Rozdzial

1 7 |  obyczaj! Rzym musi zginąć, a szkoda, bo życie jednak jest dobre,
2 7 |        wino dobre! Ach, co za szkoda!~I ukrywszy głowę w łopatki
3 12| lektyce, a Gula zabiłem ja.~- Szkoda mi go - rzekł Petroniusz. -
4 32|   której się nie wraca. Co za szkoda, żeś nie posłuchał mojej
5 47| krzykacze umilkliby na wieki. Szkoda, cezarze, iż mi nie pozwoliłeś
6 51|      skończyłoby się inaczej. Szkoda mi Eunice i mojej wazy mirreńskiej,
7 51|  dostanie jej w żadnym razie! Szkoda mi również Winicjusza. Zresztą,