1007-dojrz | dokol-mece | mecze-optym | opusc-przyp | przyr-towar | tract-wyzna | wyzsz-zywot
Rozdzial, Paragraf
3007 IV,70 | solidarnosci, stawiajacej wyzsze wymagania, a praktykowanej
3008 I,12 | który objawia swa chwale wyzwalajac swe dzieci z ucisku faraona.
3009 IV,61 | dostrzezeniu swojej zywotnej i wyzwalajacej zaleznosci od Stwórcy, a
3010 IV,63 | wiaze sie z jego charakterem wyzwalajacym, zabezpieczajacym jednoczesnie
3011 IV,63 | zmartwychwstania. Pascha Chrystusa wyzwolila bowiem czlowieka z niewoli
3012 IV,68 | ostatecznie i calkowicie wyzwolony z niewoli swoich potrzeb.
3013 IV,66 | form niesprawiedliwosci i wyzysku czlowieka przez czlowieka.
3014 III,44 | potwierdzic zobowiazanie do wzajemnej milosci, jakie podejmuja
3015 IV,69 | przykazanie, abyscie sie wzajemnie milowali, tak jak Ja was
3016 Zak,83 | trudnosci z utrzymaniem wzajemnych kontaktów, a przy tym nie
3017 III,49 | tam, gdzie sie znajduja, wzbogacajac w ten sposób miejscowa wspólnote
3018 IV,68 | musi byc zródlem duchowego wzbogacenia, zapewniac wieksza wolnosc,
3019 V,80 | uszczerbku, ale raczej zostala wzbogacona. (130)~
3020 IV,72 | braterstwa. Msza sw. niedzielna wzbudza fale milosierdzia, które
3021 III,54 | ten dzien, a takze przez wzbudzenie w sobie pragnienia Eucharystii.(97)~
3022 III,54 | waznej przy czyny nie moga wziac udzialu w Eucharystii, winni
3023 I,15 | wiez; w tym dniu czlowiek wznosi swój glos do Boga, stajac
3024 III,43 | eucharystyczna », która kaze nam wznosic « w góre serca », jest owocem
3025 Zak,84 | Panie! » (por. 1 Kor 16,22). Wznoszac ten okrzyk nadziei i oczekiwania,
3026 V,79 | Niedziela jest wiec naturalnym wzorcem, pozwalajacym zrozumiec
3027 III,34 | swiecie » i pozwolil mu wzrastac — w jednosci wszystkich
3028 III,40 | jakiej mierze rzeczywiscie wzroslo wsród Ludu Bozego poznanie
3029 I,17 | przezyc to samo radosne wzruszenie, jakiego zaznal Stwórca,
3030 0,2 | i przezywa go z glebokim wzruszeniem, które sw. Hieronim wyrazil
3031 IV,58 | pasterzy, aby « usilnie wzywali ochrzczonych do wiernego
3032 Zak,87 | która nie zna zmierzchu.~Wzywam zatem drogich Braci w biskupstwie
3033 V,78(124) | Carm., XVI, 3-4: « Omnia praetereunt,
3034 II,19(17) | Por. In Io. Ev. tractatus XX, 20, 2: CCL 36, 203; Epist.
3035 III,43(70) | Sobór Tryd., Sesja XXII, Nauka o Najsw. Ofierze
3036 II,19(15) | Ep. ad Decentium XXV, 4, 7: PL 20,555.~
3037 III,51 | dorosli — czuli sie osobiscie zaangazowani, umozliwiajac im wlaczenie
3038 Zak,87 | Jubileuszu wzywa nas do glebszego zaangazowania sie w zycie duchowe i duszpasterskie.
3039 III,46 | obowiazek z mniejszym duchowym zaangazowaniem, nie mozna zapominac o prawdziwym
3040 II,30 | które zachowuja i zabezpieczaja siedmiodniowy tydzien z
3041 IV,63 | charakterem wyzwalajacym, zabezpieczajacym jednoczesnie prawa Boga
3042 III,48 | biskupi powinni usilnie zabiegac o to, aby « wszyscy wierni
3043 IV,67 | materialne, o które tak bardzo zabiegamy, ustepuja miejsca wartosciom
