Rozdzial

  1 1  |            przeniosą się do miasta.~- Oni wrócili dwa dni temu.~-
  2 2  | zniewieściałości czasów dzisiejszych. Oni tam mają bażanty w kurnikach,
  3 3  |           opuścić Aulusów dla ciebie, oni nie mają prawa jej wstrzymać,
  4 8  |            teraz zaś wiedziała, że to oni właśnie namówili cezara,
  5 10 |                Są już na Karynach!...~Oni zaś rzeczywiście skręcili
  6 11 |           jest?~- Widziałem Pomponię. Oni szukają jej także.~- Wczoraj
  7 15 |              na kształt krzyża, który oni czczą widocznie, bo wszyscy
  8 15 |            przebraniu lub za zasłoną. Oni się zbierają tam w nocy,
  9 17 |         znaczną ich część oszczędzić.~Oni napierali się czas jakiś,
 10 19 |             nauczał na tym cmentarzu. Oni kryją się ze swoją nauką,
 11 19 |           uczniem Chrystusa i którego oni zowią Wysłannikiem. Że zaś
 12 19 |             muszą o tym wiedzieć. Ale oni nie potrzebują bram. Tyber
 13 19 |          Wielkiego Apostoła". Zresztą oni mieć mogą tysiączne sposoby
 14 20 |               i świt pobielił mury, a oni obaj z Janem siedzieli tak
 15 20 |              krzykiem: "Wzięli Pana!" Oni zaś posłyszawszy zerwali
 16 20 |           uczniów, a potem znikł. Ale oni, uczniowie, nie wierzyli
 17 20 |              grobie widziała aniołów, oni zasię przybieżawszy raz
 18 21 |        kaptury, ażeby lepiej słyszeć, oni nie poszli za ogólnym przykładem.
 19 21 |         psykać, aby do niego wrócili.~Oni zaś uczynili to, bo należało
 20 23 |           zęby:~- Zabijcie mnie.~Lecz oni nie zdawali się uważać na
 21 23 |             bardzo wierzył, a których oni uważali za złe duchy.~Pragnął
 22 24 |               i rzekł: - Czemu jednak oni mnie nie zabili?~I pomimo
 23 25 |             na myśl pytanie: dlaczego oni nie zabili Greka? Wszakże
 24 25 |      wszystkie pytania odpowiedź. Oto oni nie zabijali przez jakąś
 25 25 |              blask jeszcze dość żywy, oni zaś siedzieli wszyscy przed
 26 25 |             mówił znów o Chrystusie.~"Oni tym imieniem tylko żyją!" -
 27 26 |          świecie, to my im odbieramy. Oni zaś nie śmią do nas iść,
 28 26 |        Chrystus narodził się daleko i oni nawet nie słyszeli o Nim...
 29 27 |             chwilę, iż to był Chilon.~Oni zaś usłyszawszy podniesiony
 30 28 |              się wśród chrześcijan, i oni sami, i ich postępowanie
 31 28 |             się, że już coś rozumiem. Oni kochając ludzi są nieprzyjaciółmi
 32 28 |              i że to są także ludzie. Oni przez kilka dni chodzili
 33 29 |               piękność, miłość i moc, oni zaś nazywają to marnością.
 34 29 |        wymienisz: chrześcijan.~- Tak. Oni jedni!... Nasze zaś życie
 35 29 |              o nich nie wie i tyle go oni obchodzą, ile zwiędłe liście.
 36 29 |          Potrafimy żyć i umrzeć, a co oni potrafią, to nie wiadomo.~
 37 29 |                   mówił Petroniusz. A oni? Oni umieją tylko przebaczać,
 38 29 |              mówił Petroniusz. A oni? Oni umieją tylko przebaczać,
 39 33 |               i piękność, Rzym moc, a oni co przynoszą?" Więc powiedzcie,
 40 33 |             opuszczajcie duszy mojej!~Oni usłyszawszy to poczęli się
 41 35 |                by radość była w domu.~Oni przez chwilę stali w milczeniu,
 42 35 |         chrzest, bo to, coś mówił, że oni są nieprzyjaciółmi życia
 43 36 |              równym, ciężkim krokiem, oni zaś jakby świadomi swej
 44 36 |          kłębami złotej kurzawy, lecz oni patrzyli jeszcze długo w
 45 36 |            jego jest blisko Emporium, oni zaś muszą być głodni i zmęczeni
 46 39 |        zapadał zmrok złoty i liliowy, oni zaś wśród spokoju wieczora
 47 39 |       cokolwiek by się mogło zdarzyć, oni nie przestaną się kochać
 48 40 |          wskazując ręką na obecnych - oni się na niczym nie znają.
 49 41 |             jestem okrutnikiem... Ale oni nie rozumieją tego, że czyny
 50 41 |              powiedz mi szczerze: czy oni grają lepiej ode mnie albo
 51 41 |                I zawrócił do willi, a oni poszli z nim razem, pełni
 52 42 |        Winicjusza. Pomyślał, że jeśli oni uciekają z miasta, to może
 53 43 |              bogów wołając o ratunek, oni z wyciem radości rozbijali
 54 45 |           wzniesienia były w świetle, oni sami znaleźli się w cieniu.
