Rozdzial

 1 11|       od jej kołyski.~Winicjusz odetchnął. To, co wydawało mu się
 2 17|        spojrzawszy na przybysza odetchnął z zadowoleniem, w życiu
 3 17|        mu ostrożność przemogła. Odetchnął głęboko raz i drugi, po
 4 20|   upajająca, którą gdy ktoś raz odetchnął, musi, jako w kraju Lutofagów,
 5 24| odetchnąć.~I po odejściu Ursusa odetchnął całą piersią. rękoma macnął
 6 40|     pospolitość. Senat w Rzymie odetchnął, gdyż od półtora miesiąca
 7 47|       nabrał powietrza w płuca, odetchnął głęboko i odrzekł:~- Na
 8 55|       głosem Poppea. Petroniusz odetchnął głęboko.~"Nareszcie coś
 9 56|        dziś już umrę.~Winicjusz odetchnął. Wchodząc tu, życzył sobie
10 57|         czym wyszli.~Petroniusz odetchnął głęboko.~"Życzyłem sobie -
11 60|      trupów na nosze.~Winicjusz odetchnął. Był pewien przynajmniej