3044 IV,70 | Kazdy bowiem juz wczesniej zabiera sie do wlasnego jedzenia,
3045 III,36 | zgromadzen parafialnych nie zabraklo nieodzownej poslugi kaplanów,
3046 IV,66(109) | VI do IX w. wiele Soborów zabranialo « opera ruralia ». Prawodawstwo
3047 IV,55(101) | podaje, ze w niedziele zabronione bylo klekanie, dlatego ze
3048 IV,66(109) | Prawodawstwo dotyczace prac zabronionych, podtrzymywane równiez przez
3049 IV,70 | przybyl takze czlowiek ubogi w zabrudzonej szacie, a wy spojrzycie
3050 II,27 | pokolenie doswiadcza zdumienia Zachariasza, gdy wpatruje sie w Chrystusa,
3051 0,3 | swietle Chrystusa, a zarazem zacheca ich, by z nowa gorliwoscia
3052 V,79 | Pasterze niech staraja sie tez zachecac wiernych do udzialu we Mszy
3053 II,25 | chrzcielny wymiar niedzieli zachecajac do sprawowania obrzedu chrztu
3054 IV,58 | wieczorem w dniu Paschy. Dlatego zachecal pasterzy, aby « usilnie
3055 Zak,85 | pragnalem, aby niniejsza zacheta do ponownego odkrycia sensu
3056 IV,55 | niedzieli zarówno w liturgii zachodniej, jak i wschodniej. Historycznie
3057 II,19 | wszystkie Koscioly, zarówno na Zachodzie, jak i na Wschodzie. Zwlaszcza
3058 V,80 | rozeznania, które pozwoli zachowac wartosci obecne w kulturze
3059 IV,69 | milosci mojej, tak jak Ja zachowalem przykazania Ojca mego i
3060 II,23 | szczególny nacisk na obowiazek zachowania swiatecznego odpoczynku,
3061 0,4 | do glebokich przemian w zachowaniach zbiorowych i w konsekwencji
3062 III,49(86) | Kongr. Sw. Oficjum, Instr. o zachowaniu postu eucharystycznego (
3063 II,21 | pierwszy dzien tygodnia zaczal wyznaczac caly rytm zycia
3064 II,19 | powszechnie juz przyjeta, która zaczela sie rozpowszechniac w pierwszych
3065 V,76 | drugim wieku chrzescijanie zaczeli obchodzic coroczna Pasche,
3066 IV,72 | zyciu milosci Chrystusa, zaczerpnietej przy eucharystycznym stole.~
3067 II,23 | Bardzo wczesnie jednak zaczeto coraz wyrazniej odrózniac
3068 III,45 | przygotowac sie do podjecia zadan, które czekaja ich w codziennym
3069 III,34(43) | por. Dekr. o pasterskich zadaniach Biskupów w Kosciele Christus
3070 III,51 | miedzy rola celebransa a zadaniami diakonów i wiernych nie
3071 III,39 | Chleb zycia, który jest zadatkiem przyszlej chwaly. Sobór
3072 V,75 | objawia sens czasu. Nie ma zadnego zwiazku z cyklami kosmicznymi,
3073 Zak,81 | którego nie mozna porównac z zadnym innym doswiadczeniem religijnym,
3074 III,52 | szczególnie dzisiaj — ze nie zadowala sie minimalistycznymi ani
3075 I,11 | spojrzenie pelne radosci i zadowolenia, gdyz bylo « bardzo dobre » (
3076 0,3 | Bracia w biskupstwie, z zadowoleniem dowiaduje sie o licznych
3077 IV,67 | niszczonym przez ludzka zadze panowania, która zwraca
3078 I,13 | aby go nie splycic ani nie zafalszowac.~
3079 I,8 | poczatek nowemu stworzeniu oraz zainicjowal proces, który On sam doprowadzi
3080 II,27 | które] nas nawiedzi, by zajasniec tym, co w mroku i cieniu
3081 IV,67 | proporcji codzienne troski i zajecia: rzeczy materialne, o które
