Chap., N.

 1 INT, 1 |               głębię» (Duc in altum), by opowiadać światu, a nawet '
 2 INT, 2 |         również nie pomijałem okazji, by zachęcać do częstego odmawiania
 3 INT, 2 |          Panem Jezusem poprzez -można by powiedzieć - Serce Jego
 4 INT, 3 |             którym wezwałem Lud Boży, by po doświadczeniach jubileuszowych «
 5 INT, 3 |         niejako maryjne ukoronowanie, by zachęcić do kontemplowania
 6 INT, 3 |             Maryją oblicze Chrystusa. By bardziejuwydatnić tę zachętę,
 7 INT, 3 |         Encykliki Leona XIII, pragnę, by tę modlitwę przez cały rok
 8 INT, 3 |       wspólnot kościelnych. Nie chcę, by było ono przeszkodą dla
 9 INT, 5 |               najważniejszym motywem, by zachęcić z mocą do odmawiania
10 INT, 5 |      kiedykolwiek przynagla wezwanie, by nasze wspólnoty chrześcijańskie
11 INT, 6 |             rodzin, skuteczną pomocą, by zapobiec zgubnym następstwom
12 INT, 7 |        obecność i usłyszeć swój głos, by zachęcić Lud Boży do tej
13   I, 9 |              Trójcy Przenajświętszej, by doznawać wciąż na nowo miłości
14   I, 11|       tajemnice' swego Syna, pragnąc, by je kontemplowano, i by dzięki
15   I, 11|                by je kontemplowano, i by dzięki temu mogły wydać
16   I, 12|        modlitwy i powolnej refleksji, by przez to modlący się łatwiej
17   I, 12|               była najbliższa Panu, i by otwarte zostały niezgłębione
18   I, 12|               głęboką myślą Pawła VI, by wyłonić pewne wymiary różańca,
19   I, 14|           jakby być w 'szkole' Maryi, by czytać Chrystusa, by wnikać
20   I, 14|           Maryi, by czytać Chrystusa, by wnikać w Jego tajemnice,
21   I, 14|              wnikać w Jego tajemnice, by zrozumieć Jego przesłanie. ~
22   I, 14|           które otwierają na światło, by na koniec okazać zawsze
23   I, 15| chrześcijańskiej jest wysiłek ucznia, by upodabniać się coraz bardziej
24  II, 18|             objawienie dane z wysoka. By je móc przyjąć, trzeba przybrać
25  II, 20|               pochyla się nad Maryją, by uczynić Ją Matką swego Syna.
26  II, 21|             uważam, że słusznie można by za nie uznać: 1. Jego chrzest
27  II, 21|             Święty zstępuje na Niego, by powołać Go do przyszłej
28  II, 22|             skłaniając modlącego się, by skupił na nich wejrzenie
29  II, 22|              wszystkich jej grzechów, by powiedzieć Ojcu: «Nie moja
30  II, 22|               pod krzyżem obok Maryi, by wraz z Nią wnikać wocean
31  II, 23|           wyjścia poza ciemność męki, by utkwić wzrok w chwale Chrystusa
32  II, 23|               z chwilą wniebowzięcia, by antycypować to, do czego
33  II, 24|                czujemy się pobudzani, by szukać wciąż na nowo u Maryi,
34  II, 25|          publicznego czerpie światło, by wejść do Królestwa Bożego,
35  II, 25|              pulsuje życiem ludzkim», by zharmonizować je zrytmem
36 III, 26|              na to powtarzanie, można by traktować różaniec jako
37 III, 26|       doświadczenia ludzkiej miłości. By zrozumieć różaniec, trzeba
38 III, 27|              konsystencję pragnieniu, by Chrystus stał się dla życia
39 III, 28|              chciałbym pomóc wiernym, by zrozumieli ją w jej aspektach
40 III, 30|          pamięć informacji, ale o to, by pozwolić Bogu 'mówić'. Przy
41 III, 31|            milczeniem. Stosowne jest, by po zapowiedzeniu tajemnicy
42 III, 33|               Wyrażają one, jak można by powiedzieć, podziw nieba
43 III, 33|            pewnych regionach zwyczaj, by podkreślać imię Chrystusa,
44 III, 33|     Najświętszej, pozwalając niejako, by to Ona sama nam je podsuwała,
45 III, 35|       wyrażona, jeśli zadba się o to, by każdą tajemnicę zakończyć
46 III, 35|            znaczące propozycje. Można by sprawdzać ich przydatność
47 III, 37|        modlitwą w intencjach Papieża, by niejako skierować spojrzenie
48 III, 37|           Kościoła. Iwłaśnie z myślą, by zachęcić do takiej eklezjalnej
49 III, 38|       naprawdę wielkiej wagi jest to, by różaniec był coraz bardziej
50 ZAK, 40|            horyzoncie, skłaniają nas, by uznać, że nadzieję na mniej
51 ZAK, 40|              cierpiących. Jakże można by w «tajemnicach radosnych»
52 ZAK, 40|            nie odczuwając pragnienia, by przyjmować, bronić i promować
53 ZAK, 40|           zakątkach świata? Jak można by w «tajemnicach światła»
54 ZAK, 40|             podejmując postanowienia, by dawać świadectwo Jego «błogosławieństwom»
55 ZAK, 40|       rozpaczą? A wreszcie, jak można by utkwić wzrok w chwale Chrystusa
56 ZAK, 40|                nie czując pragnienia, by uczynić ten świat piękniejszym,
57 ZAK, 40|               Chrystusowym wezwaniem, by modlić się «zawsze i nie
58 ZAK, 40|             Różaniec, daleki od tego, by być ucieczką od problemów
59 ZAK, 40|        problemów świata, skłania nas, by patrzeć na nie oczyma odpowiedzialnymi
60 ZAK, 40| wielkodusznymi, i wyjednuje nam siłę, by powrócić do nich zpewnością
61 ZAK, 40|              z silnym postanowieniem, by we wszelkich okolicznościach
62 ZAK, 41|              jedności. Należy zadbać, by nie roztrwonić tego cennego
63 ZAK, 41|               duszpasterstwem rodzin, by z przekonaniem zachęcali
64 ZAK, 41|               patrzenia sobie w oczy, by porozumiewać się, okazywać
65 ZAK, 41|           wzajemnie sobie przebaczać, by żyć z przymierzem miłości
66 ZAK, 42|              należy lekceważyć. Można by wysunąć zastrzeżenie, że
67 ZAK, 42|   symbolicznymi i praktycznymi, które by pomogły w jego zrozumieniu
68 ZAK, 43|            bogata naprawdę zasługuje, by wspólnota chrześcijańska