87. Drodzy Bracia i Siostry, bliskosc Jubileuszu wzywa
nas do glebszego zaangazowania sie w zycie duchowe i duszpasterskie. Taki jest
bowiem wlasciwy cel tego Jubileuszu. W roku jego obchodów zostana
podjete liczne inicjatywy, które nadadza mu szczególny charakter,
jaki winno miec zakonczenie drugiego i poczatek trzeciego tysiaclecia od
Wcielenia Slowa Bozego. Ale takze ten rok i ten nadzwyczajny czas przemina,
ustepujac miejsca oczekiwaniu na inne jubileusze i uroczyste rocznice,
natomiast niedziela jako zwyczajna « uroczystosc » bedzie nadal odmierzac czas
pielgrzymowania Kosciola, az nadejdzie niedziela, która nie zna
zmierzchu.
Wzywam zatem drogich Braci w biskupstwie i w
kaplanstwie do niestrudzonego dzialania razem z wiernymi, aby tresc tego
swietego dnia byla coraz lepiej znana i przezywana. Przyniesie to korzysc
chrzescijanskim wspólnotom i z pewnoscia wywrze tez dobroczynny wplyw na
cale spoleczenstwo cywilne.
Oby ludzie trzeciego tysiaclecia, spotykajac
sie w kazda niedziele z Kosciolem radosnie swietujacym tajemnice, z
której czerpie cale swoje zycie, mogli spotykac samego zmartwychwstalego
Chrystusa. Jego uczniowie zas, odnawiajac sie nieustannie przez cotygodniowa
pamiatke Paschy, niech staja sie coraz bardziej wiarygodnymi glosicielami
zbawczej Ewangelii i aktywnymi budowniczymi cywilizacji milosci.
Wszystkim udzielam mego Blogoslawienstwa!
W Watykanie, dnia 31 maja
1998, w uroczystosc Zeslania Ducha Swietego, w dwudziestym roku
|