3082 III,38 | pracy i róznym zyciowym zajeciom, staraja sie dawac przez
3083 II,26 | tygodniowego cyklu siedmiu dni zajmuje pozycje wyjatkowa i transcendentna,
3084 III,46 | zgromadzenia te zostaly zakazane pod grozba najsurowszych
3085 IV,66 | pracownika do odpoczynku zaklada prawo do pracy, a zatem
3086 V,80 | danego srodowiska, moga zaklócic celebracje niedzieli lub
3087 II,26 | szabatu, sw. Augustyn pisze w zakonczeniu Wyznan, ze éschaton bedzie «
3088 IV,58 | uwielbionego ». (104) Papiez ten zakonczyl swa Adhortacje wezwaniem,
3089 III,36 | a takze male wspólnoty zakonne istniejace na jej terenie.
3090 V,79 | gospodarczych, a takze od ich zakorzenienia w tradycji i od poparcia
3091 V,76 | obchodzony co tydzien, jest zakorzeniony w najstarszej tradycji Kosciola
3092 III,47 | nieustannie o tym nakazie sumienia zakorzenionym w potrzebie wewnetrznej,
3093 III,33 | wspólnocie uczniów, stanowiacej zalazek Kosciola, byl w pewien sposób
3094 III,35 | instrukcje dotyczace liturgii, zalecajace, aby w niedziele i w dni
3095 IV,64 | Sobory nieustannie wydawaly zalecenia dotyczace swiatecznego odpoczynku.
3096 V,79 | sie w kolejnych epokach, zaleznie od warunków spolecznych
3097 IV,65 | Stwórca, od którego wszystko zalezy. Uznanie tej prawdy jest
3098 I,10 | zlecajac im zadanie i obowiazek zaludniania ziemi i zapanowania nad
3099 IV,56 | smucic, ale smutek wasz zamieni sie w radosc » (J 16,20).
3100 Zak,84 | Dzien ten glosi, ze czas, zamieszkany przez Tego, który zmartwychwstal
3101 IV,60 | chroni go bowiem przed pokusa zamkniecia sie w sobie, aby mógl pozostac
3102 IV,61 | i uswiecony przez Boga, zamyka cale dzielo stworzenia,
3103 I,11 | milosci. Bóg zrealizuje ten zamysl stopniowo, otwierajac perspektywe
3104 III,46 | poniewaz nie wolno jej zaniechac; takie jest nasze prawo;
3105 III,47 | obliczu zobojetnienia lub zaniedban niektórych wiernych, zmuszony
3106 III,47(83) | Ci, którzy dobrowolnie zaniedbuja ten obowiazek, popelniaja
3107 III,40 | liturgie, rozwazajac slowo Boze zanim jeszcze zostanie wygloszone.
3108 I,10 | obowiazek zaludniania ziemi i zapanowania nad nia przez prace, w sposób
3109 IV,68 | zródlem duchowego wzbogacenia, zapewniac wieksza wolnosc, umozliwiac
3110 IV,67 | sumieniu zobowiazani do takiego zaplanowania odpoczynku niedzielnego,
3111 IV,65 | nad stworzeniem, móglby zapomniec, ze to Bóg jest Stwórca,
3112 III,45 | chleba » (por. Lk 24,30-32), zapragneli natychmiast podzielic sie
3113 IV,72 | chrzescijanskiego milosierdzia? Zaprosic do wspólnego stolu osobe
3114 III,44 | 32). Jest oczywiste, ze zaproszenie do komunii eucharystycznej
3115 Zak,84 | wiecznosci. Niedziela jest zaproszeniem do spojrzenia przed siebie,
3116 III,39 | stól slowa Bozego ».(62) Zarzadzil tez, aby podczas Mszy sw.
3117 I,18 | niedzieli~18. Ze wzgledu na te zasadnicza wiez trzeciego przykazania
3118 0,4 | zakonczeniem tygodnia », rozumianym zasadniczo jako czas odpoczynku i rozrywki.
