Rozdzial

 1 27|      własnych, więc doznany zawód napełnił go i zdumieniem, i goryczą.~-
 2 31| Winicjusza sparzył ów pocałunek i napełnił go nowym obrzydzeniem. Dusza
 3 36|          cały zaś przestwór nieba napełnił się czerwonym blaskiem.
 4 50|         dojrzała, albowiem Jehowa napełnił dobrocią serce twoje. Lecz
 5 50|  patrycjusza dotknął ją głęboko i napełnił jej serce zawziętą urazą.
 6 56|        który kosztem krwi własnej napełnił im kieszenie. Rozdwoiły
 7 56|         zgłuszył arabskie wonie i napełnił cały cyrk. W końcu już tylko
 8 57|          dzienny upał kamieniach, napełnił mgłą ulice miasta. Potem
 9 58|        Amfiteatr od świtu do nocy napełnił się tysiącami ludzi, cezar
10 62|        dzień. Swąd spalonych ciał napełnił ogrody, lecz w tej chwili
11 63|       Jakoż o zmroku cały budynek napełnił się szczelnie. Augustianie