 55 45 |            migających. latarek.~- Oto oni! - rzekł Chilo. - Będzie
 56 48 |         odnajdę, panie. Pax vobiscum.~Oni zaś odpowiedzieli: - I z
 57 49 |              powiedzieć sobie, że nie oni spalili Rzym!... Phy! Nazywacie
 58 50 |         dowiedziałem się z czasem, że oni oddają cześć niejakiemu
 59 50 |          dzieci. Dlatego to, o panie, oni nienawidzą ludzi, dlatego
 60 50 |            długo potem chorował, lecz oni pielęgnowali go mając nadzieję,
 61 51 |        człowiekiem więcej wolnym, niż oni tam przypuszczają."~Tu wzruszył
 62 51 |               Tu wzruszył ramionami:~"Oni tam może myślą, że w tej
 63 51 |        pacholęta przebrane za amorów, oni zaś, popijając wino z bluszczowych
 64 52 |             tylko nikt nie wątpił, że oni byli prawdziwymi sprawcami
 65 53 |               jak gdyby rozkazywał, a oni uczuli nową krew w żyłach
 66 53 |            śmierć, na wieczność!~Lecz oni opadli go wołając: "My już
 67 55 |                błagała, by przyszli i oni. W każdym jej słowie widać
 68 55 |          usiłował ich rozpoznać. Lecz oni zdjąwszy z niańki pas, zwany
 69 56 |               nim oczy pełne miłości, oni zaś upatrywali, gdzie która
 70 56 |               w nadziei, że jeśli nie oni, to ktoś znający ich mu
 71 56 |         których wyrywały się okrzyki. Oni zaś okrążyli całą arenę
 72 56 |              zwrócił głowę ku arenie.~Oni zaś poczęli znów walczyć
 73 56 |              i westalek, czekając, co oni postanowią.~Na nieszczęście
 74 56 |           najlepszego.~I w ten sposób oni napadali go, on zaś odgryzał
 75 56 |            ich okrzykiem zadowolenia, oni zaś zbliżyli się do obrębu
 76 57 |         głosem:~- Czy uważaliście, że oni coś widzą umierając? Patrzą
 77 57 |            cierpień. Jestem pewny, że oni coś widzą...~To rzekłszy
 78 57 |         zgodzą? -spytał Petroniusz.~- Oni, panie? Byle wiedzieli,
 79 57 |             Corioli albo umywam ręce.~Oni obaj uznali słuszność jego
 80 57 |             się na siedmiu wzgórzach, oni zaś, leżąc obok siebie za
 81 57 |             oziębiło się natychmiast.~Oni zaś stojąc pod okopem, zakryci
 82 58 |               dla ich zbawienia, jako oni umierają dla imienia Jego?
 83 59 |           umarł i wy także.~- Nie! to oni mrą, a my jesteśmy żywi.
 84 59 |              żywi. Ale powiedz mi: co oni widzą umierając?~- Chrystusa...~-
 85 59 |              nie zechcą się bronić. A oni umierają jak owce.~- Niechby
 86 59 |            Petroniusz:~- Mylicie się. Oni się bronią. - A to jakim
 87 59 |            czy możecie powiedzieć, że oni umierają tak jak pospolici
 88 59 |           pospolici zbrodniarze? Nie! Oni umierają tak, jakby zbrodniarzami
 89 59 |              śmierci.~- Mówię wam, że oni widzą swoje bóstwo! - zawołał
 90 59 |               dobrze: powiedz nam, co oni widzą?~A Grek wypluł wino
 91 60 |           głośniejszą sprzeczkę, lecz oni zapomnieli o więzieniu,
 92 62 |     współczucia dla chrześcijan: "Nie oni spalili Rzym, po co więc
 93 63 |               szepczą sobie teraz, że oni niewinni. Jeśli to ma być
 94 63 |               się, gdym twierdził, że oni się bronią, a ja teraz powiem
 95 63 |               ja teraz powiem więcej: oni zdobywają!~- Jak to? Jak
 96 63 | przestraszonym głosem: "Patrzcie, jak oni umierają!" Inni czekali
 97 64 |               od Piotra i Pawła, że i oni także muszą umrzeć jak męczennicy.
 98 66 |                Sam cezar wstał także. Oni z Tygellinem, słysząc o
 99 66 |               od tej chwili wchodzili oni pod jego opiekę i nawet
100 68 |               napełniać trwogą świat, oni, czując nad sobą opiekę
101 69 |             dłonie i błogosławił ich, oni zaś tulili się do niego,
102 69 |               gdy usłyszy słowa: "Oto oni pomarli za wiarę swoją,
103 69 |               garstki swych wiernych, oni zaś, otaczając go coraz
104 74 |             opuściła go spokojność...~Oni zaś wsparci o siebie, piękni
105 Epi|             choć prefektury Egiptu? A oni, przywykli do pochlebstw,
106 Epi|     natychmiast na koń nie siędzie, i oni opuszczą go także. Faon