3119 III,53 | Episkopatów.(96) Jednakze zasadniczym celem musi pozostac sprawowanie
3120 III,47 | nietrudno dostrzec jego zasadnosc, jesli wezmie sie pod uwage
3121 III,36 | ewentualne uchylenie tej zasady w scisle okreslonych sytuacjach
3122 III,33 | wyjasnial im Pisma, a nastepnie zasiadl z nimi do stolu. Rozpoznali
3123 Zak,84 | chwile obecnego zycia w zasiew wiecznosci. Niedziela jest
3124 IV,63 | od innych, wciaz na nowo zasiewajac w dziejach ziarna zla i
3125 V,77 | bogactwa zbawczych czynów i zaslug swojego Pana, tak ze one
3126 III,40 | przyniesie pozadane owoce. Zasluguja zatem na wielkie uznanie
3127 I,10 | piekny i godny podziwu, zasluguje na to, bysmy sie nim cieszyli,
3128 V,79(126) | Panskie, Wniebowstapienie, Zasniecie Najswietszej Maryi Matki
3129 IV,67 | Chrzescijanin winien zatem zaspokajac te potrzebe, laczac to z
3130 0,4 | jako calosci. Pozwala ono zaspokoic nie tylko potrzebe odpoczynku,
3131 III,40 | niedzielnej Eucharystii musimy sie zastanowic, w jaki sposób jest gloszone
3132 III,39 | skarbiec biblijny, aby obficiej zastawic dla wiernych stól slowa
3133 IV,59 | nie jest sprawowana « w zastepstwie » szabatu, ale stanowi jego
3134 III,35 | parafialnym, którego pasterz zastepuje biskupa ».(48)~
3135 III,53 | Apostolskiej, których konkretne zastosowanie nalezy do kompetencji Konferencji
3136 II,20 | Osiem dni pózniej — jak zaswiadcza Ewangelia Janowa (por. 20,
3137 I,13 | filary zycia moralnego, zaszczepionego w sercu kazdego czlowieka.
3138 IV,70 | odzianego i powiecie: “Usiadz na zaszczytnym miejscu!”, do ubogiego zas
3139 IV,66 | musimy wspomniec z glebokim zatroskaniem o dramacie wielu ludzi,
3140 IV,67 | sie odprezyc i bardziej zatroszczyc o inne aspekty swego zycia,
3141 II,28 | im odpuszczone, a którym zatrzymacie, sa im zatrzymane » (J 20,
3142 I,11 | i ma raczej oznaczac, ze zatrzymal sie On przed dzielem swoich
3143 II,28 | którym zatrzymacie, sa im zatrzymane » (J 20,22-23). To tchnienie
3144 0,3 | podkreslil znaczenie niedzieli zatwierdzajac nowy ogólny Kalendarz rzymski
