ROZDZIAL
I
DIES DOMINI
Swietowanie dziela Stwórcy
« Wszystko przez
Nie sie stalo » (J 1,3)
8. W
doswiadczeniu chrzescijanskim niedziela jest przede wszystkim swietem
paschalnym, calkowicie opromienionym przez blask chwaly zmartwychwstalego
Chrystusa. Jest swietowaniem « nowego
stworzenia ». Ale wlasnie ten jej charakter, jesli rozumiemy cala jego glebie,
wskazuje na nierozerwalna wiez niedzieli z tym, co Pismo Swiete juz na
pierwszych stronicach mówi nam o Bozym zamysle wyrazonym w stworzeniu
swiata. Jesli bowiem jest prawda, ze Slowo stalo sie cialem, « gdy nadeszla
pelnia czasu » (por. Ga 4,4), to prawda jest równiez, ze moca
swej wlasnej tajemnicy, jako odwieczny Syn Ojca, jest Ono poczatkiem i koncem
wszechswiata. Stwierdza to sw. Jan w prologu swojej Ewangelii: « Wszystko przez Nie sie
stalo, a bez Niego nic sie nie stalo, co sie stalo » (1, 3). Podkresla to równiez sw. Pawel, piszac do
Kolosan: « w Nim zostalo wszystko stworzone: i to, co w niebiosach, i to, co na
ziemi, byty widzialne i niewidzialne (...). Wszystko przez Niego i dla Niego
zostalo stworzone » (1, 16). Ta czynna obecnosc Syna w stwórczym dziele
Boga objawila sie w pelni w tajemnicy paschalnej, kiedy Chrystus, powstajac z
martwych jako « pierwszy sposród tych, co pomarli » (1 Kor 15,
20), dal poczatek nowemu stworzeniu oraz zainicjowal proces, który On
sam doprowadzi do konca, gdy powróci w chwale i « przekaze
królowanie Bogu i Ojcu (...), aby Bóg byl wszystkim we wszystkich
» (1 Kor 15,24.28).
Juz u switu
stworzenia ta « kosmiczna misja » Chrystusa byla zatem zawarta w Bozym zamysle.
Ta wizja chrystocentryczna, ogarniajaca cala przestrzen czasu,
towarzyszyla Bogu, gdy spojrzawszy z uznaniem na wlasne dzielo, odpoczal po
calym swym trudzie i « poblogoslawil ów siódmy dzien i uczynil go
swietym » (Rdz 2,3). Wedlug autora pierwszego biblijnego opisu
stworzenia, reprezentujacego tradycje kaplanska, wtedy wlasnie zostal
ustanowiony « szabat » — jeden z najbardziej znamiennych elementów
pierwszego Przymierza, który w jakis sposób zapowiada juz dzien
swiety nowego i ostatecznego Przymierza. Ten
sam motyw « odpoczynku Boga » (por. Rdz 2,2) oraz odpoczynku, jakiego
zaznal w ziemi obiecanej lud po wyjsciu z Egiptu (por. Ps 95 [94], 11),
zostaje odczytany w Nowym Testamencie w nowym swietle — w perspektywie
ostatecznego « odpoczynku szabatniego » (por. Hbr 4,9), do
którego wszedl sam Chrystus przez swoje zmartwychwstanie i do
którego ma wejsc Lud Bozy, nasladujac wytrwale Jego synowskie
posluszenstwo (por. Hbr 4, 3-16). Trzeba zatem odczytac na nowo
wspanialy opis stworzenia i poglebic teologie « szabatu », aby wejsc na droge
wiodaca do pelnego zrozumienia niedzieli.
|