Chap., N.

 1   I, 10|         chwili Zwiastowania, gdy Go poczęła za sprawą Ducha
 2   I, 10|     rysów. Kiedy wreszcie wydała Go na świat w Betlejem, również
 3   I, 15|   Chrystus (por. J 15, 5), czyni go członkiem Jego mistycznego
 4  II, 18|    oblicza Chrystusa. Tak opisał go Papież Paweł VI: «Różaniec,
 5  II, 21|     niebiosa i głos Ojca ogłasza Go Synem umiłowanym (por. Mt
 6  II, 21|    zstępuje na Niego, by powołać Go do przyszłej misji. Tajemnicą
 7  II, 21|   Chrystusa, kiedy Ojciec uznaje Go wobec porwanych zachwytem
 8  II, 21|        Apostołów, wzywa ich, aby Go słuchali (por. Łk 9, 35
 9  II, 22|       ogrodzie Eden. A ile miało Go kosztować to przyjęcie woli
10 III, 28| kontemplacji. Jako metodę należy go stosować mając na względzie
11 III, 28|   również jako metody nie należy go lekceważyć, skoro jest owocem
12 III, 28|        to jednak faktu, że można go ulepszyć. Do tego właśnie
13 III, 28|          na której zazwyczaj się go odmawia, będzie się traktować
14 III, 29|       compositio loci), uważając go za bardzo pomocny w koncentracji
15 III, 30|         Słowo natchnione. Należy go słuchać, mając pewność,
16 III, 33|        ale przeciwnie, podkreśla go i uwypukla. Istotnie, pierwsza
17 III, 37|       różańca, Kościół wzbogacił go świętymi odpustami dla tych,
18 III, 37|       odpustami dla tych, którzy go odmawiają wnależytej dyspozycji.~
19 III, 38|     podobnie jak liturgia nadaje go różnym okresom roku liturgicznego.~
20 ZAK, 40|    kojący wpływ, który usposabia go do przyjmowania i doświadczania
21 ZAK, 40|         rodzi. Jeśli odmawia się go właściwie, jako modlitwę