3145 II,30 | spontanicznie stala sie potem regula zatwierdzona przez prawo: dzien Panski
3146 III,46 | przyklad w traktacie z III w. zatytulowanym Didaskalia Apostolskie —
3147 II,23 | swiatecznego odpoczynku, mozna bylo zauwazyc pewna tendencje do « szabatyzacji »
3148 II,21 | otaczajacego ich swiata. Zauwazyl to juz na poczatku II w.
3149 I,11 | Jego obraz, powolujac je do zawarcia z Nim przymierza milosci.
3150 III,34(44) | analogicznych wyrazeniach, zawartego w niektórych kanonach eucharystycznych
3151 III,44 | jeden Chleb, pomni na nakaz zawarty w slowach Chrystusa: « Jesli
3152 I,14 | Tak wiec dzien odpoczynku zawdziecza swój charakter przede wszystkim
3153 Zak,81 | przekazala nam tradycja, zawiera w sobie naprawde wielkie
3154 Zak,86 | 86. Zawierzam ten List apostolski Najswietszej
3155 0,1 | mozna odniesc do niedzieli zawolanie Psalmisty: « Oto dzien,
3156 I,12 | wizji Ozeasza: « W owym dniu zawre z nia przymierze, ze zwierzem
3157 I,10 | dzisiaj postepujacego wrecz w zawrotnym tempie — jest w dziejach
3158 IV,70 | zniewazac Boze zgromadzenie i zawstydzac tych, którzy nic nie maja? » (
3159 IV,66 | dzialac, aby wszyscy mogli zaznac wolnosci, odpoczynku i odprezenia,
3160 II,27 | stosowanym okresleniem, aby zaznaczyc, ze chrzescijanie gromadzili
3161 III,37 | sie w pragnieniu »,(56) zaznajac przedsmaku tej radosci,
3162 II,27 | mieszkaja » (por. Lk 1,78-79), i zaznaje tej samej radosci, z jaka
3163 III,46 | pasterzy wierni przyjmowali zazwyczaj i wypelniali z glebokim
3164 I,11 | cala ludzkoscia poprzez zbawcze przymierze zawarte najpierw
3165 Zak,87 | wiarygodnymi glosicielami zbawczej Ewangelii i aktywnymi budowniczymi
3166 V,78 | wezlem zwiazana jest ze zbawczym dzielem swojego Syna ». (122)
3167 III,38 | oczekuje przyjscia naszego Zbawiciela Jezusa Chrystusa ».(57)
3168 III,31 | otrzymali laske chrztu, zostali zbawieni nie tylko jako pojedyncze
3169 Zak,82 | dnia, w którym ma swietowac zbawienie swoje i calej ludzkosci.
3170 III,33 | Jego zmartwychwstanie i zbierac owoce obiecanego przezen
3171 IV,70 | Panskiej »: « Tak wiec, gdy sie zbieracie, nie ma u was spozywania
3172 I,13 | istnieje takze pewna naturalna zbieznosc miedzy nim a ludzka potrzeba
3173 IV,70 | Sw. Pawel mówi tutaj o zbiórce, jaka zorganizowal na rzecz
3174 0,4 | przemian w zachowaniach zbiorowych i w konsekwencji takze w
3175 III,35 | parafialnej, zwlaszcza w zbiorowym odprawianiu niedzielnych
3176 0,4 | wiary, beda umieli zawsze zdac sprawe z nadziei, która
3177 I,17 | Pwt 5,15).~Ta formula zdaje sie uzupelniac poprzednia:
3178 IV,72 | jego solidarnosci. Moze sie zdarzyc, ze w jego najblizszym sasiedztwie
3179 0,6 | Kosciola, która potwierdzil zdecydowanie Sobór Watykanski II, nauczajac,
