obcy, który przebywa w twoich bramach; aby wypoczal
1882 III,49 | przypominaja wiernym, ze jesli przebywaja w niedziele poza stalym
1883 IV,58 | ukrzyzowany i uwielbiony przechodzi posród swoich uczniów, aby
1884 I,18 | Kor 4,6). Od « szabatu » przechodzimy tu do « pierwszego dnia
1885 IV,56 | przez dar Ducha. Radosc jest przeciez jednym z owoców Ducha Swietego (
1886 III,47(80) | Por. z propozycja przeciwna, potepiona przez Innocentego
1887 III,46 | oddajecie chwale Bogu. W przeciwnym razie czym usprawiedliwia
1888 IV,63 | dla szabatu » (Mk 2,27). Przeciwstawiajac sie nazbyt legalistycznej
1889 III,52 | przeznaczyc troche czasu w przeddzien niedzieli lub w godzinach
1890 0,3 | wazny temat oraz o wielu przedsiewzieciach duszpasterskich, jakie w
1891 III,37 | pragnieniu »,(56) zaznajac przedsmaku tej radosci, która przyniesie
1892 I,14 | uswiecenia » szabatu, jaki przedstawia pierwszy biblijny opis stworzenia,
1893 III,43 | Msza sw. bowiem jest zywym przedstawieniem ofiary Krzyza. Pod postaciami
1894 III,31 | wspólnoty, który Lukasz przedstawil w Dziejach Apostolskich
1895 III,49 | Msza sw. zwana czasem « przedswiateczna », która jednak w rzeczywistosci
1896 I,10 | kultury w jej wielorakich przejawach — rozwoju coraz szybszego,
1897 IV,73 | glosic wolnosc, a niewidomym przejrzenie; aby ucisnionych odsylac
1898 Zak,81 | 81. Niedziela, jaka przekazala nam tradycja, zawiera w
1899 IV,70(114) | zostalo zebrane winno byc przekazane przewodniczacemu, aby wspomagal
1900 III,44 | potrzeby calej wspólnoty. Przekazanie znaku pokoju, które w rycie
1901 III,54(98) | Ds. Srodków Spolecznego Przekazu, Instr. Communio et progressio (
1902 III,46 | wypelniali z glebokim wewnetrznym przekonaniem, a choc nie braklo tez okresów
1903 V,76 | Kiedy dotyczy to wydarzen przelomowych w zyciu jakiegos ludu, jest
1904 IV,57 | nie nalezy bowiem mylic z przelotnym doznaniem zaspokojenia i
1905 V,79 | Krwi Chrystusa, winna byc przelozona na niedziele, zgodnie z
1906 III,39 | zmartwychwstalego Chrystusa: to On sam przemawia, gdyz jest obecny w swoim
1907 V,74 | tozsamosc i Boska chwale. Przemawiajac w synagodze w Antiochii
1908 0,4 | przypadkach do glebokich przemian w zachowaniach zbiorowych
1909 Zak,84 | sposobnoscia, bysmy mogli przemieniac ulotne chwile obecnego zycia
1910 V,74 | czlowieczenstwo zostaje calkowicie przemienione i uwielbione dopiero w chwili
1911 V,78 | Paulin z Noli, « wszystko przemija, a chwala swietych trwa
1912 Zak,87 | i ten nadzwyczajny czas przemina, ustepujac miejsca oczekiwaniu
1913 IV,63 | w dziejach ziarna zla i przemocy.~
1914 III,40 | tak aby moglo ono mocniej przemówic do jej uczestników. Wielka
1915 III,35(46) | Jan Pawel II, Przemówienie do trzeciej grupy Biskupów
1916 0,3 | Wiele sposród refleksji i przemyslen wyrazonych w tym Liscie
1917 Zak,86 | wstawiennictwu modlitwa Kosciola do Przenajswietszej Trójcy staje sie szczególnie
1918 IV,63 | czuli sie upowaznieni, aby przeniesc ten sens szabatu na dzien
1919 Zak,84 | oddzialuje na cale spoleczenstwo, przenikajac je zyciowa energia i wskazujac
1920 IV,72 | fale milosierdzia, które ma przeniknac cale zycie wiernych, przede
1921 IV,55 | slowa liturgii maronickiej, przenikniete gleboka radoscia, to jedna
1922 I,12 | przyklad zostaje ona ukazana w przepieknej wizji Ozeasza: « W owym
