Chap., N.

 1 INT, 1 |     czuje, że Duch Boży pobudza je do «wypłynięcia na głębię» (
 2 INT, 6 |        bo zburzył rozdzielający je mur - wrogość» (Ef 2, 14).
 3   I, 11| wszystkie te sprawy i rozważała je wswoim sercu» (Łk 2, 19;
 4   I, 11|         swego Syna, pragnąc, by je kontemplowano, i by dzięki
 5   I, 13|       tych wydarzeń: «wspominać je» w postawie wiary i miłościoznacza
 6   I, 16|    Wielki poeta Dante wspaniale je wyraził w duchu św. Bernarda: «
 7  II, 18|    objawienie dane z wysoka. By je móc przyjąć, trzeba przybrać
 8  II, 22| wejrzenie swego serca i przeżył je na nowo. Droga medytacji
 9  II, 25|      ludzkim», by zharmonizować je zrytmem życia Bożego w radosnej
10 III, 26|         względu na przenikającą je czułość.~W Chrystusie Bóg
11 III, 26|       nie trudno byłoby znaleźć je we wzruszającym dialogu
12 III, 33|     niejako, by to Ona sama nam je podsuwała, stanowi drogę
13 III, 34|     odmawianiu publicznym można je śpiewać, aby odpowiednio
14 ZAK, 42|        dziećmi, która wychowuje je już od najmłodszych lat