3180 III,37 | przystrojone jak oblubienica zdobna w klejnoty dla swego meza » (
3181 IV,72 | samotna, odwiedzic chorych, zdobyc zywnosc dla ubogiej rodziny,
3182 II,22 | doktrynalna i symboliczna, zdolna w pelni wyrazic nowosc chrzescijanskiego
3183 II,27 | na pokolenie doswiadcza zdumienia Zachariasza, gdy wpatruje
3184 IV,60 | na nowo i z nieslabnacym zdumieniem powracamy do owego tajemniczego
3185 IV,70(114) | prosi, a to, co zostalo zebrane winno byc przekazane przewodniczacemu,
3186 V,77 | kontempluja Slowo Boze, które zechcialo przyjac nasze czlowieczenstwo,
3187 0,1 | Pan uczynil: radujmy sie zen i weselmy! » (Ps 118 [117],
3188 III,51 | oni « skladaja Bogu Boska Zertwe ofiarna, a wraz z Nia samych
3189 II,20 | por. Dz 2,1), kiedy przez zeslanie Ducha Swietego wypelnila
3190 V,77 | swietem, po Wielkanocy i Zeslaniu Ducha Swietego, jest niewatpliwie
3191 II,26 | epoki, która nigdy sie nie zestarzeje; niedziela jest nieustannym
3192 III,39 | uzasadniajac rozszerzenie zestawu czytan biblijnych w niedziele
3193 V,77 | kazdym czasie, aby wierni zetkneli sie z nimi i dostapili laski
3194 IV,71 | aby potem wzgardzic Nim na zewnatrz, gdzie cierpi glód i nagosc.
3195 III,36 | dojrzalym namysle wyrazic zgode na ewentualne uchylenie
3196 II,20 | 20. Wedle zgodnego swiadectwa Ewangelii zmartwychwstanie
3197 IV,67 | autentycznej potrzeby, calkowicie zgodnej z wizja nakreslona przez
3198 IV,68 | najbardziej odpowiadaja zyciu zgodnemu z nakazami Ewangelii. W
3199 III,50 | oraz obyczajami lokalnymi, zgodnymi z przepisami liturgicznymi,
3200 IV,67 | mocy nienaruszalnego prawa zgody i milosci » laczy rózne
3201 II,20 | gdy uczniowie znów byli zgromadzeni, Jezus przyszedl do nich
3202 III,31 | rozproszone dzieci Boze zgromadzic w jedno » (J 11,52). Staly
3203 II,21 | szabacie » wierni w Troadzie zgromadzili sie « na lamaniu chleba »,
3204 III,36 | element natury Kosciola — ludu zgromadzonego « przez jednosc » i « w
3205 IV,63 | nowo zasiewajac w dziejach ziarna zla i przemocy.~
3206 IV,65 | czlowiekowi wyrwac sie z rytmu ziemskich zajec, czasem nazbyt go
3207 V,74 | swietle Nowego Testamentu lata ziemskiego zycia Chrystusa jawia sie
3208 III,52 | trudnosci nie brak takze zjawisk pozytywnych i napawajacych
3209 0,4 | dni swiateczne. Jest to zjawisko spoleczne i kulturowe, w
3210 III,42 | wszystko zostalo na nowo zjednoczone (por. Ef 1,10), aby stac
3211 III,35(46) | trzeciej grupy Biskupów Stanów Zjednoczonych Ameryki, 17 marca 1998,
3212 IV,59 | aby « wszystko na nowo zjednoczyc w Chrystusie jako Glowie:
3213 IV,63 | zasiewajac w dziejach ziarna zla i przemocy.~
3214 I,9 | mierze, w jakiej pozostaje zlaczony ze swoim zródlem, a gdy
3215 IV,66 | potrzebowala regulacji, która zlagodzilaby jej ciezar i pozwolilaby
3216 I,10 | powierzyl mezczyznie i kobiecie, zlecajac im zadanie i obowiazek zaludniania
3217 I,10 | na obraz Boga, otrzymal zlecenie, zeby rzadzil swiatem w
3218 IV,70 | czlowiek przystrojony w zlote pierscienie i bogata szate
3219 IV,71 | eucharystyczny ugina sie od zlotych kielichów, skoro On umiera
3220 III,42 | 10), aby stac sie ofiara zlozona Bogu Ojcu, z którego wszystko
3221 III,31 | ze sa ludem odkupionych, zlozonym z « [ludzi] z kazdego pokolenia,
3222 III,43 | niedzielnym, które pozwala zlozyc na oltarzu miniony tydzien
3223 Zak,84 | nie jest grobem naszych zludzen, ale kolebka wciaz odnawiajacej
3224 V,76 | umieraja oni dla grzechu i zmartwychwstaja do nowego zycia, to dlatego,
3225 II,29 | patrzy jakby w oczy samemu zmartwychwstalemu Jezusowi, obecnemu w « swietych
3226 II,30 | koscielnego w zwiazku ze zmianami w kalendarzach cywilnych,
3227 V,79 | Liczba tych dni swiatecznych zmieniala sie w kolejnych epokach,
3228 V,75 | bólach rodzenia » (Rz 8,22), zmierza do celu, jakim jest jego
3229 Zak,84 | przezywa kolejne niedziele zmierzajac ku wiekuistej niedzieli,
3230 V,79 | Konferencja Episkopatu moze zmniejszyc liste dni swiatecznych nakazanych,
3231 IV,66 | powodu braku miejsc pracy sa zmuszeni do bezczynnosci nawet w