1923 II,23 | i zachowywac odpoczynek przepisany przez Prawo. W pierwszym
1924 III,47 | konieczne wydania wiazacego przepisu w tej sprawie. Dopiero pózniej,
1925 II,20 | Byl to dzien pierwszego przepowiadania i pierwszych chrztów: Piotr
1926 Zak,84 | staje sie tez swiadectwem i przepowiadaniem. Jako dzien modlitwy, komunii
1927 IV,71 | pewne bardzo ostre akcenty w przepowiadaniu Ojców Kosciola. Sw. Ambrozy
1928 V,76 | radosna atmosfere, która przerywa monotonie codziennego zycia.~
1929 IV,55 | cotygodniowej Paschy: « Wierni przerywaja posty i modla sie na stojaco,
1930 III,46 | na wsi.(76) Gdy w okresie przesladowan Dioklecjana zgromadzenia
1931 III,46 | tak odpowiedzieli swoim przesladowcom: « Bez zadnej obawy sprawowalismy
1932 V,78 | autentycznym duchem liturgii, nie przeslaniaja centralnej roli Chrystusa,
1933 I,11 | nieustanny, Bóg zatem nigdy nie przestaje dzialac, o czym sam Jezus
1934 I,11 | wskazuje zatem na Boga, który przestal « pracowac », ale podkresla
1935 IV,62 | zatem pamietac, ze chociaz przestaly obowiazywac dla niego zydowskie
1936 III,46 | liczni kaplani i wierni przestrzegali tego nakazu mimo wielu niebezpieczenstw
1937 V,79 | uczestnictwa we Mszy sw. i przestrzegania odpoczynku, choc przypadaja
1938 IV,64 | tej chwili sprawialy, ze przestrzeganie dnia Panskiego wymagalo
1939 Zak,82 | zarazem jednak jest gleboko przeswiadczony o nowosci i oryginalnosci
1940 IV,64 | radowali sie z usuniecia przeszkód, które az do tej chwili
1941 III,49 | ich zwolnic tylko powazna przeszkoda, to pasterze sa zobowiazani
1942 III,31 | jako pamiatka wydarzenia z przeszlosci, ale jako swietowanie zywej
1943 IV,57 | swiadectwa swietych (103) potrafi przetrwac nawet ciemna noc cierpienia
1944 III,41 | odmawianie Credo, a co liturgia przewiduje normalnie podczas celebracji
1945 IV,55 | wszystkim dlatego, ze nie przewidywal go kalendarz cywilny. «
1946 IV,64 | mniejszoscia i gdzie dni swiateczne przewidziane w kalendarzu urzedowym nie
1947 IV,70(114) | zebrane winno byc przekazane przewodniczacemu, aby wspomagal sieroty,
1948 III,34 | niezaleznie od tego, czy przewodniczy jej biskup i w jakim dniu
1949 III,53 | eucharystyczne, któremu kaplan przewodzi in persona Christi, dzielac
1950 IV,70 | nie stajecie sie sedziami przewrotnymi? » (2, 2-4).~
1951 III,33 | zbierac owoce obiecanego przezen blogoslawienstwa: « Blogoslawieni,
1952 0,2 | z tajemnica ostatecznego przeznaczenia swiata.~Slusznie zatem mozna
1953 III,52 | Nieszporów, jak równiez przeznaczyc troche czasu w przeddzien
1954 III,42 | przygotowuje wspólnote do przezycia jej wielorakich wymiarów,
1955 I,18 | bólach rodzenia » (Rz 8,22), przezyla swój nowy « exodus » — ku
1956 III,52 | Panski jest bowiem dobrze przezyty, jezeli caly jest przenikniety
1957 0,4 | cotygodniowy czas odpoczynku, przezywanego nieraz z dala od stalego
1958 IV,70 | pierscienie i bogata szate i przybyl takze czlowiek ubogi w zabrudzonej
1959 IV,70(114) | ubogich, wiezniów, obcych przybyszów, jednym slowem pomagal wszystkim
1960 III,49 | okazac serdeczna goscinnosc przybywajacym braciom, zwlaszcza w miejscach
1961 IV,71 | bogaczu, co mówi Pan Bóg? I przychodzisz do kosciola nie po to, by
1962 III,49 | braciom, zwlaszcza w miejscach przyciagajacych licznych turystów i pielgrzymów,