3232 III,47 | zaniedban niektórych wiernych, zmuszony byl nauczac jednoznacznie
3233 IV,57 | przyjemnosci, które czesto upaja zmysly i uczucia, pózniej jednak
3234 IV,65 | spoleczenstwa jest istotny i znaczacy nie tylko z punktu widzenia
3235 II,22 | nastreczalo chrzescijanom znaczne trudnosci. Tlumaczy to,
3236 III,51 | tylko dyscyplinarnego, ale znacznie glebszego — miedzy rola
3237 I,17 | wdziecznoscia i uwielbieniem Boga. Znajac ten sens czlowiek moze wejsc
3238 II,26 | trwajacego bez konca, nie znajacego zmierzchu ani switu, nieprzemijajacej
3239 III,48 | naciskowi srodowiska, musi znajdowac oparcie w chrzescijanskiej
3240 IV,72 | sasiedztwie albo w kregu znajomych sa ludzie chorzy, starzy,
3241 II,29 | Jezusowi, obecnemu w « swietych znakach », i razem z apostolem Tomaszem
3242 III,36 | najbardziej wyrazistych znaków swej tozsamosci i « poslugi »
3243 III,44 | calej wspólnoty. Przekazanie znaku pokoju, które w rycie rzymskim
3244 IV,61 | dopiero wówczas odpoczal, bo znalazl w nim kogos, komu mógl przebaczac
3245 I,10 | dzielem rak Boga, nosi zatem znamie Jego dobroci. Jest piekny
3246 III,32 | zmartwychwstania Chrystusa. Znamienne jest stwierdzenie Katechizmu
3247 I,16 | jest w Ksiedze Wyjscia w znamiennej formule: « Pamietaj o dniu
3248 III,34 | której najbardziej znamienny moment nastepuje wówczas,
3249 I,8 | jeden z najbardziej znamiennych elementów pierwszego Przymierza,
3250 Zak,87 | swietego dnia byla coraz lepiej znana i przezywana. Przyniesie
3251 V,80 | nia niezgodne i moglyby ja znieksztalcic. W takich przypadkach nalezy
3252 IV,59 | stworzenia nie zostalo bynajmniej zniesione, ale stalo sie glebsze w
3253 IV,70 | jesc i pic? Czy chcecie zniewazac Boze zgromadzenie i zawstydzac
3254 IV,63 | pewnoscia nie po to, by zniewazyc dzien Panski, ale by urzeczywistnic
3255 I,12 | bezpiecznie. I poslubie cie sobie [znowu] na wieki, poslubie przez
3256 IV,55(100) | Apologeticum 16, 11: CCL 1, 116. Zob. w szczególnosci List Barnaby
3257 II,29 | Podnies tutaj swój palec i zobacz moje rece. Podnies reke
3258 I,17 | dokonczywszy dziela stworzenia zobaczyl, ze wszystko, co uczynil, «
3259 III,47 | Dopiero pózniej, w obliczu zobojetnienia lub zaniedban niektórych
3260 III,41 | wciaz na nowo przypomina o zobowiazaniach, jakie wynikaja z Przymierza.
3261 III,44 | celebracji,(74) oraz potwierdzic zobowiazanie do wzajemnej milosci, jakie
3262 III,41 | Zgromadzenie niedzielne zobowiazuje zatem do wewnetrznego odnowienia
3263 IV,70 | mówi tutaj o zbiórce, jaka zorganizowal na rzecz ubogich Kosciolów
3264 II,25 | chrzcie, w Nim tez razem zostaliscie wskrzeszeni przez wiare
3265 III,44 | twój ma cos przeciw tobie, zostaw tam dar swój przed oltarzem,
3266 IV,73 | Jego obietnicy: « Pokój zostawiam wam, pokój mój daje wam » (
3267 III,39 | wskazania zostaly wiernie zrealizowane przez reforme liturgiczna,
3268 I,11 | przymierza milosci. Bóg zrealizuje ten zamysl stopniowo, otwierajac
3269 IV,64 | przywiazuje wagi i z której móglby zrezygnowac. Takze po upadku Cesarstwa
3270 V,74 | Synem moim, Ja Ciebie dzis zrodzilem » (w. 7). Dlatego tez w
3271 0,5 | tej dziedzinie jest dosyc zróznicowana. Z jednej strony przyklad
3272 0,7 | staje sie bowiem w pelni zrozumialy, jesli pamietamy o róznorakich
3273 III,39 | pierwszej wierni zyskuja zrozumienie historii zbawienia, a zwlaszcza
3274 III,37 | miasto swiete, nowe Jeruzalem zstapi od Boga z nieba, « przystrojone
3275 V,76 | Piecdziesiatnicy, w której swietujemy zstapienie Ducha Swietego na Apostolów,
3276 II,28 | po zmartwychwstaniu, Duch zstapil z moca — niczym « uderzenie
3277 III,43 | serca », jest owocem ruchu « zstepujacego » Boga ku nam, wpisanego
3278 I,11 | wlasnie Wcielone Slowo sprawi, zsylajac eschato logiczny dar Ducha
3279 III,47 | charakter obowiazujacy byl zupelnie oczywisty.(80)~Kodeks Prawa
3280 IV,69 | Eucharystia bynajmniej nie zwalnia wiernych z obowiazku milosierdzia,
3281 III,49 | W konsekwencji Msza sw. zwana czasem « przedswiateczna »,
3282 II,27 | gromadzili sie « w dniu zwanym dniem slonca »,(30) ale
3283 IV,62 | duchowosci niedzieli: « Bedziesz zwazal na szabat, aby go swiecic,
3284 II,26 | niedziela jest nieustannym zwiastowaniem zycia wiecznego, które podtrzymuje
3285 0,4 | stalego miejsca zamieszkania i zwiazanego czesto z udzialem w róznych
3286 III,44(73) | rozwiedzionych, zyjacych w nowych zwiazkach (14 wrzesnia 1994): AAS
3287 IV,58 | zmartwychwstania. Tu na ziemi jest to zwienczenie przymierza milosci miedzy
3288 I,9 | rzeczy nieozywionych ani zwierzat, lecz istot ludzkich, które
3289 IV,62 | twój osiol, ani zadne twoje zwierze, ani obcy, który przebywa
3290 I,12 | zawre z nia przymierze, ze zwierzem polnym i ptactwem powietrznym,
3291 IV,61 | podobnie jak ludzie i zwierzeta (por. Rdz 1,22.28) — swoista «
3292 III,46 | Apostolskie — i spieszcie nie zwlekajac na swoje zgromadzenie, bo
3293 III,32 | którym cala wspólnota zostaje zwolana, aby obchodzic pamiatke
3294 III,31 | ekklesía — zgromadzenia zwolanego przez zmartwychwstalego
3295 III,49 | obowiazkiem, od którego moze ich zwolnic tylko powazna przeszkoda,
3296 III,54 | Eucharystii i sa tym samym zwolnieni z obowiazku niedzielnego,
3297 Zak,81 | Zmartwychwstalego, który ja zwoluje, aby dac jej swiatlo swego
3298 III,53 | Eucharystii Kosciól zaleca zwolywanie zgromadzen niedzielnych
3299 0,2 | pokoleniu to, co stanowi zwornik calej historii, w którym
3300 II,27 | ze celebracja tego dnia zwracala sie ku Chrystusowi jako
3301 0,7 | wymiarach tego dnia, na które zwrócimy uwage w niniejszym Liscie.~
3302 II,24 | rozwazan teologicznych. Zwrócono zwlaszcza uwage na szczególna
3303 0,1 | podczas której swietujemy zwyciestwo Chrystusa nad grzechem i
3304 III,34 | dniu, w którym Chrystus zwyciezyl smierc i dal nam udzial
3305 III,47(82) | zgodnie z przepisami lub zwyczajem prawnym wlasnego Kosciola
3306 Zak,87 | natomiast niedziela jako zwyczajna « uroczystosc » bedzie nadal
3307 III,52 | który pomaga wyrazac posród zwyczajnego zycia pokój i radosc Zmartwychwstalego.
3308 II,21 | Ksiega Apokalipsy swiadczy o zwyczaju nadawania temu pierwszemu
3309 III,45 | Chrystusa powraca do swojego zwyklego srodowiska, ma zadanie uczynic
3310 II,21 | stwierdzajac, ze chrzescijanie « zwykli gromadzic sie zawsze tego
3311 I,13 | zostal umieszczony wsród zwyklych przepisów kultowych, jak
3312 III,43 | modlitwy i praca lacza sie z zyciem, uwielbieniem, cierpieniami,
3313 Zak,84 | spoleczenstwo, przenikajac je zyciowa energia i wskazujac mu motywy
3314 II,30 | aby w normalnych warunkach zyciowych zadne z nich nie bylo pozbawione
3315 III,38 | oddajace sie pracy i róznym zyciowym zajeciom, staraja sie dawac
3316 I,12(12) | przezywany przez naszych braci Zydów w kontekscie duchowosci «
3317 IV,62 | przestaly obowiazywac dla niego zydowskie formy swietowania szabatu,
3318 II,23 | odmiennosc niedzieli od zydowskiego szabatu.~W szabat Zydzi
3319 I,12 | elementy samej tradycji zydowskiej,(12) aby zrozumiec istote «
3320 V,76 | Piecdziesiatnica — dorocznymi swietami zydowskimi, które sa tez ich prorocza
3321 II,23 | zydowskiego szabatu.~W szabat Zydzi mieli obowiazek gromadzic
3322 IV,70(114) | Apologia I, 67, 6: « ci, którzy zyja w dostatku i pragna dawac,
3323 II,30 | Jeden ze wschodnich autorów, zyjacy na poczatku III stulecia,
3324 IV,67 | duchowym; osoby, wsród których zyjemy, odzyskuja prawdziwe oblicze,
3325 II,23 | pisze: « Jezeli ci, którzy zyli w starym porzadku rzeczy,
3326 II,22 | swietowanie dnia zmartwychwstania zyskiwalo wymowe doktrynalna i symboliczna,
3327 0,7 | ale raczej czasem, który zyskujemy, aby nadac gleboko ludzki
3328 0,3 | jest niejako kontynuacja zywego dialogu, jaki chetnie nawiazuje
3329 IV,72 | odwiedzic chorych, zdobyc zywnosc dla ubogiej rodziny, poswiecic
3330 V,76 | najstarszej tradycji Kosciola i ma zywotne znaczenie dla chrzescijanina;
3331 III,35 | parafii « zadna nie ma tak zywotnego znaczenia i tak silnego
3332 III,31 | ona stanowi sekret jego zywotnosci i zródlo jego nadziei. Jezeli
|