1963 III,36 | niedzielnego. Moze sie do tego przyczynic — w sprzyjajacych okolicznosciach —
1964 III,39 | pomijano homilii bez waznej przyczyny.(63) Te trafne wskazania
1965 I,18 | szabat dziejów czlowieka Bóg przyglada sie stworzeniu wydobytemu
1966 Zak,85 | który w ramach bezposrednich przygotowan do Jubileuszu jest poswiecony
1967 III,50 | zyciu wiernych winna byc przygotowana szczególnie starannie. Kierujac
1968 III,40 | wiernych powinny byc dobrze przygotowane do sluchania gloszonego
1969 III,44 | ze sa do tego nalezycie przygotowani, a jesli sa swiadomi popelnionych
1970 III,40 | juz w ciagu tygodnia przygotowuja niedzielna liturgie, rozwazajac
1971 III,52 | popoludniowych na katecheze, która przygotuje serca chrzescijan na przyjecie
1972 III,52 | spotkania w gronie rodziny czy przyjaciól, rózne formy rozrywki —
1973 I,16 | przywiazania i oblubienczej przyjazni.~
1974 IV,61 | wspólpracy z Jego dzielem i do przyjecia Jego laski. Swietujac «
1975 III,52 | przygotuje serca chrzescijan na przyjecie samego daru Eucharystii
1976 II,20 | martwych, po czym ci, « którzy przyjeli jego nauke, zostali ochrzczeni » (
1977 IV,57 | doznaniem zaspokojenia i przyjemnosci, które czesto upaja zmysly
1978 II,19 | praktyke powszechnie juz przyjeta, która zaczela sie rozpowszechniac
1979 Zak,86 | Jej wstawiennictwem zostal przyjety i wprowadzany w zycie przez
1980 III,46 | wezwanie pasterzy wierni przyjmowali zazwyczaj i wypelniali z
1981 III,47 | Mszy swietej ».(82) Wedle przyjmowanej zwykle interpretacji tego
1982 III,44(73) | Kosciola katolickiego na temat przyjmowania Komunii Swietej przez wiernych
1983 I,14 | opis stworzenia, trzeba przyjrzec sie calosci tego tekstu,
1984 IV,69 | na zwiazek miedzy « nowym przykazaniem » a darem radosci: « Jesli
1985 III,46 | ograniczen wolnosci, czego przyklady znalezc mozna od pierwszych
1986 I,13 | szabatu, który w pierwszym Przymierzu przygotowuje niedziele nowego
1987 IV,66 | nie jest zagwarantowany przynajmniej jeden dzien w tygodniu dajacy
1988 III,35 | by « rozwijac poczucie przynaleznosci do koscielnej wspólnoty,
1989 IV,63 | nowego « wyjscia », aby przyniesc wolnosc ucisnionym. Wielu
1990 III,44 | Chrystusa: « Jesli wiec przyniesiesz dar swój przed oltarz i
1991 IV,57 | jest o wiele trwalsza i przynosi glebsze ukojenie: wedle
1992 IV,67 | Panskiego, który winien przynosic szczególna radosc i pozwalac
1993 III,54 | szafarzy Eucharystii, którzy przynosza ja chorym, a wraz z nia
1994 I,18 | w niedziele Wielkanocy, przynoszac im dar pokoju i Ducha (por.
1995 III,33 | pozdrowienia Chrystusa, przynoszacego mesjanski dar pokoju, który
1996 II,23 | jest to jednak dzien ósmy, przypadajacy po siódmym, czyli po szabacie,
1997 II,22 | swiateczne greckie i rzymskie nie przypadaly w te same dni, co chrzescijanska
1998 IV,64 | czasu na tygodnie jest tylko przypadkowa okolicznoscia historyczna,
1999 IV,60 | wydobylo z nicosci swiat. Aby przypieczetowac swoje stwórcze dzielo, Bóg
2000 I,16 | tekst uzasadnia ten nakaz, przypominajac dzielo dokonane przez Boga: «
2001 III,47 | 47. Kosciól przypominal nieustannie o tym nakazie
2002 III,46 | wiekach pasterze nieustannie przypominali swoim wiernym o koniecznosci
2003 III,35 | liturgii niedzielnej. Jak juz przypomnialem przy innej okazji, posród
2004 III,36 | Mówiac o tym nalezy przypomniec, ze przede wszystkim sami
|